Korte verhalen

Het korte verhaal leent zich voor het type analyse waaraan literaire romans worden onderworpen, voor wat betreft bijvoorbeeld de verteltechniek. Een kort verhaal verschilt van de anekdote doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of nog andere aard. Poe vond dat een kort verhaal in een half uur tot twee uur, maar in elk geval in één keer moest kunnen worden uitgelezen en gericht moest zijn op het bereiken van een enkel effect.

De waarschijnlijk meest uitdagende vorm van een kort verhaal is het flitsverhaal. Een flitsverhaal is een compleet verhaal in het kleinst mogelijk aantal woorden. Het moet een begin, midden en einde hebben en bij voorkeur een draai of verrassing aan het einde.

"Het meest beknopte en sprekend voorbeeld van een flitsverhaal is het verhaal dat Ernest Hemingway schreef."

Te koop: babyschoenen. Nooit gedragen.

Jouw zelf geschreven korte verhaal  of flitsverhaal is hier ook welkom. Een kort verhaal bij Schrijverspunt mag uit maximaal 500 woorden bestaan. Eerst inloggen s.v.p.

Leden van Schrijverspunt kunnen maximaal 4 schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver 2019. Je kunt de schrijver van dit artikel nomineren door op de blauwe button te klikken.

‘Toen ik nog in Luxemburg woonde’, begon mijn zoontje al spelend met de blokken zijn verhaal. Ik keek op van de krant en zei: ‘ja?’, ‘toen woonde ik bij andere mensen. Jij was niet mijn moeder. We praatten een soort Duits’. De krant legde ik met trillende handen weg. ‘Ik was een meisje en had een tasje en we gingen altijd naar de kerk. Ik was niet oud toen ik doodging.’

Het was even stil, daarna klonk weer het getik van de houten blokken. Het geluid dreunde in mijn oren, het hoge plafond van ons kleine appartement leek een meter naar beneden te zijn gekomen. ‘Trouwens, jullie hebben mij niet gekregen, ik heb papa en jou uitgekiest’. Heupwiegend op een zelfbedacht deuntje bouwde hij verder, terwijl ik een raam openzette.

De blokkentoren was inmiddels net zo hoog als hijzelf, hij kletste verder over deze herinnering, fantasie of wat het ook was: ‘Ik was heel lang ziek en ging toen dood. Ik heette Yvonne. Ik liep altijd in de wei achter ons huis. Om te gaan werken. Ik had een tasje (weer dat tasje). Op het plein voor ons huis is een fontein. Zullen we er eens heen?’ ‘Dat lijkt me een heel goed idee, Daan.’ ‘Maar ik denk niet dat jij de mensen daar verstaat.’ ‘Dat geeft niet schat, ik red me wel.’

Terwijl mijn hart tekeerging, trachtte ik rust uit te stralen toen ik de kaart van Luxemburg op de computer opzocht. Wat wist mijn bijna 3-jarige zoon van dat land? Wat wist ik er eigenlijk van? Hoe zou zijn vader hier op reageren? Hoe gingen we die reis aanpakken? Het liefste zou ik nu gelijk vertrekken….In gedachten verzonken, hoorde ik ineens: 'O ja, mam, ik lig daar ook begraven'.

 

Dit artikel delen?

Graag je mening

Dit artikel is passend (tzt NIET verwijderen) - 1 stemmen
10

Elk kwartaal verwijderen we een aantal artikelen. Je kunt ons helpen door je mening te geven. Zo heb je invloed op de inhoud van Schrijverspunt

Gebruikerswaardering: 5 / 5

Ster actiefSter actiefSter actiefSter actiefSter actief
 
Teksten en afbeeldingen van deze website mogen alleen met schriftelijke toestemming gebruikt worden. © Schrijverspunt 2019
https://www.lekkerboek.nl/sitemap