Korte verhalen

Het korte verhaal leent zich voor het type analyse waaraan literaire romans worden onderworpen, voor wat betreft bijvoorbeeld de verteltechniek. Een kort verhaal verschilt van de anekdote doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of nog andere aard. Poe vond dat een kort verhaal in een half uur tot twee uur, maar in elk geval in één keer moest kunnen worden uitgelezen en gericht moest zijn op het bereiken van een enkel effect.

De waarschijnlijk meest uitdagende vorm van een kort verhaal is het flitsverhaal. Een flitsverhaal is een compleet verhaal in het kleinst mogelijk aantal woorden. Het moet een begin, midden en einde hebben en bij voorkeur een draai of verrassing aan het einde.

"Het meest beknopte en sprekend voorbeeld van een flitsverhaal is het verhaal dat Ernest Hemingway schreef."

Te koop: babyschoenen. Nooit gedragen.

Jouw zelf geschreven korte verhaal  of flitsverhaal is hier ook welkom. Een kort verhaal bij Schrijverspunt mag uit maximaal 500 woorden bestaan. Eerst inloggen s.v.p.

Leden van Schrijverspunt kunnen maximaal 4 schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver 2019. Je kunt de schrijver van dit artikel nomineren door op de blauwe button te klikken.
Een bosje sleutels liggen voor mij op de straat. Zal ik ze oprapen? Ik vraag mij af van wie ze zullen zijn. Tegenwoordig weet je het maar nooit.... De politie wil ze niet meer aannemen, dus wat moet ik er dan mee? Ze aanmelden bij de gemeente en ze thuis bewaren? Pfffff. Terwijl ik alle voors en tegens tegen elkaar afweeg zie ik een vrouw verward over straat lopen. Voorbijgangers spreken haar aan, maar ze heeft geen oog voor deze toeschietelijke burgers. Voor ik het weet ben ik haar uit het oog verloren en besluit ik de sleutels op te rapen. Ze zouden zomaar van deze mevrouw kunnen zijn. Als ik verder loop zie ik, niet ver van de plaats waar ik de sleutels vond een handtas liggen. Hij is aan de onderkant gescheurd en in mijn gedachte zie ik de sleutels hier uit vallen. Maar waarom ligt deze tas hier? Voor oud vuil weggegooid lijkt het wel. Ik ben benieuwd of er nog iets in de tas zit en daarom raap ik hem op. Hij voelt zwaar. Tot mijn verbazing zitten er nog allemaal spullen in! Zelfs een leesboek met de titel 'open slot'. Wel heel toepasselijk als je je sleutels kwijt bent want, die zitten als enige niet in deze gevulde tas. Mijn gezicht kleurt rood als ik mij besef dat ik ongegeneerd in iemand anders zijn tas aan het kijken ben. Ik droom weg bij het zien van de spullen. 'Duidelijk verloren' denk ik hardop. Helaas vindt ik niets dat mij kan vertellen aan wie deze tas toebehoord. Plots schrik ik op van een hels kabaal. Het zijn sirenes die mijn kant op komen. Dan zie ik de verwarde vrouw een winkel uit rennen. Daar zijn de alarmbellen voor. Ze heeft haar handen vol spullen die duidelijk niet betaald zijn. Nogmaals vraag ik mij af of deze tas aan haar toebehoord...... Nu loop ik over straat meet een kapot gescheurde handtas en een bosje sleutels die niet van mij zijn, en waarvan ik niet weet of ze bij elkaar horen. Wat als men denkt dat ik deze spullen heb gestolen? Nee, dat zal toch niet? Dat zou ik nooit...... Ik schrik. Uit het niets voel ik een hand op mijn schouder. Een vriendelijke stem vraagt mij waar ik haar handtas heb gevonden. Ze verteld mij dat ze hem in haar haast vast gestrooid moet hebben. Ze wil mij direct een vindersloon geven, maar dat wil ik niet. Ze bewijst dat de tas van haar is doormiddel van een foto die nog in de tas zit. Ik zie meteen dat zij het is samen met haar man, denk ik. Ik vraag haar of ze misschien ook een bosje sleutels is verloren. De vrouw kijkt naar de sleutels en schud haar hoofd. Ze bedank mij vriendelijk en loopt weg. Ik kijk naar de sleutels in mijn hand. Degene die ze verloren is kan niet met de auto weg en geen huis binnen, want beidde sleutels zitten aan dit sleutelbosje. Ik besluit naar de nabijgelegen parkeerplaats te lopen in de hoop daar iemand te treffen die op zoek is naar zijn sleutels. Daar zie ik tot mijn verbazing de vrouw van de handtas naast een auto staan. Ze is boos. Ze heeft nu pas de scheur in de tas ontdekt. Ze is haar sleutels kwijt.... Verwoed staat ze in de kapotte tas te graaien. Ik loop op haar af en laat haar nogmaals het bosje sleutels zien. 'Hoe kom jij aan mijn sleutels'! gilt ze luidkeels. "Je hebt ze zeker uit mijn tas gejat!" Ik kijk haar verbaast aan en wijs haar er op dat ik haar een paar minuten geleden dezelfde sleutelbos heb laten zien. Dan kleurt de vrouw tot achter haar oren, grist de sleutels uit mijn hand en stapt zonder nog een woord te zeggen in de auto en rijdt weg. Wat een rare dag heb ik vandaag. Opeens besef ik mij dat het vandaag vrijdag de dertiende is en ik moet er hard om lachen.
Dit artikel delen?

Graag je mening

Dit artikel is passend (tzt NIET verwijderen) - 0 stemmen
00

Elk kwartaal verwijderen we een aantal artikelen. Je kunt ons helpen door je mening te geven. Zo heb je invloed op de inhoud van Schrijverspunt

Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief
 
Teksten en afbeeldingen van deze website mogen alleen met schriftelijke toestemming gebruikt worden. © Schrijverspunt 2019
https://www.lekkerboek.nl/sitemap