Voor schrijvers, door schrijvers

Kort verhaal

Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of nog andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Dus geen vervolg! In deze schrijfactiviteit is ook ruimte voor reisverhalen en flitsverhalen.
 "Het meest beknopte en sprekend voorbeeld van een flitsverhaal is het verhaal dat Ernest Hemingway schreef.
" Te koop: babyschoenen. Nooit gedragen."
Aantal gepubliceerde inzendingen: 553
Klik op de profielnaam of -afbeelding van de schrijver voor meer informatie en een overzicht van zijn/haar schrijfactiviteiten.

Dagen zonder zon

| Eduard Brand
De dag begon saai en de dag eindigde saai.

Ik heb die dag niks gedaan. Ja, ik las wat, speelde wat spelletjes en keek wat filmpjes. Nadat ik wakker werd heb ik ontbeten en daarna mijn tanden gepoetst, extra lang, want dat moest van de tandarts. De lunch sloeg ik over, want rond lunchtijd werd ik wakker. In de vakanties vond ik dat normaal.

's Avonds aan tafel dineerden we. Het eten was dan wel heerlijk, toch verveelde ik me. Starend naar een aardappel fantaseerde ik: stel jezelf voor dat je een afspraakje had met een meisje. Wat zou je dan willen doen? Diner met kaarslicht? Cliché natuurlijk. Bioscoop? Te saai en niet origineel, te makkelijk. Samen wandelen. Dat sprak me altijd aan, bij het dijkje, waar de zon altijd goed viel wanneer ik er 's avonds fietste. Daar wilde ik met haar wandelen.

Een warme zomeravond of frisse voorjaarsavond hing in de lucht. Net een week samen - nog steeds in gedachten - en onze eerste avondwandeling met z'n tweetjes. Links lag water en daarachter weiland, en rechts van de dijk stond een boerderijtje waar schapen mekkerden en paarden hinnikten. We liepen het dijkje op. De zon scheen nog kort. De laatste mensen verdwenen uit het zicht. Wij tweeën liepen daar met niemand om ons heen, dus pakte ik haar hand.
Haar ogen. In gedachten probeerde ik ze me voor te stellen, maar het lukte gewoon niet. Ik stelde me maar een bankje voor waar we rustten en elkaar zoenden. De zon begon zijn laatste zonnestralen te schijnen en we besloten terug te keren. Ik bracht haar naar huis. De sterren brachten nog een laatste groet.

Aan tafel speelde ik nog steeds met een aardappeltje. Tegenover me zat mijn vader, naast me niemand. Mijn broertje? Bij mama. De liefde heeft zijn best gedaan.
Dit artikel delen?

Graag je mening (waardering en/of commentaar) over deze inzending.

Hits: 185

(De gemiddelde waardering is 4 door 2 stem(-men)

Reacties   

# RE: Dagen zonder zonHans Van Battel 29-12-2019 00:05
Prachtige slotzin!
# RE: Dagen zonder zonDorine Van der Marel 28-12-2019 16:40
Mooi!

Login of registreer om een reactie te plaatsen

Misschien wil je de volgende inzending ook wel lezen...

Bitterzoete initiatieven

Geschreven door Marieke Vos. Geplaatst in Column.
Ze is hoogbejaard, maar behoorlijk bij de tijd. Het internet is haar bondgenoot in de strijd tegen afvlakking en verveling. Dagelijks struint ze uren over het wereldwijde w...
Actuele Top 3 van deze rubriek

Even iets anders in deze onzekere tijd.

23, mrt, 2020 Harry Boerkamp

Stink ik soms?

09, apr, 2020 Han Maas

De verjaardag

13, mei, 2020 Jeroen Follens

FEEDBACK

Schrijvers stellen je waardering en/of commentaar bij een artikel erg op prijs!
 
-
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen door bezoekers. Door een waardering (1-5 sterren) te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!