SCHRIJFACTIVITEIT: KORT VERHAAL

Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal.
Bij een kort verhaal geven we de voorkeur aan maximaal 1000 woorden.

Klik voor alle schrijfactiviteiten in het menu op SCHRIJFACTIVITEITEN.

Eén Amerikaanse steden

Publicatie: | Herscho Duds

Het onderstaande korte verhaal heb ik ook ingezonden bij de vakantieblunder schrijfwedstrijd, maar ik heb hierover gevraagd bij de redactie van SP en er is mij niet gezegd dat ik het hier niet kon plaatsen. Als iemand daar toch bezwaar tegen heeft, en denkt dat dit "double-dipping" is, kan ik vragen om het hier te verwijderen. Dank u.

********************

Ik was jong, onbezonnen en vond goede raad overbodig. Ik studeerde, en in die tijd was het populair om op stage te gaan in de VS (al zeiden we gewoon Amerika). Een studievriend van mij was daarom in Seattle. Het leek mij heel interessant om hem daar te bezoeken en ik had lekker verdiend dus vakantiegeld was tot op zekere hoogte geen moeilijk punt. Maar, ik wilde wel economisch reizen en mijn vriend had gezegd om dan via Portland te vliegen, dat was goedkoper. Ik vlug op een kaart gekeken (we hadden nog geen Google maps) en zag dat dit niet een erg grote omweg was; voor Amerikaanse en Bosatlas begrippen eigenlijk vlakbij elkaar aan de noordwestkust.

Naar het reisbureau (zelf online reserveren kon ook nog niet), en gauw uitgelegd dat ik de goedkoopste vlucht naar Portland wou hebben, met welke maatschappij maakte mij niet uit. De reisdame voerde wat informatie in op haar desktop (zij al wel) en kwam met het idee om dan in Boston over te stappen. Prima, wat maakte mij dat uit. Dus een vlucht geboekt met China Airlines, dat was toen de vliegtuigmaatschappij van ROC Taiwan, die voor vluchten naar de VS bijtankte op Schiphol. Drie dagen voor het vertrek kreeg ik een telefoontje dat er iets haperde aan hetvliegtuig en dat ze me zonder extra kosten hadden overgeboekt op Alia (Royal Jordanian Airlines). Tja, dat was in de tijd met terroristische bomaanslagen door Arabische facties op westerse vluchten. Ervan uitgaande dat ze hun eigen vliegtuigen niet uit de lucht zouden knallen, leek me dat vanuit veiligheidsoverwegingen niet eens een slechte verandering. 

Op Schiphol, daar wou ik niet kinderachtig door mijn familie uitgezwaaid worden dus was gewoon alleen met de trein gekomen. Ik had nog nooit gevlogen en dat was al met al dus wel een avontuurtje. Het vliegtuig was driekwart leeg en ik had de hele bank voor mezelf. Zo af en toe begon het toestel verschrikkelijk te schudden en dan werd in het Arabisch iets aangekondigd. Bezorgd tikte ik mijn voorbuurman eens op zijn schouder om in mijn Engels te vragen of het verstandig was om misschien alvast het zwemvest aan te doen. Hij adviseerde om me niet ongerust te maken want dat was toch niet de moeite waard. Nou was Engels dus niet mijn sterkste vak, maar volgens mij was die uitleg op tenminste twee heel verschillende manieren te interpreteren.

Toch arriveerden we zonder nat te worden in Boston. Douane was geen probleem en de hal voor de verbindingsvlucht was vlakbij een verdieping lager, waar vandaan we met een busje naar het vliegtuig werden vervoerd. Alles ging verbazend soepel. Ik stond wel even te kijken van de geringe afmetingen van het vliegtuig want het was een verrassend kleintje met propellers. Nou ja dacht ik, Portland zal wel niet erg populair zijn en vandaar is het natuurlijk goedkoper reizen. Allemaal heel logisch.

Prettig en relaxed viel ik snel in slaap. Wat voor mij minuten leken moesten toch uren zijn geweest toen ik werd opgeschrokken door een lawaai van de openspringende wielkast klaar voor de landing, en dacht nog, nou al? Tjonge, wat gaat dat vliegen snel hier in Amerika.

Mijn vriend had gezegd om met een trein van Portland naar Seattle te reizen, dat was blijkbaar een toeristische activiteit. Als Nederlander verwacht je dat er busverbinding is tussen de luchthaven en treinstation. Maar, wetende dat dit in Amerika niet altijd het geval was, leek een taxi naar het treinstation en goede optie. Dat was ook weer zo’n verbazingwekkend klein gevalletje. Maar goed, ik liep naar het loket en vroeg daar om een enkele reis naar Seattle. De kaartjes mevrouw keek mij eens aan en vroeg, “Washington?” Ik was verontrust dat mijn Engels blijkbaar zo slecht was dat Seattle met Washington werd verward. Dus ik probeerde het nog een keer en ze kreeg het in de gaten en zei toen: “Yes; Seattle in the state of Washington? That is two-hundred and fifteen dollars for a three-and-a-half day trip.” Euh, pardon? Ze had een kaart van Amerika achter haar hangen en wees daarop naar een plek in het westen, wat inderdaad Seattle bleek te zijn. Dus dat was niet de oorzaak van de verwarring. Toen gaf ze aan waar we ons op dat moment bevonden en zakte ik bijna door de knieën. U had het allang door, maar ik was er niet van op de hoogte dat Portland ook een grote stad was in de noordoostelijke staat Maine, niet ver van Boston. Dus, Portland ME, en niet Portland OR.

De treinreis was eigenlijk best een mooi avontuur en uiteindelijk ook de goedkoopste optie. Maar we moeten er nog vaak om lachen en mijn vriend zegt telkens dat ik dit avontuur als een verhaal moet opschrijven. Dat ga ik zeker een keer doen.

Enthousiast over deze inzending? Deel je enthousiasme op sociale media m.b.v. onderstaande buttons.

Reacties:

Iedere bezoeker kan een reactie geven! Schrijvers stellen je tips en opmerkingen op prijs. Wil je automatisch een bericht ontvangen bij een reactie? Klik op de + boven de reacties.

Ook gratis meedoen aan een schrijfactiviteit? We publiceren je inzending voor minimaal 12 maanden. Meedoen is mogelijk door in te loggen en dan bovenin de pagina op de rode balk te klikken. Nog geen lid? Aanmelden is gratis.