Voor schrijvers, door schrijvers
977 publicaties

Ook jouw artikel is welkom en meedoen is gratis.

Kort verhaal

Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of nog andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Dus geen vervolg! 

398 Hits

Publicatie op:
Avondklok

‘Ik krijg er de kolere van. Iedere keer belt die pakketbezorger bij mij aan. Ik begrijp het wel, jullie zijn allemaal niet thuis, maar wie is de lul?’

‘Dan doet u toch niet open?’

‘Nee, kijk, dat is dus de hedendaagse mentaliteit. Daar doe ik niet aan mee. Zij van hiernaast legt alleen haar eigen matje terug als de trap is gedaan. Weet je wat ik doe?’

‘U legt ook alleen uw eigen matje…?’

‘Fout! Ik leg juist wél haar matje terug. Misschien krijgt ze het ooit door…’

‘Kan ik iets voor u terugdoen?’

‘Als ik ter aarde word besteld en bezorgd, wilt u dan ter nagedachtenis wat over mij schrijven? Laat ik buiten een deurmat toch nog wát achter. Maar zover is het nog niet, hoop ik. Kom even binnen anders, geef ik gelijk je pakje mee. Dat mag toch, één vreemde per dag over de vloer? Zijn buren eigenlijk vreemden?’ vroeg de man die ondanks afstand te houden wat naderbij kwam. Meer dan elkaar op de trap groeten was er nooit bij geweest.

Ik durfde niet te weigeren en stapte over zijn deurmat heen naar binnen. Het rook er naar thee. Een theepotje stond op een lichtje met daarnaast twee kop-en-schotels met hetzelfde decor: Blue Willow.

Hij schonk ongevraagd de thee in. ‘Doe er zelf maar suiker in, als je dat blieft.' Met een vergeelde vinger wees hij op het kopje: ‘Ik voel me als die knotwilg. Beknot door de overheid en mijn pensioenfonds als lid van de net-nietgeneratie. Toen ik aan de beurt kwam, werd de VUT afgeschaft. Nog een mazzel dat ik geen recht heb op welke toeslag dan ook, hoef ik me daarover geen zorgen te maken.’

Hij roerde in zijn thee en nam slurpend een slokje dat de korte stilte doorbrak.

‘Dat je niet denkt dat ik gek ben of zo, maar zo drink ik iedere middag mijn thee. Met twee kopjes op tafel. Ik leef niet in het verleden, maar zo denk ik aan momenten die ogenschijnlijk vanzelfsprekend zijn. Net zoals dat mijn vrouw de kinderen met een kopje thee zelf opving als ze uit school kwamen. Dat waren nog eens goede tijden – jij zit nu in de stoel van mijn vrouw.’

Ik ging wat ongemakkelijk verzitten op een stoel met een versleten zitting; gladder dan het gerimpelde gelaat van de man. ‘Zal ik ergens anders gaan zitten?’

‘Ben je belazerd, het is maar een stoel. Smaakt het?’

Zonder mijn antwoord af te wachten slurpte hij verder. ‘Je moet er de tijd voor nemen. Kokend water uit een fluitketel en geen theezakjes gebruiken, maar een thee-ei. En dan laten trekken. Daarom bestel ik op een terras nooit thee. Water dat niet eens kookt, een theezakje – naar keuze, dat wel – en een koekje waarvan je de verpakking niet af krijgt. En daar betaal je dan een paar euro voor – ze hebben het wel zwaar hè, die horeca, vind je niet?’

‘Ik moet gaan, want ik moet nog koken, zei ik.’

‘Dat doe ik nooit, kan ik ook niet. Een magnetron is een van de dingen van de moderne tijd die ik wel kan waarderen. Maar meestal eet ik bij een vriendin, hier een paar straten verderop. Ik zeg een vriendin, hè. Want aan mijn lijf geen polonaise meer na een vrouw die de tango beheerste, als je begrijpt wat ik bedoel… Nadat ik heb afgedroogd – als mijn vrouw dit hoort draait ze zich om in haar graf – drinken we koffie en kijken we tv. Om acht uur naar Goede Tijden, Slechte Tijden. Een gewoonte, want veel is er niet aan. Maar dat wordt ons ontnomen als die avondklok ingaat. Waarvoor? Om samenscholing tegen te gaan? Nou, als ik nu naar huis ga om half negen is mijn vriendin bezorgd omdat het zo stil is op straat. Zelfs daarin word ik beknot. Mijn avond is versjteerd!’

Ik sta op en bedank de man voor de thee.

‘Vergeet uw pakje niet. Ik ben niet nieuwsgierig, maar ik wil wel graag alles weten. Wat zit erin als ik vragen mag?’

‘Hardloopschoenen.’

‘O ja, iedereen moet sporten tegenwoordig, ook al ben je niet sportief. Nou, ik ben blij dat ik het leven nog heb.’  


Feedback voor schrijfactiviteiten

Review voor: "Avondklok"

16.01.21
  • Schrijfkwaliteit
    4.0/5
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig