Voor schrijvers, door schrijvers

Kort verhaal

Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of nog andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Dus geen vervolg! In deze schrijfactiviteit is ook ruimte voor reisverhalen en flitsverhalen.
 "Het meest beknopte en sprekend voorbeeld van een flitsverhaal is het verhaal dat Ernest Hemingway schreef.
" Te koop: babyschoenen. Nooit gedragen."
Aantal gepubliceerde inzendingen: 794

Bagdad

De verzengende hitte van die dag was nog voelbaar. Alles had de vieze gelige kleur van woestijnzand: de slechte weg, de oude Mercedes die ooit wit was geweest, mijn schoenen en zelfs de trieste palmbomen, die met een laag zand waren bedekt. De woestenij van de woestijn was ook hier Bagdad binnengedrongen. De mensen die over straat schuifelden wierpen kleine wolkjes stof op. Ze zagen er stoffig en zweterig uit en keken onze witgele Mercedes met vreemde blikken na. Het leek alsof ze nergens naar toe gingen. De ondergaande zon, die zelf met een laag rood-gelig stof leek te zijn bedekt, wierp lange schaduwen over het vuilnis waar de weg mee bezaaid was. 

Ons kleine gezelschap dat bestond uit André, Dr. Hassan en mijzelf werd meegenomen de koude bunker in die sinds het afgrijselijke gebeuren was gepromoveerd tot museum van de zinloze dood. Even koud en donker als het hiernamaals. De toegang was gratis.

Binnen rook het naar dood en verderf. Een ondefinieerbare stank, die het midden hield tussen de lucht van afgewerkte olie en een mislukte barbecue, vulde de lage stoffige ruimte.

De Irakese moeder vertelde verbaal en non-verbaal in vloeiend Irakees welk drama hier had plaatsgevonden. In Arabische geuren en kleuren werd ons het beeld van de verschrikking geschilderd.

Ik kon haar niet verstaan hoewel de taal prachtig klonk en er prachtig uitzag. Maar aan haar gebaren en emoties te zien was het de hel geweest.

Hassan vertaalde haar, maar we wisten natuurlijk niet of dat de juiste vertaling was. Dat kon net zo goed weer de aangedikte propaganda zijn die Saddam had voorgeschreven.

Gezwollen narcistische taal, die het regerende systeem afschilderde als goddelijk en alles wat daar tegenin ging als duivels bestempelde. Hoewel wij waren voorgesteld als vrienden van het systeem werd duidelijk dat wij als westerlingen niet bij dat goddelijke systeem hoorden.

Tijdens de eerste Golfoorlog had de duivel met een precisie bombardement twee raketten kort na elkaar door de luchtkoker van de bunker naar binnen geschoten. Het doel was om de bunker, waarin naar zeggen een Irakees commandocentrum zou zijn gevestigd, met de grond gelijk te maken. Zoals wel vaker gebeurde was de informatie niet juist gebleken. De betonnen vesting huisvestte geen Commandocentrum met machtswellustelingen maar honderden vrouwen, kinderen en bejaarden. Of het commandocentrum, dat er misschien oorspronkelijk had gezeten niet was ontmanteld en de bunker om duistere redenen was volgepropt met onschuldigen, werd niet verteld. Misleiding alom.

De twee raketten hadden binnen seconden hun vernielende werk gedaan en alle leven in de bovengrondse verdieping was verdampt. ‘Evaporated’, zoals Hassan het subtiel uitdrukte.

Toen werden we meegenomen naar de benedenverdieping waar de overlevenden hun toevlucht hadden gezocht. Ook daar diezelfde misselijkmakende stank. De muren waren bedekt met vreemde vlekken die we niet durfden aanraken en het leek of een kwaadaardige hand op alle muren een doorgetrokken streep had gezet. Daarboven was de kleur van de muur anders dan daaronder. Tot zover was het water gekomen. De slecht uitgeruste Irakese brandweer was in actie gekomen zonder zich te realiseren dat de temperatuur binnen zo hoog was. In plaats van de brand te blussen hadden ze het zinloze werk van de vijand afgemaakt en waren de overgeblevenen in het kokende water omgekomen. De propaganda werd breed uitgemeten.

Toen wij, volwassen mannen, ontzet naar buiten kwamen huilden we. 

Hassan vertrok geen spier.‘Zullen we iets gaan eten?’ Hij glimlachte…

Dit artikel delen?
Auteur van dit artikel:
© Paul van der Laan
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Hits: 352
Publicatie op .
 
  Meer van deze schrijver:

Geef een waardering voor: "Bagdad"

Geschreven door Paul van der Laan . Geplaatst in Kort verhaal.
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Grammatica & Spelling:
Passend in deze rubriek:

Jouw feedback hier?

Dat is mogelijk met een waardering en/of jouw commentaar te geven.
Ook kun je reageren op commentaar van anderen.
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen. Door een waardering te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!