Klik hieronder op een van de mogelijkheden.

Dominodoemdenkeffect

‘Vroeger kreeg je een stempel op je hand als je een etablissement waarvoor je toegang had betaald even verliet.’

‘Je mocht toen toch binnen roken, Jaap?’

‘Wie dacht aan roken als je met een meisje ‘uit je netwerk’ naar buiten ging?’

‘Is hier veel veranderd?’

‘Ach, bruin is bruin. Maar de mensen… In die hoek stond de jukebox. En daar zat ze naast: minirok en netkousen. Ik weet niet hoeveel munten ik erin heb gestopt. Twee benen met netkousen en we kregen twee kinderen. Ik heb wat met dat getal.’

Jaap kijkt om zich heen. Naar de bezette tafeltjes. ‘Het enige wat mij bekend is, zijn de dikke Perzische tafelkleedjes – nou ja, het heeft ernaast gelegen – met steeds meer slijtplekken. De afdruk van de asbakken zijn zelfs nog te zien. Nee, ik zal niet over Toon Hermans en ‘Snieklaas’ beginnen. Sinterklaas is voorgoed verpest – maar valt je niets op?’

‘Eh… nee.’

‘Ze praten amper. Heeft er iemand na het tonen van de QR-code zijn mobiel in z’n zak gestopt? En als ze praten gaat veel over alles en alles over niets. Eerst hebben ze het over 5G en nu weer over 2G… Maar het is wel raar dat van corona verondersteld genezen mensen hier wel naar binnen mogen en mensen die net getest en gezond zijn niet. Mensen maken elkaar gek. Ook met dat klimaat. Ik rijd al jaren elektrisch: Lijn 2. Dat plastic ov-kaartje is maar vijf jaar geldig; niet erg duurzaam dus.’

‘Ja Jaap, het is het dominodoemdenkeffect.’

‘Over rare woorden gesproken. Vanmorgen zag ik op Teletekst – ja, ik kijk nog Teletekst – ‘covidaanscherping’ staan. ‘Daan’ was me alleen duidelijk. Na een paar slokken koffie drong het pas tot me door. Nou, COVID moeten ze niet aanscherpen, maar het beleid. Als je van de zomer alles opengooit, kun je erop wachten. Net zoals verleden jaar. Doe dan niet zo schijnheilig. Ik heb me twee keer laten prikken, ik hoop dat ik er goed aan heb gedaan.

Een op de vijf wordt dement of krijgt kanker. Dat voorkomen die BN’ers echt niet door in hun blote kont te gaan staan of een berg op te fietsen – het is bijna zeven uur, jij nog een pilsje? Zaterdag is het twee jaar geleden dat… nou ja… Wat ik leuk zou vinden is als je bij mij een bakkie komt drinken. Hebben we wat meer tijd, zie je.’

‘Komen je kinderen niet?’

’Nee, die zijn allebei met vakantie. Naar een warm land of zo.’

© Han Maas op .

Enthousiast over deze inzending? Deel je enthousiasme op sociale media m.b.v. onderstaande buttons.

Reacties:

Iedere bezoeker kan een reactie geven! Schrijvers stellen je tips en opmerkingen op prijs. Wil je automatisch een bericht ontvangen bij een reactie? Klik op de + boven de reacties.
13.11.21
Graag je feedback over de schrijfkwaliteit en schrijfstijl van deze inzending.
Heel graag gelezen, Han. Tegenstrijdigheid die op ons loert uit alle hoeken van de maatschappij. De uitnodiging voor 'het bakkie' dat overstijgt en spreekt van een natuurlijk samenzijn. De 2 als rode draad door het verhaal is mooi gevonden. En dat plastic ov-kaartje dat niet duurzaam is. Waarheid!
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig