Meedoen voor leden is gratis!
Korte verhalen

Het korte verhaal leent zich voor het type analyse waaraan literaire romans worden onderworpen, voor wat betreft bijvoorbeeld de verteltechniek. Een kort verhaal verschilt van de anekdote doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of nog andere aard. Poe vond dat een kort verhaal in een half uur tot twee uur, maar in elk geval in één keer moest kunnen worden uitgelezen en gericht moest zijn op het bereiken van een enkel effect. Jouw korte verhaal is ook welkom..

  1. Meedoen?
  2. Publicatie
Publicatievoorwaarden:
  • We stellen een inzending erg op prijs. Door inzending van een artikel (verhaal, gedicht, etc.) stem je in met deze publicatievoorwaarden.
  • Inzendingen dienen te voldoen aan de voorwaarden zoals aangegeven en van voldoende kwaliteit (grammaticaal en inhoudelijk) te zijn.
  • Agressieve, onwettelijke, lasterlijke, racistische, misleidende of anderszins ongepaste of irrelevante bijdragen, naar interpretatie van de redactie, zijn niet toegestaan. De redactie behoudt zich het recht voor om inzendingen, zonder opgave van redenen, niet te publiceren, resp. te verwijderen.
  • De auteursrechten van een inzending blijven te allen tijde bij de inzender.Schrijverspunt brengt geen wijzigingen aan in de tekst.
  • Inzenders mogen geen door rechten beschermde teksten of afbeeldingen plaatsen, tenzij deze zelf de eigenaar is van het respectievelijke recht van de betreffende tekst of afbeeldingen.
  • Het is andere partijen dan de redactie niet toegestaan bijdragen op Schrijverspunt te kopiëren, te bewerken of te publiceren zonder toestemming van de inzender of van de redactie.
  • Het plaatsen van persoonlijke informatie van derden (zoals e-mailadressen en/of telefoonnummers) is niet toegestaan.
  • Teksten, advertenties en links van promotionele dan wel commerciële aard mogen niet worden geplaatst.
  • De redactie is niet aansprakelijk voor de gevolgen, juridisch of in andere zin, van de activiteiten van leden op Schrijverspunt, noch in Nederland, noch daarbuiten. De inzender blijft als enige verantwoordelijk en aansprakelijk voor de inhoud van zijn/haar bericht(en).
  • Bij inzending hanteert Schrijverspunt de  actuele privacyregels.

Gebruikerswaardering: 0 / 5

Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief
 
Maanden voordat hij zijn baan kwijt zou raken, begon hij met solliciteren. Ruim tweehonderd brieven en inschrijvingen later zat hij nog steeds werkloos thuis. Vijf maal was hij voor een intake of sollicitatie gesprek uitgenodigd, hetgeen hem de mogelijkheid gaf de illusie in stand te houden dat het ooit zou lukken een betaalde baan te vinden. Maar hij begreep dat zijn kansen gering waren, want hij liep al tegen de zestig. Tijdens éen van zijn zoektochten naar voordeelaanbiedingen in supermarkten was hij onlangs een ex collega tegengekomen. Het betrof een vriendelijke vrouw van middelbare leeftijd, met wie hij het goed had kunnen vinden. Vol enthousiasme vertelde zij hem haar baan te hebben opgezegd om een bedrijf in parfums te beginnen. Dit bedrijf floreerde. Daarnaast bleek zij netwerkborrels te organiseren. Hij kreeg een uitnodiging voor de komende. Eenmaal thuis zocht hij een en ander na op internet en las dat deze borrels bezocht werden door managers, ondernemers en directeuren. Wat had hij daar als eenvoudig financieel medewerker te zoeken ? En bovendien: wat hield netwerken eigenlijk in ? Ik werk net, jij werkt net?  - Ik werk niet net, ik ben er juist mee moeten stoppen.-dacht hij.  Na enig nadenken belde hij haar om af te zeggen, maar zij verzekerde hem dat het hier een zeer gemêleerd publiek betrof,  waarbij zij hem zou introduceren. Op deze wijze zou hij in contact kunnen komen met iemand die misschien een baan voor hem had! Hij liet zich overhalen.  Uit zijn schamele garderobe koos hij kleding die hij als representatief beschouwde. Aan de linkermouw van het colbert ontbrak weliswaar een knoopje, maar dat zou volgens hem alleen opvallen als hij beide armen tegelijk omhoog bracht.

De netwerkborrel werd georganiseerd op de begane grond van een enorm vrijstaand en modern kantoorgebouw. Hij reed zijn auto de ondergrondse parkeergarage in en begaf zich naar de uitgang die volgens de bordjes naar de juiste locatie zou leiden. Een jonge vrouw in mantelpak sprak hem aan met de opmerking dat hij wel zou weten hoe de deur open moest. Gezamenlijk betraden zij een kleine hal. De deur naar de begane grond bleek inderdaad te zijn afgesloten. Hij stelde voor de lift te gebruiken, maar daarin bleken tot zijn verbazing alleen knoppen voor lager gelegen etages op het paneel te zijn aangebracht. Hij wees naar een naast de deur gelegen trappenhuis. Zwijgend beklommen zij de stenen trap en kwamen in het midden van een ruime hal uit.  Het mantelpak en hij liepen op de gastvrouw af.  Begroetingen volgden. De ex collega sprak haar vreugde over hun komst uit en verwees hen naar een bar achter het trappenhuis , alwaar zij fiches konden aanschaffen. Vervolgens draaide zij zich om en begroette nieuwe gasten. Uit hetgeen het mantelpak in de parkeergarage had gezegd kon hij afleiden dat ook zij voor het eerst deze locatie bezocht. Hij vroeg haar ernaar, maar zij keek hem verwonderd aan, om vervolgens bij hem weg te lopen en zich naar een groepje personen te begeven, dat om een hoog tafeltje heen stond.  Hij begaf zich naar de bar. Op een bord las hij dat fiches voor consumpties twee euro vijftig kostten. Voor deelname aan de barbecue werd tien euro gevraagd. Hij kocht een plastic muntje, dat hij terstond inruilde voor een glas bronwater. Vervolgens begon hij langzaam wandelend de omgeving te verkennen. Rechts naast de bar stonden lange tafels, links ervan was een lounge ingericht. Tegenover de trap naar de parkeergarage bevond zich een lage, open portiersloge met portier. Rechts hiervan zag hij de hoofdingang. Aan de linkerzijde werden door horecapersoneel glanzende schalen, bestek en manden met stokbrood op met witte tafellakens bedekte tafels geplaatst. De wanden van de begane grond bestonden uit doorzichtige panelen, maar het lukte hem niet de barbecues te ontdekken. Via twee open trappen, die  op de hal uitkwamen, verlieten talrijke medewerkers de bovengelegen etages. Het was omstreeks vijf uur. Hij telde zesentwintig aanwezigen. Via de parkeergarage en de hoofdingang verschenen voortdurend nieuwe gasten, zodat hij al snel de tel kwijtraakte.  Alle personen die hij zag klonterden samen tot groepjes. Behalve zijn gastvrouw, inmiddels het luidruchtige middelpunt van wel tien netwerkenden, kende hij niemand. De lounge was leeg. Hij nam er plaats op een bank en zette zijn glas op een lage tafel. Een schaakbord met stukken stond op het tafelblad. De koninginnen waren niet op het vak met dezelfde kleur geplaatst, zag hij. Nadat hij beide dames met de koningen van plaats had verwisseld, nam hij de voor de witte koning staande pion en verplaatste hem twee vakken voorwaarts. Hij keek om zich heen maar niemand had zijn actie gezien. De aanwezigen waren gevarieerd gekleed. Driedelige pakken, truien, spijkerbroeken, mantelpakjes, hoge hakken, gymschoenen.  Naarmate de alcoholconsumptie steeg, werden de gesprekken luider. Vrolijk gelach steeg uit sommige groepjes op.  Hij voelde de portier naar hem kijken en haalde zijn telefoon tevoorschijn, deed alsof hij een berichtje had ontvangen. Zou de man misschien vermoeden dat hij onuitgenodigd deze borrel bezocht? Uiteindelijk, zo overwoog hij, zou het toch meer mensen opvallen dat hij apart zat. Zijn gastvrouw zag en hoorde hij niet meer. Hij schatte dat er toch zeker zeventig mensen in de hal aanwezig waren. Horecapersoneel begon gefrituurde versnaperingen te presenteren. Tot zijn opluchting werd hij hierbij overgeslagen. Op zijn telefoon zag hij dat het bijna half zeven was. Zijn openingszet bleef onbeantwoord. De pion die hij had verplaatst liet hij midden op het bord staan.   Hij zou het liefst door de grond willen zakken, kwam overeind en daalde de trap naar de parkeergarage af. Stap voor stap  verdween hij uit het zicht van de aanwezigen, leek hij in de vloer te verdwijnen. Maar hij wist dat alleen de portier hem nakeek.     

Gilbert Keyzer
Dit artikel delen?
Pin It
Lezerspunt
schrijfwedstrijd agenda

Wil je ons ook ontmoeten op de sociale media?

Teksten en afbeeldingen van deze website mogen alleen met schriftelijke toestemming gebruikt worden. © Schrijverspunt 2018