Voor schrijvers, door schrijvers
Poëzie

Kort verhaal

Aantal gepubliceerde inzendingen: 650

Boer Teun ( deel 2 )

De schapen en geiten van boer Teun lopen weer heerlijk in de weide rond de boerderij. De kazen liggen in de schuur te rijpen en boer Teun voelt de lente in zijn botten. Hij loopt veel en lang om maar fit te blijven, hij moet tenslotte zijn hele leven lang voor zijn dieren zorgen.
Denkend over zijn problemen struikelt hij bijna over de dame die op weg naar juf Marije is. 
“ Neemt u mij niet kwalijk, ik zag u niet, “ hij stottert ervan.
‘ Oh nee, meneer het was mijn schuld. Ik lette niet op. “
Verbaast over haar perfecte Nederlands kijkt hij haar aan en denkt “ het is een erge leuke vrouw.”
“ Misschien kan ik u mijn boerderij laten zien en de schapen en de geiten?”
“ Dat zou ik fijn vinden, meneer,”
“ Ik heet boer Teun, gewoon boer Teun.”
“ Ik heet Nadia, gewoon Nadia”
Samen moeten ze lachen en lopen naar de boerderij.
Nadia vindt de schapen en geiten geweldig en vertelt dat thuis in haar moederland vroeger ook schapen en geiten waren maar door oorlogen en droogte dat allemaal verdwenen is. 
De bewoners van het kleine dorpje langs de grens maken langzaam kennis met Nadia en nemen haar op in hun gemeenschap. 
Het wordt langzaam bekend dat Teun gecharmeerd is van deze vrouw en iedereen wacht af wat er gebeuren gaat.
Dagelijks gaan ze samen de schapen verzorgen en de geiten, Nadia leert kaas maken en de schapen en geiten melken, Nadia en boer Teun zijn veel samen.

Als de winter opnieuw zijn intrede doet in het kleine dorpje langs de grens zorgt Nadia, voor boer Teun die flink de griep heeft opgelopen. De zorg voor de schapen en geiten gaat ook door, gelukkig is ze goed ingewerkt door boer Teun.
Met liefde verzorgt ze boer Teun alsof het de gewoonste zaak van de wereld is.
“ Wat ben je toch lief Nadia, ik wil graag met je trouwen als ik weer beter ben,”
snottert boer Teun.
Nadia moet een beetje huilen en zegt ja tegen boer Teun, “ ja boer Teun ik wil met je trouwen.”
En zo gebeurt het, een huwelijk in het kleine dorpje langs de grens, een huwelijk tussen twee verliefde mensen, mensen die de liefde voor schapen en geiten delen.
Het wordt een echt dorpsfeest alle bewoners zijn op de partij en zijn blij dat Nadia een van hun geworden is. Nadia zelf is de gelukkigste vrouw van de wereld vindt ze, maar ergens heeft ze soms een beetje heimwee naar haar eigen warme droge land.
Het leven van boer Teun en zijn Nadia verloopt zoals het hele leven van boer Teun verlopen is tot nu toe, de zorg voor de dieren staat centraal, het maken van de kaas en het produceren van de melk gaat door als altijd. Ze zijn gelukkig met elkaar en boer Teun weet nu dat hij vaak best eenzaam is geweest.

Op een mooie dag in de lente loopt boer Teun door het kleine dorpje langs de grens en glundert van oor tot oor. Hij heeft een bijzondere verassing voor zijn geliefde, hij heeft tickets gekocht voor een reis naar haar geboorteland, hij weet dat ze soms heimwee heeft. De eigenaar van de dorpssuper heeft hem hiermee geholpen want reizen is voor boer Teun onbekend terrein.
Alvorens zo’n stap te nemen heeft hij overleg gehad met wat dorpsgenoten en deze hebben hem verzekerd, onder aanvoering van juf Marije, dat ze met elkaar voor zijn schapen en geiten zullen zorgen. Het kostte hem best enige tijd om dit te accepteren maar hij wilde zijn Nadia graag verwennen.

En zo komt het dat boer Teun en Nadia het kleine dorpje langs de grens verlaten om naar een ander werelddeel te reizen. De bewoners zwaaien ze uit als de taxi vertrekt naar de luchthaven. Boer Teun kijkt zijn ogen uit, erg vaak is hij niet buiten het dorp geweest. Nadia heeft door haar vlucht destijds veel meer gezien, meer misschien dan dat haar lief was.
Nu samen met boer Teun, haar man, terug te reizen naar Afrika, ontroert haar zeer, alhoewel ze graag weer terug zal keren naar het kleine dorpje langs de grens.
Het is een lange en vermoeiende reis, ze overnachten in en hotel op de Afrikaanse luchthaven om daarna plannen te maken voor de rest van hun trip.
Het kleine dorpje langs een andere grens waar zij opgroeide bestaat nog steeds maar er gaat geen openbaar vervoer in dit land dus huren ze een oude jeep om door de woestijn te ploegen naar haar kleine dorpje langs een andere grens. Nadia weet niet of er nog bekenden wonen en of iedereen die ze achterliet tijdens de hongersnood nog leeft.
Van de eigenaar van het hotel, die ook de jeep verhuurt, horen ze dat grote delen van het land nog in ernstige crisis verkeerd. De droogte en gebrek aan kennis maken dat de lokale bevolking nog steeds lijdt. 
Boer Teun en Nadia schrikken toch van deze situatie en gaan nadat ze zijn bijgekomen op weg naar het kleine dorpje langs een andere grens.
Het is verschrikkelijk wat ze onderweg zien. Verlaten dorpen, vermagerde mensen, stuivend zand overal. Boer Teun verlangt diep in zijn hart nu al naar huis maar deelt met Nadia haar zorg over dit volk, deze mensen, wat een triest beeld is dit.
In een soort onderweg pension, een hutje met twee matten, slapen ze een nachtje maar doen geen oog dicht. 
‘ Was het wel verstandig boer Teun om deze reis te maken? Ik zie dat je je best ongelukkig met de situatie voelt. Misschien valt mijn kleine dorpje langs een andere grens wel mee en anders gaan we direct weer terug naar ons kleine dorpje langs de grens.”
Boer Teun schud zijn hoofd, “ Nee Nadia dit is wel verstandig, jij kan een keer weer thuis zijn, en misschien wel mensen ontmoeten die je mist, nee hoor dit is goed maar wel heftig hoor.”
Samen rijden ze verder en als ze dichter bij haar kleine dorpje langs een andere grens komen zijn ze gespannen, wat zullen ze aantreffen?

Dit artikel delen?
Auteur: ©Trees Middelkoop
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Hits: 270
Publicatie op .

Geef een waardering voor: "Boer Teun ( deel 2 )"

Geschreven door Trees Middelkoop . Geplaatst in Kort verhaal.
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.

Jouw feedback hier?

Dat is mogelijk met een waardering en/of jouw commentaar te geven.
Ook kun je reageren op commentaar van anderen.
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen. Door een waardering te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!