Kort verhaal

Het korte verhaal leent zich voor het type analyse waaraan literaire romans worden onderworpen, voor wat betreft bijvoorbeeld de verteltechniek. Een kort verhaal verschilt van de anekdote doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of nog andere aard. Poe vond dat een kort verhaal in een half uur tot twee uur, maar in elk geval in één keer moest kunnen worden uitgelezen en gericht moest zijn op het bereiken van een enkel effect.

De waarschijnlijk meest uitdagende vorm van een kort verhaal is het flitsverhaal. Een flitsverhaal is een compleet verhaal in het kleinst mogelijk aantal woorden. Het moet een begin, midden en einde hebben en bij voorkeur een draai of verrassing aan het einde. "Het meest beknopte en sprekend voorbeeld van een flitsverhaal is het verhaal dat Ernest Hemingway schreef."

Te koop: babyschoenen. Nooit gedragen.

Jouw zelf geschreven korte verhaal  of flitsverhaal is hier ook welkom. Een kort verhaal bij Schrijverspunt mag uit maximaal 500 woorden bestaan.

Korte verhalen

Cyberbotje

Laura was op weg naar huis. Ze was laatste geworden op het jaarlijkse, door haar stad georganiseerde gaming event en ze baalde. Haar vader was eigenaar van een grote game winkel en hij schepte vreselijk over haar op. Niemand kon zo goed gamen als zijn dochter, niemand had ooit zo’n hoge score gehaald, niemand had een game zo snel door. Als je haar vader moest geloven, was ze de beste gamer die er was. Zijn klanten vonden zijn opschepperij begrijpelijk maar irritant en de komende dagen zou er geregeld even iemand langskomen om te vragen of ze gewonnen had. Dat wisten ze wel, want de uitslagen kon je op internet terugvinden. Ze kwamen langs om hem te narren. Verdrietig pakte ze haar telefoon en stuurde een smsje. Dan hoefde ze zijn teleurgestelde gezicht niet te zien.

Thuisgekomen pakte ze wat te drinken uit de koelkast en maakte ze een zak chips open. Ze deed de tv aan en startte haar console.
‘Wat kijk je sip.’
Verbaasd keek ze naar de man op het scherm. Vreemd, dit personage kende ze niet.
‘Vertel eens’, drong de man aan. ‘Wat is er?’
Laura haalde haar schouders op. ‘Ik heb verloren.’
‘Verloren? Van wie? Waarvan?’
‘Er was een game wedstrijd in de stad en ik ben als laatste geëindigd.’
De man op het scherm keek haar begrijpend aan. ‘Jammer voor je hoor, maar wat maakt het uit.’
‘Het maakt wel uit’, riep ze gefrustreerd. ‘Morgen wordt papa’s winkel weer platgelopen door pesterige klanten, die willen weten of ik eerste ben geworden. Schepte hij nou maar niet zo op!’
‘Of won jij nou maar eens een keertje.’
Laura staarde verbaasd naar het scherm. ‘Ik weet niet wie u bent, maar ik vind dit een slechte grap.’
‘Het is geen grap, ik kan je helpen.’
‘Hoe?’
‘Zie mij als een extra optie op je game console. Je kunt mij activeren door de knop iets langer in te drukken dan normaal. Laad het spel waarin je beter wilt worden en ik leer het je.’
‘Heeft papa een software uitbreiding voor mijn console gekocht?’
Er kwam een bulderende lach uit de tv. Het was geen vrolijke lach, het was een akelig raspend geluid. Laura’s nekharen gingen overeind staan en ze huiverde.
‘Nee,’ zei de man, ‘en ik wil er iets voor terug.’
‘Wat dan?’
‘Het eerste kind dat je krijgt.’
‘Doe even normaal man.’Laura keek gepikeerd. ‘Ik ga nog naar school. Ik denk nog helemaal niet na over zulke dingen.’
‘Des te makkelijker om het te beloven, maar als je niet geholpen wilt worden, dan niet.’
De man haalde zijn schouders op. ‘Het beste met je.’ Het beeld begon te vervagen.
‘Nee, wacht even’, zei Laura snel. ‘Ik beloof het, maar alleen als je me alles laat winnen waar ik aan meedoe.’
‘Afgesproken’, zei de man. ‘Vanaf nu zal je alles winnen waar je aan meedoet.’

De jaren verstreken en Laura won de ene wedstrijd na de andere. Haar vader was verschrikkelijk trots en niemand lachte hem nog uit. Laura was een echte beroemdheid en op een dag, nadat ze weer eens eerste was geworden, werd ze benaderd door een rijke game ontwerper.
‘Hoe doe je dat toch’, vroeg hij. ‘Het lijkt wel of je stiekem door iemand geholpen wordt.’
Laura werd rood.
‘Maar zo’n type lijk je mij niet’, ging hij verder. ‘Jij bent gewoon een natuurtalent en ik heb een leuke baan voor je.’

Leuk was zachtjes uitgedrukt. Laura werd game tester. Dat betekende dat ze als eerste de nieuw ontwikkelde games mocht testen en ze kreeg er nog goed voor betaald ook. Ze genoot met volle teugen van haar werk. Niet alleen de baan was geweldig, haar werkgever was dat ook. Hij was jong, zag er goed uit en hij had humor. Op een avond sloeg de vonk over en na een tijdje te hebben samengewoond, trouwden ze. Een paar maanden later kregen ze hun eerste kind. Het was een prachtig meisje en ze waren dolgelukkig, zowel met haar als met elkaar.

Hun dochter was net een maand oud toen Laura ‘s-nachts wakker werd van de TV. Slaperig ging ze naar beneden. Ze was er zeker van dat ze het ding hadden uitgezet, maar aan het geluid te horen stond hij aan. Ze pakte de afstandsbediening om het apparaat uit te zetten en keek recht in het gezicht van haar digitale game trainer. Geschrokken probeerde ze de tv uit te doen. Ze drukte een paar keer op de afstandbediening, maar de tv ging niet uit. Ze liep naar het apparaat toe en probeerde het met de hand uit te zetten, maar nog steeds ging de tv niet uit. Wanhopig trok ze de stekker uit het stopcontact, maar het wrede, lachende gezicht ging niet weg.
‘Hallo Laura’, sprak hij. ‘Probeer je mij te laten verdwijnen? Dat is nou niet aardig van je. Heb ik je niet altijd geholpen? Heb je ooit nog een wedstrijd verloren?’ Hij lachte zachtjes. ‘En nu is het tijd om je belofte na te komen.’
‘Neeeee’, brulde Laura. ‘Alles kan je van me krijgen, maar niet mijn kind.’
Snikkend viel ze op haar knieën en omarmde de tv.
‘Alsjeblieft, niet mijn kind. Ik wil alles voor je doen, als ik mijn kind maar mag houden.’
Het gezicht staarde haar spottend aan. ‘Als je raadt hoe ik heet, mag je haar houden. Drie nachten achter elkaar keer ik terug en mag je mij vertellen hoe ik heet. Als je aan het einde van de derde nacht mijn naam nog niet weet, neem ik haar mee.’
‘Hoe?’, vroeg Laura. ‘Je bent een tv beeld. Jij kan mijn kind niet pakken.’
‘O jawel, kijk maar.’
Het beeld zoomde uit en de man was nu helemaal in beeld. Hij reikte naar iets aan de zijkant van het scherm en zijn armen verdwenen uit beeld.
‘Kijk, ik heb haar.’
Laura begon te schreeuwen en bonkte met haar vuisten op het scherm. De man had haar kind vast. Hij lachte wreed en kuste de baby zachtjes op het voorhoofd.
‘Geef mijn baby terug,’ krijste ze.
‘Drie nachten heb je’, antwoordde hij. ‘Tot morgennacht.’
De tv ging uit en boven hoorde ze haar baby huilen.

Radeloos liep ze naar boven. De tranen stroomden uit haar ogen. Wat moest ze doen? Ze zou nu ook moeten opbiechten dat ze hulp had gehad bij het winnen van de wedstrijden. Als het uitkwam dat ze had gecheat, kon het zelfs invloed hebben op het bedrijf van Rick. Ze was het gezicht van zijn zaak! Moedeloos ging ze de kinderkamer in. De baby was weer in slaap gevallen en zoog vredig op haar duimpje. Weer rolden de tranen uit Laura’s ogen. Ze kon haar ogen niet van haar kindje afhouden. Ze ging in de stoel naast het bedje zitten en bleef maar naar haar kijken.Ondertussen dacht ze na over de naam van haar digitale kwelgeest. Hoe kwam ze ooit achter zijn naam?

Rick werd wakker en keek naast zich. Laura was uit bed en het was nog geen tijd om de baby te voeden. Ongerust stond hij op en liep naar de babykamer. Hij vond Laura slapend in de stoel naast hun dochter. Voorzichtig maakte hij haar wakker.
‘Waarom slaap je bij Suusje, Lieverd?’
Met een schok herinnerde Laura zich wat er die nacht was gebeurd. Ze keek naar het lieve onschuldige gezichtje van hun baby en ze snikte het uit. Geschrokken sloeg Rick zijn armen om haar heen en wiegde haar zachtjes heen en weer.
‘Is er iets met Suusje aan de hand?’, vroeg hij bezorgd. ‘Is ze ziek?’
Laura schudde haar hoofd.
‘Wat is er dan? Oh nee, je hebt toch geen postnatale depressie? Je was zo vrolijk en zo blij. Geef ik je wel genoeg aandacht?’
Ze knikte en begon nog harder te huilen.
‘Wat is er dan? Alles is goed met Suusje, alles is goed met jou. Waarom huil je dan?’
Hortend en stotend vertelde Laura wat er was gebeurd.
‘Een personal game trainer, uit cyberspace, die Suusje wil hebben, omdat jij een onverslagen game kampioen bent, maar je mag haar houden als je zijn naam weet’, vatte hij samen.
‘Je hebt een nachtmerrie gehad Laura. Je hebt gisteravond veel te lang zitten gamen. Blijf voorlopig even weg bij de TV.’
‘DAT KAN NIET’, brulde Laura wanhopig. ‘Als ik niet raad hoe hij heet neemt hij Suusje mee! Snap dat dan! Als je me niet geloofd, kijk dan vanavond vanaf de vide naar de TV, dan kan je hem zien.’
‘Als dat je helpt, doe ik dat. Maar nu moet ik opschieten, ik heb een belangrijke vergadering. Zal ik vragen of mijn moeder langs komt?’
Laura schudde haar hoofd. ‘Nee het gaat al weer. Ik ben blij dat je het weet, dat lucht op.’
Hij gaf haar een kus en streelde haar haar. ‘Het komt allemaal goed hoor’, zei hij troostend. Hij liep de kamer uit en ze hoorde hem de badkamer in gaan.

De dag ging tergend langzaam om. Laura had het namenboek dat ze gekocht hadden toen ze in verwachting was een paar keer doorgenomen. Daarna had ze gegoogled op voornamen en had ze doorgeklikt op alle zoekresultaten die haar wat leken. Haar ogen waren bloeddoorlopen van het huilen en het lezen, maar toen Rick thuiskwam kende ze honderden voornamen uit haar hoofd.

Rick keek haar bezorgd aan.
‘Gaat het met je?’, vroeg hij.
‘Jawel, maar ik zou willen dat het middernacht was’, antwoordde ze. ‘Ik word gek van het wachten.’
‘Waarom ga je niet even slapen? Dan maak ik je wakker als het tijd is.’
‘Nee, als ik mijn ogen dicht doe zie ik het gezicht van die engerd op de achterkant van mijn oogleden en wie weet vergeet ik de namen die ik geleerd heb als ik ga slapen en we moeten nog eten.’
‘We kunnen wat te eten bestellen. Moet Suusje nog eten?’
‘Straks om elf uur nog een klein flesje.’
Rick pakte zijn telefoon en bestelde chinees. ‘Wijntje?’, vroeg hij.
Ze knikte. Even later kwam hij terug met een flesje bier en een glas wijn.
‘Proost’, zei hij. ‘Op de goede afloop. Niemand gaat er met onze Suus vandoor hoor!’
Zijn geruststellende aanwezigheid en het wijntje maakte haar wat rustiger. Misschien had Rick wel gelijk. Misschien was het wel een droom geweest. Een hele realistische droom. Misschien was het aanbod om te helpen ook wel een droom geweest en had haar vader gelijk gehad, was ze gewoon een hele goeie gamer geweest….’

Ze viel tegen Rick aan in slaap. Om elf uur maakte hij haar voorzichtig wakker.
‘Het is tijd voor Suusje, Laura.’
Ze knikte slaperig en ging naar de keuken om het flesje warm te maken. De kleine meid dronk het flesje gulzig leeg en liet een flinke boer. Ze moesten lachen om het harde geluid, dat uit het tere wezentje kwam.
‘Dat belooft wat voor later’, grinnikte Rick. ‘Wat voor geluid gaat ze maken als ze een tiener is.’
Lachend brachten ze haar naar bed.

Inmiddels was het kwart voor twaalf geworden.
‘Kom Laura, we gaan naar bed’, stelde Rick voor.
Laura aarzelde. ‘Weet je wat Rick, misschien moeten we toch even opblijven. Als we samen kijken en die engerd komt niet in beeld, dan was het een droom en dan ben ik er meteen klaar mee.’
‘Dat is een goed idee van je’, zei hij. ‘Ik haal nog een biertje. Wil jij nog wat?’
‘Nee, ik loop met je mee en maak nog even snel een beker thee.’
Een paar minuten voor twaalf zaten ze samen voor de TV.
‘Weet je Rick, ik voel me een beetje een idioot.’
‘Welnee, gekkie’, grinnikte Rick. ‘Wil je nog dat ik op de vide kijk of zal ik gewoon beneden blijven.’
‘Blijf maar beneden. Als hij verschijnt kom je toch direct naar me toe.’
‘Dat is waar.’ Hij keek op zijn horloge. Nog een minuut. Het lijkt wel oud en nieuw. Zullen we gaan staan?’
Laura glimlachte en schudde haar hoofd. Samen keken ze naar het zwarte scherm. Het was twaalf uur.
‘Zie je wel Laura, niets te…’
Er klonk een klik en de tv floepte aan. Op het scherm verscheen het gezicht van haar kwelgeest.
‘Zo Laura’, raspte zijn stem. ‘Je bent niet alleen vanavond...’
‘Wie ben jij?’, brulde Rick. ‘Wat ben jij voor een rotzak om het leven van mijn vrouw zuur te maken. Ik ben een invloedrijk zakenman en ik kan je kapot maken, weet je dat?’
De kwelgeest glimlachte fijntjes. ‘Nou nou, wat een taal en dat in het bijzijn van een dame. Vroeger ging dat toch anders hoor. Heeft ze je alles verteld?’
‘Ja, dat heeft ze. En…’
‘Dan weet je ook dat ze maar zes uur de tijd heeft om mijn naam te raden. Jij zit kostbare tijd te verbruiken. Als jij je kind niet kwijt wilt raken, zou ik haar maar laten raden, je mag mee raden hoor.’
Laura keek Rick smeekend aan. ‘Doe wat hij zegt, Rick. Straks zijn we haar kwijt.’
Met een rood hoofd van ingehouden woede begon Rick samen met Laura namen te raden. Zes uur achter elkaar noemden ze alle namen die ze konden bedenken, maar geen van de namen was goed. Toen het zes uur in de ochtend was geworden, stak de man zijn hand in de lucht.
‘Het is klaar. Om middernacht mogen jullie het voor de tweede keer proberen.’
‘Ik geloof je niet’, zei Rick. Hij keek de man op het scherm woedend aan. ‘Ik denk dat we maar op moeten houden met jouw spelletje. Deze grap heeft lang genoeg geduurd. Volgens mij heb jij opdracht van een van mijn concurrenten gekregen, om ons in de maling te nemen. Als dit op YouTube terecht komt, doe ik je een proces aan mannetje. En ik beloof je, dan ben je nog niet van me af.’
Het gezicht op het scherm staarde hem peinzend aan. ‘Ik geloof dat jij een beetje overtuigd moet worden. Je hebt geluk dat ik niet haatdragend ben. Weet je, jouw vrouw heeft mij jaren geleden in ruil voor mijn diensten een belofte gedaan. Het enige dat ik wil, is dat ze haar belofte nakomt. Bovendien heb ik haar ook nog een mogelijkheid gegeven om haar belofte niet na te komen. Haal je dochter, dan laat ik je wat zien.’
Rick stond op en gebaarde Laura met hem mee te gaan. ‘Ik laat je niet alleen bij die griezel, ga mee.’

Ze kwamen terug met Suusje en gingen weer voor de tv zitten.
‘Leg de baby op de bank’, zei de man. Hij staarde ze kil aan vanaf het scherm.
Laura legde Suusje voorzichtig tussen Rick en zichzelf neer.
‘Let nu goed op.’
Suusje begon langzaam te verdwijnen. Het leek wel of ze oploste in de lucht.
‘Rick, doe iets!’, brulde Laura.
Maar het was te laat. Suusje lag niet meer op de bank, ze werd vastgehouden door de man op de tv. Rick schoot overeind en sloeg met zijn vuist keihard op het scherm. Het scherm spatte uit elkaar en het beeld was weg, maar de kwelgeest was nog steeds te horen. Hij lachte hard. Het was een raspende duivelse lach.
‘Sukkel’, fluisterde hij. ‘Wie slaat er nu op zijn eigen tv. Nu kan je het kind helemáál niet meer zien…. Gelukkig is de tv niet het enige medium waar ik mij op begeef.’
De telefoons van Laura en van Rick begonnen te rinkelen.
‘Handig hè, zo’n videochat functie. Ik geef eerst jullie kind even terug.’
Vanuit het niets begon Suusje weer te materialiseren. Laura griste haar van de bank en drukte haar tegen zich aan.
‘Morgen om middernacht verschijn ik op jullie telefoon en mogen jullie allebei weer raden. Begin meteen, dan hebben jullie meer kans.’
Laura snikte het uit. Ze had Suusje nog steeds tegen zich aangeklemd. Rick sloeg zijn armen om haar heen en zo zaten ze een tijdje totdat Rick opsprong. Zonder iets te zeggen liep hij naar zijn laptop en begon te typen. Een tijdje later kwam hij terug.
‘Zo, ik heb al mijn werknemers de opdracht gegeven te zoeken naar databases met voornamen. Mijn inkopers kopen ze op en mijn programmeurs maken een programma dat al die namen in elf uur moet spuien. We hebben dan een uurtje over voor het geval er iets mis gaat. Hij heeft niet gezegd hoe we die namen moeten raden. Op deze manier maken we een kans. Ik zou graag bij je blijven, maar je begrijpt dat ik dit zelf wil managen. Tot vanavond lieverd.’ Hij kuste haar en rende de deur uit.

Om vijf uur ‘s-middags kwam hij weer thuis. Hij grijnsde van oor tot oor.
‘We liggen goed op schema Laura. Het gaat lukken. Om twaalf uur gaan we die freak bestoken met alle namen die er op de wereld te vinden zijn.’
Hij gaf Laura en Suusje een kus en liep naar de keuken om een biertje te halen. Laura stopte Suusje in haar bedje en ging naast hem zitten. Ze pakte het flesje uit zijn hand en nam een slok.
‘Wil je er ook een?’
‘Nee, even een slokje. Ik ga zo koken.’
‘We kunnen wat laten bezorgen?’
‘Nee, ik heb zin om zelf iets te maken.’
Ze gaf hem een kus en ging naar de keuken. Een half uurtje later kwam ze terug met een lekkere spaghetti.
‘Zullen we voor de tv eten?’
‘Die is kapot Lau.’
Laura wankelde een beetje. De inhoud van de borden schoof gevaarlijk dicht naar de rand.
‘Gaat het met je?’
Ze knikte bedroefd. ‘Ja hoor. Het gaat.’
Rick stond op en pakte de borden uit haar handen.
‘Ga maar op de bank zitten. Ik heb een idee.’
Ze ging zitten en hij gaf haar de borden terug. Even later kwam hij terug met zijn laptop en zette het apparaat op de salontafel.
‘Ik bestel een nieuwe tv online, dan hebben we hem morgen in huis. Vanavond kijken we webtv op mijn laptop. Het is een klein scherm, maar het beeld is goed.’
Laura probeerde naar hem te glimlachen en gaf hem zijn bord aan.

Het was elf uur geworden en Laura gaf Suusje haar flesje. Rick testte het namennoem programma en grijnsde breed. ‘Kom maar op klootzak’, fluisterde hij. ‘Eens kijken of je hier van terug hebt.’

Ze zaten klaar. Nog een minuut, dan was het twaalf uur. Gespannen tuurden ze naar hun telefoon. Klokslag twaalf gingen de schermen aan en staarde hun kwelgeest ze recht in de ogen aan.
‘Goedenacht’, begon hij. ‘Ik zie dat jullie er klaar voor zijn. Begin maar.’
Rick deed zijn laptop aan en startte het namennoem programma.
De kwelgeest keek verbaasd.
‘Toe maar’, zei hij zachtjes. ‘Jullie hebben iets slims bedacht. Petje af hoor. Zodra ik mijn naam hoor steek ik mijn hand op. Goed?’
Hij begon hikkend te lachen, veegde in zijn ogen en keek ze daarna vals aan.
‘Weet je wat het probleem is van de mensen tegenwoordig? Ze denken alles op te kunnen lossen met technologie. Maar vooruit we zullen zien.Vergeten jullie je telefoon niet aan de lader te hangen? Straks missen jullie het moment waarop ik mijn hand opsteek.’
Hij keek ze vriendelijk aan, maar zijn ogen waren zo kil dat Laura de rillingen over haar rug voelde lopen. Hun kwelgeest lachte zachtjes.
‘Start het programma maar opnieuw. Ik heb het eerste kwartier gemist. Die tijd krijgen jullie terug. Vandaag mogen jullie stoppen om kwart over zes.’
Het beeld veranderde en ze zagen hem achter een tafel zitten. Hij had zijn hoofd in zijn handen en luisterde aandachtig.

Rick zette zijn laptop uit. Het was kwart over zes geworden en de kwelgeest had zijn hand niet opgestoken. Hij had vriendelijk naar ze geknikt en was verdwenen. Ze hadden nog maar één nacht. Het programma had iets meer dan de helft van de namen genoemd. Dat betekende dat ze geen uur speling meer hadden, maar slechts vijf minuten. Rick haalde zijn schouders op. Het zou wel stom toevallig zijn als de naam van dat cyberfiguur op de allerlaatste plaats stond. Hij stond op en rekte zich uit. Hij stuurde nog een berichtje naar zijn secretaresse en liep naar boven. Vannacht zou de juiste naam genoemd worden en dan waren ze voor eens en voor altijd van die griezel af.

Ze hadden de wekker ingesteld op Suusjes voedingen. Om de beurt stonden ze op om Suusje een flesje te geven en om haar een schone luier te geven, maar verder sliepen ze de hele dag. Ze moesten fit zijn voor de komende nacht. Om zes uur hadden ze genoeg geslapen. Laura ging naar de keuken om eieren met spek te bakken en Rick checkte zijn email. Ook keek hij nog even naar het namennoem programma. Alles zag er goed uit.

De bel ging.
‘Wie kan dat zijn?’, vroeg Laura.
Rick fronste zijn wenkbrauwen. ‘Geen idee, ik kijk wel even.’
Het was de post met een groot pakket.
‘Maar ik heb niets besteld’, zei Rick. ‘Ik wilde gisteren een tv bestellen, maar ik ben het vergeten.’
De postbode haalde zijn schouders op. ‘Wat u wilt. Uw naam staat er op en het is betaald.’
Rick nam het pakket aan, zette zijn handtekening en nam het pakket mee naar binnen.
‘Wat heb je daar?’, vroeg Laura
‘Geen idee, ik ga het even openmaken. We hebben nog tijd zat.’
Hij legde het pakket op de grond en maakte het open. Tot hun grote verbazing zat er een tv in.
‘Zit er een factuur bij?’
‘Nee, wel een kaartje.’
‘Lees eens voor.’
Rick pakte het kaartje. ‘Hartelijke groeten. You Know Who’, las hij hardop.
‘De tv komt toch niet van die griezel hè’, rilde Laura.
‘Nee, tenzij het een cyberbot is’, zei Rick bedachtzaam.
‘Wat is een cyberbot?’
‘Een cyberbot is een digitaal personage, dat wordt bestuurd door een echt mens.’
‘Maar hoe heeft hij die truck met Suusje dan kunnen doen?’
Rick staarde nadenkend voor zich uit. ‘Geen idee’, antwoordde hij. ‘Absoluut geen idee. Ik ga die tv maar eens installeren.’
Hij stond op en maakte de doos open.

Precies om twaalf uur ging de tv aan.
‘Goedenacht allebei. Ik zie dat jullie mijn cadeautje hebben ontvangen. Op zo’n klein schermpje zien jullie toch minder dan op een tv en jullie moeten goed beeld hebben, als jullie je kindje voor het laatst zien.’
Rick sprong op en brulde: ‘Dat zullen we nog weleens zien, rotzak.’
De kwelgeest lachte zachtjes. ‘Nou, nou, erg beleefd ben je niet hè. Je bedankt me niet eens voor het cadeau. Start je programma maar.’
Ook vanavond zagen ze hem weer achter een groot bureau zitten en ook nu had hij zijn hoofd weer in zijn handen.
Rick startte het namennoem programma.
‘Maak je geen zorgen lieverd’, zei hij zachtjes tegen Laura. ‘Om vijf voor zes heeft het programma de hele database doorgewerkt en het lijkt me stug dat hij de laatste naam heeft.’
Laura glimlachte dapper. Suusje lag tussen hen in en sliep tevreden.
‘Ben je niet boos op me?’, vroeg ze zachtjes.
‘Waarom?’, vroeg Rick verbaasd.
‘Als ik me niet stiekem had laten helpen, waren we nooit in deze situatie terecht gekomen.’
Rick zuchtte diep. ‘Weet je Laura. Als je zestien bent zie je de dingen anders. Toen jij de belofte aan dit figuur deed dacht je nog helemaal niet na over later. Je wilde gewoon winnen. Nee, ik ben niet boos, maar ik zou wel blij zijn als die malloot zijn hand eens opstak.’
Hij keek op zijn horloge. We hebben nog genoeg tijd. Het programma is pas een kwartier bezig.’

Het was kwart voor zes geworden en de man had zijn hand nog steeds niet opgestoken.
‘Het gaat niet goed Rick’, zei Laura met trillende stem. ‘We hebben nog maar een kwartier.’
‘Het programma loopt nog 10 minuten. We kunnen pas zeggen dat het niet goed gaat als hij na tien minuten zijn hand niet heeft opgestoken.’
Laura schudde haar hoofd. ‘Ik heb hier geen goed gevoel over. Laten we voor de zekerheid zelf ook nog even nadenken.’
‘Nadenken?’ snauwde Rick. ‘Over namen valt niet na te denken.’
Hij sprong op en begon nerveus heen en weer te lopen. De man op het scherm keek hem treiterend aan, maar zei niets.

Het programma was klaar. Het was vijf voor zes en de man had zijn hand niet opgestoken.
‘Wel, het ziet er naar uit dat jullie mijn naam niet gaan raden hè’, zei hij vals.
‘Misschien komt mijn naam wel helemaal niet voor in een namen database’, hij leunde achterover in zijn bureaustoel en keek ze spottend aan.
Rick keek strak terug. ‘Jij heet You Know Who.’
‘Weer mis, ik kan haar net zo goed meenemen. Jullie hebben nog maar een minuut. Geef het maar op. De baby is van mij.’
‘Rick’, gilde Laura. ‘Kijk naar Suusje.’
Suusje was langzaam aan het verdwijnen. Laura wilde haar pakken, maar haar hand ging dwars door het baby’tje heen.
‘Jij rottige cyberbot’, schreeuwde Rick. ‘De tijd is nog niet om!’
Verbaasd deed de man zijn hand een stukje omhoog, maar liet hem toch weer zakken.’
Suusje was nu nauwelijks meer te zien.
‘Cyberbotje’, gilde Laura, ‘Jij heet Cyberbotje!’
De kwelgeest sprong woedend uit zijn stoel.
‘Hoe ben je daar achtergekomen’, brulde hij.

De vloer waar hij op stond veranderde in een vlammenzee en de tv begon langzaam te smelten. Er klonk een harde knal. Alle stoppen waren doorgeslagen, maar nog steeds zagen ze de man langzaam in het vuur opgaan. Hij brulde en schreeuwde het uit en toen spatte de tv uit elkaar. De splinters van het glas vlogen in het rond en Laura drukte Suusje tegen zich aan om haar te beschermen tegen het rondvliegende glas. Er klonk een harde onmenselijke gil en toen was het stil.

De jaren gingen voorbij en eindelijk was het hen gelukt om te vergeten wat er was gebeurd. Suusje was inmiddels een tiener geworden. Net als haar moeder was ze niet goed in gamen. Ze werd er op school weleens mee geplaagd. Niet erg, maar genoeg om het vervelend te laten zijn. Ze begreep het wel. Haar vader was rijk geworden met het maken van games en zelf bakte ze er niets van.
Moedeloos zette ze haar VR-bril op. Voor haar stond een personage dat ze nog nooit had gezien.
‘Waarom kijk je zo sip?’, vroeg hij.
‘Ik ben slecht in gamen.’
De man keek haar vriendelijk aan.
‘Ik kan je helpen, maar dan wil ik er wel wat voor terug…’
Dit artikel delen?
Pin It
  • Hits: 360

Graag je mening

Dit artikel is passend (tzt NIET verwijderen) - 0 stemmen
00

Elk kwartaal verwijderen we een aantal artikelen. Je kunt ons helpen door je mening te geven. Zo heb je invloed op de inhoud van Schrijverspunt

Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief
 

Login of registreer om een reactie te plaatsen

Nomineer deze schrijver!

Bezoekers van Schrijverspunt kunnen 2 verschillende schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver 2019. Je kunt de schrijver van dit artikel nomineren door op de groene button te klikken.

Dank voor je nominatie!

Elke bezoeker van Schrijverspunt kan schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver. In totaal mag elke bezoeker 2 verschillende schrijvers nomineren over heel 2019. Nomineren is mogelijk tot 31 december 2019.

Omdat we streven naar een eerlijke nominatie voor Talentvolle schrijver 2019 controleren we elke nominatie op geldigheid. Ongeldige nominaties tellen niet mee in de score en verwijderen we.

Om de geldigheid van een nominatie te controleren vragen we je hieronder je e-mailadres in te vullen.  We garanderen dat we dit emailadres niet aan derden verstrekken en slechts gebruiken voor controle. Na afronding van de nominatie verwijderen we  dit e-mailadres.
Ongeldige invoer

Alle gepubliceerde inzendingen

  • juli 2019
    • Peter Madsen (61) Annemieke Spaander 15-07-2019

      Dat was toch die man die die journaliste had vermoord? Kom, hoe heet ze ook alweer, dacht Mimi...

      Lees meer...

    • Telefoon-analyse (36) Marie 76 14-07-2019

      "Het zou voor mij gemakkelijker zijn om over mijn gevoelens te praten als hij mij eens...

      Lees meer...

    • Afscheid (41) Marie 76 13-07-2019

      Wilfried bekeek het smalle steegje in zijn thuisstad Antwerpen. Hier was hij opgegroeid. Het was...

      Lees meer...

    • Lift (36) Marie 76 12-07-2019

      Met klamme handjes en een overhoop liggende maag, drukte ik op de liftknop. Het zou vast beter...

      Lees meer...

    • Doos (71) Marie 76 08-07-2019

      Ook dat nog. Vanmorgen overslapen, snel een beschuit in mijn mond gepropt en moeten hollen om de...

      Lees meer...

    • De rode knop (51) Marie 76 08-07-2019

      “U drukt op de rode knop.” Dat zou je niet verwachten, als je de job op het internet zag. Het werk...

      Lees meer...

    • Over de kop. (72) Jan Sluimer 08-07-2019

      Failliet verklaard, sorry voor het ongemak.

      Lees meer...

    • Omkerende angst (71) Annemieke Spaander 05-07-2019

      'Je bent niet goed bij je hoofd', snauwt hij haar toe. Angstig kijkt ze naar hem op. Zou hij  weer...

      Lees meer...

    • Rimpels in scheerlicht (86) Daan Kogelmans 03-07-2019

      Hij eet met grote happen. Zo bijvoorbeeld: hij balanceert de dot slagroom op het vorkje en schuift het...

      Lees meer...

    • Broze charme 64.0 (67) Annemieke Spaander 02-07-2019

      Wat gek, dacht Mimi terwijl ze de was ophing, die ze al talloze keren had uitgesteld. Dat je soms...

      Lees meer...

    • Schipbreuk. (69) Jan Sluimer 01-07-2019

      Het schip verdween onder de ozonlaag.

      Lees meer...

  • juni 2019
  • mei 2019
    • De verleiding. (116) Pieter Wouter Broekharst 28-05-2019

      De verleiding.     Vanmorgen ben ik wat later opgestaan dan gewoonlijk. Dat kwam doordat de...

      Lees meer...

    • Huis in beeld (117) Monique Cunnen 28-05-2019

      Ze willen dat ik vertrek uit ons huis vol herinneringen. Maar wat weten zij van het geluk en het...

      Lees meer...

    • Broze charme 15.5 (93) Annemieke Spaander 27-05-2019

      Er was een tijd dat alle mannen hongerig naar haar keken als Mimi binnenkwam. De gretige blikken...

      Lees meer...

    • Het vliegende nonnetje. (94) Pieter Wouter Broekharst 26-05-2019

      Het vliegende nonnetje. Als een boos beest stond het sombere klooster op de bergtop, en de grijze...

      Lees meer...

    • "Dicht die deur!" (118) Edith E (©Inspiratiewater) 25-05-2019

      Wat een vakantie! Had ik maar nooit ingestemd met het idee om elke dag een kasteel aan te doen,...

      Lees meer...

    • Als sneeuw voor de zon (90) Dave Koresh 25-05-2019

      Het was de ochtend nadat het voor het eerst gesneeuwd had. Hij stond buiten voor de voordeur en...

      Lees meer...

    • Truitje ( zomaar een voorleesverhaal voor jong én oud) (82) Guido Aerts 25-05-2019

      Het was hartstikke koud die winter. Toch moest mijnheertje Talon zijn warme huisje uit omdat hij...

      Lees meer...

    • Broze charme 14.0 (120) Annemieke Spaander 24-05-2019

      Mimi Na een week gaf hij haar mobiel terug. Mimi was teleurgesteld. Een week was bij lange na niet...

      Lees meer...

    • Oma denkt dat ik doof ben (96) Guido Aerts 22-05-2019

      (Inzending wedstrijd met als opdracht : maak van een 6-woord een 500-woord verhaal.)Uitbundig vieren wij haar...

      Lees meer...

    • Sp(r)ookverhaal (66) Guido Aerts 22-05-2019

      Niève Leblanc de Chasseur (of Sneeuw de Wit de Jaeger) is moe. Sinds haar huwelijk met prins...

      Lees meer...

    • Halfbakken houvast (83) Marieke Vos 21-05-2019

      Hans werkt half. Zijn schoorsteen moet roken, maar wel middels minimale inspanning.Nadat hij zijn...

      Lees meer...

    • Zomaar een morgen (82) Eleonora Reijn 21-05-2019

      Violet drukte op de bel en keek langs de gevel. Al die jaren had dit huis haar geïntrigeerd. Een...

      Lees meer...

    • vakantie emotie (64) Trees Middelkoop 20-05-2019

      Een vliegtuig landt op een tropisch eiland met aan boord verwachtingsvolle mensen, mensen die lang...

      Lees meer...

    • De beste koffiereclames (74) Guido Aerts 20-05-2019

      ‘Koffie, koffie, lekker bakkie koffieWat knapt een mens daar van op…..’ De (letterlijk) grote...

      Lees meer...

    • Broers. (67) Pieter Wouter Broekharst 20-05-2019

      In de achtertuin staan, met de openslaande tuindeuren op de achtergrond, mijn twee grote broers. De één...

      Lees meer...

    • Niet thuis. (72) Pieter Wouter Broekharst 19-05-2019

      Haar moeder nam de telefoon op, en herhaalde hardop mijn naam. Er viel een korte stilte. Toen zei...

      Lees meer...

    • De keuken van tante Marie (71) Trees Middelkoop 19-05-2019

      Toen werken nog werken voor hem betekende zat hij op dit tijdstip nog gewoon achter zijn pc op...

      Lees meer...

    • Spijt (88) Pieter Wouter Broekharst 18-05-2019

      Festoenen van klimopranken kronkelen langs de tuinmuur, boven naar omhoog reikende klimrozen. Mijn...

      Lees meer...

    • De prima ballerina (115) ruby thijs 18-05-2019

      Sierlijk danst ze in het rond. Haar voeten aaien zachtjes de grond. De prima ballerina danst vrij...

      Lees meer...

    • Oerknal (80) Dave Koresh 17-05-2019

      Dag 131 Door het matglazen raampje dat mijn vader er ooit zelf in heeft gezet zie ik dat het dag...

      Lees meer...

    • GELUKSVOGEL (61) Eleonora Reijn 17-05-2019

      ‘Nee’, de man kucht even, ‘ik had nooit durven dromen dat zoveel geluk voor mij was weggelegd. Ik...

      Lees meer...

    • Spijt. (63) 10-05-2019

      Festoenen van klimopranken kronkelen langs de tuinmuur, boven naar omhoog reikende klimrozen.Mijn...

      Lees meer...

    • Aan het lijntje (103) Dave Koresh 09-05-2019

      Je lange blonde haren wapperen terwijl je door het park heen huppelt. Het is herfst en een vers...

      Lees meer...

    • EINDELIJK (93) Eleonora Reijn 09-05-2019

      Ze zou die dag haar eerste liefde terugzien. Na 45 jaar. Het telefonisch contact was onverwacht en...

      Lees meer...

    • WAT JE WILT (76) Ferenc Schneiders 07-05-2019

      Kubus en Panda zitten op het muurtje. Ze laten hun benen bengelen en kijken verveeld. - Zullen we...

      Lees meer...

    • Transport (123) Marco Stroo 03-05-2019

      Angstig, verscheurd van binnen keek Claudia rond zich heen. Onopvallend. Ze had altijd geweten dat ze...

      Lees meer...

    • Charmant bij-effect (101) Dave Koresh 03-05-2019

      ‘Het prikt misschien een beetje’ sprak de stem vanachter het glazen masker dat naadloos overging...

      Lees meer...

    • Karper (89) Guido Aerts 03-05-2019

      Al zou ik mij er tegen werenSteeds meer dagen beelden opDe ene sterker dan de anderMaar ik weer ze...

      Lees meer...

    • Hupsakee ! (102) Guido Aerts 03-05-2019

      Toen hupsakee thuiskwam vond hij een briefje op de tafel dat zei: “Hei Hupsakee, heb jij zin om...

      Lees meer...

  • april 2019
    • Interim (104) Marieke Vos 29-04-2019

      In Huis ten Bosch is het vroeg dag op deze zaterdagochtend 27 april 2019. Koninklijke teckel Bea...

      Lees meer...

    • Dood (104) Jac Deuss 28-04-2019

      Liever dood dan sterven zei hij en toen trok hij de stekker eruit.

      Lees meer...

    • IK (131) Ferenc Schneiders 19-04-2019

       Kubus is aan het joggen in het park. Panda sluit zich bij hem aan. Ze hollen hijgend samen verder -...

      Lees meer...

    • (N)iemand (103) Guido Aerts 18-04-2019

      Ik schrik op en vraag of er iemand aan de deur heeft gebeld?Niemand antwoordt. Het kan ook niet...

      Lees meer...

    • De kater (125) MW Valkenburg 13-04-2019

      Rood of wit? Ik twijfel. Waarom de hele avond in een kanten kriebelstring lopen, terwijl ik niet...

      Lees meer...

    • Op de baan naar de Kapellekens (93) Guido Aerts 11-04-2019

      Waar men ging langs Vlaamse wegen, oude hoeve, huis of tronk….men kwam ze overal tegen: de...

      Lees meer...

    • Iets en niets (111) Ferenc Schneiders 10-04-2019

        Kubus en Panda zitten op het muurtje voor Panda's huis. Ze zitten daar al een hele tijd en hebben...

      Lees meer...

    • Huisje op de wei (158) ruby thijs 08-04-2019

      In vele verhalen heb je een goede tovenaar en een slechte tovenaar. Maar niemand staat stil waarom hij...

      Lees meer...

    • Nietmachine (145) Lucien Dewez 03-04-2019

      Willem kijkt naar de nietmachine die voor hem op de glazen salontafel staat. Hij zit al een uur in...

      Lees meer...

    • Het water was veel te diep (116) Ferenc Schneiders 03-04-2019

      Na weken van regen eindelijk weer een zonnige dag. Ik zit op de voorplecht van mijn woonboot met...

      Lees meer...

    • De advertentie (119) Suzette Boyer 02-04-2019

      Tsjilpende mussen. Was er een zomerser geluid denkbaar? Hij zette zijn handen op de armleuningen...

      Lees meer...

  • maart 2019
    • Een kleine reus (160) Ferenc Schneiders 28-03-2019

      Er was eens een hele kleine reus. Hij was heel ongelukkig, want omdat hij zo klein was, kon...

      Lees meer...

    • Geen keus (143) User ID 4551 27-03-2019

      Haar lange blonde haren wapperen woest in de wind. Dankzij de dikke winterjas heeft ze het warm,...

      Lees meer...

    • Donker licht (179) Ferenc Schneiders 24-03-2019

      Het liefst is hij buiten waar niemand hem kan zien. In het weiland dat nooit gemaaid wordt. Het...

      Lees meer...

    • Over 6 weken. (152) Jan Sluimer 23-03-2019

      De vader van Anna, Joris gaat boodschappen doen.'Ga je mee', vraagt hij aan Anna.'Nee, ik blijf...

      Lees meer...

    • Klokkengelui(den) in de nacht (105) Edith E (©Inspiratiewater) 21-03-2019

      Beneden schrikken de mensen wakker van het plotselinge klokgelui, dat eenmaal begonnen van geen...

      Lees meer...

    • Stof (120) Trees Middelkoop 19-03-2019

      Daar dwarrel ik door de kamer, van links naar rechts, omhoog en omlaag.Ik geniet van zo’n kamer...

      Lees meer...

    • Een zachte plek (135) Ferenc Schneiders 16-03-2019

      Hoe oud het kind was, viel moeilijk te zeggen. Het kon acht zijn, maar ook vijftien. Het had een...

      Lees meer...

    • De veldmuis (130) Ferenc Schneiders 15-03-2019

      Er zijn nog steeds mensen die denken dat dieren niet kunnen denken. Die denken dat denken iets is...

      Lees meer...

    • De zwarte aarde (158) Trees Middelkoop 10-03-2019

      Zwart diep donker zwart, is de aarde die door haar vingers glijdt. Hardnekkig werkt ze door, de...

      Lees meer...

    • Het plezier van de natuur - Hockney en van Gogh (152) Reinder Veelinx 10-03-2019

      ‘Wat bel je vroeg.’ ‘Ik dacht, dan heb je tijd voor me.’ ‘Je bent mijn favoriet, dat weet je...

      Lees meer...

    • Morgen (143) Ernie Maanzaad 06-03-2019

      Het is weer een dag waarop ik geen vooruitgang heb geboekt, niet veranderd ben, geen beter plan...

      Lees meer...

    • Bij God op de koffie (121) Ernie Maanzaad 05-03-2019

        Over smaak valt niet te twisten, maar het design van het behang in de hal leek erop te wijzen dat...

      Lees meer...

    • Rondtoer door Rome. (132) Jan Sluimer 05-03-2019

      Het hoogtepunt van twee weken Rome.Wij, als toeristen zitten in de bus en hebben een Nederlandse...

      Lees meer...

    • Terug in de tijd (200) Gerard Treffers 02-03-2019

      Treffers, de bekende astronoom en wetenschapper in moderne fysica, werd wakker in de pikdonkere...

      Lees meer...

    • In de bus (148) User ID 4551 02-03-2019

      Ik kan nooit ergens op tijd zijn. Of ik ben net te laat, of ik ben veel te vroeg. Die dag had ik...

      Lees meer...

    • Zwartje (113) User ID 4551 02-03-2019

      ZWARTJE Af en toe mochten mijn vriendin en ik met de baby van haar buren wandelen.  Van te voren...

      Lees meer...

  • februari 2019
    • Godenspijs (251) wilfred van Breda 11-02-2019

      'Ik wil graag dat u naar hem op zoek gaat.' John merkte dat hij er moeite mee had zijn blik van...

      Lees meer...

  • januari 2019
    • Een koud kunstje (233) Sylvie De Caluwe 30-01-2019

      “Godver!” roep ik terwijl ik mijn handen in een reflex omhoog gooi. Bijna was ik uitgegleden!De...

      Lees meer...

    • Johanna's hoop (126) Inge Sleegers 30-01-2019

      Johanna staarde wezenloos naar haar ontbijt. Ze begreep er geen snars van. Ze hadden het toch goed...

      Lees meer...

    • Sneeuwpret. (224) Jan Sluimer 22-01-2019

      Voor vannacht voorspellen ze sneeuw.Roos, 88 jaar is gek op een witte wereld.Op dinsdag is het de...

      Lees meer...

    • Dagje uit. (267) Jan Sluimer 15-01-2019

      Vandaag met de kinderen van groep 4 naar de dierentuin.We wachten op de trein, deze komt iets...

      Lees meer...

    • Je wilt ze toch helpen. (212) Jan Sluimer 12-01-2019

      Er valt een enveloppe in de brievenbus.Of je weer geld wilt storten voor een...

      Lees meer...

    • Het verwijderde einde (183) Frans Tolsma 10-01-2019

      Ik stond voor de hemelpoort en dacht dat ik droomde maar bij nader inzien besefte ik dat ik op weg was...

      Lees meer...

    • Versie 1.0 (155) Inge Sleegers 07-01-2019

      Ze keek naar de reflectie van haar spiegelbeeld in het water. Ze had zich verschanst aan de oever...

      Lees meer...

  • december 2018
    • Avontuur (354) Japke Weij 28-12-2018

      De meeste fotoshoots, fittings (kleren passen) en castings van onze modeldochter verlopen...

      Lees meer...

    • Kerstdiner (299) wilfred van Breda 22-12-2018

      De SUV ploegde zich moeizaam vooruit. Toen ze twee uur geleden vertrokken scheen een stralende zon aan...

      Lees meer...

    • Angstig vermoeden (161) wilfred van Breda 16-12-2018

      De telefoon gaat vier keer over voor Marjan het doorheeft. Zonder haar ogen van de televisie af te...

      Lees meer...

    • Verslaafd... (263) wilfred van Breda 05-12-2018

      Anna is stomdronken en hangt meer in haar stoel dan dat ze zit. Haar make up is uitgelopen en haar...

      Lees meer...

  • november 2018
    • Kees cross (152) Lousette Blekendaal 24-11-2018

      Daar lag hij, even draaide de hele wereld om hem heen. Zijn fiets was een paar heuvels verder...

      Lees meer...

    • Twee baby's (187) Inge Sleegers 23-11-2018

      Twee baby’s in hetzelfde ziekenhuis. Bijna gelijktijdig geboren. De ene als eerste en enige kind. De...

      Lees meer...

    • Tijdloze liefdesbrief (213) Kristel Klein Hesselink 15-11-2018

      Eigenzinnige, beruchte, egocentrische en verrukkelijke Nadia, Een vlaagje sprankelende zoete geur...

      Lees meer...

    • Mausje's (191) Maudy Kruiswijk 12-11-2018

      Mijn vader was een voorleesvader. Iedere avond voor het slapen gaan zat hij op één van onze bedden en...

      Lees meer...

    • Twee! (245) Maudy Kruiswijk 12-11-2018

      Twee....... !! Ik heb m'n camera bij me, maar de zon schijnt niet echt. Jammer.Ik kom bij een...

      Lees meer...

    • Weer 2 (165) Maudy Kruiswijk 11-11-2018

      Op vrijdag doe ik altijd wat boodschappen bij Lidl.In de parkeergarage boven het winkelcentrum is...

      Lees meer...

  • oktober 2018
  • september 2018
    • Mijn zoon? (184) Noortje Bruins 22-09-2018

      ‘Toen ik nog in Luxemburg woonde’, begon mijn zoontje al spelend met de blokken zijn verhaal. Ik...

      Lees meer...

    • Afrekening (239) wilfred van Breda 11-09-2018

        Gecondoleerd.   De jongeman bevond zich achter in de steeg onder het zwakke schijnsel van de...

      Lees meer...

    • Rust (290) Cor Johma 05-09-2018

      Hij kijkt om zich heen. Hij ziet de rust. De rust heeft geen kleur. De rust is in elk opzicht een...

      Lees meer...

    • Slayer (216) Bas Broekhoven 02-09-2018

      Op dit verhaal heb ik veel haat reacties gehad dus heb ik een politiek correcte versie en...

      Lees meer...

  • augustus 2018
  • juli 2018

Hoogste beoordeelding:

Boekentip

Top 10 : Meest gelezen

BookBuster