SCHRIJFACTIVITEIT: KORT VERHAAL

Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Fragmenten uit gepubliceerde manuscripten of vervolgverhalen zijn niet toegestaan!
Bij een kort verhaal geven we de voorkeur aan maximaal 1000 woorden.

Klik voor meer schrijfactiviteiten in het menu op SCHRIJFACTIVITEITEN.

Annie M.G. Schmidt

Publicatie: 23.08.2020 | Ingrid Karsten

                            

‘Kind, ik vind dat zo knap van je. Die jonge benen van jou. Hoe je dat doet, ik zou het niet kunnen.’
Mevrouw Bosma zit op een stoel in de keuken en kijkt naar me als ik met mijn knieën op de grond zit.
Ik wil niet zeggen dat ze dat al verschillende keren heeft herhaald en ga door met dweilen.
‘We weten eigenlijk helemaal niets van jou,’ zegt ze opeens.
‘Ik zei het nog tegen Hein gisteren: “Het kind is wel erg gesloten. We moeten toch eens vragen…..”’
‘Met mij gaat het goed hoor,’ zeg ik net iets te enthousiast.

Mevrouw Bosma pakt haar pakje sigaretten en houdt het me voor.
‘Wil je er soms eentje?’ vraagt ze me dan.
‘Hein is toch naar de markt en hij merkt er niets van.’
Ik aarzel even, wat ze kennelijk ziet.
‘Neem gerust even pauze hoor, we hebben alle tijd.’
Ik voel dat ik transpireer, want het is bijzonder warm in huis.
‘Dank u,’ zeg ik en ik neem de sigaret aan.
‘Kopje koffie erbij? Ik zal de waterkoker even aanzetten, want ik vind het wel fijn dat ik niet alleen hoef te roken. Dat taboe eromheen, belachelijk! En dan denk ik aan Annie M.G. Schmidt. Die heeft haar hele leven gerookt.’

Mevrouw Bosma heeft dus interesse voor schrijvers. Het gaat niet alleen over de sink.
‘Heeft u wel eens iets van haar gelezen?’ vraag ik belangstellend.
‘Gelezen?’ lacht ze. ‘Kind, ik ken alle boeken van haar en ik vind haar geweldig.
Haar leven is echt een voorbeeld voor mij, want stiekem heb ik altijd zelf willen schrijven, maar ik hou het nu maar op een dagboek, al sinds de oorlog.’
Nu word ik echt nieuwsgierig. ‘Een dagboek, wat leuk, en wat schrijft u dan?’
‘Geheimen,’ antwoordt Micha een beetje kortaf. ‘Geheimen.’

Het blijft even stil in de keuken
’Ben jij gelovig?’ Ik weet niet wat ik moet zeggen op deze abrupte vraag.
‘Ik ben wetenschappelijk ingesteld, mevrouw Bosma. Ik zoek verklaringen en daar past geen God bij, maar ik kan ook niet zeggen dat ik atheïst ben. Het leven is een mysterie. Soms heb ik het gevoel dat ik een engel met me meedraag en op andere dagen ontbreekt ook bij mij de kracht om een betekenis aan het leven te geven.’

Ik merk dat mevrouw Bosma geïnteresseerd naar me luistert.
‘Maar lees je de Bijbel? Ga je naar de kerk? Bid je voor het eten? Ben je religieus opgevoed?’
Ik besluit de vraag te omzeilen.
‘Mijn ouders komen uit Limburg en mijn oma was zeer gelovig, dus als zij ons kwam bezoeken toen ik klein was, baden we aan tafel. Het vreemde vond ik dat toen ze op sterven lag, ze vreselijk bang was, hoewel ze zo stellig in een hemel geloofde.’
Mevrouw Bosma neemt een slokje koffie.

’Dat bedoel ik nou precies, kindje. Misschien wist ze toen dat haar hele leven een leugen was geweest.’

Ik wil haar niet onderbreken, maar doe het bijna.
‘Nee, dat geloof ik niet,’ zeg ik.

‘Ik denk dat iedereen wel een beetje onzeker is over wat er gebeurt als je er opeens niet meer bent. Ook zij die in reïncarnatie geloven, ook zij die dat niet doen. Het is niet voor niets dat dit onderwerp zo vaak wordt besproken.’

Mevrouw Bosma lijkt het gesprek te hebben opgegeven.
‘Hoe kom je aan al die wijsheid, kind? Je bent nog zo jong.’
‘Ik studeer biologie,’ zeg ik maar. ‘Daar leer je vreemde dingen.’
Mevrouw Bosma begint te lachen. Een lach die ik nog nooit heb gezien. ‘Biologie?’ herhaalt ze.
‘Ik dacht dat dat over planten en dieren ging.’
Je lijkt me wel een slimme meid.’

Opeens horen we de sleutel in het sleutelgat.
‘Micha, ben je daar? Kun je me even helpen met de boodschappen? En zeg tegen het kind dat het tijd is om naar huis te gaan. Je hebt haar lang genoeg aan de praat gehouden, denk ik zo.’


 

                       

WAARDERING

HITS:

470

AANGEPAST:

23 augustus 2020

Enthousiast over deze inzending? Deel je enthousiasme op sociale media m.b.v. onderstaande buttons.

Commentaar en/of waardering voor dit artikel:

Geef s.v.p. alleen 5 sterren als het werk perfect is en jij geen verbeteringsmogelijkheden ziet. Schrijvers stellen jouw tips en opmerkingen vooral op prijs.
23.08.20
Graag je feedback a.u.b.:
Mooi de afwisseling tussen de dialoog en de gedachten van de ik-figuur.
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
23.08.20
Graag je feedback a.u.b.:
Ik ben het helemaal met Nicole eens, Ingrid. En ook ik vind het mooi en lief geschreven. Daarom ook van mij alle waardering.
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
23.08.20
Graag je feedback a.u.b.:
Lief verhaal, en invoelend geschreven..
Puntje van kritiek: de zin: naar me kijken als ik met mijn knieën op de vloer zit, in de eerste alinea. Deze zin loopt niet lekker. Zitten op je knieën is beter.
Ga door met schrijven, ik lees je graag!
Show more
1 van de 1 lezers vond deze review nuttig
  • Ingrid Karsten 23.08.20
    En ik vind jou een schat en ik had het beter eerder kunnen weten want nu is het boek al gedrukt en ligt het in de internetwinkels. Dank je wel Nicole! Ook voor de sterretjes!
Naar boven

Ook meedoen aan een schrijfactiviteit? Meedoen is gratis. We publiceren je inzending voor minimaal 12 maanden. Meedoen is mogelijk door eerst in te loggen en dan bovenin de pagina op de rode balk te klikken. Nog geen lid? Aanmelden is gratis.