SCHRIJFACTIVITEIT: KORT VERHAAL

Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal.
Bij een kort verhaal geven we de voorkeur aan maximaal 1000 woorden.

Klik voor alle schrijfactiviteiten in het menu op SCHRIJFACTIVITEITEN.

  • DEZE INZENDING:
  • Waardering
  • Hits
    421

De moeder, de vrouw

Publicatie: | Reijer Oosterveld

Naar: De moeder, de vrouw van Martinus Nijhoff

Met mijn zogenaamde lentethee liep ik richting de oever, waar het gras extra groen leek vandaag. Waarom juist vandaag het gras extra groen was? Ik vermoed om te vieren dat de nieuwe brug geopend was. Na eindeloze debatten in de gemeenteraad, en dan nog een viereneenhalfjaar durend bouwproces, was hij er eindelijk, de brug over de rivier. Waar we eerst altijd acht minuten moesten fietsen om aan de overkant te komen, wat er wel negen of tien konden zijn als je pech had met het stoplicht tegenover de snackbar waar ik elke vrijdag en zaterdag achter de bar stond, was er nu een directe overbrugging. En wat voor een. 

     Terwijl de geur van vers gemaaid gras zich met de geur van gember en kattepootjes, die de basis vormden van mijn zojuist gemaakte hartversterking, vermengde, ging ik in het gras liggen. Het was natter dan ik had verwacht, maar dat kon mijn pret niet drukken.  

     Ik keek de polder in. Men beticht me er wel eens van dat ik altijd denk dat het gras groener is aan de overkant, maar vandaag was daar zeker te weten geen sprake van. Toen was het groenste gras op aarde het gras onder mijn rug, het gras naast de nieuwe brug. Waar ik normaal graag de polder in fiets om te genieten van het wijde en zijde landschap wilde ik vandaag niet meer opstaan van deze plek.  

     Ik nam een slok van mijn thee. Het was de perfecte temperatuur, precies warm genoeg om me te verwarmen maar niet te verbranden. Het is net als de liefde, dacht ik. Terwijl ik verzonken raakte in mijn gedachten over de liefde, die ik tijdens de constructie van de brug helaas niet genoeg had meegemaakt, in ieder geval niet de liefde die geen brandwonden achterlaat, hoorde ik een stem. Het was een vrouwenstem. 

     De brug ging langzaam omhoog. De twee overzijden namen weer afstand van elkaar, al was het maar voor een moment. Ik kon de stem steeds iets beter horen, ze kwam van de boot die onder de open armen van de brug doorvoer. De vrouw zong vrolijk, terwijl ze aan het roer stond. De boot kon slechts recht vooruit door de vaart, dus leek het of al haar concentratie naar het zingen ging.  

     ‘Geloofd zij God met diepst ontzag! 

     Hij overlaadt ons, dag aan dag, 

     Met Zijne gunstbewijzen.’ 

     Ik hoorde het haar luid en duidelijk zingen, uit volle borst. Zij, vanaf haar boot, zou het de hele wereld eens vertellen. Psalm 68 het tiende vers, oude berijming, wist ik. Ik zou haast denken dat het mijn moeder was die daar zo stond te zingen, het was tenslotte haar favoriete vers. Maar dat kon niet, niet vandaag. Niet dat mama dit niet zou uitbundig zou zingen, maar ze zou nu niet weten hoe. Of, misschien zou ze het juist nu wel weten.

     Ik wist het in ieder geval niet. 

     Maar zij, de Madonna op de voorbijgaande boot, die nu de overkant van de rivier volledig voor me verborg, wel. 

     ‘Hij kan, èn wil, èn zal in nood, 

     Zelfs bij het naad'ren van den dood, 

     Volkomen uitkomst geven.’ 

Enthousiast over deze inzending? Deel je enthousiasme op sociale media m.b.v. onderstaande buttons.

Reacties:

Iedere bezoeker kan een reactie geven! Schrijvers stellen je tips en opmerkingen op prijs. Wil je automatisch een bericht ontvangen bij een reactie? Klik op de + boven de reacties.

Ook gratis meedoen aan een schrijfactiviteit? We publiceren je inzending voor minimaal 12 maanden. Meedoen is mogelijk door in te loggen en dan bovenin de pagina op de rode balk te klikken. Nog geen lid? Aanmelden is gratis.