• Kort verhaal
  • Blog
  • Column
  • Cursiefje
  • Essay
  • Haiku
  • Poëzie
  • Senryu
  • Limerick
  • Vrij vers
  • 55 woorden
  • Kort verhaal
  • Flitsverhaal
  • Volksverhalen
  • SF & Fantasy
  • Proefstuk
  • Ik, schrijver
  • 3 kleuren
  • Schrijfopdracht
  • Mijn schrijftip
  • Kort verhaal

    976 gepubliceerde artikelen.
    Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of nog andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Dus geen vervolg! 
    Fragmenten uit gepubliceerde manuscripten of vervolgverhalen zijn niet toegestaan en verwijderen we! Bij een kort verhaal geven we de voorkeur aan maximaal 1000 woorden.
  • Blog

    257 gepubliceerde artikelen.
    Een blog is in feite een persoonlijke webpagina met verhalen over het leven van de schrijver. In een blog vertel je iets aan de lezer waar hij/zij wat aan heeft. Heel vaak is dat iets informatiefs (hoe kun je het beste....) maar het kan ook inspirerend zijn (een persoonlijk verhaal over hoe je omgaat met een scheiding).  Bij een blog hoort een losse en informele schrijfstijl. In een persoonlijke blog draait het erg om de verteller die opschrijft wat hij of zij zelf allemaal meemaakt. Dat kan bijvoorbeeld de dagelijkse beslommeringen als moeder van twee kleine kids (mamablog) zijn.
    Maximaal 1000 woorden. 
  • Column

    436 gepubliceerde artikelen.
    Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. Een column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos.
    Maximaal 750 woorden.
  • Cursiefje

    518 gepubliceerde artikelen.
    Bij cursiefjes verwachten wij een korte tekst, vaak geschreven in de ik-vorm, met gebruik van eenvoudige taal, die echter door de taalhumor vaak verrassend en origineel wordt. Het cursiefje vertelt iets over de dagelijkse realiteit, waarmee verbeeldingselementen worden vermengd, heeft een humoristisch-luchtige toon, vaak gecombineerd met een droefgeestige ondertoon, relativeert de realiteit en verzacht de problemen. 
    Maximaal 750 woorden.
  • Essay

    1 gepubliceerde artikelen.
    Een essay is een beschouwende prozatekst of een artikel over een we­ten­schap­pe­lijk, cul­tu­reel of fi­lo­so­fisch on­der­werp, waarin de schrijver zijn persoonlijke visie geeft op hedendaagse verschijnselen, problemen of ontwikkelingen.
    Maximaal 1000 woorden.
  • Haiku

    274 gepubliceerde artikelen.
    Haiku is een vorm van Japanse dichtkunst waarin de natuur, of iets in de natuur, centraal staat, geschreven in drie regels van 5, 7 en 5 lettergrepen. We accepteren alleen gedichten in tekst en dus geen afbeelding van een gedicht..
  • Poëzie

    1147 gepubliceerde artikelen.
    Poëzie is de kunst van het dichten. Ook is poëzie een verzamelnaam voor gedichten en verzen. Poëzie is een taaluiting waarbij een grote nadruk ligt op vorm, klank en beeldspraak. Het geheel is meer dan de som der delen.
    Toen hem gevraagd werd een definitie van poëzie te geven, zei de dichter Robert Frost: "Poetry is the kind of thing poets write." - Poëzie is wat dichters schrijven .
  • Senryu

    407 gepubliceerde artikelen.
    Senryu is een vorm van Japanse dichtkunst over de onvolkomenheid van de mensen, geschreven in drie regels van 5, 7 en 5 lettergrepen. We accepteren alleen gedichten in tekst en dus geen afbeelding van een gedicht.
  • Limerick

    33 gepubliceerde artikelen.
    Een limerick is een gedicht van vijf regels met het rijmschema a a b b a. In de eerste regel wordt (meestal) een persoon of dier geïntroduceerd met een plaatsnaam die meestal gekozen wordt vanwege het rijm. Voorts heeft een limerick vaak humoristische of dubbelzinnige inhoud. De laatste regel is de clou.
  • Vrij vers

    18 gepubliceerde artikelen.

    Een vrij vers is een gedicht zonder regelmatige strofebouw. De eerste strofe telt bijvoorbeeld zes, de tweede twee, de derde vijf verzen. Het gaat om poëtische teksten die vooral een sfeer oproepen. De strofe in een vrij vers heeft veelal een eenheid van idee. Vrije verzen hebben vaak eveneens geen vast maatsysteem. Het ontbreken van (eind)rijm komt eveneens vrij vaak voor in het vrije vers. Daarentegen komt binnen- en middenrijm veel voor in vrije verzen en soms zelfs voorrijm.

  • 55 woorden

    1031 gepubliceerde artikelen.
    Waarom een verhaal in exact 55 woorden (incl. titel)? Omdat de vorm ons dwingt te schrappen tot de essentie van wat we willen zeggen. “In der Beschränkung zeigt sich erst der Meister”, of anders gezegd, in weer een andere taal: “Less Is More.” Alleen fictie komt in aanmerking. Dus een echt, afgerond prozaverhaal, met een begin, een midden en het liefst een verrassend eind en met één of meerdere personages , moet in exact 55 woorden, inclusief de titel, worden verteld.
  • Kort verhaal

    976 gepubliceerde artikelen.
    Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of nog andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Dus geen vervolg! 
    Fragmenten uit gepubliceerde manuscripten of vervolgverhalen zijn niet toegestaan en verwijderen we! Bij een kort verhaal geven we de voorkeur aan maximaal 1000 woorden.
  • Flitsverhaal

    119 gepubliceerde artikelen.
    Een flitsverhaal is, bij Schrijverspunt, een krachtig en compleet verhaal in het kleinst mogelijk (maximaal 150) aantal woorden. Het moet een begin, midden en einde hebben en bij voorkeur een draai of verrassing aan het einde. De voorkeur gaat uit naar een verhaal in een of slechts meerdere zinnen. Geen zgn quotes, wijsheden, gezegden, etc. Het meest beknopte en sprekend voorbeeld van een flitsverhaal is het verhaal dat Ernest Hemingway schreef.
    " Te koop: babyschoenen. Nooit gedragen."
  • Volksverhalen

    39 gepubliceerde artikelen.
    Sprookjes behoren tot een oude orale traditie en bevatten vaak een zedenles of diepere wijsheid. Het woord sprookje is afgeleid van het middeleeuwse 'sproke', dat verhaal of vertelling betekent. Als ongeschreven vertelling richtte een sproke zich tot ongeletterde volwassenen. De bekende sprookjes kennen we natuurlijk allemaal maar we lezen/horen ook graag verhalen die zelf verzonnen zijn. In deze schrijfactiviteit bieden we de mogelijkheid om zelf verzonnen sprookjes of een fabel toe te voegen. Gewoon om lekker voor te lezen voor kinderen of wie ze ook maar horen wil.
    Maximaal 1000 woorden.
  • SF & Fantasy

    12 gepubliceerde artikelen.
    Science fiction en Fantasy vallen beide onder een speculatief fictiegenre waarin veel elementen, personages en instellingen worden gecreëerd uit verbeeldingskracht en speculatie in plaats van uit de realiteit en het dagelijks leven. Er is echter een duidelijk verschil tussen science fiction en fantasy. Science fiction is gebaseerd op wetenschap en technologie en geeft daarom scenario's weer die op een dag waar zouden kunnen zijn. Fantasie daarentegen heeft betrekking op veel bovennatuurlijke elementen en vindt plaats in een wereld die niet bestaat en nooit kan bestaan.
    Bij een SF of Fantasyverhaal geven we de voorkeur aan maximaal 1000 woorden.
  • Proefstuk

    19 gepubliceerde artikelen.
    Je schrijft veel en graag en bent meestal tevreden over je schrijfresultaten. Je deed al mee aan schrijfactiviteiten en schrijfwedstrijden maar je kunt nu ook een verhaal of gedicht laten zien waar je echt trots op bent of... waar je juist nog over twijfelt maar wat je wel graag aan anderen wilt laten zien. Dat is mogelijk in deze rubriek. Leden van Schrijverspunt kunnen in deze rubriek een schrijfresultaat tonen als een proefstuk van eigen kunnen. Er zijn geen voorwaarden voor genre, aantal woorden, etc. Het is jouw proefstuk wat jij graag aan anderen wilt laten lezen. Je mag max. 1 proefstuk insturen!
    Van lezers verwachten we respect voor de publicatie. Beloon de schrijver voor zijn/haar durf en inzet met serieuze feedback.
  • Ik, schrijver

    9 gepubliceerde artikelen.
    Ken jij ook van die momenten waarop je totaal geen inspiratie hebt en niet tot schrijven kunt komen? Misschien kan het lezen of uitvoeren van een schrijfopdracht je helpen om je creativiteit aan te spreken. Zo omzeil je je eigen gewoontes en vaste manieren in je schrijven.
    Schrijf een fantasierijk verhaal met als onderwerp 'Ik, schrijver'. Waarheidsgetrouw of compleet fictief, het is aan jou als het maar de moeite waard is om te lezen. Probeer de lezer te boeien en mee te trekken in jouw wereld als schrijver.
  • 3 kleuren

    4 gepubliceerde artikelen.
    Een verhaal geschreven in maximaal 300 woorden waarbij 3 kleuren een rol spelen. De schrijver bepaalt zelf de kleuren. Het is echter niet de bedoeling om een kleur sec alleen als kleur te gebruiken maar ook als bv begrip, symbool of gemoedstoestand (Een blauwtje lopenZich groen en geel ergeren, wit wegtrekken, etc) .
  • Schrijfopdracht

    87 gepubliceerde artikelen.
    Ken jij ook van die momenten waarop je totaal geen inspiratie hebt en niet tot schrijven kunt komen? Misschien kan het lezen of uitvoeren van een schrijfopdracht je helpen om je creativiteit aan te spreken. Zo omzeil je je eigen gewoontes en vaste manieren in je schrijven.
    Inzenden voor deze schrijfactiviteit is niet meer mogelijk. Op termijn beëindigen we deze mogelijkheid.
  • Mijn schrijftip

    Elke auteur heeft zo haar/zijn persoonlijke ervaringen met schrijven en weet vaak wat haar/hem beter, makkelijker, lezenswaardiger, spannender, etc. doet schrijven. Die ervaringen willen we hier graag delen met andere schrijvers. Zo beknopt mogelijk worden hier persoonlijke schrijftips voor schrijvers beschreven. Voor de een een ervaring, voor de ander wellicht een eye-opener.
    Maximaal 20 woorden.

Ook jouw artikel is welkom! Ga s.v.p. naar het overzicht van deze schrijfactiviteit om ook jouw verhaal/gedicht toe te voegen.

De man die het nieuws wilde doden.

Joris Jut had een obsessie. Hij had maar één monomaan doel in het leven: het doden van het nieuws. Al van jongs af aan had hij een hekel aan nieuws. Het was als onkruid dat overal opschoot en alles overwoekerde. Als het nou erg mooi was, soit. Maar al het nieuws was negatief en het blééf maar groeien. Er kon geen terroristische aanslag zijn of alle kranten, radio- en tv-uitzendingen spraken er uren, dagen en soms zelfs maanden over. Het erge was dat het nieuws zichzelf steeds ging herhalen als nieuw nieuws uitbleef. Dan zag hij de minister-president wel twintig keer op een dag het volk ernstig toespreken in telkens hetzelfde filmpje en werd er om het kwartier overgeschakeld naar een verslaggever ter plekke die in steeds nieuwe bewoordingen meldde dat er nog geen nieuws was. Het nieuws vulde dus gebrek aan nieuw nieuws op met oud  en non-nieuws. Bovendien werd alles ook nog eens verschillende malen per dag herkauwd in tv-talkshows, documentaires en actualiteitenprogramma’s. In kranten vulde het zichzelf aan met wat een ruime verscheidenheid aan deskundigen ervan meenden te moeten vinden. Nee, Joris was er vast van overtuigd dat er niets was in het ondermaanse dat het zo onbeschaamd met zichzelf getroffen had als het nieuws. ‘Draconisch’, was er het juiste woord voor, vond Joris. Het was als een draak en hij zou die doden, of hij heette geen Joris!

Hij droomde van vreselijke methoden waarmee je langs het pad van gruwelijke pijnen kon doden. Echter die werkten allemaal goed bij levende wezens, maar het nieuws was helaas geen fysieke maar een allegorische draak. Allegorische draken behoren tot de ergste vrijwel niet uit te roeien ras. Het nieuws doden is makkelijk gezegd, het daadwerkelijk uitvoeren was een ander verhaal. Het vereist minutieus denkwerk en onderzoek, dat in het diepste geheim moet plaatsvinden want als er ook maar iets van uitlekt, verandert het in datgene wat het beoogt te bestrijden: in nieuws. Zoals koning Midas die alles wat hij aanraakte in goud zag veranderen, verandert elke aanval op het nieuws direct zelf in nieuws. Hoe dood je het nieuws als die daad op zichzelf juist weer nieuw nieuws oplevert? In een poging die vraag van antwoorden te voorzien, zette Joris zich aan de studie.

Hij bracht vele maanden door in de landelijke centrale bibliotheek, waarbij hij geen relevante letter over het hoofd zag. Hoofdschuddend gaf de bibliothecaresse hem boek na boek, teleurgesteld over het feit dat hij geen oog had voor haar, hoezeer zij ook de grens van haar decolleté naar beneden bijstelde en de lengte van haar rok reduceerde. Vrouwenvlees had hoegenaamd geen vat op Joris. Hij viel volledig voor de letters.

De bibliothecaresse was jaloers en wilde tóch aandacht. Ze besloot een reporter van de plaatselijke krant in te lichten over het opvallende fenomeen dat Joris in haar ogen was. Misschien, zo fantaseerde ze, kwam er wel een krantenartikel van, met een mooie kleurenfoto waar ook zij op zou staan. Nou daar kon zij haar vriendinnen mooi de ogen mee uitsteken! De reporter bleek er oren naar te hebben want hij bedacht dat er mogelijk sprake was van een wereldrecord boekenlezen. Dat zou een prachtige primeur zijn die hem misschien wel de lang geambieerde promotie naar de redactie buitenland zou opleveren! Hij besloot eens poolshoogte te gaan nemen in de bibliotheek en Joris te ontmoeten.

Niet veel later stond de reporter, met het verzoek om een interview,  voor Joris’ neus. Die was onaangenaam was verrast. Hij was ontdekt! ‘Eh… ehm…, stamelde Joris, terwijl het zweet hem uitbrak, ‘Leuk en bedankt dat u helemaal voor mij hier naar toe bent gekomen, maar ik zit juist in belangrijk onderdeel van mijn studie. Ik kan nu onmogelijk gestoord worden’. Joris zag natuurlijk meteen in dat dit interview onherroepelijk tot nieuws zou leiden en hij zocht koortsachtig naar een fatsoenlijke manier om van de reporter af te komen.

‘Misschien kunnen we een afspraak maken?’, zei die. ‘Ah’, dacht Joris, die ineens een uitweg zag. “Dat is goed’, zei hij, ‘Wat dacht u van vrijdag over een week om 9.00 u?’. De reporter keek even in zijn agenda en knikte toen instemmend. Het had tenslotte geen haast. Het kon best een weekje wachten. ‘Prima’, zei hij. ‘Dan zien wij elkaar volgende week! Joris keek opgelucht de weg benende reporter na, blij als hij ruime een week tijdsruimte had gerealiseerd. Het spreekt, dat geen haar op zijn hoofd die overwoog die afspraak na te komen. 

Hij nam meteen rigoureuze maatregelen. Hij verliet onmiddellijk de bibliotheek om er nooit meer terug te komen. Hij vermomde zich met een pruik, een bril met een dik zwart montuur en liet een artistiek sikje groeien. Hij verhuisde naar een andere stad en huurde daar een kamer onder een valse naam. Op het nippertje wist hij zo onder de radar van het nietsontziende nieuws te blijven.

Nu hij niet meer naar de bibliotheek kon, besloot hij zijn studie op internet voort te zetten. Omdat ook daar ontdekking niet was uitgesloten kocht hij bij zeven verschillende telefoonaanbieders een prepaid telefoon. Via die telefoons kon hij online. Door telkens van telefoon te wisselen hoopte hij tracering tegen te gaan.

Al zijn literatuuronderzoek leidde uiteindelijk weliswaar tot een antwoord op de vraag, maar het maakte het doden van het nieuws er niet makkelijker op. Hij ontdekte namelijk dat nieuws slechts het symptoom was van een dieper liggende de ziekte. De echte ziekte was dat mensen samen drommen rond de plek van een gruwelijk ongeluk zonder dat zij daar ook maar iets anders uitrichten dan er video’s maken met hun smartphone, dat zij zich in kettingbotsingen verliezen als op de andere weghelft een ongelukkige zich te pletter heeft gereden, dat zij langs de waterkant filmend toekijken hoe schitterend iemand verdrinkt. De ziekte werd ook zichtbaar in het massale toerisme waarmee mensen zich naar alle uiteinden van de wereld begeven om de meest unieke, authentieke, exotische ervaringen te vinden en die te fotograferen en te filmen. De ziekte manifesteerde zich zelfs in tv-shows waarin ladderzatte zwakbegaafde getatoeëerde lichamen op tropische eilanden op camera de liefde bedrijven. Het bleek een ziekte die valt te diagnosticeren als ‘het monumentale ik-syndroom’.

De mensen in het land, zo concludeerde hij, waren er allemaal mee behept. Iedereen wilde zijn eigen ‘ik’ het meest belangrijke maken vanuit de door het syndroom ingeplante overtuiging dat dit essentieel was. Het nieuws was daarbij het geëigende instrument dat het monumentale ík’ de noodzakelijke sokkel verstrekte. Iedere burger was daarom zelf verslaggever geworden. Immers als je er in slaagde zélf nieuws te zijn of te maken, of zélf als getuige het nieuws kon vastleggen op foto of video, of als je via het nieuws kennis op deed die anderen niet hadden, dan kon je daarmee aan anderen laten zien dat je iemand ‘bent’ en dat jouw eigen ‘ik’ van buitengewoon monumentale importantie is. Je moest dan wel de primeur hebben,  hoe exorbitanter hoe beter.  Tja, dus als je daarvoor een slachtoffer moest laten doodbloeden, verdrinken of in een ravijn moesten laten hangen in plaats van de helpende hand te bieden en als je je daarvoor ordinair moest kleden, volledig moest laten onder tatoeëren of brutaal publiekelijk moest neuken…

Joris was alles behalve blij met zijn ontdekking. De moord op het nieuws zou inhouden dat hij zo ongeveer al zijn medeburgers naar hun schepper moest verwijzen. Een  paardenmiddel dat Joris erger leek dan de kwaal. Nee, er moest een andere manier zijn om het ‘monumentale ik-syndroom’ te bestrijden. Iets in het drinkwater? Misschien. Het was wel een manier om alle mensen te bereiken. Zou er een middeltje zijn dat duurzaam werkte? Hij betwijfelde het en kon hij zoiets nooit op eigen houtje ontwikkelen. Daar waren chemische en medische experts bij nodig, die hij niet kon benaderen omdat dit meteen tot nieuws zou leiden. Bovendien zouden ze denken dat hij gek was en hem laten oppakken. Hij zag de krantenkop al voor zich: ‘Verwarde man met waanideeën opgepakt’. Met een foto erbij waarop hij in de boeien geslagen wordt. Misschien zelfs met een diepte-interview en een fotoreportage er bij over de onthutste bibliothecaresse die hem had herkend en die zich met ‘Ik vond hem al een rare want hij keek steeds in mijn decolleté’,  tóch het podium bij haar vriendinnen verschafte waarnaar zij zo hunkerde.

Nee, het moest subtieler. Hij zou een weg moeten vinden naar de psyché van de mensen om bij hen een knop om te zetten. Hij besloot dat idee uit te werken. Hij tijdens zijn uitgebreide literatuurstudie iets gelezen over propaganda, massahypnose en indoctrinatie. Hij zag ook hoe influencers op social media miljoenen volgers aan zich binden. Hij leek hem daarom het beste als hij de kanalen van belangrijke influencers en de programma’s van kijkcijferkanonnen van de tv hacken en zo zijn boodschap tussen de oren van de mensen programmeren. De boodschap was een eenvoudige: ‘Het coolste doel van jou als mens is het geluk van je medemens’.

De aanpak vergde nog heel wat studie over het hacken van mediakanalen en tv-zenders en over de wijze van communiceren die het meeste impact zou hebben. Gewend als hij was aan studeren, ging hem dat probleemloos af. Al snel was hij er klaar voor. Zijn boodschap zou op alle media, nauwelijks zichtbaar voor de gemiddelde kijker, als flitsen te zien zijn. Kijkers zouden hooguit denken aan een atmosferisch stortinkje of een kortdurende serveruitval. Zijn boodschap zou 48 uur lang elk kwartier zichtbaar zijn. Dat moest, volgens de berekening van Joris, voldoende zijn om het zaadje van zijn boodschap zo te planten dat het kon ontkiemen.

Het moet gezegd, zijn aanpak had effect. Alleen niet helemaal zoals hij had bedoeld. Andere hackers ontdekten hem en wisten hem te traceren. Een groot aantal chantagepogingen was het gevolg. Men dreigde zijn identiteit publiek te maken en wees hem er op dat ontmaskering hem zeker een langdurige gedwongen contemplatie in het cachot zou opleveren. Echter, tegen een ruimharige vergoeding zou men wel tot zwijgen bereid zijn. Het koude zweet brak Jason uit. Hij had eenvoudig de middelen niet om aan alle chantage-eisen tegemoet te komen. Zijn ontmaskering was een kwestie van tijd en zou leiden tot het ergste dat hem kon overkomen: Zélf nieuws worden!

Er zat maar één ding op. Hij pakte een rugzak in met leeftocht voor enkele dagen en wandelde naar een verre, verlaten streek. Eenmaal aangekomen zocht hij een stevige boom uit. Hij hoopte maar dat de tak en zijn touw het gewicht van zijn lichaam zouden kunnen dragen.

Feedback voor schrijfactiviteiten

Review voor: "De man die het nieuws wilde doden."

© Martin Reekers

In elke boekenwinkel: