• images/deelname/kort_verhaal.jpg
    Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Fragmenten uit gepubliceerde manuscripten of vervolgverhalen zijn niet toegestaan!
    Bij een kort verhaal geven we de voorkeur aan maximaal 1000 woorden.

    Klik op een van de tabs hieronder voor meer informatie!

  • Tekst inzenden:
    Ook jouw artikel is welkom! Inzenden van een verhaal/gedicht is mogelijk door eerst in te loggen. Registreren is gratis! Alleen door eerst in te loggen zie je een knop om je artikel in te zenden. Door op die knop te klikken kom je op een pagina waar je de schrijfactiviteit kunt selecteren waar je aan mee wilt doen. Op die pagina kun je ook de titel en tekst voor je artikel toevoegen. Lees vooraf de voorwaarden. Let op: Na inzending is wijziging van je tekst niet meer mogelijk (m.u.v. Plusleden)
    Je artikel is, na inzending, vrijwel direct te zien in de betreffende schrijfactiviteit en bij je profiel. We publiceren een artikel minimaal een jaar (plusleden langer!), daarna verwijderen we het artikel en de commentaren, etc. automatisch.

    Klik op een van de tabs hieronder voor meer informatie!

  • Publicatievoorwaarden
    • Inzendingen dienen te voldoen aan de voorwaarden zoals aangegeven bij de schrijfactiviteit, Nederlandstalig en van voldoende kwaliteit (grammaticaal en inhoudelijk) te zijn. We accepteren geen afbeeldingen van een tekst, maar alleen de daadwerkelijke tekst! Ook vervolgverhalen e.d. zijn niet toegestaan.
    • Agressieve, onwettelijke, lasterlijke, racistische, misleidende of anderszins ongepaste of irrelevante bijdragen, naar interpretatie van de redactie, zijn niet toegestaan. De redactie behoudt zich het recht voor om inzendingen, zonder opgave van redenen, niet te publiceren, resp. te verwijderen.
    • De auteursrechten van een inzending blijven te allen tijde bij de inzender. Schrijverspunt brengt geen wijzigingen aan in de tekst.
    • Inzenders mogen geen door rechten beschermde teksten of afbeeldingen plaatsen.
    • Het plaatsen van persoonlijke informatie zonder toestemming van de redactie (zoals e-mailadressen, website en/of telefoonnummers) is niet toegestaan evenals teksten, advertenties en links van promotionele dan wel commerciële aard.
    • De redactie is niet aansprakelijk voor de gevolgen, juridisch of in andere zin, van de activiteiten van leden op Schrijverspunt, noch in Nederland, noch daarbuiten. De inzender blijft als enige verantwoordelijk en aansprakelijk voor de inhoud van zijn/haar bericht(en).
    • Bij inzending hanteert Schrijverspunt de actuele privacyregels. Onze privacyverklaring is onderaan op elke pagina te vinden.
    • We publiceren een inzending in principe een jaar lang op onze website. Voor plusleden is die periode langer.
    • Door het insturen van je schrijfactiviteit stem je in met deze voorwaarden.

     

    Klik op een van de tabs hieronder voor meer informatie!

  • Klik op een van de tabs hieronder voor meer informatie!

De dansende aap

Publicatie: 11 november 2021

Dit verhaal doet mee aan een wedstrijd voor linked-in (herfstopdracht)

In een dorp in Wallonië wordt gegild. Ghilaine baart een zoon.  De snotaap houdt het nog geen negen maanden uit en schreeuwt direct als een speenvarken om het terug te stoppen. Antoine wil wel. Maar hoe? Hij had het haar nog zo gezegd maar zij werkt in een fabriek en had kennelijk nog nooit gehoord van temperatuurregelingen. Direct had hij niet durven kijken naar dat blauw aangeslagen hoopje vlees dat in haar armen lag. Ook niet toen het even later in een warme cocon lag te broeden.  Zijn zestienjarige zoon, Claude  werd erbij geroepen om Gods wonder persoonlijk te kunnen aanschouwen. Ghilaine was in slaap gevallen en rook naar zweet en ontsmettingsmiddelen.

Ze hadden de dag daarvoor nog woorden gehad over hun zoon Claude. Waarom moest hij nog naar school als hij toch niets uitvoerde? Zag zijn  vrouw dan niet in hij veel beter was op de werkvloer als dakwerker? Waarom kon hij niet in de sporen treden van zijn vader? Claude hielp hem sowieso al elk weekend want de opdrachten bleven binnenstromen. En wat had Claude aan godsdienstlessen? Stond er dan niet elke avond een  mooie fles Neufchâteau op tafel? Daarbij kwam ook nog dat zijn zoon het helemaal niet goed deed op school. Het was toch al een raar kereltje.
 

Zeer in zichzelf gekeerd en soms ook behoorlijk agressief. Hij had er geen zin meer in om elke week naar school te moeten komen, omdat Claude weer eens stout was geweest en dat kon behoorlijk ver gaan. De laatste keer had hij zijn klasgenoot bekogeld met knikkers. Ghilaine had het wel eens over geestelijke hulp gehad maar wat had je daar nou aan? Die jongen moest gewoon leren om zijn energie te kanaliseren.  Hij zou hard moeten werken op de werkplaats en  zijn moeder van dienst zijn, zeker na de geboorte van de kleine. Ach er waren bezigheden genoeg. Ghilaine die op haar laatste loodjes was, was boos geworden. Ze had zelfs gehuild. ‘Ik ben ook vroeg van school gegaan,’ zei ze snotterend. ‘En nu ben ik de hele dag bezig met broeken verstellen.’ Antoine had gezucht.

‘En ben je dan iets te kort gekomen?’ vroeg hij haar. ‘Geniet je niet van de woning in de Ardennen?’ Zijn vrouw had
Het had hem geërgerd.
‘Claude is gewoon niet intelligent genoeg Ghilaine, hij is al twee keer blijven zitten, ik blijf die school niet betalen als hij nog niets uitvoert.’

En met die woorden was het gesprek afgelopen.  Ghilaine was naar de slaapkamer gegaan om te gaan rusten. Wat was ze dik geworden! Hij kende haar gewoon niet meer terug. En waarom mocht hij haar niet meer aanraken? Kon hij er soms iets aandoen dat ze een baby verwachtte. Een jongen. Dat hadden ze wel uit gepluisd. Hij verweet haar dat ze zichzelf zo verwaarloosde. Waarom kleedde ze zich niet wat vrouwelijker? Kleurde ze haar gezicht niet en deed ze iets aan die haren? Ze was toch het visitekaartje van zijn bedrijf? Maar hij paste wel op hier een opmerking over te maken. Ghilaine kon net als Claude behoorlijk agressief worden.

 

En dan ging ze mokken als een klein kind. Misschien zou er iets veranderen na de bevalling. Die was goed verlopen. Het had in totaal drie uur geduurd. Er ging toch een zekere vorm van trots door hem heen. Alweer een zoon. Want wat moest hij met een dochter? Gaf hem maar een zoon met verstand. Hij verbeet zich als hij hier aan dacht.  Anders dan Claude die zijn mond net iets te weinig opende. En als hij dacht aan die avond van vorige maand. Hij zou het Ghilaine nooit vertellen.

Het gebeurde op een zaterdag. Claude was die dag opvallend stil geweest maar werkte wel hard door bij een klant die had gevraagd of ze ook verstand hadden van wat moeilijkere renovaties. Meneer de hoge ambtenaar had de mannen frisdrank aangeboden, omdat ze het zo warm hadden. Toen hij aankwam met de glazen liep Claude op hem af. Hij was dichtbij de hoge ambtenaar gaan staan liet een grijns op zijn gezicht zien die hij normaal alleen voor zijn moeder reserveerde. Bovendien meende Antoine een alcoholgeur op te snuiven, hoewel het pas tien uur was. Meneer de hoge ambtenaar wilde het contract tekenen en Claude griste het document zomaar onder diens ogen vandaan. ‘Cash?’ vroeg Claude met zijn brutale blik. ‘We want cash!’ Antoine probeerde er een grapje van te maken want Claude bleef maar staan zwaaien met dat contract en herhaalde steeds dat debiele zinnetje. Hij begon er zelfs bij te zingen.

 

‘Één halen, twee betalen; twee halen, cash betalen!’  Het was een schandalige vertoning geweest. Hemel en aarde had hij moeten bewegen om de klant te overreden het contract te tekenen.

Om vijf uur waren de mannen uitgewerkt en was Antoine, ondanks de gebeurtenis van die ochtend erg tevreden. In de auto bestudeerde hij Claude. Die keek uit het raam. Opeens kreeg hij een idee. Als hij zijn zoon nou eens trakteerde op een biertje in het dorpscafé. Ze hadden niet eens tijd gehad om te lunchen en het was toch dankzij zijn zoon geweest dat ze die belangrijke opdracht hadden binnengehaald, omdat Claude op school zat met de zoon van de opdrachtgever. Er was veel volk geweest in het café. Het was dan ook zaterdag. In de hoek van het café waren mannen aan het darten. Ook bij de gokautomaat was het druk. Ze zaten amper aan de bar of er werd al een pint voor ze ingeschonken. Een kennis sloeg hem op de schouder.

En wie hebben we daar?’ lachte een kennis. ‘Antoine en zijn verloren zoon en vrouwtje lief maar wachten met de patatten.’  Antoine  moest wel  wennen aan de vorm van humor van zijn zijn stamgenoten. Maar Pierre had duidelijk al iets op en Antoine accepteerde het biertje.  Claude liep naar de muziekautomaat en even later hoorde hij de vrolijke klanken van Michel Sardou. Hij was geen muziekliefhebber maar deze zanger kende hij wel.

Opeens stond Claude voor zijn neus. ‘We moeten nog  iets vieren,’ fluisterde hij. ‘Zullen we gaan dansen pa?’
Hij sprong opeens op de tafel en klapte in zijn handen. Het volk keek naar hem en sommige mannen begonnen mee te klappen. Het was gezellig en vergeten was hij het; de banaliteit van die ochtend, Ghilaine en haar verwijten, de zaak, de zorgen, zijn vermoeidheid en vuile kleren. Hij had zijn zoon nog nooit zo uitbundig en vrolijk meegemaakt. Een golf van liefde ging door hem heen.

 

Wat er toen gebeurde was weggevaagd! Zijn eigen zoon stond daar met een schroevedraaier te zwaaien en deed zijn armen om zijn vader heen. ‘We hebben nog iets te vieren he papa?’ hijgde hij in zijn oren. En toen trok hij zijn broek naar beneden en stak de schroevedraaier in zijn onderbroek.’ Wat voelde hij zich vernederd. Zijn eigen zoon. Snel trok hij zijn onderbroek weer aan. De mensen waren geschrokken en kwamen naar hem toe. Hij deed zijn jas aan. ‘Ik ga naar huis Claude’ en ik weet niet waar jij de nacht doorbrengt maar niet in mijn huis.’ ‘Vanaf nu ben jij mijn zoon niet meer.’

 

Buiten was het flink afgekoeld maar hij liep erg snel. Gelukkig had hij weinig pijn. Maar bij zijn tranen kon hij niet komen.

 

In Wallonië werd gegild. Een zacht speenvarken werd geboren met de naam Claude. Ghilaine zuchtte. Ze had met het eten op haar man zitten wachten maar ze zag zijn betraande ogen en zette hem onder de douche. Even later ligt hij in zijn bedje en kon de slaap niet vatten. Een nieuwe nacht is aangebroken.

 

 

WAARDERING

HITS

252

Artikel aangepast: 11-11-2021

Commentaar en/of waardering voor dit artikel:

Het is niet toegestaan eigen werk zelf een waardering te geven!
17.11.21
Feedback:
Ik heb het twee keer moeten lezen, maar nog steeds vind ik het een warrig verhaal.
Dingen worden opgerakeld maar niet uitgelegd (wat moest hij met een dochter: waarom is een dochter niet welkom?), de tijden veranderen ineens (hij kreeg een idee / er was veel volk geweest). Waar komt de schroevendraaier ineens vandaan? En Claude trekt papa's broek naar beneden en steekt een schroevendraaier in zijn onderbroek. Je bedoelt in zijn kont? Nee, hij trekt de broek naar beneden en steekt hem in zijn onderbroek. Later trekt papa de onderbroek die nog aan was weer omhoog? Of stak hij de schroevendraaier tussen de knieën in de onderbroek? De baby is Claude maar die wordt er ook al bijgeroepen om het kindje te bewonderen, hoe kan dat? Het einde komt uit de lucht vallen en refereert waarschijnlijk aan een tijdsprong die niet goed is uitgewerkt.
Ik probeer altijd iets moois te vinden, opbouwend te zijn, maar dit verhaal is niet mijn smaak en laat meer vragen achter dan dat het oploste. Volgende keer beter!
Show more
  • Ingrid Karsten 19.11.21
    als het niet in je smaak is kun je het beter niet lezen Margot. Ik heb me best eropgedaan maar als je het niet mooi vindt dan kan ik er niets aan veranderen. Ik vind het jammer maar dat is dan maar zo. Ik heb het met veel liefde geschreven. Het ligt je niet en dat kan. Jammer maar no hard feelings, Die schroevendraaier was een voorwaarde voor de les. Dat moest ik schrijven
    • Ingrid Karsten 20.11.21
      @Margot ik voel me niet persoonlijk aangevallen maar als het een verhaaal is dat je niet aanspreekt is dat niet mijn probleem toch? Ik ben er zelf wel enthousiast over en zal eens bij jou gaan kijken morgen. Fijne avond! Ik ben blij met alle reacties, negatief of niet. Groetjes van Ingrid
13.11.21
Feedback:
Ingrid, ik vind dit een moeilijk verhaal.
je maakt prachtige zinnen maar de essentie van het verhaal gaat aan mij voorbij.
kan natuurlijk aan mij liggen
toch geef ik je vier sterren omdat het zo mooi geschreven is.
lieve groet
Trees
Show more
  • Ingrid Karsten 14.11.21
    wat vond je er moeilijk aan Trees? Ik heb het met veel plezier geschreven! De essentie is een onuitstaanbare zoon die in een familie in Wallonie leeft
    • Trees Middelkoop 15.11.21
      Ik heb het opnieuw gelezen
      En het licht ging branden
      Ik snap je verhaal en het is mooi geschreven
  • Ingrid Karsten 18.11.21
    het is een verhaal hoor je en dat heeft geen betekenis en ik denk dat je niet zo scherp moet zijn
11.11.21
Feedback:
Hoi Ingrid, ik weet niet of je het verhaal al hebt opgestuurd, maar ik zou het nog een beetje aanpassen. Je bent een deel van de zin vergeten na "Zijn vrouw had". Verder denk ik dat een enkel leesteken nog verbeterd moet worden ( bijv. naar huis Claude', leesteken te veel?)
Ik begrijp niet goed waarom zowel de 16jarige zoon als de baby Claude heet. Is de laatste zo genoemd omdat de eerste verbannen is? Maar misschien is dat omdat ik niet zo scherp van geest ben, hoor... ;-)
Verder mooi verhaal en mooi verteld.
Show more
  • Ingrid Karsten 11.11.21
    bedankt voor je scherpe advies! Ik heb het verhaal al opgestuurd en nee de baby en Claude zijn dezelfde mensen. Het was een flashback. Bedankt voor je sterretjes al ben ik zelf tevredener dan jij. Groetjes van Ingrid
    • Ingrid Karsten 19.11.21
      @wies omdat het een jonger broetje is wies die hij komt bekijken, hij wordt net geboren! Snap je het nu
    • Ingrid Karsten 12.11.21
      @wies omdat hij komt kijken naar zijn broer die autistisch is
    • Ingrid Karsten 11.11.21
      @wies jij bent echt geweldig wies dank je wel en ik ga nu slapen maar ik vergeetje niet! tot morgen!
    • wies van konijnenburg 11.11.21
      @wies (Haha, en nu zelf ook een punt vergeten en een hoofdletter te veel.Zo zie je maar.... )
    • wies van konijnenburg 11.11.21
      @Ingrid Hoi Ingrid, het spijt me te lezen dat je er zo van baalt. Het kan ook aan mij liggen hoor, dat ik het niet in een keer begreep. En over leestekens; zelf kom ik na 10 keer lezen nog vaak kleine foutjes tegen Zelfs in goede boeken ( Marion Pauw, niet de eerste de beste) staan wel eens foutjes. Wat dacht je van een zin uit een prachtig boek dat ik net gelezen heb: "Maar uw n mijn deuren sloot echtgenoot was al heengegaan." ( Blz. 303 De vrouw in het raam van A.J. Finn). Letterlijk overgetypt uit een boek uit de boekhandel, dat verder echt goed is. IK snap dat je baalt, want dat heb ik zelf ook, maar neem het niet te hoog op hoor. Ik hoop dat de jury vooral kijkt naar de sfeer van het verhaal en de originaliteit en dat heb je zeker goed gedaan vind ik!
    • Ingrid Karsten 11.11.21
      @wies nu snap ik wat je bedoelt Wies. Dat is de geboorte van een andere zoon en Claude kijkt toe wat er allemaal gebeurt. In de laatste zin staat ook dat er een speenvarken wordt geboren en dat is een flash-back. Ik baal er hevig van maar ik heb geen fouten gezien dus ik ga het niet weer veranderen. Dit verhaal bestaat al tien jaar (ik heb het herschreven) en heeft al prijzen gewonnen in BelgiË waar ik woonde dus kennelijk heeft niemand die foutjes gezien, heb het wel tien keer gelezen en vind ze niet. Raar! Dank je wel Wies, ik kom ook bij jou kijken! GRoetjes
    • wies van konijnenburg 11.11.21
      Ik vergeet je overigens succes te wensen met je deelname!