SCHRIJFACTIVITEIT: KORT VERHAAL

Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Fragmenten uit gepubliceerde manuscripten of vervolgverhalen zijn niet toegestaan!
Bij een kort verhaal geven we de voorkeur aan maximaal 1000 woorden.

Klik voor meer schrijfactiviteiten in het menu op SCHRIJFACTIVITEITEN.

Afscheid

Publicatie: 26.10.2020 | Elka Le Mair
De lift schuift open en ik rijd mama eruit. De volgende hindernis is de dikke glazen deur met de code. Mama zit nietsvermoedend in haar stoel. Een zachte klik en met loden schoenen manoeuvreer ik ons naar binnen. We worden opgewacht door Achmed. Hij spreekt goed Nederlands, maar met een zwaar accent. Hij is ons aanspreekpunt, vertelt hij. En ja, de crisiskamer zit vlakbij, hier links.

Een witte kamer met prominent in het midden een groot ziekenhuisbed. Een kledingkast, een hoog tafeltje, waaraan gegeten kan worden, twee stoelen. Vlakbij de deur een tafeltje met een schemerlamp. Wordt het toch nog gezellig, kan ik niet nalaten te denken.
 
Een groot raam geeft zicht op de parkeerplaats. Een hijskraan kijkt zo bij mama naar binnen. Lies en ik werpen elkaar een snelle blik toe, maar richten ons meteen weer op Achmed. ‘U kunt wat spullen verzetten, maar zodanig dat het voor het personeel handig is.’ Er kunnen geen persoonlijke spullen mee, hooguit wat fotolijstjes, een plantje, zoiets. Harde stemmen joelen naar binnen. ‘Hé, neem je wat lekkers mee?’ ‘Hiernaast zit de pauzeruimte. Het is een beetje lawaaiig, hopelijk krijgt ze gauw een andere kamer.’ Goed, dan laat hij ons nu alleen om mama te settelen. De rest hebben we de vorige keer al gezien. 

Ik kijk nog eens rond: witte, kale muren, een wit plafond, een grote tl-buis. Nergens meer houvast. Niets lijkt op waar ze vandaan komt: warm, hout en boeken. Haar geliefde tuin met bomen, bloemen, kwetterende vogels.

Tijdens het uitpakken, spreken we opgeruimd tegen haar. Mijn keel doet pijn, slikken helpt niet. Het moment van afscheid komt vanzelf. We kunnen het niet langer uitstellen. ‘Dag lieverd, we komen gauw weer.’ Ik knuffel haar. Haar lach verdwijnt. ‘Wat ga je doen? Ga je weg?’ Ik werp nog één blik achterom en omrand door wit, vang ik haar ontreddering.

WAARDERING

HITS:

460

Enthousiast over deze inzending? Deel je enthousiasme op sociale media m.b.v. onderstaande buttons.

Commentaar en/of waardering voor dit artikel:

Iedere bezoeker (lid zijn is niet noodzakelijk) kan een waardering geven voor dit artikel! Schrijvers stellen je tips en opmerkingen op prijs.
26.10.20
Graag je feedback over de schrijfkwaliteit en schrijfstijl a.u.b.
Aangrijpend en daarom het eens met Janneke. Je schrijft overtuigend en echt.
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
26.10.20
Graag je feedback over de schrijfkwaliteit en schrijfstijl a.u.b.
Schitterend geschreven Elka, het is duidelijk dat je weet waar je over schrijft. Je hebt absoluut talent!
Show more
1 van de 1 lezers vond deze review nuttig
Naar boven

Ook meedoen aan een schrijfactiviteit? Meedoen is gratis. We publiceren je inzending voor minimaal 12 maanden. Meedoen is mogelijk door eerst in te loggen en dan bovenin de pagina op de rode balk te klikken. Nog geen lid? Aanmelden is gratis.