Voor schrijvers, door schrijvers
Kort verhaal

Kort verhaal

Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of nog andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Dus geen vervolg! In deze schrijfactiviteit is ook ruimte voor reisverhalen en flitsverhalen.
 "Het meest beknopte en sprekend voorbeeld van een flitsverhaal is het verhaal dat Ernest Hemingway schreef.
" Te koop: babyschoenen. Nooit gedragen."
Aantal gepubliceerde inzendingen: 821

De gebroken vaas

De gebroken vaas

 
Ze hadden lang zitten natafelen in de woonkeuken. Eveline had haar zoontje net naar boven gebracht en Yvon ging nog even de kamer in om de lampen uit te doen. Frans nipte ondertussen aan zijn cappuccino.
Opeens klonk er een uitzinnig gekrijs:- mijn dure Chinese vaas aan gruzelementen!
Iedereen rende de kamer in om te kijken wat er was gebeurd. Daar stond Yvon met haar handen voor haar ogen te janken te midden van de brokstukken die wijd verspreid over de vloer lagen. Alsof er een fragmentatiebom was afgegaan.
-Hoe kon het, hoe kon het gebeurd zijn, stamelde ze. Ze hadden al die tijd in de keuken gezeten, niemand was in de kamer geweest.
De vaas was het pronkstuk van de familie. Hij stond vroeger altijd op een prominente plaats in de hal.
Het was een 16de eeuwse Chinese vaas waarop het verhaal van de acht onsterfelijken was geschilderd. Een absoluut topstuk hadden ze bij ‘kunst en kitsch’ gezegd met een geschatte waarde van ongeveer 5000 Euro.
Eveline had tijdens de boedelverdeling van hun overleden ouders haar zinnen gezet op de vaas. Zij was er als kind al door gefascineerd vanwege de afgebeelde Chinese legende. De vaas ging niet naar haar maar naar Yvon die er nooit naar had omgekeken terwijl zij de aftandse piano kreeg waarop niemand ooit had gespeeld.
-Kom laten we de scherven opvegen en even bijkomen van de eerste schrik, troostte Eveline, terwijl ze haar arm op Yvon’s schouder legde.
-Nee, alles laten liggen, niet aankomen, zei ze bevelend als een rechercheur die het locus delicti met een rood-wit lint wil afschermen.
-Allemaal weg hier, dirigeerde Yvon waarop allen zich weer terug trokken in de woonkeuken.
Trillend van ingehouden woede begon Yvon met de reconstructie van het voorval.
- Wie was er voor het laatst in de kamer geweest?
Niemand zei wat.
-Jij was gisteravond toch nog even naar binnen gegaan om je tasje te pakken, Eveline?’
-Nee dat lag op het tafeltje in de gang.
-En jij Frans, denk ‘ns goed na
De vaas was al jaren een doorn in het oog van haar man. Frans wilde het liefst af van het ‘monstre sacré’ , zoals hij de vaas schamperend noemde. Het was zo vlak bij het raam een enorme sta in de weg en hij had plannen om zijn oude luidsprekers te vervangen door nieuwe electrostaten. Daar moest die vaas voor wijken, hij kende wel iemand die interesse had. Zo zou die eeuwige kwestie tussen hen de wereld uit kunnen.
Hij haalde zijn schouders op en zei dat hij in de kamer was geweest om het raam op een kier te zetten en de gordijnen dicht te doen. Er was toen nog niets aan de hand.
- Ik loop altijd ruim om dat dierbare gedrocht heen.
-Maar Mees die had vandaag toch in de kamer gespeeld?
Mees logeerde samen met zijn moeder een paar dagen bij zijn oom en tante. Hij had al dagen zijn Ritalin niet ingenomen. Hij kakelde luid tussen de gesprekken van de volwassenen door, gooide met speelgoed en gleed op zijn sokken over de gladgeboende parketvloer heen en weer.
Had híj niet per ongeluk……?
- Ja hee, mijn kleine lieverd nog de schuld geven ook, je bent niet wijs. Misschien heb je het zelf wel
gedaan toen je aan het slaapwandelen was.
- We gaan niet naar bed, voordat alles boven water is.
Het verhoor verliep moeizaam en eindigde in een ruzieachtige sfeer.
- Moeder had mij die vaas beloofd in plaats van die rotpiano, ik had er echt wat mee en jou
interesseerde het geen zier; eindelijk gerechtigheid.
- Nou wordt je vals, beet Yvon van zich af
-We moeten morgen nog wel even met Mees gaan praten
-Heb ’t hart eens, je laat die jongen met rust!
- We zullen het toch moeten doen, het is nog de enige optie, zei Yvon , terwijl ze naar de kamer liep om alsnog de scherven op te vegen. Toen ze het licht aanknipte zag ze de kat van de buren schielijk weg vluchten door het openstaande venster.
Dit artikel delen?
Auteur van dit artikel:
© Arthur van Winsen
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Hits: 100
Publicatie op .
 
  Meer van deze schrijver:

Geef een waardering voor: "De gebroken vaas"

Geschreven door Arthur van Winsen . Geplaatst in Kort verhaal.
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Grammatica & Spelling:
Passend in deze rubriek:
23.09.20
Feedback:
Leuk verhaal met een verrassend einde.
Grammatica & Spelling:
Goed
Passend in deze rubriek:
Ja
  • Lezenswaardig:
    100%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
23.09.20
Feedback:
Prachtig verhaal en een geweldig einde!
Grammatica & Spelling:
Goed
Passend in deze rubriek:
Ja
  • Lezenswaardig:
    100%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig

Jouw feedback hier?

Dat is mogelijk met een waardering en/of jouw commentaar te geven.
Ook kun je reageren op commentaar van anderen.
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen. Door een waardering te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!