Voor schrijvers, door schrijvers

Kort verhaal

Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of nog andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Dus geen vervolg! In deze schrijfactiviteit is ook ruimte voor reisverhalen en flitsverhalen.
 "Het meest beknopte en sprekend voorbeeld van een flitsverhaal is het verhaal dat Ernest Hemingway schreef.
" Te koop: babyschoenen. Nooit gedragen."
Aantal gepubliceerde inzendingen: 566
Klik op de profielnaam of -afbeelding van de schrijver voor meer informatie en een overzicht van zijn/haar schrijfactiviteiten.

Anekdote

| Jorre Vanbaelen

Abdi was een jongen die, naar eigen zeggen, constant door Allah getest werd. Had hij een portefeuille gepikt van iemand op de bus? Dan was dat een test van Allah en had hij gefaald. Had hij een deur van een bungalow in een vakantiepark ingebeukt omdat hij daarin een laptop had zien liggen? Dan was dat een test van Allah en had hij gefaald. Had hij zich uitgedaagd gevoeld en iemand met zijn hele familie doodsbedreigingen gedaan? Dan was dat een test van Allah en had hij gefaald.

Constant werd die jongen getest door Allah, en constant faalde hij.

Nu goed, op een avond ben ik alleen met Abdi in Center Parcs ‘Erperheide’, een vakantiecomplex dicht bij ons in de buurt. We stappen naar huis, de standaardroute is dat we de parking opgaan, nog voor ‘de controlepost’ waar de Security staat. Van daar zouden we dan via het bos en het aanleunend veld de juiste straat oplopen en zo naar huis stappen.

Zo simpel was het voor ons om daar binnen en buiten te geraken, tenminste als we met de bus gekomen waren. Wanneer we met de fiets of de brommer gingen, reden we gewoon een stukje rond het park om door een stuk opengeknipt hek naar binnen te glippen. Maar goed, we waren dus niet met de fiets of de brommer, we waren met de bus.

We stappen door het park en Abdi zegt: ‘Kom Ellis, we pikken fietsen.’
Ik zeg: ‘Nee, Abdi! We gaan te voet. Just gelijk we gezegd hebben. Waarom zoude gij nu in godsnaam ne fiets willen pikken? We stappen toch nog naar huis!’ 

‘Om die te verkopen,’ zegt ‘m zo. 

Ik zeg: ‘Joeng, hoe vaak hebde gij nu al ne fiets verkocht?’

Maar ja, 't was al te laat, ahja. Hij begint aan de fietsen die bij de receptie staan te morrelen. Ik loop  verder en zeg: ‘Kom jong, laat da gewoon. Sebiet hebben we weer problemen, voor niks.’ 

‘Tak!’ hoor ik al. Hij probeerde een fiets open te maken door zo hard mogelijk het achterwiel op de grond te smijten. ‘Tak!’. 

Ik zeg: ‘Abdi, gebruikt uw fucking verstand es! Ge zit aan DE RECEPTIE!’
‘Tak!’ Ik hoor en zie het hem weer doen. En dan ineens ‘Doef!’ De deur achter hem vliegt open. Een of andere dikke personeelsdude schiet uit de deuropening, ziet Abdi tussen die fietsen staan, en roept ‘Wa is mij da hier allemaal?’ 

Adrenaline, ahja! Ik roep: ‘Abdi, kom jong!’

En hier is wat Abdi onderscheidde van de meeste andere jongens in die tijd. De meeste andere jongens zouden die fiets meteen laten vallen en beginnen te lopen alsof hun leven ervan afhangt. Niet Abdi, ahnee. Abdi zette zijn ‘nu of nooit’-gezicht op in zo'n situatie en probeerde alles er nog uit te halen wat er uit te halen viel. 

‘Tak!’ hoor en zie ik em weer doen en ‘Tsjoek!’ Hij heeft ‘m open. 

Ik loop, kijk achter mij en zie dat Abdi in voldoende beweging geraakt, juist voordat die dikzak ‘m kon tegenhouden! Ik loop zo hard ik kan en hij komt naast mij rijden. ‘Kom, Ellis! Springen!’ 

Ik spring zo goed en zo kwaad ik kan op die fiets en effectief, we zijn op snelheid en rijden weg van die dikzak. Ik lach mij kapot dat dit nu zo moest lukken.

Maar we waren er nog niet. Nu moesten we natuurlijk wel degelijk voorbij de controlepost want we zouden nooit met de fiets al rijdend door het bos geraken (of aan de hand, nu ze wisten dat wij daar waren). En natuurlijk, die van de receptie hadden meteen gebeld naar de Security daar.

We komen in de buurt van de controlepost en, jazeker, een of andere onnozelaar staat daar klaar met zijn onnozel pillampje om ons tegen te houden. Nu, aan de post was er een balustrade en die man stond daar rechts van, klaar als een overjaarde keeper om een levensbelangrijke penalty te pakken. Links van de balustrade, daarentegen, was wel ruimte genoeg om doorheen te fietsen.

Ik zeg ‘Gaan, Abdi! Gaan!’ Abdi perst alles uit dat smalle, Noord-Afrikaanse lijf van hem en we hebben een goede snelheid. Ik zeg ‘Links, Abdi! Links!’ 

‘Ik weet wat ik doe!’ hijgt em zo. 

Hij blijft gewoon rechtdoor gaan!
Ik roep: ‘Abdi, ga naar links! Naar links!’ en we naderen al een afstand dat hij die draai bijna niet meer fatsoenlijk gaat kunnen nemen, ahja! Die onnozelaar staat daar nog steeds, als een keeper. Ik roep ‘Links, Abdi! Links!’ 

Springt ‘m daar van die fiets af en LOOPT ‘m naar links ahja! Ik behoud mijn evenwicht nog zo goed en kwaad ik kan en vlieg gewoon recht op die balustrade af! Ik realiseer mij meteen dat ‘m mij wou opofferen zodat ‘m zelf kon gaan lopen! Fuck! Ik was inmiddels tien meter van die balustrade! 

Nu, ik ben ook niet van plan om daar met mijn bakkes tegen die balustrade te vliegen en zie vliegensvlug een scenario voor mijn ogen. Ik zet mijn voeten op de grond en half struikelend torpedeer ik met mijn linkerhand die fiets in volle vaart richting de keeper! 

Nu, het leven is geen film en ik bereik daar bitter weinig mee. Die fiets knalt tegen de straatkant omver, en ja goed, hij had een stapje opzij moeten doen, maar daar was ik vet mee. Nu stond ik daar, half uit evenwicht en kwam ‘m op mij afgekeept. Echt kwaad ook, omdat ik dien fiets op hem gemikt had. ‘Crapuul!’ hoor ik ‘m al roepen. 

Ik heb één kans: Gewoon zo hard ik kan onder de balustrade lopen en hopen dat ‘m mij niet kan bereiken voor ik dat gedaan heb. Ik zet de meest explosieve spurt aan die ik in mijn kuiten heb zitten, duik onder de balustrade, voel ‘m met zijn hand naar mijn T-shirt graaien, doe een 360, en spurt de benen vanonder mijn lijf. 

Een stuk verder zie ik Abdi rennen. Ik maak hem mijn focuspunt en geef gewoon alles wat ik heb.

Het lukte, die onnozelaar was niks voor mijn jonge benen en ik liep het bos in (aan het eind van de ingangslaan van het park) waar ik Abdi had zien verdwijnen. Tegen dat ik daar was, had de man het al opgegeven. 

Nu, ik ben geen spoorzoeker of zo, maar het was niet moeilijk Abdi op te sporen in dat bos! Ik moest gewoon het geschater volgen en kwam al snel op ‘m uit. 

Ik zeg: ‘Abdi? What the fuck was da, jong?’ 

Zijn plezier kon niet op, moeten jullie weten. ‘Ik wist wat ik deed!’ zegt em zo, ‘Ma gij nie!’ 

Ik zeg: ‘Fuck you, jong. Ik ga naar huis. Fuck you.’ 

‘Ik was de dader,’ zegt 'm. ‘Gij waart alleen maar medeplichtig.’ 

‘Zekers da, fuck you, kerel!’ 

‘Wacht.’ 

‘Wat, wacht? Ik ga naar huis jong!’ 

‘Ik ga ne fiets halen.’ 

‘Joeng, zijde gij nu op uwe kop gevallen? ‘t Heeft niks gescheeld of we hadden ticketje Mol en nu wilde gij terug naar binnen gaan of wa?’ 

‘Ik moet een fiets hebben,’ zegt ‘m zo. 

‘Whatever dude. Ik ben weg.’ Ik begin parallel aan de baan door de bos te stappen, ga uiteindelijk de baan op, naar huis. 

Nu, het was toch een paar kilometer ver. Ben ik anderhalve kilometer verder of zo, hoor ik ‘m daar de lyrics van ‘You Can't C Me’ van 2pac zingen, achter mij. Ik kijk om en zie ‘m daar afkomen op een fiets, al lachend. ‘Kom jong.’, zegt hij, ‘Spring achterop.’ 

Ik kan niet anders dan lachen, spring achterop en zeg: ‘Hoe the fuck hebde gij da gedaan, Abdi?’ 

‘I'm a gangster, bitch!’ roept ‘m zo. 

‘Ok,’ zeg ik, ‘Let's roll, nigga!’

Dit artikel delen?

Graag je mening (waardering en/of commentaar) over deze inzending.
Schrijvers stellen je waardering en/of commentaar bij een artikel erg op prijs!

Je waardering voor een artikel

Hits: 108

4.45

(De gemiddelde waardering is 4.4 door 5 stem(-men)

Login of registreer (gratis) om een reactie te plaatsen

Misschien wil je de volgende inzending ook wel lezen...

De Finse Dagen van een lezer

Geschreven door Han Maas. Geplaatst in Kort verhaal.
Ik sla mijn boek open: €22,99 staat er op de kassabon van AKO, die ik als boekenlegger gebruik – alsof ik het minder snel zou hebben gekocht als het €23 had gekost, wat ik ...
Actuele Top 3 van deze rubriek

De vreemdeling in de kiosk

15, mrt, 2020 Ella Rombouts

Een dapper besluit.

11, mrt, 2020 Harry Boerkamp

Iets sterkers

10, mei, 2020 Amber Fernandes
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen door bezoekers. Door een waardering (1-5 sterren) te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!