Voor schrijvers, door schrijvers
Poëzie

Kort verhaal

Aantal gepubliceerde inzendingen: 700

De renner

Het voetgangersperspectief

In een flits was hij daar. Volkomen verrast kon ik nog net reageren en voor mijn hond en mijzelf verder onheil voorkomen. Wandelen met de hond leidt sowieso tot stress. Onberekenbaar als ze zijn, wordt je steeds weer verrast door het gedrag van de hond. Kwispelen en blaffen slaat over in grommen, rennen, springen, stoeien en vechten. Er is geen peil op te trekken. De flits, de geestverschijning vermomd als wielrenner in vol ornaat, met helm, rijbroek en een op maat gemaakte racefiets, geeft bijna altijd aanleiding tot een niet te voorspellen reactie. Vaak komt de wielrijder met angst in de ogen tot stilstaand om, nadat het piepen van de remmen verstomd is, vloekend en tierend de hond en de eigenaar te woord te staan. Geschrokken laat de wielrijder merken dat hem groot onrecht is aangedaan. Als koning van de weg heeft hij de meeste rechten en moet alles en iedereen wijken. Mijn hond wil echter van geen wijken weten. Hij willen snuffelen, knuffelen en geaaid worden. Het wordt nooit iets tussen een hond en fietsers. Fietsers en honden, voor altijd elkaar in de weg.

Het fietsersperspectief

Jeetje, ben ik net lekker op gang gekomen, is er weer zo’n wandelaar plus hond. Zal hij de situatie onder controle hebben. Hoort hij mij aan komen. Ik hoop het maar want ik heb geen bel. Laatst naderde ik een voetganger en heb ik al schreeuwend kenbaar gemaakt dat ik eraan kwam. Dat werd me niet in dank afgenomen. Wie ik wel was, het centrum van de wereld of zo. Ik kon maar beter op B-wegen gaan fietsen als ik toch van plan was om wielrennertje te blijven spelen. Amateur, wel te verstaan.
Grote hond hoor. Ik hoop niet dat deze bijtgraag is want een hap uit mijn kuiten, daar zit ik niet op te wachten. Zal ik afremmen of met mijn oren en ogen dicht er als een gek langs jakkeren. Die rothond kan ik altijd nog een schop verkopen en de baas kan mij toch niet bijhouden. Afremmen is geen optie want dan moet ik daarna weer extra kracht zetten. Als ik mij steeds moet aanpassen aan mijn omgeving, dan gaat het trainingseffect verloren. Dan toch maar op hoop van zegen... en proberen op niets en niemand te reageren. Ik kan ze wel schieten.

Dit artikel delen?
Auteur: ©Eelco Visser
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Hits: 213
Publicatie op .
 
  Meer van deze schrijver:

Geef een waardering voor: "De renner"

Geschreven door Eelco Visser . Geplaatst in Kort verhaal.
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.

Jouw feedback hier?

Dat is mogelijk met een waardering en/of jouw commentaar te geven.
Ook kun je reageren op commentaar van anderen.
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen. Door een waardering te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!