1 post
  • images/deelname/kort_verhaal.jpg
    Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Fragmenten uit gepubliceerde manuscripten of vervolgverhalen zijn niet toegestaan!
    Bij een kort verhaal geven we de voorkeur aan maximaal 1000 woorden.
    971 gepubliceerde inzendingen
  • Ook jouw artikel is welkom! Inzenden van een verhaal/gedicht is mogelijk door eerst in te loggen. Registreren is gratis! Alleen door eerst in te loggen en op de knop hieronder te klikken kom je op een pagina waar je de schrijfactiviteit kunt selecteren waar je aan mee wilt doen. Op die pagina kun je ook de titel en tekst voor je artikel toevoegen. Lees vooraf de voorwaarden. Let op: Na inzending is wijziging van je tekst niet meer mogelijk (m.u.v. Plusleden)
    Je artikel is, na inzending, vrijwel direct te zien in de betreffende schrijfactiviteit en bij je profiel. We publiceren een artikel minimaal een jaar (plusleden langer!), daarna verwijderen we het artikel en de commentaren, etc. automatisch.
  • De publicatievoorwaarden

    • Inzendingen dienen te voldoen aan de voorwaarden zoals aangegeven bij de betreffende schrijfactiviteit, Nederlandstalig en van voldoende kwaliteit (grammaticaal en inhoudelijk) te zijn. We accepteren geen afbeeldingen van een tekst, maar alleen de daadwerkelijke tekst!
    • Agressieve, onwettelijke, lasterlijke, racistische, misleidende of anderszins ongepaste of irrelevante bijdragen, naar interpretatie van de redactie, zijn niet toegestaan. De redactie behoudt zich het recht voor om inzendingen, zonder opgave van redenen, niet te publiceren, resp. te verwijderen.
    • De auteursrechten van een inzending blijven te allen tijde bij de inzender. Schrijverspunt brengt geen wijzigingen aan in de tekst.
    • Inzenders mogen geen door rechten beschermde teksten of afbeeldingen plaatsen.
    • Het plaatsen van persoonlijke informatie zonder toestemming van de redactie (zoals e-mailadressen, website en/of telefoonnummers) is niet toegestaan evenals teksten, advertenties en links van promotionele dan wel commerciële aard.
    • De redactie is niet aansprakelijk voor de gevolgen, juridisch of in andere zin, van de activiteiten van leden op Schrijverspunt, noch in Nederland, noch daarbuiten. De inzender blijft als enige verantwoordelijk en aansprakelijk voor de inhoud van zijn/haar bericht(en).
    • Bij inzending hanteert Schrijverspunt de actuele privacyregels. Onze privacyverklaring is onderaan op elke pagina te vinden.
    • We publiceren een inzending in principe een jaar lang op onze website. Voor plusleden is die periode langer.
    • Door het insturen van je schrijfactiviteit stem je in met deze voorwaarden.

     

De eik

Publicatie op : 24-07-2021

Als een auteur geen behoefte heeft aan feedback verschijnt er geen mogelijkheid voor reacties.

De eik

146 Hits.

Ieder jaar op die vermaledijde verjaardag stapte mijn vader naar het centrum van de stad om er een poosje te verwijlen in de schaduw van de fameuze Eik. Zolang mijn moeder leefde, gingen ze er met z'n tweeën naar toe. Na haar dood is vader dat nog jaren alléén blijven doen, ieder jaar op 27 april.

Rond de Eik staat tegenwoordig een lage, ijzeren omheining, waardoor de boom iets méér de allure van een monument heeft. Want voor de rest is hij niet bijzonder monumentaal, hij draagt zijn kroon zoals alle andere eiken ter wereld. Doch voor heel Baskenland, Euskadi, is het géén eik als een andere. Iedere Bask kent de geschiedenis ervan, want die wordt ieder kind in Baskenland met de paplepel ingegeven.

Het is de vierde Eik op rij die daar staat. De eerste heeft het bijna vijfhonderd jaar uitgehouden. Enkele eeuwen lang werden de heren van Biskaje - nu één van de drie provincies van Baskenland - onder die boom ingezworen. In het Euskara, onze eigen Baskische taal! Gedurende eeuwen ook werd onder die boom recht gesproken. In het Euskara. En mijn vader heeft zelf nog meegemaakt dat de regeringsleider van Baskenland onder de mythische Eik de eed van trouw zwoer aan Euskadi. In het Euskara! Daarom is die boom geen boom zoals eender welke andere boom, geen eik zoals eender welke andere eik. Hij is 'de Eik van Guernica', symbool bij uitstek van de bewogen geschiedenis van ons volk als souvereine gemeenschap.

Talloze keren heb ik het verhaal uit de mond van mijn vader gehoord. Hoe vier generaals van het Spaanse leger het in 1936 op de Spaanse Republiek gemunt kregen, en in het licht daarvan ook op de vrijheden die de Republiek aan het Baskenland had toegekend. Hoewel de burgeroorlog, die de generaals onder leiding van Franco ontketenden, aanvankelijk gericht bleef op de verovering van de Spaanse hoofdstad, volgden de Basken de ontwikkelingen bijzonder alert. Het duurde meerdere maanden vooraleer het geweld zich naar het Noorden verplaatste. Madrid hield lang stand, en al die tijd was er in Guernica niet veel van de oorlog te merken. Mijn vader vertelde dat veel mensen bij ons zelfs geen idee hadden van de burgeroorlog. Maar dat veranderde snel toen Franco besloot om zijn pijlen op het Baskenland te richten. Euskadi moest en zou weer helemaal aan het centraal gezag van Madrid onderworpen worden. Aan de regering in Bilbao werd een ultimatum gesteld: gaven de Basken zich niet over, dan werd Euskadi met de grond gelijk gemaakt. In onze stad ging het gerucht dat de putchisten erop uit waren onze Eik met bijlen te attaqueren. Vader draalde niet, en sloot zich aan bij de vrijwilligers die zich rond de boom zouden opstellen om hem tegen een mogelijke aanval te beschermen.

Op 27 april 1937 verschenen kort na de middag de eerste vliegtuigen boven Guernica – vliegtuigen met hakenkruisen beschilderd. Vader was met mijn oudere broertje Federico op een muilezel onderweg. Hij vermoedde wel dat er onheil dreigde, maar omdat er verder niets gebeurde, dacht hij dat de vliegtuigen koers zetten naar Bilbao. Het bleef inderdaad een tijd rustig, en daarom besloot vader dat hij met Federico in de stad kon blijven. De rust was evenwel van korte duur. De jagers van het Duitse Condor-legioen, door de Führer gestuurd om Franco aan de overwinning te helpen, doken terug op, en om kwart over twee vielen de eerste bommen op Guernica. De stad had eigenlijk niet veel militaire betekenis, maar was niettemin in het vizier van de putchisten gekomen omwille van haar grote culturele betekenis voor Euskadi. De klokken luidden alarmerend om de mensen te waarschuwen, doch voor de meesten kwam het signaal om nog naar de hoger gelegen schuilplaatsen te vluchten te laat. De verrassing was kompleet. Het regende bommen. De mensen op straat wisten niet waarheen, ze liepen in alle richtingen, vluchtten kriskras door elkaar, want de dood kwam plots van overal. Sommigen gingen plat op de grond liggen om de schrapnellen te vermijden. Vader bevond zich met Federico in de buurt van de Eik, en repte zich, snokkend aan het zeel waarmee hij het lastdier leidde, naar het eerste het beste portiek waaronder ze konden schuilen. Daar nam hij zijn zoontje van de ezel af, en ging snel met het kind op de grond liggen. Hij legde zijn arm beschermend over Federico, en sloot het jochie dicht tegen zich aan. In het midden van de weg zag hij een moeder met haar dode kind in de armen tegen de hemel staan schreeuwen. Het lawaai van de vliegtuigen, van inslaande bommen en van instortende huizen was oorverdovend, zó luid, dat hij haar gehuil niet eens hoorde. De ene gevel na de ander viel in puin, het stof kleurde de haren wit, kleefde in het zweet op de huid. Doordat daarenboven vele huizen van hout waren, stond de stad op korte tijd in lichterlaaie. Overal schoten vlammen en rookpluimen omhoog. Nooit eerder werd een burgerbevolking zo massief aangevallen.

Talloze keren heeft vader verteld hoe hij verstijfde van angst toen het portiek boven hen scheurde. Een loodzwaar blok kwam naar beneden en raakte met zijn kant het hoofd van Federico en verder vaders arm, die rond het jongetje lag. In hevige pijn richtte mijn vader zich wat op, en probeerde vruchteloos zijn arm te bevrijden. Hij zag hoe het bloed over Federico´s gezicht liep. Het jongetje schreeuwde niet, weende niet, bewoog niet. Het geweld raasde hevig, maar vader zag niets of niemand nog bewegen op straat. Alleen stofwolken dansten traagjes voorbij. Als de laatste bom geknald had, goed drie uren na het begin van de aanval, drong pas echt tot hem door dat Federico dood was. Omwonenden kwamen naar buiten om de gewonden te helpen en de doden van de straat te rapen. Twee mannen kregen het stuk portiek opzij dat mijn vader en mijn broertje gevangen hield. Federico werd op een matras gelegd en van tussen de verspreide brokstenen weggebracht.

No pasaràn? Het is helaas niet méér dan een dure eed geweest. Want bij ons in Guernica zijn ze wél doorgekomen. En wat hebben ze achtergelaten? Het lijk van mijn broertje, de lijken van nog tientallen andere onschuldige burgers, en een totaal verwoeste stad.

Zo lang hij kon, is vader ieder jaar op 27 april naar de Eik gegaan om er Federico te gedenken, die in de buurt ervan onder het geweld van de putchisten is omgekomen. Met de jaren kon het verdriet om de dood van zijn zoontje slijten en ruimte laten voor het troostende besef dat alvast de Eik, die hem zo dierbaar was, het duivelse bombardement overleefd had.

De Eik van Guernica stáát er, onbuigzaam, en dag en nacht getuigt hij: Euskadi versaagt niet, nooit ofte nooit.

 

Alleen Plusleden kunnen een eigen artikel aanpassen na publicatie. KLIK HIER om alle voordelen van een pluslidmaatschap te bekijken.

Ook jouw mening is hier welkom!

Reacties:

04.08.21
Feedback:
Alsof ik in een film zit. Prachtig geschreven
  • Waardering
    100%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
24.07.21
Feedback:
Prachtig geschreven!
  • Waardering
    100%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig

Meer van deze auteur:

Titel:Hits:Waardering:Link:
Column
Cursiefjes
1538
Lezen?
'Dag van...'
1335
Lezen?
Harris Mopulu
1032
Lezen?
55 woordenverhaal
Help!
961
Lezen?
55 woordenverhaal
Entrée
954
Lezen?