SCHRIJFACTIVITEIT: KORT VERHAAL

Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Fragmenten uit gepubliceerde manuscripten of vervolgverhalen zijn niet toegestaan!
Bij een kort verhaal geven we de voorkeur aan maximaal 1000 woorden.

Klik voor meer schrijfactiviteiten in het menu op SCHRIJFACTIVITEITEN.

De Violist

Publicatie: 09.08.2021 | Ineke Dijkhuis
Een man zit op een bank op het perron. Hij zit daar dag in dag uit en kijkt naar de treinen. Hij woont in het dorp, in een pension. De dorpelingen zien hem af en toe wel eens in het centrum lopen. Of ze komen hem tegen in de supermarkt. Hij zegt goedendag, maar meer ook niet. Ze weten verder niets van hem. Ze hebben al eens zijn hospita proberen uit te horen. Maar die wist ook niets te vertellen over haar vreemde kostganger.
Als ze hem op het perron zien zitten, hebben ze geprobeerd om een praatje met hem te maken. Maar hij gaf eenlettergrepige antwoorden, waar ze niets wijzer van werden.
Op de grond voor de man staat altijd een mooie vioolkist. Ook daar hebben ze wel eens naar gevraagd. De kist werd niet open gedaan en ze kregen geen antwoord op hun vragen. Hij speelt nooit op de viool, die waarschijnlijk in die kist zit. Al gauw krijgt hij de naam de Violist.
 
Op een dag leest zijn hospita een artikel in de krant over een beroemde violist, die van de aardbodem verdwenen lijkt te zijn. Er staat ook een foto bij.
Maar dat is die man, die hier woont en elke dag op het station zit, zegt ze verbaasd hardop.
In het artikel wordt verteld, dat hij zijn vrouw en dochtertje heeft verloren door een treinongeluk.
Wat vreselijk, denkt ze medelijdend. Nu begrijpt ze, waarom hij elke dag naar de treinen kijkt. Misschien wel in de hoop, dat zijn vouw en dochtertje op een dag met de trein weer naar hem toe zullen komen.
 
Ze loopt met de krant naar de plaatselijke supermarkt.
Er wordt door de aanwezige dorpsvrouwen druk overlegd. Wat te doen? Het zo maar laten? Niets zeggen? De Violist zal dat artikel ook wel hebben gelezen. En hij zal zijn redenen wel hebben om niet gevonden te willen worden. En alleen willen zijn met zijn verdriet. En ze besluiten om er verder niet over te praten. En hem met rust te laten.
 
Jaren gaan voorbij. Iedereen is gewend geraakt aan de man, die nog steeds elke dag naar de treinen kijkt.
 
Maar op een dag horen de dorpelingen weemoedige vioolklanken. Liefelijk en ontroerend golft de muziek over het perron.
Langzaam lopen ze naar de bank en zien de open vioolkist staan. Ademloos luisteren ze naar de prachtige  muziek.
Vol overgave speelt de Violist zijn laatste melodie…
 
Op de bank is een gedenkplaatje geplaatst.
 

WAARDERING

HITS:

301

Enthousiast over deze inzending? Deel je enthousiasme op sociale media m.b.v. onderstaande buttons.

Commentaar en/of waardering voor dit artikel:

Iedere bezoeker (lid zijn is niet noodzakelijk) kan een waardering geven voor dit artikel! Schrijvers stellen je tips en opmerkingen op prijs.
09.08.21
Graag je feedback over de schrijfkwaliteit en schrijfstijl a.u.b.
Graag gelezen deze Ineke, ik zie het tafereeltje zo voor me, de stervende violist. Een pluim! X Ingrid
Show more
1 van de 1 lezers vond deze review nuttig
Naar boven

Ook meedoen aan een schrijfactiviteit? Meedoen is gratis. We publiceren je inzending voor minimaal 12 maanden. Meedoen is mogelijk door eerst in te loggen en dan bovenin de pagina op de rode balk te klikken. Nog geen lid? Aanmelden is gratis.