Loading...
Kort verhaal

Het korte verhaal leent zich voor het type analyse waaraan literaire romans worden onderworpen, voor wat betreft bijvoorbeeld de verteltechniek. Een kort verhaal verschilt van de anekdote doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of nog andere aard. Poe vond dat een kort verhaal in een half uur tot twee uur, maar in elk geval in één keer moest kunnen worden uitgelezen en gericht moest zijn op het bereiken van een enkel effect.

De waarschijnlijk meest uitdagende vorm van een kort verhaal is het flitsverhaal. Een flitsverhaal is een compleet verhaal in het kleinst mogelijk aantal woorden. Het moet een begin, midden en einde hebben en bij voorkeur een draai of verrassing aan het einde. "Het meest beknopte en sprekend voorbeeld van een flitsverhaal is het verhaal dat Ernest Hemingway schreef."

Te koop: babyschoenen. Nooit gedragen.

Jouw zelf geschreven korte verhaal  of flitsverhaal is hier ook welkom. Een kort verhaal bij Schrijverspunt mag uit maximaal 500 woorden bestaan.

Korte verhalen

Afrekening

 

Gecondoleerd.

 

De jongeman bevond zich achter in de steeg onder het zwakke schijnsel van de booglampen. Een meter of tien verderop stonden een handjevol mannen discreet met de rug naar hem toe. In het schemerdonker op een kleine vuilcontainer lag een vrouw met haar jurk omhoog en slipje om haar enkels. De man stond tussen haar benen. In de stilte was alleen haar gekreun en zijn gehijg te horen tot er een tevreden gegrom klonk. De man trok zich terug en fatsoeneerde zichzelf. De vrouw liet hij liggen op de container. Hij draaide zich om met een voldane grijns op zijn knappe gezicht.

'We gaan, Bruno. Ik ben klaar hier.'

De kalende man knikte en in een klein cordon liepen ze om hem heen naar de auto die een tiental meters verderop aan de kant van de weg stond geparkeerd.

De man boog zich naar Bruno en fluisterde in zijn oor.'Heb je gekeken, Bruno. Misschien had je er nog iets van kunnen leren.'

De beveiliger was professioneel genoeg om niet te reageren op de opmerking. Tussen twee geparkeerde auto's door liep hij de straat op, wenkte zijn protegé en liep verder naar een grote BMW waarvan de portieren open klikten. Vanuit het niets kwam een grote zwarte SUV met brullende motor de hoek om en reed recht op de twee mannen af. De ramen waren geblindeerd. Bruno had de tegenwoordigheid van geest opzij te springen maar de jonge man was minder fortuinlijk. Als in slow motion werd hij geraakt. vloog schreeuwend een paar meter de lucht in om dan op de motorkap te belanden waar hij met een wanhopige uitdrukking op zijn gezicht van afgleed. Zonder vaart te minderen reed de zware auto over hem heen. Het lichaam verdween onder de gigantische banden. Met piepende remmen stopte hij , gaf gas en reed achteruit om het karwei af te maken. Bloed en gebroken botten mengden zich met het straatvuil. Toen de rook langzaam optrok en de geur van verbrand rubber oploste lag hij als een verkreukelde lappenpop op het asfalt. Mensen bleven geschokt en met open mond staan en zagen de SUV in de verte verdwijnen. Alles had zich binnen een minuut afgespeeld.

 

 'Dit is een test, Mijnheer Caldwin. Maakt u zich geen zorgen. Doet u precies wat de instructies voorschrijven.'

De bejaarde man gromde en verstevigde de greep op zijn pistool.

'Mijnheer Caldwin, gaat u gelijk naar de beveiligde kamer,'klonk de rustige stem.' We hebben problemen, maar niets wat we niet aankunnen.'

Snel liep de man de trappen af en vermeed om zich heen te kijken. In de kelder gekomen drukte hij op een grote rode knop. Een zware gepantserde deur gleed soepel open en Caldwin stapte naar binnen, de verlichting schakelde automatisch aan. Achter hem sloot de deur zich. Een airco ging aan evenals een koelkast . We waren in een grote kamer waar noodrantsoenen hoog

in een kast stonden opgestapeld. In de kamer verder twee makkelijke banken, een paar stoelen en een grote flat screen. Aan de muur hingen zes kleinere monitors van de camera's die in het huis waren geplaatst. Naast de monitors hing een telefoon die hem direct verbond met de receptie.

Ik ging zitten op de bank en schudde mijn hoofd.

'Waar heeft u mij in vredesnaam voor nodig, Mijnheer Caldwin. Uw beveiliging is helemaal op orde. '

De oude man keek naar de monitors alsof hij zich er van wilde verzekeren dat alles onder controle was. Toen ging hij tegenover mij zitten en trok een opgevouwen brief uit zijn zak.

'Leest u dit maar.'

Ik vouwde het open. In grote zwarte blokletters stond.' Binnen 24 uur ben je bij je zoon.'

De man staarde voor zich uit en ik zag de angst in zijn ogen.

'U zult het me moeten uitleggen, Mijnheer Caldwin. Want ik snap hier niets van. '

De bejaarde man zuchtte.

'Iemand heeft het op mij gemunt. Mijn mannen hebben al van alles geprobeerd om hem op te sporen, maar... '

In een wanhopig gebaar gooide hij zijn armen in de lucht.

'Is het iemand uit mijn directe omgeving,iemand met wie ik een zakelijk conflict heb. Ik weet het niet. '

Door de frustratie en woede werd zijn gezicht vuurrood.

'In de brief stond dat u binnen 24 uur bij uw zoon bent, ' hielp ik hem weer op weg.

Hij sloeg zijn ogen neer.'Mijn zoon, 'zei hij zacht.'Die is omgekomen bij een opzettelijke aanrijding. Morgen begraven we hem. '

Hij wees naar me met een dikke vinger.

'En daar heb ik u voor ingehuurd. Ik wil naar de begrafenis. Maar ik ben bang dat de moordenaar dan toe zal slaan. Snapt u? '

Het hart van de oude man bonsde zo hard dat ik dacht dat die uit zijn lichaam zou springen.

'Het is uw werk om mij de volgende 24 uur te beschermen en er voor te zorgen dat ik nog leef na de begrafenis van mijn zoon. '

Ik liet zijn woorden even bij mij bezinken.

'Dus als ik het goed begrijp heeft iemand uw zoon vermoord en u bent nu bang dat hij u gaat vermoorden op de begrafenis.'

Tranen welden op in zijn ogen, maar hij slikte het weg.'Mijn zoon is doodgereden. Het was een afschuwelijk drama. Hij had geen schijn van kans.'

'U heeft kennelijk iemand heel erg boos gemaakt, 'zei ik voorzichtig.

De oude man haalde zijn schouders op.

'In zaken ben ik keihard geweest, Mijnheer Lowman. Ik heb zoveel macht dat ik beschik over leven en dood. Maar ik maakte er nooit gebruik van. Mijn tegenstander heeft nu een grens overschreden. Hij heeft mijn zoon vermoord. Ik zal niet rusten voordat ik weet wie hij is en hem met gelijke munt terug betalen.'

Hij zei het allemaal heel bedachtzaam, alsof hij over ieder woord had nagedacht.

Er viel een stilte die na een paar minuten door mij werd doorbroken.' Ik neem aan dat u daar andere mensen...'

'U bent mij aanbevolen,'onderbrak hij mij.'Het enige wat ik van uw vraag is dat ik de begrafenis overleef, zodat ik daarna al mijn tijd en energie kan stoppen in het opsporen van die..die..crimineel.'

Ik stond op en trok mijn jasje recht.'Dan zal ik u als eerste waarschuwen niet naar de begrafenis toe te gaan. '

Er trok een meewarige grijns over zijn gezicht.

' U begrijpt het niet. Mijn zoon betekende heel veel voor mij en ik ga naar zijn begrafenis. Het is het laatste wat ik voor hem kan doen. '

Hij keek mij met zijn priemende blauwe ogen onder de borstelige wenkbrauwen scherp aan.

'U wordt vorstelijk betaald om mij in leven te houden. '

 

Owen liet langzaam zijn adem ontsnappen en legde een ogenblik zijn voorhoofd op het koele stuur. De adrenaline raasde nog steeds door zijn lichaam. Nog één te gaan. Zoals hij had verwacht was niemand op het idee gekomen de achtervolging in te zetten. Voordat het besef was ingedaald dat Caldwin zijn enige zoon en erfgenaam het tijdelijke met het eeuwige had gewisseld was hij al tientallen kilometers verderop. Omdat parkeer garages tegenwoordig allemaal met camera's waren beveiligd had hij de SUV op een groot parkeerterrein achter een Walmart neergezet. Voordat de autoriteiten die hadden gevonden was hij al bij zijn volgende stap. Nauwgezet had hij alle vingerafdrukken weggeveegd. Hij droeg handschoenen maar Owen was een pietje precies. Hij lachte grimmig. Die ouwe was zo voorspelbaar. Hij zette nu alles in op zijn beveiliging maar hij zou er achter komen dat Owen niet voor één gat was te vangen.

Hij stapte uit en liet de sleutel in het slot zitten. gooide het portier dicht en liep naar het eind van het parkeerterrein waar een oude gedeukte Honda Civic op hem stond te wachten. Owen had het niet over zijn hart kunnen verkrijgen de SUV in brand te steken. Hij had een zwak voor auto's. De Civic startte gelijk. Nu eerst wat rusten en een hapje eten. En dan op zijn gemak uitzoeken waar de condoleantie en begrafenis ging plaatsvinden. Owen reed rustig het parkeerterrein af. De zon kwam achter de wolken tevoorschijn, het beloofde een mooie dag te worden.

 

Eva kroop onder Owen zijn arm vandaan , ging bovenop hem liggen en kuste hem op zijn voorhoofd.

'Je hebt niet verteld hoe het is gegaan.'

Owen streek een haarlok bij haar weg.'Er is niet veel te vertellen. '

Hij sloeg zijn sterke armen om haar heen en rolde haar om zodat ze onder kwam te liggen.

'Ik moet binnenkort een beroep doen op je vrouwelijke charme.'

Ze gleed met haar tong langs haar lippen en giechelde opgewonden.

'Dus we worden een team.'

'Een gelegenheidsteam,'antwoordde Owen glimlachend.'Vandaag of morgen laat ik je precies weten wat er van je wordt verwacht.'

Ze sloeg haar armen om zijn nek en trok zijn hoofd naar beneden. Haar mond was vlak bij zijn oor. 'Dan laat ik nu weten wat er van jou verwacht wordt.'

 

 Twee en twintig uur voor de begrafenis

 

Ik liep door het huis van Caldwin en verbaasde me over alle maatregelen die er waren genomen. Het huis was een onneembare vesting. Alles werd met camera's beveiligd en gewapende beveiligers deden regelmatig een ronde. Er waren twee toegangswegen die werden gecontroleerd door mobiele teams. Het duizelde me als ik eraan dacht hoeveel geld dit allemaal kostte. Toch had de oude man niet voor kunnen wezen dat zijn zoon was vermoord. En ik had het vermoeden dat die actie tevens het begin inluidde van Caldwin zijn ondergang. De moordenaar was slim genoeg om het niet hier tot een confrontatie te laten komen. Dus als hij iets van plan was ging dat onderweg gebeuren of bij de begrafenis.

In de verte zag ik Caldwin aan komen lopen. Hij werd vergezeld door zijn secretaris. Een kleine magere vent die onberispelijk was gekleed en altijd rond liep met een tablet onder zijn arm. Een bril met dikke glazen balanceerde op zijn neus.

Ze stopten en wachtten geduldig tot ik voor ze stond.

'En wat denkt u ervan,'vroeg Caldwin met een zweem van trots in zijn stem. Zonder zijn ogen van mij af te houden maakte hij een wijds gebaar met zijn armen.'Hermetisch afgesloten. Zo veilig als in de moederschoot.'

Het was een opmerking die ik niet goed kon plaatsten bij zo iemand als Caldwin. Ik had ook het gevoel dat hij van mij verwachtte dat ik hem of op een andere manier gerust moest stellen.

'Als er iets gaat gebeuren, 'zei ik behoedzaam.' Gaat het onderweg gebeuren, of op de begrafenis.'

Hij knikte.'Zover waren wij ook al, Mijnheer Lowman. '

Coldwin maakte een vaag gebaar naar de man naast hem die gelijk in de weer ging met zijn tablet.

'Op dit moment wordt de helft van het bedrag wat we hebben afgesproken op uw rekening bijgeschreven, 'zei de oude man.'Als, en daar ga ik van uit , ik nog leef na de begrafenis krijgt u het restant uitbetaald. '

Ik wist niet wat ik moest zeggen dus ik knikte alleen maar.

'Weet u,'zei de oude man in een zeldzaam openhartige bui.'Ik besef dat ik kwetsbaar ben en ik schaam er daarom niet voor mijn leven in uw handen te leggen. Er zijn nog een paar dingen die ik wil afronden in dit leven, daarom is mij er veel aan gelegen dit te overleven.'

'Het zou helpen als u weet van welke kant de dreiging komt,'zei ik.'Dan kan ik preventieve maatregelen nemen. Ik dat geval hoeft het niet tot een confrontatie te komen. '

De man schudde zijn hoofd. En wat hij toen zei verraste mij nogal.

' Ik ben niet helemaal eerlijk tegen u geweest. Ik weet wie mij dood wil hebben, Mijnheer Lowman. Wat ik heb gedaan, is zo gruwelijk dat ik de dood verdien .'

 

 Twintig uur voor de begrafenis.

 

Owen was al vroeg uit bed en zat neuriënd gebogen over de ochtendkrant. Zoals het een goed crimineel betaamt was er een hele pagina gekocht om het overlijden bekend te maken. Naast de talloze rouwadvertenties van familie, vrienden en bekenden was er ook ruimte gemaakt voor diegenen die nog afscheid wilden nemen. De gelegenheid was voorafgaand aan de begrafenis in de kerk van de Heilige Maagd Maria. Daarna ging de stoet naar de begraafplaats waar de teraardebestelling plaats zou vinden. Hij nam een flinke slok koffie en veegde bedachtzaam met de bovenkant van zijn hand over zijn mond. Ergens klopte er iets niet. Owen dacht na over wat hem te doen stond. Coldwin wist dat hij een doelwit was tijdens de begrafenis. Hij was wel oud, maar niet stom. Anders werd je in zijn beroep niet oud. Door iedereen te vertellen waar die criminele zoon van hem werd begraven kon hij net zo goed met een schietschijf op zijn rug rond gaan lopen.

Owen wist zeker dat de begrafenis ergens anders plaats ging vinden. Maar waar? Hij dacht aan Eva.

Ze moest haar charme weer in de strijd gooien. Alsof ze wist dat Owen aan haar dacht kwam ze binnen. Een glimlach krulde haar lippen toen ze de vastberadenheid op zijn gezicht zag.

'Je hebt mijn hulp nodig?'

Owen hief zijn armen in een gebaar van overgave.'Ik geef het toe. Zonder jou red ik het niet.'

Hij opende zijn armen en ze nestelde zich in zijn armen. Hun lippen vonden elkaar in een lange kus en haar vingers krulden door zijn haar.

Owen maakte zich met tegenzin van haar los en liep terug naar de krant op tafel. Eva volgde hem, sloeg een arm over zijn schouder en las de advertenties.

'Populaire jongen geweest.'

Owen schudde verbitterd zijn hoofd.

'Hij was een crimineel, een klootzak van het zuiverste water.'

Hij keek haar aan.

'Ik wil dat je het volgende voor me gaat doen. '

En Owen legde haar uit wat hij van plan was.

 

 

Achttien uur voor de begrafenis

 

'Zoals u zult hebben gezien heb ik een pagina gekocht in de krant voor de rouwadvertenties en

de condoleantie en begrafenis bekend gemaakt.'

Coldwin leek de laatste uren ouder geworden en zijn dikke haar witter. Zijn eeuwige secretaris zat naast hem bezig met zijn laptop. We zaten in een kantoor met uitzicht over zijn landerijen.

'Natuurlijk wordt uw zoon daar niet begraven. 'vervolgde ik.' Het is slechts bekend aan drie personen waar hij wel wordt begraven. U zelf, uw secretaris Melvin en ik. '

Er blonk een twinkeling in Coldwin zijn ogen.'Hoe minder,hoe beter. '

'Precies, hoe minder mensen op de hoogte zijn, hoe kleiner de kans is dat iemand zijn mond voorbijpraat. '

'En die andere begrafenis...?

Ik verwaardigde me een snelle glimlach. 'Figuranten en een stand in voor u, mijnheer Coldwin.

Mijn team heeft lang moeten zoeken, maar we hebben iemand gevonden die sprekend op u lijkt.'

Coldwin stond op en klopte me tevreden op mijn schouder.'Ik wist dat u een goede keus was. '

Hij wierp een snelle blik op Stark.

'Zorg ervoor dat hij een bonus krijgt. '

 

 Owen keek Eva ernstig aan.

'De zwakste schakel is zijn secretaris Melvin Stark. Hij is de vertrouweling van Coldwin. Ik weet dat ze vanavond eten in een duur restaurant. Coldwin heeft oude vrienden en familie over de vloer in verband met de begrafenis van zijn zoon. Dat is onze enige kans om informatie te krijgen. '

Eva zocht in haar tasje en haalde een rode lipstick tevoorschijn. Ze draaide de stift omhoog.

'Laat Melvin maar aan mij over. '

 

 Zestien uur voor de begrafenis

 

Toqueville stond bekend als één van de duurste restaurants van New York en als je er wilde eten moest je een paar maanden van tevoren reserveren, of heel veel geld hebben. En Coldwin had het laatste. Hij verwelkomde zelf zijn gasten bij de deur. Dat varieerde van een hartelijke omhelzing tot een stevige hand, afhankelijk van hoe dicht je bij de familie Caldwin stond.

Eva zat aan een tafeltje in een hoekje van een kleine zaal en verontschuldigde zich voor het feit dat haar vriend niet op was komen dagen. Ze stond op, nam haar tasje en vroeg aan een ober of ze nog even gebruik mocht maken van het toilet. Gedienstig wees hij haar de weg. In het toilet wat groter was dan Eva haar huiskamer en vol marmer en vergulde kranen zette ze snel de pruik uit haar tasje op en trok het kostuum van een serveerster aan. Ze had maar niet gevraagd aan Owen hoe hij daar aan was gekomen. Snel schikte ze haar jurkje en schort en bracht wat subtiele make up aan. Tot slot pakte ze een naald met insuline voorzichtig uit haar tas en verstopte die in haar schort. Na een laatste snelle controle knikte ze tevreden. Tijd om aan het werk te gaan.

In de keuken was het een drukte van belang. Grote stoomwolken hingen boven de ketels waar koks in roerden en af en toe met een lepel proefden. De grote rubberdeuren klapten achter elkaar open en dicht om bedienend personeel door te laten. Tot Eva's tevredenheid zag ze dat ze in niets verschilde van het andere bedienend personeel.

De chef kok die in het midden van de keuken stond trok zijn wenkbrauwen op toen hij Eva zag.

'Wie bent u, wat doet u hier .'

Het strekte hem tot eer dat hij al zijn personeel kende én hij hield niet van verrassingen.

Zijn stem klonk scherp en streng. Hij boog zich met zijn grote bovenlichaam naar haar toe.

'Ik werd gebeld door het uitzendbureau, of ik mij gelijk hier wilde melden, 'zei Eva zonder met haar ogen te knipperen.

'Ik moest helpen serveren bij het diner van de Heer Coldwin. '

Haar hart klopte in haar keel. Owen had haar verzekerd dat hij alles had geregeld.

Zonder zijn ogen van haar af te houden streek hij over zijn snor. Eva zag hem koortsachtig nadenken.

'Misschien heeft Yves het geregeld. Ga maar aan het werk. '

Gelijk schreeuwde hij weer orders naar een kok die even niets had te doen.

Rustig, alsof ze nooit iets anders had gedaan liep Eva naar een lange tafel waar een rij voorgerechten stond, bestemd voor de gasten van Coldwin. Owen had haar een foto laten zien van Stark te midden van een aantal mannen. Een lang, mager gezicht met achterover gekamd haar dat zuinig in de lens keek. Eva glimlachte. Ze had nog nooit een man ontmoet die bestand was tegen haar charmes.

Ze pakte vier schalen op en liep achter het andere personeel aan het restaurant in.

Coldwin zat aan het hoofd van een van de tafels en overzag de mannen en vrouwen die lachend en pratend zaten te eten. Stark zat een paar stoelen bij hem vandaan en liet alles zich goed smaken.

Onopvallend liep Eva naar hem toe met de schaal in haar hand en zette het voorgerecht aan de rechterkant van hem neer.

Ze boog zich opzij en bracht haar mond vlakbij zijn oor.'Mijnheer Stark. Mijnheer Coldwin heeft mij gevraagd u speciaal te bedanken voor uw inspanningen, 'fluisterde ze.'Over vijf minuten in het heren toilet. '

Hij verstarde en Eva zag aan zijn gezicht dat hij haar goed had gehoord. Ze glimlachte en knipoogde.

Toen stond ze weer recht en liep heupwiegend de kant van de toiletten op. Ze wist dat hij haar volgde met zijn ogen. Waarschijnlijk was er ook wel een sprankje achterdocht, maar ze hoopte dat zijn nieuwsgierigheid het ging winnen. Ze voelde of de ampul met naald nog in haar schort zat.

In het herentoilet was het stil. Haar hakken weerkaatsten op het marmer. Snel maakte ze de bovenste knoopjes van haar blouse los waardoor ze Stark als hij kwam een royaal uitzicht op haar borsten bood. Van de volgende minuten zou alles afhangen. Als hij niet op kwam dagen waren al hun voorbereidingen tevergeefs geweest. En de kans om af te rekenen met Coldwin was gereduceerd tot nul.

Ze deed de deur open van een van de toiletten en ging op de pot zitten. Seconden tikten weg en minuten regen zich aaneen. Haar handen waren klam en haar mond voelde droog. Net toen ze dacht dat hij niet meer kwam ging de deur open.

'Ik weet dat je hier bent. '

Het was Stark. Eva duwde de deur open en liep de wc uit met een verleidelijke glimlach op haar lippen. Stark zijn ogen stonden boos en zijn gezicht was strak van woede. Hij kwam tot net boven haar middel en zwaaide boos met zijn vinger.

'Wat is dat voor onzin dat Coldwin mij wilde bedanken. Wie ben je en wat wil je van mij? , '

Eva haar lippen trilden en er sprongen tranen in haar ogen.

'U heeft gelijk. Ik heb u zelf uitgezocht in de hoop wat geld te verdienen. Ik ben een prostituee. '

Een wellustige grijns gleed over zijn gezicht.'Dus ik had gelijk. Je bent gewoon een ordinaire hoer. '

Stark keek snel om zich heen alsof hij zeker wilde weten dat ze samen waren in het toilet.

'Ik vroeg me al af hoe je hier binnen was gekomen,maar... '

Hij trok een wc deur open en duwde Eva naar binnen.'We kunnen evengoed wat plezier maken nu je hier toch bent. Maar denk niet dat je er één cent voor krijgt.'

Hij strekte zich uit en liet zijn handen over haar borsten glijden.

'Wacht, wacht...'riep Eva zacht, met in haar stem een lichte paniek.

Ze draaide Stark om en liet hem op de pot zitten. Toen trok ze zijn broek op zijn enkels, deed haar rok omhoog en ging schrijlings op hem zitten. Snel trok ze de naald uit haar schort en nam de beschermdop eraf. Toen nam ze de bril van zijn neus en stopte die in haar schort.

Zijn donkere ogen boorden zich ongerust in die van haar. Eva zette de naald tegen zijn kloppende slagader en drukte haar bovenlichaam tegen hem aan zodat hij geen kant opkon.

'Als ik dit bij je inspuit ben je dood voordat je bij je vriendjes terug bent.'

Eva kan hem bijna horen denken. Ze voelde zijn stijve in zijn onderbroek. 'Wat wil je? '

Zijn stem was opvallend rustig maar vanuit zijn ooghoek keek hij naar de naald. Hij slikte moeizaam.

'Waar wordt de zoon van Coldwin begraven? '

Hij grimaste.'Gaat het daarom. Waarom denk je dat ik dat weet? '

Zweetdruppels parelden op zijn voorhoofd en zijn ogen schoten nerveus heen en weer.

Eva nam de naald even weg bij zijn nek en drukte hem iets in. Een doorzichtige vloeistof spoot omhoog.

'Geef antwoord, anders spuit ik het hele ding in je leeg. Wil jij je leven geven voor je baas? '

Zijn kleine lichaam probeerde onder Eva uit te komen maar hij was geen partij voor haar.

Hijgend gaf Stark zijn pogingen op. Hij ademde zwaar.

'Ik zal het je vertellen. Greenwood Cemetery, morgen tien uur. '

Eva lachte tevreden. Ze drukte haar bovenlichaam nog iets steviger tegen hem aan.

'En waar ligt hij opgebaard? '

'Bij Hallingworth, die verzorgd ook het transport naar Greenwood. '

Eva keek naar zijn ogen en luisterde goed naar de intonatie van zijn stem.

'Ik denk dat je de waarheid spreekt, 'zei Eva.'En daarom krijg je nu je beloning. '

Zijn ogen rolden in hun kassen toen ze over zijn kruis heen begon te schuiven. Stark probeerde haar tegen te houden en van zich af te duwen maar ze versnelde hijgend.

Achter haar deed iemand de deur open maar liet die gelijk geschrokken weer dicht vallen. Eva hoorde het niet.

Tandenknarsend kwam Stark schokkend klaar en Eva stapte van hem af en keek naar de natte plek in zijn onderbroek. Uit haar schort pakte ze zijn bril en zette die op zijn neus.

'Als ik jou was zou ik op zoek gaan naar een andere baan, '

 

Vier uur voor de begrafenis

 

Owen werd zwetend wakker. Hij hoopte dat de droom niet meer terug zou komen als hij had afgerekend met Goldwin. Nu moest hij elke keer opnieuw mee maken. In zijn droom zag hij weer voor zich hoe zijn vader zat vastgebonden op de stoel en Coldwin, een sigaret bungelend aan zijn lip tegenover hem. Bloed lag overal en zijn vader was meer dood dan levend.

'Je had je dit allemaal kunnen besparen, Joseph. Als je gewoon mijn vragen had beantwoord.'

Joseph probeerde zijn dichtgeslagen ogen open te krijgen en zijn lippen bewogen.

'Ik hoor je niet.'

Coldwin boog zich voorover met het pistool in zijn hand,zette de loop tegen het hart van de man en drukte twee keer af. Hij schokte in zijn stoel en stierf. De schoten weerkaatsten tegen de betonnen muren van het pakhuis.

Owen kromp in elkaar en schreeuwde de naam van zijn vader. Hij stond in het donker in het reusachtige pakhuis en wist dat hij te laat was.

 

Bij Hallingworth stond een grote grijze begrafeniswagen voor de deur. Owen had zijn Honda aan de achterkant van het gebouw geparkeerd. Hij keek op zijn horloge. Het was precies zeven uur. Hij gokte erop dat er op dit tijdstip niemand bij de kist was. Geholpen door het duister liep hij naar de deur en voelde dat die gesloten was. Natuurlijk. Uit zijn zak haalde hij een loper die hij ooit ergens op de kop had getikt en schoof die in het slot. Met een zachte klik ging de deur open. Snel glipte hij naar binnen en deed de deur achter zich dicht.

Owen haalde diep adem en keek om zich heen. Hij had een uur om zich voor te bereiden.

 

 Twee uur voor de begrafenis

 

 Coldwin keek om zich heen en wat hij zag stemde hem tevreden. Alle gasten waren gearriveerd en de begrafeniswagen stond klaar voor de rit naar de begraafplaats. Ik liep naar hem toe en ging naast hem staan. 'Alles loopt op rolletjes. '

'Dank zij u , mijnheer Lowman. '

Hij slikte iets weg.

'Ik ga nog even kijken bij mijn zoon. '

De deur stond wijd open en de dragers stonden klaar in de gang.

Coldwin liep de gang in en begaf zich naar de kamer waar de kist stond.

Zorgvuldig sloot hij die achter zich, liep naar de kist ,vouwde zijn handen en sloot zijn ogen.

Op dat moment verschoof de deksel zonder geluid enkele centimeters en de loop van een pistool kwam tevoorschijn.

'Coldwin, 'klonk een fluisterende stem.

Geschrokken opende de man zijn ogen.'Jij.. '

Er klonken twee ploppen en in het hoofd van Coldwin verschenen twee mooie ronde gaatjes naast elkaar. De oude man zakte door zijn knieën en viel opzij. Een dun straaltje bloed liep langs zijn wenkbrauwen op de grond.

Owen klom stijf uit de kist en schopte tegen het lichaam.'Je verdiende loon. '

Hij was gekleed in een uniform van Hallingworth. In zichzelf fluitend wandelde hij naar buiten waar een waterig zonnetje achter de wolken vandaan kwam.

Een lange, sportief gebouwde man staarde hem aan, aarzelde en deed een paar stappen naar voren.

Zonder op of om te kijken liep Owen stevig door terwijl hij de ogen van de man in zijn rug voelde branden. Een tevreden glimlach speelde om zijn lippen. Opdracht volbracht.

Dit artikel delen?
Pin It
  • Hits: 202

Gebruikerswaardering: 5 / 5

Ster actiefSter actiefSter actiefSter actiefSter actief
 

Ongeldige invoer

Ter controle je e-mailadres

Nomineer deze schrijver!

Bezoekers van Schrijverspunt kunnen 2 schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver 2019. Je kunt de schrijver van dit artikel nomineren door op de blauwe button te klikken.