SCHRIJFACTIVITEIT: KORT VERHAAL

Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal.
Bij een kort verhaal geven we de voorkeur aan maximaal 1000 woorden.

Klik voor alle schrijfactiviteiten in het menu op SCHRIJFACTIVITEITEN.

De onbekende vroege vogel

Publicatie: | Cato van Burgh

Vanuit de verte zie ik hem weer staan. Altijd op dezelfde hoek van de parkeerplaats, verscholen achter struikgewas en enkele bomen. Het is nogal een vreemde plek om te gaan staan. Achter de begroeiing in een uithoek, waar hij kennelijk niet door anderen gezien wil worden. Ik passeer hem op vijf meter afstand om via het doorgaande looppad de straat over te steken. Het puzzelt mij waarom de man daar staat en wie hij is. Tegenover de parkeerplaats staat een groot kantorencomplex, waar diverse bedrijven en een kinderdagverblijf zijn gehuisvest. Daarnaast ligt een groot algemeen ziekenhuis.

Als ik langs hem loop, zie ik dat hij een mobiele telefoon in zijn handen heeft en een kleine zwarte rugzak draagt. Qua kleding ziet hij er verzorgd uit; nette blauwe jeans, licht beige leren jas en keurige instapschoenen. Zijn sluike blonde haren heeft hij met gel speels omhoog gedaan. Ik schat hem een veertiger en als iemand die onderweg is naar zijn werk. Op dit tijdstip van de dag -  voor acht uur ’s ochtends - zal hij niet zomaar uit bed zijn gekomen om hier te gaan staan. De toestroom van mensen die van de parkeerplaats naar het ziekenhuis lopen is groot. Niemand blijft stil staan en de meesten lopen met ferme pas door. Een enkeling slentert met zijn neus in de lucht om nog even te kunnen genieten van de buitenlucht, voordat ze ergens binnen aan het werk gaan.

Zou deze man soms wachten op een collega? Het is echter geen logische plek om af te spreken. Vanaf zijn positie stap je niet zomaar in om te gaan carpoolen. De plek waar hij staat vind ik verdacht. Ik heb wel eens ergens gelezen hoe een privé detective onopvallend, op gepaste afstand, de omgeving kan observeren. Dat lijkt mij het meest aannemelijk. Heeft deze man een opdracht uit te werken en moet hij bewijs vastleggen van een overspelige partner of is hij ingehuurd door een baas of verzekeringsmaatschappij en gaat het hier om een fraudezaak? Het kan natuurlijk ook goed mogelijk zijn dat hij zelf de jaloerse partner is, die de gangen wil nagaan van zijn lief. Misschien een ex partner? Of wellicht een stalker? Dan zie ik een vrouw met een elektrische bakfiets aankomen fietsen met twee kleine blonde krullenkoppen in de wagen voorop. O ja, het kinderdagverblijf…hij zou een vader kunnen zijn van één van de kinderen die hier naar het kinderdagverblijf gaat. Zou hij zijn kind niet mogen zien en is dit zijn manier om toch een glimp op te vangen van zijn zoontje of dochtertje? Ik kan helaas niks aflezen aan zijn gezichtsuitdrukking. Hij heeft een neutrale starende blik terwijl hij op zijn mobiele telefoon scrolt. Hij valt niemand lastig en er is geen verbod om hier stil te staan, maar toch…

Het is even door mijn hoofd geschoten om hem een keer aan te spreken, maar wat kan ik vragen? Dit idee heb ik snel opzij geschoven, want ergens bezorgt zijn aanwezigheid mij kriebels.  Het past immers niet in het totaalplaatje van al die passerende mensen. Juist dat gegeven houd mij nu al enkele weken bezig. Inmiddels betrap ik mezelf erop dat ik elke keer uitkijk naar zijn vaste plek. Ik ben zijn observant geworden. De komende tijd wil ik eens gaan opletten of ik een patroon kan ontdekken op welke dagen hij er staat. Wie weet is het zijn gewoonte om op die plek te roken.

Zal ik mijn keel hard schrapen als ik langskom? Eens zien of hij opkijkt. Ik heb het mijn kantoorgenoot nog niet verteld, aangezien ik mij er bewust van ben dat mijn fantasie soms eindeloos met mij aan de haal kan gaan. In ieder geval dusdanig dat ik het maar weer opschrijf. Zoals één van mijn patiënten onlangs zei: “Mijn gedachten dwarrelen soms alle kanten op dat ik ze wél moet opschrijven.” Het voert een stap te ver om de bewaking van het ziekenhuis aan te spreken over de vreemde man achter de bosjes. Hij zal vast geen terroristische aanslag beramen. In mijn spreekkamer mag ik beroepshalve mensen allerlei vragen stellen, maar dat kan natuurlijk niet zomaar bij een willekeurig persoon op straat. Tja, ik zal mij er maar bij neerleggen dat het is wat het is. Een onbekende man met een ongekend doel. Hij zit overduidelijk in mijn allergiezone en daar zal ik mee moeten dealen. Maar hoe? Hier kan ik enkel mijn ideeën aan u voorleggen. Wat denkt u?

 

Enthousiast over deze inzending? Deel je enthousiasme op sociale media m.b.v. onderstaande buttons.

Reacties:

Iedere bezoeker kan een reactie geven! Schrijvers stellen je tips en opmerkingen op prijs. Wil je automatisch een bericht ontvangen bij een reactie? Klik op de + boven de reacties.
07.09.22
Graag je feedback over de schrijfkwaliteit en schrijfstijl van deze inzending.
Leuk verhaal!
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
04.09.22
Graag je feedback over de schrijfkwaliteit en schrijfstijl van deze inzending.
Loslaten die controle! Helaas of gelukkig laat onze fantasie zich lastig beteugelen.

Vlot geschreven Cato, graag gelezen.
(dat gegeven houdT mij)
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig

Ook gratis meedoen aan een schrijfactiviteit? We publiceren je inzending voor minimaal 12 maanden. Meedoen is mogelijk door in te loggen en dan bovenin de pagina op de rode balk te klikken. Nog geen lid? Aanmelden is gratis.