Voor schrijvers, door schrijvers

Kort verhaal

De oude viespeuk
Inzendingen: 1057
Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of nog andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Dus geen vervolg! In deze schrijfactiviteit is ook ruimte voor reisverhalen en flitsverhalen.
 
 "Het meest beknopte en sprekend voorbeeld van een flitsverhaal is het verhaal dat Ernest Hemingway schreef.
" Te koop: babyschoenen. Nooit gedragen."
De oude viespeuk
© Ingrid Bruggink op .
Aantal hits: 86
Met alle fatsoen die ik op kan brengen bedien ik de oude man aan mijn bar. Het kost me al mijn professionaliteit. Mijn glimlach is nep. Naar mijn eigen idee, zichtbaar nep. Maar hoewel klant de koning is zijn mijn gedachten van mij. De godvergeten oude viespeuk. In zijn dure designeroutfit met dat irritante leesbrilletje halverwege zijn neus. Het was niet de eerste keer dat hij in mijn kroeg was. En elke keer zat er een andere jonge vrouw naast hem. Zijn aandacht was altijd volledig gericht op de jonge vrouw. De elegante gast van ergens achter in de 50, misschien begin 60 kwam zelfverzekerd, innemend, intelligent en behoorlijk in de slappe was over. Net als al die andere keren dronk hij ook nu geen alcohol terwijl de zeker 30 jaar jongere vrouw haar zoete witte wijntjes net zo gemakkelijk achterover kolkte als water.
Mijn aversie tegen de vriendelijke beleefde man werd met de minuut groter en de laatste koffie die ik hem bracht had dan ook een voetbad omdat ik de kop en schotel meer neerkwakte dan zette.. Hij keek me echter alleen maar een keer van boven zijn idiote leesbrilletje aan en vroeg me serieus of het goed met me ging.
Of het goed met me ging? Net of die oude viespeuk het ook maar iets interesseerde hoe het met mij ging. Ik had hem zelfs nog nooit twee keer met dezelfde vrouw gezien. Ze leken echter wel allemaal op elkaar. De kleding, de haardracht en de make-up waren bijna identiek. Ook de aanhankelijkheid en het alcoholgebruik waren bijna gelijk. Ze leken op hoertjes maar daarin leek iets niet te kloppen. Ik voelde een soort van medelijden met ze maar kon niet verklaren waarom.
Mijn gedachten werden nu ruw verstoord. Tumult!
Een nieuwe gast, breed, gespierd en zeker niet goedlachs beende met zware grote stappen naar het stel vlak voor mijn neus. Hij keek de oude niet eens aan maar richtte zich direct op de jonge vrouw.
“Meekomen! Nu!”
De oude man keek een keer minzaam naar de gespierde, bevelende en zichtbaar woedende gast van een jaartje of veertig.
De andere gasten keken verstoord en verontrust naar de bar. Veel waren het er gelukkig niet op een dinsdagavond.
De jonge vrouw schoot in een soort van onderdanige zelfverdedigingshouding. Verontschuldigde zichzelf. Spijt en angst waren zichtbaar in haar gekwelde gezicht. Ze pakte haar tas en wilde van haar barkruk afkomen.
De oude viespeuk zei haar te blijven zitten. Twijfel op haar gezicht. Ik zat toe te kijken. Said, mijn uitsmijter stond inmiddels ook bij het trio. Said en ik keken elkaar aan. We dachten te weten wat er nu ging gebeuren.
God, wat hadden wij het mis.
Razendsnel. Echt. Ik snap er nu nog steeds niets van. Die ouwe viespeuk. Geen flauw idee wat hij deed maar nog geen twee seconde later lag dat stoere, gespierde lijf klaaglijk over de grond te rollen. Het leek alsof die ouwe nog niet eens van zijn kruk was afgekomen.
 
De jonge vrouw kijkt toe. Geschokt. Dan opluchting, vervolgens komt er een verbeten trek over haar gezicht. Dan woede. De woede ontaard haar oh zo mooie gezichtje. Ze loopt op de dodelijk hoge hakken naar de klagende spierbal en plaats een van die hakken op zijn kruis. Ze kijkt de gekwelde man aan.
“jij vuile gore klootzak. Je kunt me niets meer maken. Niks, nooit meer. Mijn kinderen zijn veilig. Daar heeft deze geweldige man voor gezorgd. Succes in de bak. En eh John, je laptops, telefoons en je netwerk is inmiddels een open boek. Ik hoop dat je crepeert in de hel”. Dan haalt ze uit met die hak en een pijnkreet echode door de kroeg. Ze loopt terug naar de bar en drinkt haar glas in een teug leeg.
Geüniformeerde agenten komen binnen, slaan de klagende man in de boeien en nemen hem mee. Ze groeten de oude man aan de bar met respect. De jonge vrouw loopt naar de oude viespeuk en geeft hem een lange, maar met name erg warme knuffel. Dan vertrekt ook zij met een van de agenten.
Ik pak een fles whisky en schenk hem leeg over een flink aantal glazen. Pak een tweede fles en doe hetzelfde nogmaals. Zet de glazen voor iedereen die nog in de zaak is op de bar. Geef Said zijn glas, zet er een voor de oude man neer en neem er tenslotte zelf een in mijn hand die ik direct in een paar slokken leeg. De oude man schuift een tweede glas naar me toe. Hij neemt zijn leesbrilletje af en heft zijn glas naar me.
Ik proost met hem.
Zijn lach innemend.
De oude viespeuk. Op een ding had ik niet gelet. Waarschijnlijk door dat idiote leesbrilletje.
Zijn ogen. Oplettend. Alert.
Klotewout!
Hij grijnst nu.
Hij weet welke vooroordelen ik had.
Kutsmeris!
Dit artikel delen?
Feedback voor schrijfactiviteiten

Hier jouw review voor: "De oude viespeuk"

Geschreven door Ingrid Bruggink . Geplaatst in Kort verhaal.
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen.
(107)
22 commentaren
10 nuttige stemmen.
02.02.21
Feedback schrijfkwaliteit
Boeiend verhaal, met een verrassend einde.
Wel gebruik je de tegenwoordige en verleden tijd door elkaar heen. Dit vind ik wat storend.

Grammatica & Spelling:
Goed
  • Waardering schrijfkwaliteit
    60%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
Emoticons: ;o = wink, :d = bigsmile, :-$ = blush, (^) = cake, (h5) = clapping, 8) = cool, ;( = crying, (x) = handshake, :? = thinking, (hartje) = heart