Voor schrijvers, door schrijvers

Kort verhaal

Aantal gepubliceerde inzendingen: 650

De kater

Rood of wit? Ik twijfel. Waarom de hele avond in een kanten kriebelstring lopen, terwijl ik niet eens weet of Arnout komt? Aan de andere kant, ik zie zijn misprijzende blik al voor me wanneer ik mijn sexy jurkje van me af laat vallen en genadeloos zicht bied op een degelijke directoire. Besluiteloos schenk ik mezelf een glas wodka in. 
‘Ik bel je,’ had Arnout bij het afscheid gefluisterd. De herinnering aan onze ene nacht samen bezorgt me gelukzalige vlinders in mijn buik. Ik neem een flinke slok. Twee maanden wacht ik nu al op zijn telefoontje. Waarom laat hij niets van zich horen? Wat een lul! Nijdig giet ik het laatste restje wodka in mijn keel.

Draaierig van het dansen plof ik gracieus op een fatboy en grijp naar het eerste glas binnen handbereik. Ik spoel de weeïge baco-smaak weg met de twee lauwe biertjes die eveneens op het bijzettafeltje staan. Luidkeels zing ik mee met TC Matic. 
‘Oeh lalala, oeh lalala, c’est magnifiiiiiiiiiike!’ 
Mocht Arnout nu binnenkomen, dan ziet hij meteen dat deze dame hem geen seconde gemist heeft. Waar blijft hij toch?

Wankel wurm ik me door het feestgedruis richting de drank. Daar staat hij! Mooie, lieve, geweldige Arnout met zijn prachtige krullen en goddelijke lichaam.
‘Gezellig, hè?’ roep ik in zijn oor. 
Hij kijkt verstrooid op. ‘In godsnaam, Marloes. Wat wil je?’
Ik glimlach verleidelijk. ‘Zullen we dansen?’
Het meisje, met wie hij zo-even nog aan het zoenen was, staart mij vol afgrijzen aan. 

Met mijn pumps in de ene en een halfvolle fles prosecco in de andere hand strompel ik naar buiten. 
‘Gaat het een beetje?’
Ik draai me om en kijk in het vriendelijke gezicht van een man met grijzende slapen en vrolijke lachrimpeltjes. 
‘Ja, meneer,’ lispel ik.
Hij grinnikt. Met een onvaste armzwaai wijs ik naar de openstaande deur. ‘Ikluznogwelwah.’ Behulpzaam haakt hij zijn hand achter mijn elleboog. 

Het licht door de halfopen gordijnen doet pijn aan mijn ogen en mijn mond is kurkdroog. Ik richt me op en kijk rond in de vreemde slaapkamer. Langzaam komen de herinneringen aan het feest terug. Arnout is gekomen! Het komt weer goed tussen ons. Genoegzaam sluit ik mijn ogen.
‘Goedemiddag, schoonheid. Je lust vast een espresso.’
Ik schiet overeind en staar naar de man in de deuropening. Voor zijn openhangende badjas houdt hij een dienblad. 
‘Wie bent u?’ vraag ik schor.
Verbouwereerd zet hij het dienblad op het nachtkastje. Mijn bonzende hersenen draaien overuren. Waar ben ik in hemelsnaam beland?

Enigszins wankel loop ik de trap af. De geur van gebakken eieren komt me tegemoet. Arnout zit met zijn rug naar me toe aan de keukentafel. Verheugd sla ik mijn armen om hem heen en zoen hem in zijn nek. Achter mij hoor ik een kuchje en ik draai me abrupt om. De badjasman kijkt me een moment verwonderd aan en schraapt zijn keel. 
‘Ook een eitje, Arnout?’
‘Lekker, Pap.’

Dit artikel delen?
Auteur: ©MW Valkenburg
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Hits: 439
Publicatie op .
 
  Meer van deze schrijver:

Geef een waardering voor: "De kater"

Geschreven door MW Valkenburg . Geplaatst in Kort verhaal.
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.

Jouw feedback hier?

Dat is mogelijk met een waardering en/of jouw commentaar te geven.
Ook kun je reageren op commentaar van anderen.
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen. Door een waardering te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!