Korte verhalen

55 woorden verhalen op Schrijverspunt
  • kort verhaalHet korte verhaal leent zich voor het type analyse waaraan literaire romans worden onderworpen, voor wat betreft bijvoorbeeld de verteltechniek. Een kort verhaal verschilt van de anekdote doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of nog andere aard. Poe vond dat een kort verhaal in een half uur tot twee uur, maar in elk geval in één keer moest kunnen worden uitgelezen en gericht moest zijn op het bereiken van een enkel effect.

    De waarschijnlijk meest uitdagende vorm van een kort verhaal is het flitsverhaal. Een flitsverhaal is een compleet verhaal in het kleinst mogelijk aantal woorden. Het moet een begin, midden en einde hebben en bij voorkeur een draai of verrassing aan het einde. "Het meest beknopte en sprekend voorbeeld van een flitsverhaal is het verhaal dat Ernest Hemingway schreef."

    Te koop: babyschoenen. Nooit gedragen.
  • meedoenWil je ook een kort verhaal publiceren op Schrijverspunt? Jouw zelf geschreven korte verhaal  of flitsverhaal is hier ook welkom. Graag eerst even inloggen (lid worden is gratis). Bij een kort verhaal geven we de voorkeur aan maximaal 1000 woorden.
  • Schrijvers stellen je waardering en/of commentaar bij een artikel erg op prijs!

    Een artikel beoordelen? Breng dan s.v.p. een stem uit  door op de gewenste(1-5) ster te klikken. (5 sterren is de hoogste waardering)

De Buddleja

De Buddleja had altijd al een belangrijke plek ingenomen in het huishouden van Han en Els. Zelfs toen de Buddleja allang was verdwenen, bleef het een terugkerend onderwerp van hun gesprekken. Vooral tijdens verhitte discussies was het Els die keer op keer het verwijt maakte dat Han precies weer zo deed als toen met de Buddleja. Hijzelf had uiteraard geen idee wat ze ermee bedoelde.
In de tijd dat Han en Els nog enkel discussieerden over trouwen en samenwonen was de Buddleja hun eerste gezamenlijke aankoop geweest. Els wilde een weelderige Engelse cottage garden en daar hoorde volgens haar een Buddleja in. Hoewel ze geen cottage met bijbehorende garden hadden, maar slechts een standaard rijtjeshuis met een tuintje van 15m2, weerhield dat Els er niet van haar droom te willen realiseren.
“Straks hebben wij de mooiste tuin van de buurt,” zei Els, “vol met bloemen en vlinders.”
De tuin werd haar levenswerk. Ze snoeide, plantte, verplantte en kocht er regelmatig nieuwe planten bij. Maar hoe hard ze ook werkte, de werkelijkheid leek in niets op haar droomtuin. De seringenstruik kwam nooit in bloei en de magnolia verloor al haar bloemen bij het minste zuchtje wind. De klimroos had luis, wat weer voor schimmel zorgde op de andere klimplanten en de hortensia verdorde zodra het geplant was. Alleen de Buddleja bloeide naar hartelust. Maar die plant was juist een doorn in haar oog. De struik groeide zo buitensporig hard, dat het alles overwoekerde. Bovendien kwamen er niet alleen vlinders op af maar ook zoemend gespuis zoals wespen en bijen.
“Op het plaatje was ie mooier,” mopperde Els, “dit lijkt net onkruid.”
“Onkruid is ook een plant,” zei Han zonder op te kijken van zijn krant. “Kijk maar naar de klaproos, een hele mooi bloem, maar toch noemen ze het onkruid.”
“Ons onkruid is niet mooi Han.”
Hij haalde zijn schouders op en las verder.

Het was zomer en Els zat in de tuin. Niet om te tuinieren want dat deed ze niet meer. Met twee jonge kinderen had ze daar simpelweg geen fut voor. Bovendien dacht ze al lang niet meer aan de tuin in de zin dat het nog gered kon worden. Tot ze haar nieuwe buurvrouw leerde kennen. Die stak ineens haar hoofd boven de schutting uit. Haar puntige neus iets omhoog. Blijkbaar moest ze op haar tenen staan.
“Alle mensen, buuf! Heb je ook gorilla’s?”
“Nee,” antwoordde Els geschrokken, “alleen twee meiden.”
De buurvrouw gierde het uit.
“Oh buuf, hi-laa-risch!” ze bleef hikkend hangen bij de aa’s. “Ik bedoel de tuin, het lijk wel een oerwoud.”
Daar had ze gelijk in. Het was inderdaad een oerwoud vol met onkruid.
Omdat de buurvrouw, Toos heette ze, bang was voor spinnen en andere beestjes moest Els maar een bakkie bij haar komen doen.
“Ik ben geen Jane Goodall hoor, buuf. Kom maar lekker bij mij voor een bakkie gezelligheid. Zo te zien ben je er aan toe.”
Toos hield niet van wilde dieren uit de jungle, tenzij ze in haar kledingkast hingen.
Maar Toos had geen tuin als oerwoud. Ze had een moderne patio van natuursteen en een “Monaco”, ze wees op het enorme loungeset wat blijkbaar vernoemd was naar een oord voor rijke mensen. "Mooi he, en we kennen er makkelijk met z'n tweeën op." Al het goud om haar lijf rinkelde toen ze Els haar kopje koffie gaf. "Niet morsen he?"
"Het ziet er inderdaad prijzig uit.” zei Els na een tijdje terwijl ze krampachtig haar kopje vasthield.
“Ja, alleen van de liefde ken ik niet leven hoor, buuf. Mijn Eddy snapt dat tenminste.”
Mijn Han niet, dacht Els en wilde ook zo’n tuin. Met een beetje passen en meten zou er zelfs nog plaats zijn voor een buitenkeuken. En die hadden Toos en Eddy dan weer niet.
“Wat is er mis met onze tuin?” vroeg Han nadat ze er voor de zoveelste keer over begonnen was. “Er is voor een fortuin in geïnvesteerd, dat gooi je niet zomaar weg.”
“Maar ik wil een gezellige familietuin, geen oerwoud.” hield Els stellig vol.
“Zonder groen is een tuin niet gezellig.” En dat was het slotstuk van Han.

Het werd herfst en een aantal jaren later. Els had haar strijd om de tuin onder handen te nemen opgegeven en gedoogde de Buddleja, de struik waar Han blijkbaar steeds meer van was gaan houden. Onder geen beding mocht dat ding weg. Ze had geen idee waarom.
De tuin verwilderde, onkruid had vrij spel en alle planten die ze nog hadden verdorden langzaam. Alleen de Buddleja bleek standvastig. Zijn eeuwig dorst naar zon deed het wat verbuigen, maar ieder jaar woekerde het verder over de border heen. Hoe Els het ding ook probeerde te saboteren, het had zijn wortels diep verankerd en liet zich niet verdrijven. Zelfs voor een cocktail van spiritus met allesreiniger liet het geen blad meer of minder vallen. Een flinke storm aan het einde van Oktober deed de Buddleja echter wel bijna de das om. Een aantal takken waren afgebroken en het hing nu helemaal schuin.
“Het is geen gezicht,” mopperde Els, “Ik schaam me kapot voor die tuin. Wat moeten Toos en Eddy wel niet van ons denken?”
Han beloofde de tuin op te gaan knappen als de weersomstandigheden wat beter waren. Maar het weer was altijd te slecht, zijn rug deed te zeer of hij moest andere dingen doen. Verder dan de bank met uitzicht op de tuin kwam hij niet.

Op een dag vlak voor kerstmis sloeg het noodlot voor de Buddleja toe. Han was aan het werk en Els was alleen thuis. De jongste had zojuist haar laatste verhuisdoos opgehaald en Els bleef achter in wat tot gister nog een kinderkamer was. Ze keek naar buiten en zag Toos en Eddy zitten in de tuin. Terrasheater aan en een bakkie gezelligheid tussen hen in. Dat was de druppel voor Els. Ze beende naar buiten, pakte een snoeischaar en ging aan de slag. Eerst voorzichtig tak voor tak, maar uiteindelijk knipte ze er grondig op los tot er alleen nog maar een stomp met wortels overbleef. Ze pakte een schop en begon te wroeten. Aan het einde van de middag lag de Buddleja afgeslacht in de groene bak.
Han at die avond zoals gebruikelijk zwijgend zijn eten. Een dag werken was erg vermoeiend. Hij kreeg er na al die jaren nog steeds hoofdpijn van. Gelukkig was zijn pensioen in zicht.
“Nou, wat vind je ervan?” vroeg Els uiteindelijk toen hij uitgezakt op de bank voor de tv zat. Ze maakt een hoofdgebaar richting de tuin. Han volgde haar beweging en keek toen weer vragend naar Els, die steeds driftigere bewegingen met haar hoofd maakte. Hij keek nogmaals naar de tuin en weer naar Els.
“Oh nou zie ik het!” riep hij plots, “je bent naar de kapper geweest. Leuk hoor.”
Dit artikel delen?
Pin It
  • Hits: 705
(Gemiddelde waardering 0 met waardering(-en)

Login of registreer om een reactie te plaatsen

Wil je deze schrijver nomineren!

Bezoekers van Schrijverspunt kunnen 2 verschillende schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver 2019. Je kunt de schrijver van dit artikel nomineren door op de groene button te klikken.

Dank voor je nominatie!

Elke bezoeker van Schrijverspunt kan schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver. In totaal mag elke bezoeker 2 verschillende schrijvers nomineren over heel 2019. Nomineren is mogelijk tot 31 december 2019.

Omdat we streven naar een eerlijke nominatie voor Talentvolle schrijver 2019 controleren we elke nominatie op geldigheid. Ongeldige nominaties tellen niet mee in de score en verwijderen we.

Om de geldigheid van een nominatie te controleren vragen we je hieronder je e-mailadres in te vullen.  We garanderen dat we dit emailadres niet aan derden verstrekken en slechts gebruiken voor controle. Na afronding van de nominatie verwijderen we  dit e-mailadres.
Ongeldige invoer

Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen door bezoekers. Door een waardering (1-5 sterren) te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!

Recente inzendingen voor schrijfactiviteiten met een hoge waardering van bezoekers.

ziek zijn

okt 12, 2019 Poëzie Sherina aka.sheri

Kortsluiting

okt 26, 2019 Schrijfopdracht Connie van Vuuren

Scheeloogje.

nov 09, 2019 Kort verhaal Pieter Wouter Broekharst

Allerzielen

nov 02, 2019 Quote Guido Aerts

Meer schrijfactiviteiten