1 post
  • images/deelname/kort_verhaal.jpg
    Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Fragmenten uit gepubliceerde manuscripten of vervolgverhalen zijn niet toegestaan!
    Bij een kort verhaal geven we de voorkeur aan maximaal 1000 woorden.
    969 gepubliceerde inzendingen
  • Ook jouw artikel is welkom! Inzenden van een verhaal/gedicht is mogelijk door eerst in te loggen. Registreren is gratis! Alleen door eerst in te loggen en op de knop hieronder te klikken kom je op een pagina waar je de schrijfactiviteit kunt selecteren waar je aan mee wilt doen. Op die pagina kun je ook de titel en tekst voor je artikel toevoegen. Lees vooraf de voorwaarden. Let op: Na inzending is wijziging van je tekst niet meer mogelijk (m.u.v. Plusleden)
    Je artikel is, na inzending, vrijwel direct te zien in de betreffende schrijfactiviteit en bij je profiel. We publiceren een artikel minimaal een jaar (plusleden langer!), daarna verwijderen we het artikel en de commentaren, etc. automatisch.
  • De publicatievoorwaarden

    • Inzendingen dienen te voldoen aan de voorwaarden zoals aangegeven bij de betreffende schrijfactiviteit, Nederlandstalig en van voldoende kwaliteit (grammaticaal en inhoudelijk) te zijn. We accepteren geen afbeeldingen van een tekst, maar alleen de daadwerkelijke tekst!
    • Agressieve, onwettelijke, lasterlijke, racistische, misleidende of anderszins ongepaste of irrelevante bijdragen, naar interpretatie van de redactie, zijn niet toegestaan. De redactie behoudt zich het recht voor om inzendingen, zonder opgave van redenen, niet te publiceren, resp. te verwijderen.
    • De auteursrechten van een inzending blijven te allen tijde bij de inzender. Schrijverspunt brengt geen wijzigingen aan in de tekst.
    • Inzenders mogen geen door rechten beschermde teksten of afbeeldingen plaatsen.
    • Het plaatsen van persoonlijke informatie zonder toestemming van de redactie (zoals e-mailadressen, website en/of telefoonnummers) is niet toegestaan evenals teksten, advertenties en links van promotionele dan wel commerciële aard.
    • De redactie is niet aansprakelijk voor de gevolgen, juridisch of in andere zin, van de activiteiten van leden op Schrijverspunt, noch in Nederland, noch daarbuiten. De inzender blijft als enige verantwoordelijk en aansprakelijk voor de inhoud van zijn/haar bericht(en).
    • Bij inzending hanteert Schrijverspunt de actuele privacyregels. Onze privacyverklaring is onderaan op elke pagina te vinden.
    • We publiceren een inzending in principe een jaar lang op onze website. Voor plusleden is die periode langer.
    • Door het insturen van je schrijfactiviteit stem je in met deze voorwaarden.

     

De heilige man komt !

Publicatie op : 10-08-2021

Als een auteur geen behoefte heeft aan feedback verschijnt er geen mogelijkheid voor reacties.

De heilige man komt !

57 Hits.
Bijna 6 december, de heilige man komt. De kindervriend, al moet je in deze tijden van pedofiele pastoors en kardinalen wel oppassen met zo een uitspraak.
Sinterklaas komt uit Spanje zegt men. Ik begrijp nog steeds niet hoe het komt dat ze deze belachelijke farce zo lang kunnen volhouden.
Elk modern kind zou zich toch al lang afvragen waarom een oude grijsaard helemaal uit Spanje zou komen om hier in België speelgoed te komen brengen terwijl de winkels rond deze tijd vol liggen met speelgoed !
Elk modern kind zou zich toch suf denken over het waarom van zijn acties. Zou hij zijn geld niet beter besteden aan zijn familie, zijn huis, een nieuwe auto of paard, misschien aan Europees personeel in plaats van zo’n Zwarte Piet. Trouwens zou de knecht van Sinterklaas wel Zwarte Piet heten of is dit meer racistisch bedoeld om onze zwarte medemens effe te schofferen en onder de grond te stoppen.
’t Is toch wel vreemd dat een kind van tegenwoordig het grote bedrog niet doorheeft, terwijl hij overal Sinterklazen ziet ! Hij komt bijvoorbeeld net van een feestje van papa zijn werk waar Sinterklaas ook was, het was een lange Sinterklaas met een grijsachtige baard. Je rijd nog niet weg met je kids en vrouw of op straat zie je weer een Sinterklaas lopen.
Snel draai je met de auto een straat in,  met de hoop dat je kids hen niet gezien hebben.
“Pappie, hoe kan de Sint zo snel op straat zijn daarjuist, heb je hem ook gezien ?”
“Ik heb niks gezien jongen !” lieg je. Doch je draait net een winkelstraat in en daar in de televisiewinkel staat een enorme flatscreen waarop de aankomst van Sinterklaas te zien is in Nederland.
“Pappie hoe kan de Sint nu al in Nederland zijn ?” vraagt mijn zoontje weer.
“Oh…dat is natuurlijk op voorhand opgenomen hee jongen !”
In de achteruitkijkspiegel zie je het ongelovige gezicht van je zoontje waaruit blijkt dat ie onraad ruikt.
Trouwens wat maken we die kids allemaal wijs. De Sint komt ’s nachts met zijn paard en Zwarte Piet en gaat van dak tot dak en laat het speelgoed door de schoorsteen zakken. Kan een mens nog meer flauwekul vertellen ? Ik denk het niet. Ik wil het wel eens zien met een paard op een puntdak stappen. Op een plat dak nog tot daar toe maar een punt dak ?! Geloof ik zelf dus ook niks van !
En waarom moet Zwarte Piet daar als jan lul te voet achter lopen, waarom krijgt die dan ook geen paard, dat zou toch veel sneller gaan ?!
En al dat speelgoed, hoe hebben die twee rukkers dat op het dak gekregen ? Met een kraan, een helikopter, een kamion of wat ?
 
 
 
 
 
 
En dan laten ze dat zakken door de schoorsteen en wat als de stoof of de open haard net brandt dan ?
En als die al niet branden wat met al dat roet, elk geschenk zou toch zo zwart zien als een hoge hoed , dat kan toch niet anders, dat moet elk zich zelf respecterend kind zich toch afvragen hee !
En trouwens zie je zo’n ouwe seniele aan Parkinsons en, Alzheimer-lijdende man al over de daken glijden ? Hoe vaak zou hij er af vallen of hoe vaak zou hij de pakjes in de verkeerde schouw steken of staat daar vanboven op die schouwen ook een adres op of zo ?
Dus als je wat kritisch bent geloof je heel die rim ram toch niet hee. En dan die achterlijke liedjes, niet normaal meer !
Zoals bijvoorbeeld,’ hoor wie klopt daar kinderen ?’ Doe verdomme de deur open dan weet je wie het is, zou iedereen kunnen zijn want de meeste mensen kloppen op een deur voor ze wensen binnen te komen maar neen, de schrijvers van dit achterlijke kutlied gaan er sowieso van uit dat het onze seniele Sinterklaas is.
Of  ’wie braaf is krijgt lekkers wie stout is de roe’. Iedereen vraagt zich al jaren af wat de roe eigenlijk is. Je bent er wel wat bang voor maar je weet eigenlijk niet echt wat het is. Volgens wetenschappers betreft het de roede, een soort zweep.
Bepaalde huisvrouwen zouden nochtans gaarne een middagje passeren met Sinterklaas en zijn roede en eventueel in gezelschap van menig Zwarte Piet dus dit lied vind ik mijns inziens nogal ongepast in deze kindertijd.
Of dan beginnen ze zo ineens te zingen van ‘ zie ginds komt de stoomboot, uit Spanje weer aan ‘, je zit in je salon thuis en dan beginnen ze plots van ‘zie ginds komt de stoomboot’ dat kan je verdomme toch niet zien, dan moet je aan de haven staan of aan zee en dan kan je de stoomboot zien maar zomaar in je eigen living, wat een flauwekul allemaal. En ‘zijn paard staat te springen’ op die boot, dat geloof ik helemaal niet, volgens mij zit dat paard in het ruim beneden, goed vastgemaakt, met een baal stro en kan de Sint, dat paard gestolen worden ! En het paard heeft nog gelijk ook !!!
Toen ik vroeger nog jong was, een jaar of tien geleden zongen ze bij ons thuis dat liedje ook altijd, ‘zie ginds komt de stoomboot’, ik rende dan als een door de duivel bezeten zot naar het raam en besefte dadelijk dat ze me weer bij mijn pietje hadden, mijn oudere broers lachten me dan weer uit en ik was behoorlijk pissig op hen, ik schold ze uit voor boeren toen maar mijn zus zei toen dat ik moest oppassen want anders zou ik in de zak van Zwarte Piet terechtkomen.
 
 
 
 
 
 
 
Ik kon er echt niet meer aan uit, kreeg je nu van de roede of moest je in de zak van Zwarte Piet, tot op heden weet ik het nog steeds niet en blijf ik hierover gefrustreerd raken !
Een ander liedje van uit de Sintentijd is ‘dag Sinterklaasje, dag, dag’ en dat vond ik persoonlijk mijn nummer één, hoe sneller die klootzak weer weg was hoe sneller ik met mijn speelgoed kon spelen, ik moest de janlul echt niet, ik geloofde geen snars van wat hij zei en wat ik vreselijk vond was dat je altijd op zijn schoot moest komen zitten en dan vroeg hij of je braaf was geweest.
Dat wist hij toch zelf, dat stond in zijn grote dikke boek zei hij altijd, maar op een keer , toen Sinterklaas met mijn oom pinten stond te drinken in de keuken heb ik stiekem zijn grote dikke boek opengedaan, er stond NIKS in ! Geen letter, geen foto, geen datum, niks, nada, rien de knots ! Ofwel schreef de ouwe met onzichtbare inkt ofwel was hij een leugenaar.
Ik opteerde hoe langer hoe meer voor het laatste. En wat ik soms ook vreemd vond was het volgende; ik heb vroeger Zwarte Pieten gekend met borsten en een fijn stemmetje. Ik was toen totaal over mijn toeren. Men had mij altijd gezegd dat de knecht van de Sint een slaaf was die uit een ver land was geïmporteerd, een soort asielzoeker avant la lettre dus. Ik vermoedde dus altijd dat dit echte, zware mannen waren, met zware stemmen en het lichaam van een jonge god.
Niks was minder waar toen ik de Zwarte Piet met borsten had ontmoet. En hij had nog een fijn stemmetje ook en een mooi vrouwenfiguur. Dit kon nooit een man zijn en toen ik deze Piet in de keuken een sherry zag drinken met mijn moeder was ik overtuigd. Hier werd bedrog gepleegd. Gelukkig was ik slim genoeg om tot mijn twaalfde in de Sint te blijven geloven zodat ook de kadokes tot die leeftijd bleven komen.
Tja als kind worden er toch nogal wat onwaarheden in je strot geramd hee. Ik weet ook nog dat Sinterklaas net bij ons buiten was gegaan en hij nog wat stond na te zwaaien toen uit het huis van onze overburen ook net een Sinterklaas buiten kwam en een beetje verder zag ik er dan weer ene binnen gaan. Ik wist niet dat Sinterklaas uit een kroostrijk gezin kwam en dat er zovele duizenden Zwarte Pieten waren.
En wat nog vreemder was; elk jaar leek die Sinterklaas op iemand, soms had hij wat weg van de ouwe buurman of van de broer van mijn vader, soms leek hij een beetje op de oude schooldirecteur en heel af en toe leek hij wat op de pastoor. Ik vond dat vreemd. En die man woog nooit hetzelfde ook niet hee. Het ene jaar had hij een enorme bierbuik, het jaar daarop niks buik, dan was hij
bijna twee meter lang en dan was hij amper één meter vijftig.
 
 
 
 
 
En dan die kitscherige kledij van die ouwe zak. Zo’n ouwe rode cape in van dat vies ouwerwets karmijnrood, dan nog zo’n mijter op zijn kop met een kruis op en dan dat vieze geelwitte hemd en een knalrode ceintuur. En die knecht van hem zijn vel blonk altijd. Het leek wel zwarte schoenpoets die zijn vel. En om de één of andere reden probeerde die Zwarte Piet altijd de grapjas uit te hangen. Hij vertelde flauwe grapjes of deed gewoon onnozel. Ik vond hem ook onnozel, er was geen één Zwarte Piet waar ik destijds een beetje sympathie voor voelde, tenzij diegene met zijn borsten natuurlijk !!!
En dan die achterlijke pofbroek van die pipo, en daaronder ne zwarte panty en dan van die rode jannetteschoentjes met een hoog hakje. Maak mij ni wijs dat die daarmee op het dak rondloopt in de winter !
Op één of andere holebifuif in de Red and Blue, dat wel maar op het dak met zijn ouwe baas, no way ! Impossible !
Maar toch , ondanks al die leugens en prietpraat geloven nog steeds massa’s kinderen dat deze olijke grijsaard en achterlijke knecht speelgoed komen brengen op 6 december. En wie betaalt dat dan ? Dat heb ik me vaak afgevraagd zeker omdat ik wist dat het bij ons thuis altijd crisis was ! Altijd !
Achteraf gezien viel mijn frank ( nu euro), we kregen onder elkaar maar twee dingen; een voetbal voor de vijf jongens en een pop voor de meisjes, daar lag dan nog een stukje chocolade bij en een verrimpelde appelsien en dat was het.
Maar toch waren wij in die tijd tevreden en blij en zongen we de Sint zijn liedjes die hij zo graag hoorde. We hadden nog respect voor ouderen toen hee !
Dus nadien lieten we de Sint maar gaan maar wat me altijd opviel was dat de Sint altijd gewoon langs de voordeur buiten ging en ook binnen kwam. Hij die zo getraind was om op de daken te lopen ging door de voordeur binnen en buiten !!!
Wat had ik hem graag eens uit de schoorsteen zien komen. Ik heb er dagen en dagen voorgelegen en NOOIT is er ook maar één geschenk of persoon uit die schoorsteen gekomen ! Nooit !
Dus waarom liep die achterlijke ouwe lul daar op het dak met zijn paard en
Piet ? Vreemd ! En ik vroeg me ook vaak af hoe het kwam dat als die overbejaarde schoorsteenveger op het dak liep met zijn paard en Piet en al die kado’s, je daar verdomme nooit niks van hoorde.
Een paard heeft toch hoefijzers aan hee. En da’s toch van ijzer hee of droom ik.
Dus als die Sint met zijn schimmel op je dak zou lopen dan kon je elk jaar een nieuw dak laten plaatsen dus hoe ouder ik werd hoe meer ik het verschijnsel afdeed als larie !
 
 
 
 
 
 
En zo kon ik me dan elk jaar behoorlijk druk maken op deze charade ! En op de ganse vertoning. Hoe mijn vader ’s avonds zeven borrels klaarzette zogezegd voor de Sint. Als die Sint, die ouwe zak, overal nog maar één borrel zou drinken dan zou hij met zijn klikken en klakken van de daken donderen alvorens ook maar één kado te hebben uitgedeeld ! De zuipschuit. Dus ik vertrouwde heel het zaakje hoe langer hoe minder.
Wat me wel opviel was dat de Sint toevallig dezelfde whisky dronk als mijn vader en dat mijn vader vaak op Sinterklaasmorgen last had van hoofdpijn en een beetje nadorst.
En elke avond voor de Sint zou komen liet ik mijn slaapkamerdeur open met de bedoeling van wakker te blijven en te luisteren naar de Sint. Eénmaal is het me gelukt en wat ik toen zag hou je niet voor mogelijk. Het moet zo’n uur of twaalf zijn geweest, mijn broers en zussen sliepen al. Ik niet, ik was te nerveus, bang dat de Sint ons zou vergeten. Dus plots hoor ik daar rond twaalf uur zo’n viertal voetstappen op de trap. Ik sluip uit bed en steek mijn hoofd tussen de houten spijlers van de trap. Ik kan nog net mijn ma en pa zien met elk een grote zak in de hand. Ik sluip de trap af enkele treden naar beneden en blijf in het donker zitten. Zij vermoeden niks en hebben het licht van de eetkamer aangedaan, daar er in de deur van de eetkamer toen doorschijnend glas stond kon ik netjes zien wat ze deden. Ik zag hen de beide zakken leegmaken, plots stond er op tafel een beetje speelgoed en wat chocolade. Ik keek rond of de Sint in de buurt was maar niemand te zien.
Dan zie ik mijn vader naar onze pantoffels gaan. Hij zet zich neder op de grond, graait alle wortels en klontjes bij elkaar en drinkt dan na elkaar alle borreltjes op. Ma kon er precies op dat moment niet mee lachen. Dan legt hij de wortels terug in het groentenvak in de keuken en doet de klontjes in de suikerpot. Onze sloffen gooit hij op een hoopje en hij schrijft iets op een briefje en legt dat er ook bij. Ik zie dat ze aanstalten maken om terug naar boven te komen dus sluip ik naar mijn bed, ik laat mijn kamerdeur op een kier en zie mijn vader waggelend zijn kamer binnen gaan, moeder volgt hem en doet de deur dicht.
Ik voel een krop in mijn keel. Het huilen staat me nader dan het lachen, mijn EIGEN ouders verdomme, bedriegers, leugenaars, toneelspelers !
Mijn wereld stortte in alhoewel ik niet kon wachten wat die ‘zogezegde Sint’ zou brengen. De volgende morgen sta ik samen met de rest van de familie op.
We nemen de chocolade en het speelgoed dat de Sint ons bracht en spelen er mee. Maar ik geloof hen niet meer, mijn ouders zijn liegebeesten en de Sint is in mijn ogen een schoft, een kinderbedrieger !
 
 
 
 
 
 
Ik vervloek de smeerlap en wens hem een niet behouden vaart naar Spanje toe in de hoop dat zijn vervloekte stoomboot zal ontploffen ergens op de  Middellandse zee. En dat hij nimmer weder mag keren. Dat laatste jaar kamp ik met een serieus trauma.
Wekenlang loop ik er mee rond en dan is het bijna over. Maar weet je wat er dan gebeurt ? Komt die andere heilige de Kerstman toch wel langs zeker !
Ik was bijna over mijn trauma of het was bijna 24 december. Vannacht zou de Kerstman komen. Niet uit Spanje zoals zijn vermeende neef maar helemaal uit het Noorden, uit de koude. Hij komt volgens de mensen en de overlevering met een slee met rendieren door de lucht.
Daar gaan we weer dacht ik toen ik de eerste keer deze flauwekul hoorde.
‘Dat kan toch niet mensen, denk eens na, een slee met elanden of reebokken of springbokken of wat dan ook dat zo maar door de lucht vliegt, wie gelooft dat nog ?’
Maar toch, heel veel mensen geloven in deze neef van Sinterklaas. Dus wat doen ze , ze doen alles wat in hun macht ligt om sfeer te brengen in hun huis. Eerst en vooral doen ze er alles aan om een boom in hun huis te krijgen. Normale mensen zouden je gek verklaren moest je in de zomer zeggen dat je een boom in je living wil maar nu in het putje van de winter vindt iedereen dit aanvaardbaar. Je zou voor minder iemand afmaken !
Maar ja, je hebt die verdomde boom nodig, waar ga je anders je pakjes onder leggen ? Onder tafel ? Onder de mat ?
Dus vandaar de kerstboom. Maar alsof dit nog niet genoeg is neen ! Nu  moet die boom ook nog eens volgehangen worden met ballen en prullaria in allerlei kleuren en vormen ! En helemaal vanboven op de top steekt men dan zo’n arme engel op de boom, kun je nagaan wat een pijn die mot hebben als ze zo’n halve kerstboom in je aarsje steken. Of anders steekt men er een piek op, een soort veredelde kerstbal met allure !
Ook over deze periode doen heel wat onwaarheden de ronde. De Kerstman zou ook al het speelgoed zelf brengen…Niks van aan ! Ik heb nog nooit de Kerstman live gezien bij ons thuis !!! De kado’s lagen er al dagen, soms weken op voorhand en ik verdacht de Sint ervan om ze mede te brengen voor de Kerstman.
En weet ge wat de Kerstman altijd zegt ; ‘ho ho ho ho…’, die mens kent echt niks anders. Altijd maar ‘ho ho ho ho’ en dan een stomme grimas op zijn kabouterbakkes. Want daarop trekt hij nog het beste, op een kabouter maar dat doet even niks terzake natuurlijk.
Idem dito zoals bij de Sint worden ook tijdens deze periode prachtige ballads
 
 
 
 
 
gezongen zoals daar zijn : ‘oh denneboom’ en ‘white christmas’ en meer van dat fraais!
En dan enkele weken na de Kerst, als alle mensen voldaan zijn en minstens tien kilo zijn bijgekomen keert de rust weder. Kerstbomen worden uit het huis gebonjourd en massaal in brand gestoken. Mensen zijn toch raar hee, eerst wordt de boom gehakt en in de living gezet en enkele weekjes later ligt hij te rotten.
En dan tellen ze af naar Nieuwjaar…
En dan nadat het volgende jaar al goed op dreef was begint alles alweer van voren af aan, wat een leven wat een leven…
 
 
 

Alleen Plusleden kunnen een eigen artikel aanpassen na publicatie. KLIK HIER om alle voordelen van een pluslidmaatschap te bekijken.

Ook jouw mening is hier welkom!

Reacties:

Meer van deze auteur:

Titel:Hits:Waardering:Link:
Ik ruik niks...
509
Lezen?
Kinderen
122
Lezen?
Manisch depressief
109
Lezen?