Klik hieronder op een van de mogelijkheden.

Van tafel

Het is zondagavond klokslag zes, de dochter zit al klaar aan de door haar gedekte tafel. Moeder is uren bezig geweest met het braadstuk. Ze weet precies hoe haar man zijn vlees graag heeft.
Vader gaat voor in het gebed 'Dank u God, voor deze spijzen' en na een afgemeten 'amen' mag er gegeten worden.
Hij snijdt het vlees met militaire precisie. Ieder krijgt drie gelijke plakken. Moeder schept daarna op elk bord de gekookte aardappelen vergezeld van rodekool met appeltjes.
'Moeder, mag ik de jus?' Vader giet de jus met grote golven over de aardappelen.
Er wordt in dit huis nooit veel gesproken, en tijdens het eten is de stilte heilig.
De dochter raakt het eten nauwelijks aan.
'Moeder, vader, mag ik alstublieft van tafel? Ik heb geen honger meer.'
'Je bent verexcuseerd.'
Wanneer ze naar de badkamer loopt, hoort ze de stilte beneden. Ze zet de kraan aan.

© elsbeth boom op .

Enthousiast over deze inzending? Deel je enthousiasme op sociale media m.b.v. onderstaande buttons.

Reacties:

Iedere bezoeker kan een reactie geven! Schrijvers stellen je tips en opmerkingen op prijs. Wil je automatisch een bericht ontvangen bij een reactie? Klik op de + boven de reacties.
30.10.22
Graag je feedback over de schrijfkwaliteit en schrijfstijl van deze inzending.
Schoolvoorbeeld show don’t tell!
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
29.10.22
Graag je feedback over de schrijfkwaliteit en schrijfstijl van deze inzending.
Beklemmend
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
29.10.22
Graag je feedback over de schrijfkwaliteit en schrijfstijl van deze inzending.
Om kippenvel van te krijgen.
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
29.10.22
Graag je feedback over de schrijfkwaliteit en schrijfstijl van deze inzending.
Indringend ijselijke sfeer. Geen wonder dat de dochter anorexia nervosa heeft. Heel knap gebracht, Elsbeth!
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
  • elsbeth boom 29.10.22
    dank je Helena. ik ben blij dat het overkomt. de aanleiding was dat ik opeens weer dacht aan een terloopse opmerking van een klasgenootje in de brugklas, dat zij nooit praatten tijdens het eten. ik was toen oprecht ontdaan. en dat gevoel moest in 150 woorden gegoten worden ...