Voor schrijvers, door schrijvers
De Beer

Kort verhaal

Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of nog andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Dus geen vervolg! In deze schrijfactiviteit is ook ruimte voor reisverhalen en flitsverhalen.
 "Het meest beknopte en sprekend voorbeeld van een flitsverhaal is het verhaal dat Ernest Hemingway schreef.
" Te koop: babyschoenen. Nooit gedragen."
Aantal gepubliceerde inzendingen: 803

De Beer

Barbiepoppen in roze tutu’s, videogames waarbij je zombies door het hoofd moet schieten, houten hobbelpaarden, één of ander slijmerig spul om scheetgeluiden mee te maken. Speelgoedwinkels hebben voor ieder kind wat wils. Tom strompelt door de smalle gangpaden en kijkt zijn ogen uit. De laatste keer dat hij in een speelgoedwinkel was moet toch alweer zo’n vijftien jaar geleden zijn. Onvoorstelbaar hoe snel zo’n winkel zich kan ontwikkelen tot een kinderparadijs met zoveel… troep. Maar goed, er zal wel een markt voor al deze onzin zijn denkt hij en strompelt verder. Hij komt uit bij een oude vertrouwde afdeling: die met de knuffeldieren. Gelukkig bestaat die ook nog gewoon. Tijgers, giraffen, dolfijnen, allerlei wilde dieren staan voor hem tentoongesteld. Maar zijn ogen vallen op één specifieke knuffel. Een teddybeertje dat schuin in het schap staat en hem met glazen ogen vragend aanstaart. 

De winkel vervaagt om Tom heen en plotseling staat hij in een oud, donker en koud gebouw. Hij kijkt naar een man in pak die een stel verwelkomt. Hij zakt lichtjes door zijn knieën om het jochie aan te spreken dat met het koppel is meegereisd. Met grote ogen die een bange blik verraden kijkt het jongetje de man aan. Tom voelt een stekende pijn bij de herinnering. Deze dag vergeet hij nooit. De dag waarop hij door zijn ouders wordt afgeleverd in het internaat laat een kras op zijn ziel achter. Als kleutertje van zes draagt hij al zijn bezittingen - voornamelijk wat kleertjes en toiletspullen - in een klein, leren koffertje. Hij houdt het koffertje zelf vertwijfeld vast. Zijn belangrijkste bezit heeft hij echter stevig tegen zijn smalle borst aangedrukt met de andere arm: zijn teddybeer. 

Wanneer hij Bobby gekregen heeft kan hij zich niet meer herinneren. Of het pluchen beestje nou een cadeau was bij zijn geboorte van een tante of dat hij hem als tweejarige dreumes kreeg van papa of mama: geen idee. Hij was er gewoon altijd al. En hij ging ook overal mee naartoe.

Dus ook naar het internaat, dat in het latere leven van Tom bekend zou komen te staan als ‘De Koude Hel’. Weken, nee, maandenlang ligt kleine Tommie elke avond met zijn beer huilend op bed, wachtend tot “papa” of “mama” hem komt halen. Maar ze komen niet. De donkere gangen, de koude kamers, de tientallen andere verlaten en verdrietige jongetjes: zij vormen nu het thuis van het arme jochie. Twaalf jaar lang loopt hij vol frustraties rond in het huis, met Bobby als enige herinnering aan thuis en tegelijkertijd zijn beste vriend.  

Naarmate hij van kind naar puber tot adolescent groeit, lijken de pijn en frustraties jegens zijn ouders steeds verder weg te zakken. De andere jongetjes worden zijn vrienden, terwijl zijn familie steeds meer transformeert in ‘die mensen die hij tijdens kerst en verjaardagen ziet’. Naarmate de puberteit wordt verslagen, en daarmee de meeste opgekropte woede ook uit het systeem wordt geschreeuwd, gegooid, geschopt en geslagen, lijkt Tom er steeds meer klaar voor om het verleden achter zich te laten.

En dat is dan ook precies wat hij doet zodra hij 18 jaar oud wordt. Officieel oud genoeg om de eigen keuzes in het leven te maken trekt Tom de deur van De Koude Hel achter zich dicht en is hij klaar om zijn eigen plan te trekken. Hij verhuist naar een nieuwe stad om zich daar in het studentenleven te gaan mengen. Hij vindt een klein kamertje voor veel te veel geld, dat hij compleet met bed, bureau en kledingkast inricht met vondsten uit de plaatselijke kringloopwinkel. Om op symbolische wijze helemaal los te komen van zijn geschiedenis besluit hij de de weinige bezittingen uit het verleden die hij niet meer nodig heeft achter te laten in diezelfde winkel. Een tas die hij niet meer wil hebben vult hij met zijn lompe, oude kleding, de boeken die hij de afgelopen jaren heeft moeten lezen en enkele prulletjes die hij de afgelopen jaren heeft verzameld. En Bobby.

De beer die hij ooit angstig tegen zich aan duwde, waar hij duizenden nachten mee geslapen heeft, die altijd zijn beste vriend is geweest. Tom twijfelt lang of hij ook Bobby in de tas moet stoppen, maar hij besluit dat hij nu volwassen is. En volwassenen hebben nou eenmaal geen knuffel meer als beste vriend, dus wordt ook het beestje achtergelaten. Als een stuk vuilnis dumpt hij hem, zonder enige vorm van waardig afscheid. 

Een week lang vreet het aan hem, heeft hij spijt. Het is maar een speelgoedknuffel, dat weet hij ook wel, maar toch heeft hij het gevoel dat hij Bobby op dezelfde manier verraden heeft als zijn ouders hem als zesjarige. Als hij teruggaat naar de winkel om Bobby vastberaden terug te halen, is het te laat. De beer is dezelfde middag als toen hij binnenkwam al verkocht. Twee euro vijftig.

‘O, daar ben je!’ Tom schrikt op als hij weer in de speelgoedwinkel staat. Hij voelt een traan over zijn wang lopen, die hij snel wegveegt voor hij zich omdraait naar Karen. ‘Ik denk niet dat Quincy een teddybeer wil, is ie een beetje oud voor.’ zegt Karen op lollige toon tegen Tom. Hij reageert niet. ‘Heh? Wat is er?’, vraagt ze als ze de waterige ogen van Tom ziet. ‘Nee, niks. Kreeg even een niesbui. Kom, we gaan verder.’ Snel zet hij de beer terug in het schap en dirigeert zijn vriendin de andere richting op. Nog één keer kijkt hij stiekem om. ‘Dag Bobby, bedankt voor alles.’

Dit artikel delen?
Auteur van dit artikel:
© Lucien Dewez
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Hits: 117
Publicatie op .
 
  Meer van deze schrijver:

Geef een waardering voor: "De Beer"

Geschreven door Lucien Dewez . Geplaatst in Kort verhaal.
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Grammatica & Spelling:
Passend in deze rubriek:
11.10.20
Feedback:
Een verhaal wat raakt! Mooi. Een opmerking: er staat ‘snelt’ ipv ‘snel’ in het laatste gedeelte.
Grammatica & Spelling:
Goed
Passend in deze rubriek:
Ja
  • Lezenswaardig:
    100%
Show more
1 van de 1 lezers vond deze review nuttig
  • Lucien Dewez 12.10.20
    Bedankt, zal het aanpassen!
10.10.20
Feedback:
Mooi!
Grammatica & Spelling:
Goed
Passend in deze rubriek:
Ja
  • Lezenswaardig:
    80%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig

Jouw feedback hier?

Dat is mogelijk met een waardering en/of jouw commentaar te geven.
Ook kun je reageren op commentaar van anderen.
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen. Door een waardering te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!