• images/deelname/kort_verhaal.jpg
    Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Fragmenten uit gepubliceerde manuscripten of vervolgverhalen zijn niet toegestaan!
    Bij een kort verhaal geven we de voorkeur aan maximaal 1000 woorden.

    Klik op een van de tabs hieronder voor meer informatie!

  • Tekst inzenden:
    Ook jouw artikel is welkom! Inzenden van een verhaal/gedicht is mogelijk door eerst in te loggen. Registreren is gratis! Alleen door eerst in te loggen zie je een knop om je artikel in te zenden. Door op die knop te klikken kom je op een pagina waar je de schrijfactiviteit kunt selecteren waar je aan mee wilt doen. Op die pagina kun je ook de titel en tekst voor je artikel toevoegen. Lees vooraf de voorwaarden. Let op: Na inzending is wijziging van je tekst niet meer mogelijk (m.u.v. Plusleden)
    Je artikel is, na inzending, vrijwel direct te zien in de betreffende schrijfactiviteit en bij je profiel. We publiceren een artikel minimaal een jaar (plusleden langer!), daarna verwijderen we het artikel en de commentaren, etc. automatisch.

    Klik op een van de tabs hieronder voor meer informatie!

  • Publicatievoorwaarden
    • Inzendingen dienen te voldoen aan de voorwaarden zoals aangegeven bij de betreffende schrijfactiviteit, Nederlandstalig en van voldoende kwaliteit (grammaticaal en inhoudelijk) te zijn. We accepteren geen afbeeldingen van een tekst, maar alleen de daadwerkelijke tekst! Ook vervolgverhalen e.d. zijn niet toegestaan en verwijderen we.
    • Agressieve, onwettelijke, lasterlijke, racistische, misleidende of anderszins ongepaste of irrelevante bijdragen, naar interpretatie van de redactie, zijn niet toegestaan. De redactie behoudt zich het recht voor om inzendingen, zonder opgave van redenen, niet te publiceren, resp. te verwijderen.
    • De auteursrechten van een inzending blijven te allen tijde bij de inzender. Schrijverspunt brengt geen wijzigingen aan in de tekst.
    • Inzenders mogen geen door rechten beschermde teksten of afbeeldingen plaatsen.
    • Het plaatsen van persoonlijke informatie zonder toestemming van de redactie (zoals e-mailadressen, website en/of telefoonnummers) is niet toegestaan evenals teksten, advertenties en links van promotionele dan wel commerciële aard.
    • De redactie is niet aansprakelijk voor de gevolgen, juridisch of in andere zin, van de activiteiten van leden op Schrijverspunt, noch in Nederland, noch daarbuiten. De inzender blijft als enige verantwoordelijk en aansprakelijk voor de inhoud van zijn/haar bericht(en).
    • Bij inzending hanteert Schrijverspunt de actuele privacyregels. Onze privacyverklaring is onderaan op elke pagina te vinden.
    • We publiceren een inzending in principe een jaar lang op onze website. Voor plusleden is die periode langer.
    • Door het insturen van je schrijfactiviteit stem je in met deze voorwaarden.

     

    Klik op een van de tabs hieronder voor meer informatie!

  • Klik op een van de tabs hieronder voor meer informatie!

Alleen

Publicatie: 01 oktober 2020
De dagen worden korter. De lucht is inktzwart, er wordt regen verwacht. Ik huiver en steek een peuk op. Toch maar naar het Centraal dus. De kerstversiering hangt er al. Gouden glitterslingers aan glanzende kroonluchters, knipperende verlichting langs de wanden en versierde naaldbomen. In de hal staat een groepje muzikanten. Ze zingen Spaanstalige Kerstliederen.
Het is druk. Ik ga op in de menigte, bijna alsof ik er werkelijk deel van uit maak. Als één van hen, terwijl de gelijkenis louter bestaat uit één overeenkomst: ook ik ben een levend mens.
Er trekt een rilling door mij heen. Volgens mij word ik ziek. Het bankje bij de Swirlshop is leeg. Een oudere man, gehuld in een zwarte, fluwelen lange jas, gaat naast me zitten. Hij werpt me een onderzoekende, afkeurende blik toe en hij keert zich dan weer zwijgend van mij af.
ik mis mijn maatje. Remi.
Hij trok het niet meer. Het leven.
Ik bekijk de stoet mensen die voorbij trekt. Sommige voorbijgangers rennen, anderen staan stil bij de winkels. Een vrouw met twee jongetjes stopt bij de Swirlshop.
'Ik wil ijs,' zegt de kleinste jongen.
Een oude grijze dame in een rolstoel wordt vooruit geduwd. Haar onderbenen, ontsierd door blauw met paarse vlekken, zijn bloot. 
Erachter een magere man, moeizaam hinkend, gesteund door een kleine, keurige dame. Ik zucht.
Ik voel me echt niet goed, schiet het dichtstbijzijnde toilet in en sprenkel wat water over mijn polsen. Mijn spiegelbeeld liegt er niet om. Ik zie de grauwe huid, de magere wangen. Is het echt zo slecht met me gesteld?
Een klein meisje met vlechten kijkt me strak aan.
'Kom, die man stinkt,'  zegt een vrouw, waarschijnlijk de moeder, het kind met zich mee trekkend.

Na een tijdje zwakt de drukte op het Centraal iets af. Winkels sluiten. Ik leun wat, half zittend, tegen een zuil. Misschien knap ik wel iets op.
Mijn gedachten glijden naar mijn ouderlijk huis. Zou de Kerstboom daar nu ook staan? Er is niemand die mij lijkt te missen, niemand die aan mij denkt. Ik ben alleen.
Een bewaker komt naderbij. Hij tikt tegen mijn schouder.
'Je mag niet slapen op het Centraal,'  sist hij en wijst naar de uitgang, waar zijn collega staat.
'Ik ben ziek,' kreun ik, moeizaam omhoog komend.
De bewaker antwoordt niet, maar duwt me weg.
Ik neem de zwarte oude schooltas, mijn trouwe metgezel, stammend uit de goede dagen, toen ik nog iemands zoon was met een toekomst, en schuifel zwijgend naar de uitgang. Wat kan een mens klein zijn in deze maatschappij.
 
Buiten is het koud. De regen slaat striemend in mijn gezicht. Ik ben te ziek om een veilige, warme slaapplaats te zoeken en eindig op het Damplein.
Daar zak ik in elkaar.
Remi staat er ook. Zo opeens. Hij ziet er goed uit, gezond en uitgerust. Het wordt steeds lichter en ik kijk verbaasd om me heen. 
'Is het al dag?' 
Remi lacht. 
'Je mag met me mee.' Hij steekt zijn hand naar me uit en ik neem hem in de mijne, zonder twijfel. Het voelt gewoon juist. Achter me lijkt alles te verschrompelen. Het plein, de regen, de kou.
Het is waar. Ik ben thuis.
 
 
 
 


WAARDERING

HITS

463

Artikel aangepast: 01-10-2020

Commentaar en/of waardering voor dit artikel:

Het is niet toegestaan eigen werk zelf een waardering te geven!
17.10.20
Feedback:
mooi ontwapenend verhaal Nicole! Vijf sterren! GA zo door! Hartelijke goet, Ingrid Karsten
Show more
04.10.20
Feedback:
Mooi verhaal!
Show more