Voor schrijvers, door schrijvers

Kort verhaal

De laatste fase
Inzendingen: 1049
Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of nog andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Dus geen vervolg! In deze schrijfactiviteit is ook ruimte voor reisverhalen en flitsverhalen.
 
 "Het meest beknopte en sprekend voorbeeld van een flitsverhaal is het verhaal dat Ernest Hemingway schreef.
" Te koop: babyschoenen. Nooit gedragen."
De laatste fase
© Louisa van den Heerik op .
Aantal hits: 125
‘Schatje, de deurbel gaat.’ Edith heeft nauwelijks energie om haar stem kracht bij te zetten.
‘Het is de verpleegkundige,’ Ron haast zich naar de voordeur. ‘Wat heb je dat snel gedaan, Jannie. We
hadden je niet eerder dan vanavond zes uur verwacht.’
‘Lieve Ron en Edith,’ Jannie trekt onderwijl haar jas uit en hangt deze over een nabijgelegen stoel. ‘Hoe
lang kennen we elkaar nu al? Ik weet dat jullie nooit zonder reden de bereikbaarheidsdienst bellen en
omdat jullie er spaarzaam mee omgaan zullen wij een telefoontje altijd naar waarde schatten en
proberen direct langs te komen.’ De gewaardeerde collega van het specialistisch team van
verpleegkundigen, neemt plaats op een stoel naast het bed van Edith.

‘Wat kan ik voor je doen Edith?’ Jannie praat met nog kalmere oprecht vriendelijke intonatie dan
gewoonlijk. ‘Je weet het Edith, ik neem hier écht ruim de tijd voor. Het is zonde om je energie te
verspillen aan een gesprek met mij.’ Zichtbaar aangeslagen probeert Edith de kriebel in haar keel weg te kuchen.
‘Ron, wil jij Jannie een kop koffie aanbieden?’ Edith heeft gemerkt dat Ron’s automatismen zoals het zorgen voor koffie en thee
er nogal eens bij inschieten. Jannie glimlacht. ‘Je gastvrijheid ben je nog niet verloren Edith. En lekker
hoor, een bak koffie.’

Op het moment dat Ron naar de keuken loopt probeert Edith, Jannie op fluisterende toon iets duidelijk
te maken. Jannie moet naar voren buigen met haar oor op een aantal centimeter afstand van de mond
van Edith om haar te kunnen verstaan. De getroffenheid in de stem van Edith maakt dat Jannie zich nu toch
wel zorgen begint te maken. Edith geeft aan dat het niet meer gaat. Ze is zo moe, ze wil niet meer.
‘Maar hij kan me nog niet loslaten.’ Edith snikt zonder daarbij enig geluid te produceren.
‘Ik heb het gehoord’ zegt Jannie. ‘Wat dapper van je om dit aan te geven. Ik vind dit zo ontzettend knap van je.
Ik zal je nu even laten bekomen. Het is niet niks allemaal.’

Jannie loopt de keuken in en legt haar hand op de schouder van Ron die hier nauwelijks op lijkt te reageren.
‘Het is een verschrikking mijn lieve vrouw zo te zien lijden. Wanneer ik in haar ogen kijk zie ik dat ze zich door
helse pijnen heen moet bijten. Ik ken haar. Dat verdient ze niet. Ze wil per se doorgaan Jannie, het is zo’n doorzetter.
Maar, het is verschrikkelijk te moeten toegeven, ze gaat het niet winnen. Soms zou ik willen dat ze wat meer aan
toe zou geven en wat minder zou vechten zodat het leven nog een beetje dragelijk zou zijn voor haar. Zij kan er
niets aan doen dat dit ons overkomt.
Haar ziekte is té sterk maar ze kan me nog niet loslaten.’
Dit artikel delen?
Opmerking auteur:
Ik ontvang graag feedback
Feedback voor schrijfactiviteiten

Hier jouw review voor: "De laatste fase"

Geschreven door Louisa van den Heerik . Geplaatst in Kort verhaal.
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen.
(289)
220 commentaren
20 nuttige stemmen.
11.11.20
Feedback schrijfkwaliteit
Mooi geschreven, een verdrietig verhaal.
Grammatica & Spelling:
Goed
  • Waardering schrijfkwaliteit
    100%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
Emoticons: ;o = wink, :d = bigsmile, :-$ = blush, (^) = cake, (h5) = clapping, 8) = cool, ;( = crying, (x) = handshake, :? = thinking, (hartje) = heart