• images/deelname/kort_verhaal.jpg
    Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Fragmenten uit gepubliceerde manuscripten of vervolgverhalen zijn niet toegestaan!
    Bij een kort verhaal geven we de voorkeur aan maximaal 1000 woorden.

    Klik op een van de tabs hieronder voor meer informatie!

  • Tekst inzenden:
    Ook jouw artikel is welkom! Inzenden van een verhaal/gedicht is mogelijk door eerst in te loggen. Registreren is gratis! Alleen door eerst in te loggen zie je een knop om je artikel in te zenden. Door op die knop te klikken kom je op een pagina waar je de schrijfactiviteit kunt selecteren waar je aan mee wilt doen. Op die pagina kun je ook de titel en tekst voor je artikel toevoegen. Lees vooraf de voorwaarden. Let op: Na inzending is wijziging van je tekst niet meer mogelijk (m.u.v. Plusleden)
    Je artikel is, na inzending, vrijwel direct te zien in de betreffende schrijfactiviteit en bij je profiel. We publiceren een artikel minimaal een jaar (plusleden langer!), daarna verwijderen we het artikel en de commentaren, etc. automatisch.

    Klik op een van de tabs hieronder voor meer informatie!

  • Publicatievoorwaarden
    • Inzendingen dienen te voldoen aan de voorwaarden zoals aangegeven bij de schrijfactiviteit, Nederlandstalig en van voldoende kwaliteit (grammaticaal en inhoudelijk) te zijn. We accepteren geen afbeeldingen van een tekst, maar alleen de daadwerkelijke tekst! Ook vervolgverhalen e.d. zijn niet toegestaan.
    • Agressieve, onwettelijke, lasterlijke, racistische, misleidende of anderszins ongepaste of irrelevante bijdragen, naar interpretatie van de redactie, zijn niet toegestaan. De redactie behoudt zich het recht voor om inzendingen, zonder opgave van redenen, niet te publiceren, resp. te verwijderen.
    • De auteursrechten van een inzending blijven te allen tijde bij de inzender. Schrijverspunt brengt geen wijzigingen aan in de tekst.
    • Inzenders mogen geen door rechten beschermde teksten of afbeeldingen plaatsen.
    • Het plaatsen van persoonlijke informatie zonder toestemming van de redactie (zoals e-mailadressen, website en/of telefoonnummers) is niet toegestaan evenals teksten, advertenties en links van promotionele dan wel commerciële aard.
    • De redactie is niet aansprakelijk voor de gevolgen, juridisch of in andere zin, van de activiteiten van leden op Schrijverspunt, noch in Nederland, noch daarbuiten. De inzender blijft als enige verantwoordelijk en aansprakelijk voor de inhoud van zijn/haar bericht(en).
    • Bij inzending hanteert Schrijverspunt de actuele privacyregels. Onze privacyverklaring is onderaan op elke pagina te vinden.
    • We publiceren een inzending in principe een jaar lang op onze website. Voor plusleden is die periode langer.
    • Door het insturen van je schrijfactiviteit stem je in met deze voorwaarden.

     

    Klik op een van de tabs hieronder voor meer informatie!

  • Klik op een van de tabs hieronder voor meer informatie!

Bosje bloemen

Publicatie: 30 oktober 2020
Ik ben boos op mama. ‘Wat ben je nukkig’, zei ze aan het ontbijt. Nukkig … dat woord gebruikt ze vaker en inmiddels weet ik wel wat daarmee wordt bedoeld. Altijd zegt ze dat ik ‘met het verkeerde been uit bed ben gestapt’, dat ik een ‘ochtendhumeur’ heb. Ik heb helemaal geen ochtendhumeur, maar ze kan van die stomme vragen stellen. Heb ik ook gezegd. ‘Als je zulke vragen ’s middags of ’s avonds stelt, vind ik het net zo irritant.’ ‘Nee’, zegt ze dan, ‘geef het maar toe, je hebt gewoon een ochtendhumeur.’
Toen ze daarnet voor koffie riep, ben ik naar beneden gegaan, natuurlijk, ik wil die stroopwafel niet missen, maar ik heb haar niet aangekeken. Probeert ze de hele tijd met me te praten, alsof er niets aan de hand is, maar daar heb ik dan geen zin in. Ik heb geprobeerd zo min mogelijk antwoord te geven. ‘Ik vind niet dat je leuk doet, hoor’, zei ze. Nee, denk ik dan, dat is ook precies de bedoeling. Straffen wil ik haar, omdat ze vervelend deed tegen me. Inmiddels praatte mama wèl met Lies en Lies sprak gewoon terug. Toen voelde ik me niet meer meetellen en wilde ik dat dit ophield. Maar ja, ik heb ook mijn trots, dus liep ik zwijgend naar boven.
Papa komt thuis. Het is zaterdag en dan gaat hij nogal eens naar zijn favoriete delicatessewinkel. Beneden hoor ik hem rommelen. En mijn moeder mopperen. ‘Ik draai ieder dubbeltje om en jij geeft bakken geld uit.’ ‘Ik werk er hard voor’, zegt papa. Er valt een stilte, ik zet mijn kamerdeur open en hoor dat ze roezemoezen. Dit gaat mis. Mama moet haar mond houden. Waarom begrijpt ze nooit wanneer ze moet stoppen? Papa gaat tekeer, ik schrik er nog altijd van, slaat hard de kamerdeur dicht en komt naar boven. Gauw doe ik mijn kamerdeur dicht.
Doodse stilte. Ik vraag me af hoe het met mama gaat. Spijt heb ik dat ik zo lelijk tegen haar deed. Ik ben een rotkind. Verlamd blijf ik wat hangen op mijn kamer. Geen haar op mijn hoofd die eraan denkt mijn kamer nu te verlaten. Als het een tijd stil blijft, durf ik me weer te vertonen. Papa zit nog steeds op zijn kamer, de werk/slaapkamer met het grote bureau. Ik sluip de trap af. Nog voor ik haar zie, hoor ik haar. Ze snikt zachtjes en staat ondertussen met woeste gebaren de wc schoon te maken. Haar huilen maakt me heel verdrietig. Dit komt natuurlijk ook door mij. Eerst ik, dan papa. Kan ik haar weer een beetje blij maken? Ik draai me om en sluip weer naar boven. Opletten dat ik de vijfde tree oversla, die kraakt en hopen dat papa nu niet ineens zijn kamer uitkomt.
Op mijn kamer pak ik mijn beursje en tel mijn zakgeld. Dat moet genoeg zijn voor een bos bloemen, hoop ik. Bij de bloemist zie ik dat ik een klein bosje roosjes kan kopen. Meer zit er niet in. Ik betaal en ren naar huis. Nu kan ik haar vast weer blij maken.
Inmiddels is ze in de keuken aan het afwassen. Ik houd de bloemen achter mijn rug, nader haar en blijf vlak bij haar staan. Ze kijkt opzij en voor ze wat kan zeggen, houd ik de roosjes voor haar gezicht. ‘Sorry voor vanmorgen’ zeg ik. Ze droogt haar handen en pakt de bloemen aan, trekt me naar zich toe, knuffelt me. ‘Dat is s toch niet nodig?’ zegt ze. ‘Mooi hoor.’ Ze legt ze op het aanrecht en pakt een vaas. Heb ik het goedgemaakt? Ze lacht waterig naar me en kijkt niet blij.
WAARDERING

HITS

287

Artikel aangepast: 30-10-2020

Commentaar en/of waardering voor dit artikel:

Het is niet toegestaan eigen werk zelf een waardering te geven!
31.10.20
Feedback:
Gevoelig maar mooi verhaal!
Show more