1 post
  • images/deelname/kort_verhaal.jpg
    Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Fragmenten uit gepubliceerde manuscripten of vervolgverhalen zijn niet toegestaan!
    Bij een kort verhaal geven we de voorkeur aan maximaal 1000 woorden.
    Klik op SCHRIJFACTIVITEITEN (tabs hieronder) voor alle mogelijkheden!
    933 gepubliceerde inzendingen
  • Tekst opsturen:
    Ook jouw artikel is welkom! Inzenden van een verhaal/gedicht is mogelijk door eerst in te loggen. Registreren is gratis! Alleen door eerst in te loggen en op de knop hieronder te klikken kom je op een pagina waar je de schrijfactiviteit kunt selecteren waar je aan mee wilt doen. Op die pagina kun je ook de titel en tekst voor je artikel toevoegen. Lees vooraf de voorwaarden. Let op: Na inzending is wijziging van je tekst niet meer mogelijk (m.u.v. Plusleden)
    Je artikel is, na inzending, vrijwel direct te zien in de betreffende schrijfactiviteit en bij je profiel. We publiceren een artikel minimaal een jaar (plusleden langer!), daarna verwijderen we het artikel en de commentaren, etc. automatisch.
  • De publicatievoorwaarden
    • Inzendingen dienen te voldoen aan de voorwaarden zoals aangegeven bij de betreffende schrijfactiviteit, Nederlandstalig en van voldoende kwaliteit (grammaticaal en inhoudelijk) te zijn. We accepteren geen afbeeldingen van een tekst, maar alleen de daadwerkelijke tekst!
    • Agressieve, onwettelijke, lasterlijke, racistische, misleidende of anderszins ongepaste of irrelevante bijdragen, naar interpretatie van de redactie, zijn niet toegestaan. De redactie behoudt zich het recht voor om inzendingen, zonder opgave van redenen, niet te publiceren, resp. te verwijderen.
    • De auteursrechten van een inzending blijven te allen tijde bij de inzender. Schrijverspunt brengt geen wijzigingen aan in de tekst.
    • Inzenders mogen geen door rechten beschermde teksten of afbeeldingen plaatsen.
    • Het plaatsen van persoonlijke informatie zonder toestemming van de redactie (zoals e-mailadressen, website en/of telefoonnummers) is niet toegestaan evenals teksten, advertenties en links van promotionele dan wel commerciële aard.
    • De redactie is niet aansprakelijk voor de gevolgen, juridisch of in andere zin, van de activiteiten van leden op Schrijverspunt, noch in Nederland, noch daarbuiten. De inzender blijft als enige verantwoordelijk en aansprakelijk voor de inhoud van zijn/haar bericht(en).
    • Bij inzending hanteert Schrijverspunt de actuele privacyregels. Onze privacyverklaring is onderaan op elke pagina te vinden.
    • We publiceren een inzending in principe een jaar lang op onze website. Voor plusleden is die periode langer.
    • Door het insturen van je schrijfactiviteit stem je in met deze voorwaarden.

     

Publicatie: 12-04-2021

Hits: 445

Als een auteur geen behoefte heeft aan feedback verschijnt er geen mogelijkheid voor reacties.

Een goede buur

Aangepast: 12-04-2021
 
Het is de derde dag nu. De derde! En het is nog maar zeven uur in de ochtend. Door de dunne muren van mijn woning hoor ik opnieuw luide muziek. Het dendert, het zeurt, het plaagt. Het daagt me uit, alsof het zeggen wil met een spottend gezicht:
'Ik ben er, doe er maar wat aan. Lafaard.'
Huiverend van woede staar ik naar de muur, naar het bonte bloemenbehang dat Siem nog plakte kort voor zijn dood.
Soms praat ik tegen zijn foto. Hij staart meewarig lachend terug. Zijn huid is gebruind, we waren toen op vakantie. Dat was fijn, een korte tijd zonder de ergernis, die steeds verder opbouwde. Even zonder spanning, het niet op onze hoede hoeven zijn. Niemand begreep hoe het voelde.
Onze dochter geloofde ons niet. Hoe zij ook luisterde, ze hoorde nimmer hetzelfde als wij. Ze hoorde nooit geschreeuw, het geluid van klikkende hakkenschoenen op parket, of harde muziek. We legden het na jaren tenslotte maar niet meer uit.
Wij moesten maar verhuizen, is wat men zei. Mijn dochter voorop.
Maar waarom moesten wij dat doen? Weg uit ons huis. Waarom niet zij?
Ik hoor de stem van Koos Alberts steeds luider schallen door de kamer, brutaal en opdringerig, al probeer ik nog zo om er niet naar te luisteren, niet te erkennen wat ik hoor, of wat ik voel. De haat die langzaam, maar zeker vurig door de muren heen sijpelt, als hete, dampende lava.
'Kijk naar buiten, denk aan iets anders,' prent ik mezelf bemoedigend in, maar het is zinloos. De krant ligt voor mij en mijn oog valt op een foto op de voorpagina. Het is een brandend gebouw.
De muziek in het huis naast mij wordt opnieuw een tandje harder gezet, het is een miniem verschil, maar ik hoor het, ik voel het. Mijn handen trillen, mijn voeten beven.
Ik leg mijn gezicht wanhopig in mijn handen.
Dan sta ik op en loop wankelend naar de keuken.
Ik ben nu tachtig jaar en ik zal waarschijnlijk weg moeten uit dit huis, na vijftig jaar moet ik dat feit erkennen. Maar ik zal de keuze maken voor mijzelf en niet voor mij alleen.
Ik neem een fles spiritus van de plank in de voorraadkast, pak de krant van tafel en vouw deze netjes op.
Zonder aarzeling been ik naar het tuinpad van de buren. Er is geen weg terug nu.
Mijn laatste zaterdag hier heeft geslagen. Ik hoor de vogels niet meer fluiten, ik voel de lentezon niet langer branden op mijn huid.
Ik prop het bundeltje krant zeiknat in de brievenbus. Mijn aansteker houd ik licht brandend tegen het papier. Dan hoor ik iemand roepen boven mij.
'Ze zijn er niet hoor. Ze zijn op vakantie. Volgende week zijn ze weer terug!'
Ik sta stil en staar met open mond naar de bouwvakker die hoog op een stellage staat bij mijn andere buren. Hij heeft een kwast in de hand. Muziek schalt uit een kleine radio naast zijn voeten.
Ik hoor de krant branden en knetteren. Het vuur zet de gang al snel in lichterlaaie. Het fikt als een malle, maar ik kan het niet meer ongedaan maken.
Mijn woede, de furie heeft het nu dan eindelijk gewonnen van de redelijkheid, het gezonde verstand. Tot mijn grote ontzetting en mijn onuitsprekelijke spijt.
 
 
Noot van de schrijver: Ik heb geen behoefte aan feedback
Ook jouw mening is hier welkom!

Reacties:

14.04.21
Feedback:
Wat een heftig verhaal Nicole. Ik kan mij de hoofdpersoon goed voorstellen hoor. Zelf ben ik highly sensitive en zou ook gek worden van constant lawaai. Mooi beschreven hoor.
Show more
13.04.21
Feedback:
Wat goed geschreven, Nicole!
Show more
12.04.21
Feedback:
Ooit al eens overwogen je kortverhalen uit te geven?
Show more
  • Nicole Schilder 12.04.21
    ik denk dat ik daar een uitgever voor nodig heb. Ik ben wel bezig met een roman, maar ik vind het schrijven van korte verhalen werkelijk beter te doen. Dank voor je reactie!

    • Nicole Schilder 16.04.21
      @lievenaugust Ja dat hoor ik ook van collega-schrijver Robert Beernink. Hij heeft ook verscheidene mooie boeken uitgegeven, en inderdaad die moet hij zelf promoten
    • Lieven Vandekerckhove 13.04.21
      @Nicole Schilder IK heb mijn eerste bundel bij Schrijverspunt uitgegeven, en ben daar heel tevreden over. Alleen de afwezigheid van elke vorm van promotie is een handicap. Je moet als schrijver alles zelf doen wat dat betreft.
    • Nicole Schilder 13.04.21
      @lieven vandekerckhove Ik weet het ja, ik mocht ook met hulp een manuscript uitgeven. Dus richtte ik me maar op het schrijven van een roman, hoewel dat me inderdaad minder ligt. Misschien is het een idee om toch nieuwe korte verhalen te schrijven en deze uit te geven ipv een roman. Dank voor het meedenken in elk geval.
    • lieven vandekerckhove 13.04.21
      Je weet dat Schrijverspunt ook uitgeeft?

Meer van deze auteur:

Titel:Hits:Waardering:Link:
Midleven
617
Lezen?
Feest
603
Lezen?
55 woordenverhaal
Virtuoos
566
Lezen?