Korte verhalen

55 woorden verhalen op Schrijverspunt
  • Het korte verhaal leent zich voor het type analyse waaraan literaire romans worden onderworpen, voor wat betreft bijvoorbeeld de verteltechniek. Een kort verhaal verschilt van de anekdote doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of nog andere aard. Poe vond dat een kort verhaal in een half uur tot twee uur, maar in elk geval in één keer moest kunnen worden uitgelezen en gericht moest zijn op het bereiken van een enkel effect.

    De waarschijnlijk meest uitdagende vorm van een kort verhaal is het flitsverhaal. Een flitsverhaal is een compleet verhaal in het kleinst mogelijk aantal woorden. Het moet een begin, midden en einde hebben en bij voorkeur een draai of verrassing aan het einde. "Het meest beknopte en sprekend voorbeeld van een flitsverhaal is het verhaal dat Ernest Hemingway schreef."

    Te koop: babyschoenen. Nooit gedragen.
  • Wil je ook een kort verhaal publiceren op Schrijverspunt? Jouw zelf geschreven korte verhaal  of flitsverhaal is hier ook welkom. Graag eerst even inloggen (lid worden is gratis). Bij een kort verhaal geven we de voorkeur aan maximaal 1000 woorden.
  • Schrijvers stellen je waardering en/of commentaar bij een artikel erg op prijs!

    Een artikel beoordelen? Breng dan s.v.p. een stem uit  door op de gewenste(1-5) ster te klikken. (5 sterren is de hoogste waardering)

De advertentie

Tsjilpende mussen. Was er een zomerser geluid denkbaar? Hij zette zijn handen op de armleuningen van de fauteuil en duwde zichzelf op de been, zijn ogen, achter de dikke brillenglazen, vast gericht op het raam. Daarna reikte hij naar de vitrage, schoof die opzij en opende het raam. De geur van vers gemaaid gras, dat plagende vleugje zoet, van de gele rozen die langs de muur groeiden. De helderblauwe lucht die aan de horizon versmold met de glooiende heuvels, waarop een enorme lapjesdeken van keurige vlakken in groen (kolen? aardappels?) en geel. (tarwe waarschijnlijk). Hij leunde een eindje naar buiten om de kornoelje te zien, die daar beneden in de tuin, naast het keukenraam groeide en waarin hij de mussen vermoedde. Even later fladderde de kluwen ruziënde musjes met veel gekrakeel, vanonder de kornoelje vandaan. Territoriumdrift waarschijnlijk. Glimlachend luisterde hij naar het luide getsjilp in de verder stille tuin. Het klonk... hij dacht even na over het juiste woord... lieflijk. Ja dat was het: lieflijk. Zo kon ruzie dus blijkbaar ook klinken: lieflijk. Of kwam dat omdat hun taal voor ons mensen onverstaanbaar was? Een kwestie van interpretatie? Een fluitende merel op de dakrand tijdens een warme zomeravond bijvoorbeeld, roept dromerige gevoelens op, romantiek, sentiment... En dat terwijl de merel niets anders deed dan zijn concurrent er in kernachtige befluitingen van overtuigen dat hij zich verre diende te houden van deze specifieke dakrand. Of anders...

De een z'n ruzie kon blijkbaar de ander z'n romantiek zijn. Een bom verpakt in een mooi doosje met een strik erom. Zo moest het zijn.

Als kind had hij eens penicilline moeten slikken. Een goedje zo bitter, dat hij het bij de gedachte eraan , zelfs nu nog, meteen weer proefde op zijn tong. Zijn moeder gaf hem twee lepeltjes. Een met het bittere medicijn en een met een lepeltje suiker, dat hij meteen daarna mocht op happen. Maar hij stak van tevoren het puntje van zijn tong alvast heel voorzichtig in de suiker. Eerst het zoet, dan het bitter en uiteindelijk weer het zoet. Van beneden klonken de rustige viool tonen van Vivaldi's Vier Jaargetijden. Dat was het uiteindelijke zoet.

Hij ademde diep de zomer in en draaide zich om naar de kamer. Op het bed met de gehaakte sprei stond de geopende koffer.

'U hebt niet veel bagage.' had ze met een verbaasde blik op het kleine bruine koffertje, gezegd.

'Ik heb niet veel nodig.' had hij vriendelijk geantwoord. 'De meeste bagage zit in mijn hoofd.'

Haar glimlach verraadde dat ze dat laatste niet echt begreep. Maar dat kwam nog wel. Daar was hij zeker van.

'De kamer is van alle gemakken voorzien.' Ze was hem voorgegaan naar boven en opende de deur.

Goedkeurend keek hij rond. Het glanzend gewreven houten bed met de witte gehaakte sprei, de lindegroen geschilderde lambrisering, met daarboven behang met lichtgroene ranken en zachtgele bloemtrosjes, een kleine secretaire en een mahoniehouten stoel in de ene hoek. Een laag tafeltje naast een gemakkelijke fauteuil in de andere. Een wastafel met huiselijk stukje zeep in het gebloemde stenen zeepbakje. Een houten handdoeken rek met twee rulle crèmekleurige handdoeken. Ze stond, de handen gevouwen voor haar schoot, naast de deur en keek toe hoe hij de kamer inspecteerde. 'U moet het me maar niet kwalijk nemen...' begon ze. '… maar uw advertentie, in de supermarkt ging me zo aan het het hart.' Hij draaide zich naar haar om, de wenkbrauwen vragend gefronst. 'O ja?'

Ze knikte. 'Ik kreeg gewoon medelijden toen ik het las. Ik dacht...' Ze keek hem even onderzoekend aan alsof ze probeerde in te schatten of ze nu al kon vragen...

Hij had plaats genomen in de fauteuil en keek haar aan. Een vriendelijke oude heer in een grijs kostuum, een smetteloos wit overhemd en grijs gestreepte stropdas.

'Misschien kan ik af en toe...' zei hij ineens en maakte een vaag gebaar naar zijn koffer. 'Ik heb namelijk een paar oude langspeelplaten met klassieke muziek. Als u er geen bezwaar tegen heeft...'

Gretig ging ze erop in. 'Natuurlijk niet. Ik heb beneden een CD speler met een ingebouwde platenspeler staan. Komt u maar gerust naar beneden hoor. De koffie staat altijd klaar.'

Buiten was het nu stil geworden. De mussen waren weggevlogen. Waarschijnlijk om elders hun ruzie voort te zetten. Hij liep naar de wastafel en trok de stop eruit. Gorgelend verdween het water in de afvoer. De twee klauwhamers die in het warme water lagen, staken scherp af tegen het witte email. Hij nam ze op en bekeek ze minutieus. Brandschoon, zoals het hoorde. Hij droogde ze af aan een van de handdoeken aan het rek en hing die daarna weer netjes terug. De hamers legde hij in zijn koffer.

De eerste tonen van Vivaldi's 'Herfst' waren nu te horen. En als altijd verbaasde het hem, dat die eerste tonen zo tegenstrijdig leken aan het gevoel van verlies dat de echte herfst bij hem teweeg bracht. In plaats daarvan hoorde hij 'verwachting' in de muziek, een opgaande lijn, als een leeuwerik die jubelend tot boven de bomen uitsteeg. Het zoete dat het bittere trachtte te verzachten. Het zoete dat als een belofte was. Een nergens op gebaseerde belofte, weliswaar: het voordeel van de twijfel. Uiteindelijk was alles daar naartoe terug te voeren.

'Een vreemdeling het voordeel van de twijfel geven, is een zot begrip!' zei zijn moeder altijd. 'Het is nergens, maar dan ook nergens op gebaseerd.'

Hij zat onder de eettafel met zijn blokken, keek naar bepantoffelde voeten die heen en weer liepen door de kamer en luisterde naar haar woorden. Ze sprak tegen niemand in het bijzonder, want buiten hem om was er meestal niemand anders in de kamer.

'Het nádeel van de twijfel, dat zou je een vreemdeling moeten geven. En je intuïtie volgen. Net als honden. Zie je die ooit zo dom zijn, dat ze het gevaar tegemoet treden? Nee, Ze weten wel beter. Een poes dan?'

Haar voeten stonden nu stil bij de tafel en hij zag dat ze hurkte. Ze duwde het tafelkleed omhoog en keek hem aan. 'Nou Anton? Wat doet een poes?'

'Weglopen.' antwoordde hij. 'Juist.' knikte zijn moeder. 'Want domme poezen...'

'Leven niet lang.' maakte hij de zin af.

'Precies.' Zijn moeder was weer opgestaan en ijsbeerde verder door de kamer. 'Maar later als je groot bent zul je zien Anton, dat de meeste mensen die je tegenkomt in je leven, zo dom zijn om iemand die ze niet kennen toch het voordeel van de twijfel te geven.' Ze dook weer onder de tafel: 'Met alle gevolgen van dien.'

Hij sloot zijn koffer en drukte de geelmetalen sloten dicht. Daarna trok hij voor de spiegel zijn stropdas recht en streek zijn haar glad. Zijn colbertjasje hing hij over zijn arm. Hij nam zijn koffer van het bed en na nog een laatste blik in de kamer geworpen te hebben, opende hij de deur en liep de gang door naar de trap. De meeslepende melodie van Vivaldi zweefde in sierlijke krullen door de ruimte. De huiskamerdeur stond open. De gesloten overgordijnen filterden het zonlicht en veranderden de vele lange rode strepen en spatten op het behang en de rode plas op het parket in zacht bruine figuren. De scherven van een omgevallen vaas, het kleurige boeket,verspreid over het kleed en de gebroken porseleinen kopjes leken een stilleven. De vrouw, liggend op de bank, haar armen langs haar hoofd, dat in een aura van scharlakenrood op de kussens gevleid was, leek een model te zijn voor een schilder.

Hij keek even rond. Glimlachte. De allerlaatste streek van de violen en cello's was te horen. Hij wachtte even, nam toen de plaat van de speler er liet die in de hoes glijden.

In de keuken vond hij een pen en een schrijfblokje. Hij ging even aan de keukentafel zitten en schreef in keurig schoonschrift: 'Kamer gezocht voor beschaafde 72 jarige heer.'

Daarna nam zijn koffertje, hing zijn jasje weer over zijn arm, opende de voordeur en ging naar buiten, de zonovergoten straat op.

Op de hoek hield hij een vrouw staande: 'Pardon, kunt u mij zeggen waar ik de dichtstbijzijnde supermarkt kan vinden?'

Dit artikel delen?
Pin It
  • Hits: 241
(Gemiddelde waardering 0 met waardering(-en)

Login of registreer om een reactie te plaatsen

Wil je deze schrijver nomineren!

Bezoekers van Schrijverspunt kunnen 2 verschillende schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver 2019. Je kunt de schrijver van dit artikel nomineren door op de groene button te klikken.

Dank voor je nominatie!

Elke bezoeker van Schrijverspunt kan schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver. In totaal mag elke bezoeker 2 verschillende schrijvers nomineren over heel 2019. Nomineren is mogelijk tot 31 december 2019.

Omdat we streven naar een eerlijke nominatie voor Talentvolle schrijver 2019 controleren we elke nominatie op geldigheid. Ongeldige nominaties tellen niet mee in de score en verwijderen we.

Om de geldigheid van een nominatie te controleren vragen we je hieronder je e-mailadres in te vullen.  We garanderen dat we dit emailadres niet aan derden verstrekken en slechts gebruiken voor controle. Na afronding van de nominatie verwijderen we  dit e-mailadres.
Ongeldige invoer

Top 10: Hoogste beoordeelding in deze rubriek

Top 10 : Meest gelezen in deze rubriek

Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen door bezoekers. Door een waardering (1-5 sterren) te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!

Recente inzendingen voor schrijfactiviteiten met een hoge waardering van bezoekers.

Kortsluiting

okt 26, 2019 Schrijfopdracht Connie van Vuuren

DOOR WINTERMAGIE BEVANGEN

okt 30, 2019 Poëzie Rebelle van Reymerswael, schrijfgek

Het pluizenvisioen

nov 05, 2019 Column Reinder Veelinx

De pedante Peugeot

nov 01, 2019 Cursiefje Dorine Van der Marel

Meer schrijfactiviteiten