Voor schrijvers, door schrijvers

Kort verhaal

Aantal gepubliceerde inzendingen: 699

dag meneer de Knor

Nadat mijn vader ternauwernood zijn tweede herseninfarct had overleefd moest hij langdurig revalideren om te herstellen van de opgelopen schade. En dit herstel verliep langzaam, tergend langzaam. En dat viel hem zwaar als de drukbezige zakenman die hij in een vorig leven ooit geweest was. In het begin zat hij de hele dag naar buiten te staren. Niet omdat er daar zoveel meer gebeurde dan binnen, maar omdat hij niet zo’n gezelschapsmens was. Een gezellig praatje familiepot was aan hem niet besteed. Zo zat hij dagen en weken te wachten op de dingen die zouden komen. Maar die dingen kwamen niet meer. Hij was voorbij zoals de 78-toeren plaat voorbij is gegaan. Het kapitalisme kent, zoals bekend, geen enkel medelijden.

Nadat steeds meer bewoners met bekende bestemming waren vertrokken nam zijn oude bravoure weer wat toe. Hij ging met een valse toneelsigaar in zijn gele pyjama in zijn rolstoel op de gang zitten, pal tegenover de artiesteningang van zijn laatste hangar. Daar bracht hij als een vogelverschrikker in opleiding zijn laatste dagen door.

In de ongezellige huiskamer van de afdeling speelden de hele dag oude series van Swiebertje, Lassie, Pipi Langkous, de Fabeltjeskrant of het Dagboek van een herdershond. Daar was hij nou wel op uitgekeken. Het was om mesjogge van te worden.Want op de gang was er veel meer te beleven. Elke dag was daar anders. Het leek wel een carnavalsoptocht met praalwagens en dansende hupmarjannekes.

Toen ik een keer iets eerder op bezoek kwam dan gewoonlijk klopte ik zachtjes op zijn voorhoofd. Klopklopklop. Als oude jazzer op de sax improviseerde ik het ter plaatse.

‘Dag meneer de Knor, bent u daar nog?’
‘Wie is daar?’
‘Goed volk! Ontvangt u vandaag bezoek?’
‘Jaja, ik kom zo, ik moet alleen nog even mijn hoofd aanzetten. En dat duurt even want dat moet langzaam opwarmen zoals de buizenversterkers van toen.’

Even later namen de zorghanden van de dagverpleging het grapje over.
‘Is meneer de Knor op z’n post?’
‘Nee, volgens mij is hij vandaag op safari!’
‘Ja, hij zit in de tuin, hij is de bloemetjes aan het buiten zetten!’
‘Neenee, hij mag vandaag per se niet gestoord worden want hij is zijn geld aan het tellen en als hij dan wordt gestoord vliegt hij helemaal uit de bocht!’

Op een vroege ochtend werd ik onverwachts door de zusterpost gebeld. Of ik even wilde gaan zitten.
‘Rob, toen ik vanochtend aanklopte bij meneer de Knor deed hij niet open. Ook nam hij de telefoon niet op. Blijkbaar was hij niet thuis. Meneer de Knor is vannacht overleden. Ach, maar wat zeg ik nou? Sorry, maar ik bedoel natuurlijk je beste vader. Gecondoleerd, ook namens de hele afdeling.’

Meneer de Knor was een geboren Rotjeknorder, na het bombardement van 1940 aangespoeld in Mokum, met zijn aparte mores en humor.

Heeft u ook nog een meneer de Knor gekend?
Dit artikel delen?
Auteur: ©monsieur Robert
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Hits: 304
Publicatie op .

Geef een waardering voor: "dag meneer de Knor"

Geschreven door monsieur Robert . Geplaatst in Kort verhaal.
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.

Jouw feedback hier?

Dat is mogelijk met een waardering en/of jouw commentaar te geven.
Ook kun je reageren op commentaar van anderen.
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen. Door een waardering te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!