Voor schrijvers, door schrijvers

Kort verhaal

Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of nog andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Dus geen vervolg! In deze schrijfactiviteit is ook ruimte voor reisverhalen en flitsverhalen.
 "Het meest beknopte en sprekend voorbeeld van een flitsverhaal is het verhaal dat Ernest Hemingway schreef.
" Te koop: babyschoenen. Nooit gedragen."
Aantal gepubliceerde inzendingen: 558
Klik op de profielnaam of -afbeelding van de schrijver voor meer informatie en een overzicht van zijn/haar schrijfactiviteiten.

Broodnodig

| Bastiaan Mellink

Denk maar niet dat hij betaald gaat parkeren. Dat verdomd hij gewoon. Lodewijk probeert zich te oriënteren, het Brussels Lof ligt een straten hier vandaan, hier staat zijn reputatie niet op het spel. Hij moet even stoppen. Even lozen…
Het leven valt hem soms zwaar, zeker nu hij de financiële man is bij de NAM. Al die kopzorgen, al die Groningers die wat van hem willen, waarvan sommigen zijn bloed wel kunnen drinken. Al dat voortdurende winstbejag, de marktdekking, de kritische consument die een steeds goedkoper product wil zonder dat de kwaliteit verloren gaat. De populaire zijstraten liggen ver van hem verwijdert, geen hond die hem hier te kijk zet, met zijn lul op de groothoeklens. Waar de roddelpers vervolgens een smeuïge kop bij verzint. Die stomme fotografen liggen overal op de loer, behalve hier bij het dichtstbijzijnde viaduct. Hij loopt de hoek om met zijn gezicht op het talud gericht, hij grist al naar zijn broekriem, nu de veel te fijne ritssluiting nog. Een perfect maatpak maar allesbehalve gemakkelijk. Deze tere stof kan niet tegen een stootje, voor de kwaliteit betaal je, niet voor het gemak.Eindelijk is het zover en mag hij zijn plas kwijt. Hij hoort het klateren, voor niets of niemand knijpt hij af. Zijn urine vindt een weg langs enkele opgestapelde verhuisdozen.

‘Krijg nou de pleures!’ roept iemand. ‘Wie heeft het lef om over mijn huis te zeiken.’

Hij stapt verschrikt een stap achteruit, terwijl zijn plas nog steeds rijkelijk vloeit. Zijn straal is nu wat schokkerig, maar niet minder krachtig.

Een persoon! Iemand komt uit de lagen gestapeld karton tevoorschijn. ‘Sorry, ik had u niet gezien.’ Mompelt hij schaamtevol.

‘Hoe durf je klerelijer in je dure pak!’ Briest een man met een bos vettige krullen op zijn hoofd, hij hijst zichzelf moeizaam overeind, gehuld in een afgedragen jasje, een te korte broek.

Hij krijgt een misselijk makende smaak in zijn mond, de blote voeten van die man, zwart van het straatvuil. Toch komt de stakker die tegenover hem staat, hem bekend voor.

De onfrisse verschijning voor hem tiert nog steeds.

‘Mijn enige bezit! Hoor je mij! Ik hoef dit niet te pikken. Al helemaal niet van een ongemanierde kantoorpik.’

Hij slikt, de doffe ogen en dat matte ongezonde gezicht. Niet meer een schijntje van herkenning. Hij weet het zeker, dit is hem. Die kennis kan hij nu mooi inzetten om zijn eer te redden. ‘Hans, hans ben jij dat echt?’

Dan is het even stil…

De mannen kijken elkaar aan, aftastend, toch is de spanning nog niet uit de lucht.

Hij biedt zijn hand aan, ‘ik ben je oude klasgenoot, de brugklas 1974… Weet je dat nog?’  Dat ingevallen gezicht en die doffe ogen blijven hem aanstaren. Een flauw lachje breekt de pijnlijke stilte.  

‘Krijg nou platjes, Lodewijk… Ja, ik ben nog steeds die ouwe Hansie pansje kevertje… Wat moet je hier?’

Hij kijkt beschaamt weg, ‘dat heb je net ongewild gemerkt denk ik. Ik schaam me kapot, kan ik iets voor je betekenen? Ik bedoel je situatie is niet relaxt…’

Hans trapt tegen zijn ondergezeken onderkomen. ‘Nou Lodewijk, een beetje compensatie lijkt mij wel op zijn plaats.’

‘Waar dacht je aan?’

‘Een goede pijpbeurt om mee te beginnen…’

Hij trekt bleek weg, ‘grapje zeker…’

Hans grijnst, ‘ik denk te weten wat jij niet weet, dit is een homo-ontmoetingsplek. Dus kom maar over de brug… Die schijn mag je voor de buitenwereld op houden. Hier mag je jezelf zijn…’

Hij slikt, ‘ik dacht eigenlijk aan iets anders, ik heb geld. Zeg het maar, voor eten of onderdak wat je wilt…’

Hans houdt zijn hand op, Lodewijk telt wat briefjes neer zonder hem aan te kijken.

‘Dat was voor het eten, nu mijn onderdak nog.’

Met een lichte portemonnee verdwijnt Lodewijk weer, terug naar waar hij vandaan kwam. Richting de parkeergarage. Hij laat Hans achter met een grote glimlach.

‘Kom gerust nog eens terug,’ roept Hans hem na.

‘Je bent altijd welkom, volgende keer trakteer ik.’ 

Dit artikel delen?

Graag je mening (waardering en/of commentaar) over deze inzending.
Schrijvers stellen je waardering en/of commentaar bij een artikel erg op prijs!

Je waardering voor een artikel

Hits: 133

(De gemiddelde waardering is 4 door 1 stem(-men)

Login of registreer (gratis) om een reactie te plaatsen

Misschien wil je de volgende inzending ook wel lezen...

Aan het lijntje

Geschreven door Dave Koresh. Geplaatst in Kort verhaal.
Je lange blonde haren wapperen terwijl je door het park heen huppelt. Het is herfst en een vers gevallen bladerdek fladdert achter je op van de grond als je er doorheen ren...
Actuele Top 3 van deze rubriek

Even iets anders in deze onzekere tijd.

23, mrt, 2020 Harry Boerkamp

Meneer Geurtsen

05, mrt, 2020 Harry Boerkamp

I truly wish he killed me

24, apr, 2020 H.o.p.e. Schrijft
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen door bezoekers. Door een waardering (1-5 sterren) te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!