Loading...
Kort verhaal

Het korte verhaal leent zich voor het type analyse waaraan literaire romans worden onderworpen, voor wat betreft bijvoorbeeld de verteltechniek. Een kort verhaal verschilt van de anekdote doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of nog andere aard. Poe vond dat een kort verhaal in een half uur tot twee uur, maar in elk geval in één keer moest kunnen worden uitgelezen en gericht moest zijn op het bereiken van een enkel effect.

De waarschijnlijk meest uitdagende vorm van een kort verhaal is het flitsverhaal. Een flitsverhaal is een compleet verhaal in het kleinst mogelijk aantal woorden. Het moet een begin, midden en einde hebben en bij voorkeur een draai of verrassing aan het einde. "Het meest beknopte en sprekend voorbeeld van een flitsverhaal is het verhaal dat Ernest Hemingway schreef."

Te koop: babyschoenen. Nooit gedragen.

Jouw zelf geschreven korte verhaal  of flitsverhaal is hier ook welkom. Een kort verhaal bij Schrijverspunt mag uit maximaal 500 woorden bestaan.

Korte verhalen

Een elfje uit het Hoge Noorden

Toen ik een kleine jongen was, kwam er elke nacht een elfje op bezoek. Het was een elfje zoals je die in sprookjesboeken aantrof: ze had lange gekrulde haren en hemelsblauwe ogen. Mijn elfje heette Frida.

Ze sprak foutloos Nederlands, ofschoon ze stamde uit het Hoge Noorden. Daar leefde ze gelukkig met haar familie onder een stel reusachtige rotsblokken. Maar op een dag werden die rotsen verwijderd om een snelweg aan te leggen en daarop was Frida naar het zuiden gevlucht.

Mijn ouders geloofden niet in haar bestaan. Dat vond ik vreemd, want ze geloofden wel in tal van dingen die mij onwaarschijnlijk leken. 

'Waarom ga je niet eens bij hen langs?' vroeg ik op een nacht.

'Ik laat mij nu enkel zien aan wie in mij gelooft,' zei Frida, 'later misschien.' Zoals elke keer legde ze mijn haren schoon. Ik was immers nogal een woelwater in die dagen.

Frida verdween even plots als ze was gekomen. Ik zocht haar stiekem in het nabijgelegen bos, maar trof er enkel tovenaars en feeën aan. Er leefden toen nog opvallend veel feeën in het bos zoals er ook opvallend veel bosbessen groeiden.

Vele jaren later keerde ik in de universiteitsstad met een medestudente terug van de les. We bleven even verpozen op een bruggetje in de binnenstad. Het was het begin van de lente, de zon prikkelde maar er stond een verraderlijke bries. Mijn haren waaiden alle kanten uit.

Mijn medestudente glimlachte en legde met een teder gebaar mijn haardos opnieuw goed.

'Ik ken jou,' zei ik, 'jij bent het.'

'Ja,' gaf ze toe, 'ik ben het al de hele tijd.'

We zoenden elkaar heel voorzichtig en heel zuinig, want zo doen elfjes dat. 

Dit artikel delen?
Pin It
  • Hits: 254
Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief
 

Ongeldige invoer

Ter controle je e-mailadres

Nomineer deze schrijver!

Bezoekers van Schrijverspunt kunnen 2 schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver 2019. Je kunt de schrijver van dit artikel nomineren door op de blauwe button te klikken.