Voor schrijvers, door schrijvers
Poëzie

Kort verhaal

Aantal gepubliceerde inzendingen: 641

De kikker, de haas en het midden

Op een dag vroeg de kikker aan de haas: ‘Haas, waar is eigenlijk het midden?’ Haas grinnikte en antwoordde: ‘Dat weet je toch, kikker, het midden is in het midden.’ Kikker keek bedenkelijk en haas zei: ‘Kom, ik zal het je laten zien.’

Ze liepen samen naar een open plek in het bos. Haas ging precies in het midden van de open plek zitten. ‘Kijk,’ zei haas, ‘dit is het midden.’ Kikker keek rond. De open plek was omringd met bomen, allemaal verschillende, van verschillende dikte, grootte en vorm. De open plek zelf was bezaaid met dennenappels, bladeren en zand. Haas zat leunend op zijn achterpoten op de bosgrond en keek tevreden naar kikker. ‘Zie je?’ vroeg haas. ‘Alle bomen zijn nu even ver van me af. Daarom weet ik dat dit het midden is.’

Kikker keek ongelukkig. Haas dacht dat kikker hem niet kon volgen. Daarom nam hij hem mee naar een grasveldje en ging weer precies in het midden zitten. ‘Kijk,’ zei hij weer, ‘hier is het midden, kikker! Zie je dat de randen van het grasveld allemaal even ver van mij af zijn? Daarom is dit het midden.’ Kikker keek om zich heen. Het gras was in slordige plukken gegroeid en hij zag dat hier en daar klavers groeiden en insecten zich over de kleine bladeren voortbewogen en hij ging nog net iets ongelukkiger kijken.

Daarom nam haas hem mee naar een berg kreupelhout en ze stopten precies halverwege de berg. ‘Kijk, kikker!’ zei haas. ‘Dit is het midden; precies op de helft. De uiteinden van de berg kreupelhout zijn nu even ver bij mij vandaan.’ Maar nog steeds keek kikker ongelukkig. Hij keek naar het kreupelhout, dat er slordig opgestapeld bij lag. Het zonlicht speelde over de takken en gaf het hout allerlei kleuren en tinten. Het leek wel te bewegen.

Haas keek ingespannen naar het gezicht van kikker en tot zijn schrik zag hij dat kikker een beetje scheel begon te kijken. Daarom spoedde hij zich naar andere plekken om kikker het midden te laten zien. Haas deed ontzettend zijn best. Op het einde zwom hij zelfs naar het midden van het meer en riep naar kikker dat hij nu toch moest begrijpen waar het midden was.

Toen haas druipend op de oever terugkeerde en hij kikker met zijn ogen dicht en een frons op zijn voorhoofd zag zitten, zakte de moed hem in de schoenen. Hij stond op het punt om het op te geven toen hij ineens het gezicht van kikker zag opklaren. Verbaasd keek haas toe hoe kikker een grote sprong maakte en riep: ‘Haas! Dank je wel! Alle plekken die je me vandaag hebt laten zien zijn het midden. En iedere keer dat je zei: hier is het midden, zat je er zelf. Ik begrijp daarom nu dat het midden is, waar je je zelf bevindt. Eigenlijk ben je dus altijd in het midden!’

Stomverbaasd keek haas kikker aan. Zijn mond zakte open zodat zijn lange tanden zichtbaar werden. ‘Kikker,’ sprak haas, ‘nooit had ik kunnen weten dat ik je iets kon leren dat ik zelf niet wist.’ Kikker lachte en toen moest haas ook lachen. Samen maakten ze een paar sprongen en ze wisten nu allebei dat ze hoog of laag konden springen, maar dat het midden hen nooit meer ontglippen kon.

Dit artikel delen?
Auteur: ©Jantien Hijne
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Hits: 278
Publicatie op .
 
  Meer van deze schrijver:

Geef een waardering voor: "De kikker, de haas en het midden"

Geschreven door Jantien Hijne . Geplaatst in Kort verhaal.
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.

Jouw feedback hier?

Dat is mogelijk met een waardering en/of jouw commentaar te geven.
Ook kun je reageren op commentaar van anderen.
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen. Door een waardering te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!