Drie Koningen

"Verdorie zeg, zijn we er nog niet? Waar is die stal waar we moeten leveren??"
Cas, de jongste van de drie spoog in het gras....." ben het beu hoor, ik zou liever thuis op mijne Playstation zitten spelen dan nu hier nog te moeten rondrijden op een gammele fiets. Mijn kont doet er zeer van!

Melch was de oudste en had last van zijn rug waardoor hij de hele tijd zuchtte en kloeg.....De twee anderen vonden hem een oude zagevent.


En dan was er nog de ongure Balt, hij was heimelijk van plan om de buit voor zichzelf te houden en de twee anderen buiten spel te zetten.
Ja, die buit leek hem wel wat, t.t.z., toch dat goud...Die wierook en dat andere spul...hoe heette het ook alweer....dat was enkel goed om in de gracht te gooien, wie hield er zich nu met wierook bezig..als het nu nog wiet was geweest!


Het werd stilaan donker en van de stal geen spoor.

De drie vonden het wijs om even de gps te raadplegen, " Waar zijn we eigenlijk beland na al dat rondrijden" vroeg Cas? " God mag het weten " repliceerde Melch " Maar ik ben het beu, ik heb ondertussen ook al koude voeten gekregen."


Maar daar blonk ineens een licht tussen de bomen, een eenzame straatlantaarn die de duisternis in zijn eentje moest bestrijden.

En kijk, daar stond de stal waar ze moesten zijn. Er was beweging, er liepen een handvol daklozen rond en ook nog schapen, een ezel en een stier.
De stier monsterde de drie mannen en hetgeen hij zag beviel hem niet.

" Zeg" brulde hij met een dreunende stem, " Maak dat jullie wegkomen, ik zie zo dat jullie niks goed in de zin hebben."

De drie bekeken mekaar en Balt nam het woord: " Awel, sinds wanneer heeft een stier het voor het zeggen? Dimmen hé makker ! "

Dat liep fout, ook al door de knalrode jogging die Balt droeg, de stier snoof vervaarlijk, harkte met zijn voorpoot over de grond, stoof op Balt af en na een majestueuze kopstoot vloog die door de lucht, de sterren tegemoet.

De twee anderen begrepen de boodschap, gooiden de buit op de grond en kozen het hazenpad begeleid door het honend gebalk van de ezel.


Toen de rust ietwat was teruggekeerd in de stal vond één van de dakloze vrouwen de weggegooide buit en zei misnoegd: " Weeral goud...kunnen ze nu eens niet een keertje een pizza leveren?



Driekoningen is echt niet meer wat het ooit was....