SCHRIJFACTIVITEIT: KORT VERHAAL

Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal.
Bij een kort verhaal geven we de voorkeur aan maximaal 1000 woorden.

Klik voor alle schrijfactiviteiten in het menu op SCHRIJFACTIVITEITEN.

Amélie

Publicatie: | Saskia Boer

Ze ziet hem al vanuit haar ooghoeken als ze het station uit loopt. Schijnbaar achteloos staat hij daar in het licht van de lantaarnpaal. Sneller dan anders steekt ze het plein over, vervolgens de hoek om. Ondanks de regen is het nog druk op straat, gelukkig. Snel loopt ze verder, omkijken durft ze niet. Nog een hoek om, het laatste stuk, rennen nu, ze is er bijna. Haar capuchon glijdt af, maar ze gunt zich geen tijd om hem weer op te doen. Onder het rennen haalt ze de sleutels uit haar jaszak. Hijgend stopt ze voor de deur van het appartementencomplex. Nog voor ze de sleutel in het slot heeft gestoken, hoort ze zijn stem: “Amélie!” Het slot is oud, geeft niet mee, ze wrikt met de sleutel, inwendig foeterend op de huisbaas. Net voordat het slot meegeeft, voelt ze zijn hand op haar schouder. “Niet weglopen, Amélie, ik houd van je, dat weet je toch, Amélie, liefje ...”

Ze schudt met haar schouder, maar zijn hand omklemt haar als een bankschroef. “Ga weg, laat me los, ik ga gillen!”

“Niet doen, denk erom, of ik wurg je.”

Ze herinnert zich nog goed zijn vingers om haar hals, die laatste keer.

“Amélie, je moet naar me luisteren. Ik wil je terug, we kunnen opnieuw beginnen. Het spijt me echt.”

“Dat lieg je, je weet best dat dat niet kan. Niet na alles ...”

Haar stem trilt. De straat, ooit door de makelaar geprezen om zijn rustige ligging, is nu in haar nadeel. Er is geen mens te zien.

Met een ruk draait hij haar om, drukt wild zijn mond op de hare. Ze walgt van zijn adem, sigarettenrook vermengt met alcohol. Hij houdt haar tegen de deur gedrukt. Met één hand ritst hij haar jack open, rukt aan haar blouse, legt zijn hand om haar borst. De andere hand duwt haar stevig tegen de deur. Zijn mond gaat langs haar gezicht, zijn tong likt haar oor.

“Dat vind je toch zo heerlijk? Dat weet ik echt nog wel, Amélie.” fluistert hij. Hij staat nu geheel tegen haar aan, ze voelt zijn lid stijf worden onder het katoen van haar natte jurk.

Dan plotseling, trekt ze haar knie op, precies in zijn kruis. Schreeuwend en vloekend laat hij haar los. Ze rent en blijft rennen, de straat uit. Voor vandaag is ze weer aan hem ontkomen.

Enthousiast over deze inzending? Deel je enthousiasme op sociale media m.b.v. onderstaande buttons.

Reacties:

Iedere bezoeker kan een reactie geven! Schrijvers stellen je tips en opmerkingen op prijs. Wil je automatisch een bericht ontvangen bij een reactie? Klik op de + boven de reacties.
24.03.22
Graag je feedback over de schrijfkwaliteit en schrijfstijl van deze inzending.
Saskia, ik moet zeggen dit is verhalend schrijven maar ik ben niet zo geraakt door het verhaal. Ik mis een snaartje van gevoeligheid erin. Het is wrang maar daar is ook alles mee gezegd. Ik heb dit al zo vaak gelezen in een boek en het komt niet uit jezelf of wel. Maar ik doe het je nog niet na, wel als ik een onderwerp heb gevonden! Liefs van Ingrid Karsten
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
17.03.22
Graag je feedback over de schrijfkwaliteit en schrijfstijl van deze inzending.
Hoe je in dit stukje zoveel meer verteld: het is al meerdere keren gebeurt en het zal nog gebeuren. Vandaag is Amelie kunnen vluchten maar wat de volgende keer? Een stukje dat, ondanks de benauwde situatie, doet uitkijken naar meer.
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
17.03.22
Graag je feedback over de schrijfkwaliteit en schrijfstijl van deze inzending.
Een beklemmende situatie. Doordat ik veel detectives heb gelezen en gezien, heeft zich bij mij een zekere afstomping voltrokken. Een dergelijke scene raakt me niet meer zo. Maar dat ligt niet aan de manier waarop het geschreven is. Tijdens het lezen voel ik (alhoewel ik een man ben) de angst en walging van Amélie. En dat is dus in mijn geval, gezien die gewenning, een groot compliment.
Show more
1 van de 1 lezers vond deze review nuttig

Ook gratis meedoen aan een schrijfactiviteit? We publiceren je inzending voor minimaal 12 maanden. Meedoen is mogelijk door in te loggen en dan bovenin de pagina op de rode balk te klikken. Nog geen lid? Aanmelden is gratis.