Loading...
Feuilleton

Een feuilleton is een verhaal dat uit meerdere delen en afleveringen bestaat en over een langere tijd wordt uitgezonden of gepubliceerd.

Met een feuilleton verschijnt een groot verhaal in meerdere delen. Elke keer moeten mensen na het lezen of beluisteren van een stuk een tijd wachten op het vervolg. Door het gebruik van zogenoemde cliffhangers wordt het wachten een stuk spannender. Anders dan bij een boek of film kan men niet meteen verder kijken of lezen en moet er in spanning worden gewacht op het vervolg. Oorspronkelijk waren feuilletons de losse blaadjes als bijlage van een blad en later werden het vaste rubrieken over recensies, wetenschappelijk of culturele nieuwtjes en andere zaken. Inmiddels gaat een feuilleton vooral om romans, novellen en verhalen, ofwel fictie.

 

Je kunt hier ook jouw feuilleton toevoegen. Periodiek kun je dan een nieuwe 'aflevering' aanvullen. Gebruik elke keer dezelfde titel, maar voeg een afleveringsnummer toe.

Blog

Feuilleton

mijn leven vanaf 1943 (1)

Mijn opzet is mijn levensverhaal op papier te zetten tot mijn 83e jaar,ook deels op verzoek van anderen. Ik heb het een en ander meegemaakt ,maar toch mijn positiviteit behouden,daardoor hoop ik dat het jongere mensen een stimulans geeft,om niet ,gelijk depressief te worden.

De jaartallen van de gebeurtenissen kunnen wel eens afwijken,maar het is tenslotte een lange tijd geleden

Ik ben geboren in 1935 in Vlaardingen, maar daaraan heb ik maar weinig herinnering. Op een zeker moment verhuisden we naar Heemstede, ,ik was toen 5 jaar daar is ook mijn zuster geboren. De herinneringen daar waren vooral dat ik op mijn verjaardag een speelgoedvrachtauto kreeg en een reep chocolade,maar die reep was plotseling verdwenen en wie kregen de schuld,natuurlijke verhuizers,die ons verhuisden naar Den helder,maar achteraf bleek dat mijn moeder trek had en die heeft toen de reep opgegeten. mijn verontwaardiging kende geen grenzen,want zoiets doe je toch niet als moeder. In den Helder hebben we maar kort gewoon tot in 1943, want mn vader werd door zijn werk regelmatig overgeplaatst

In den helder sliepen wij boven en als er dan vliegtuiggeronk in de buurt was,werden we naar beneden geroepen om te gaan schuilen onder de vleugel die mijn ouders hadden staan . WIJ MOESTEN NAAR een zondagsschool en kregen 2 muntstukken,een voor de zondagschool en een mocht je zelf houden,ik ging er op een zondag naar toe,al omhoog gooiend met de munten,tot er een niet opgevangen werd door mij en in het water viel,dat is de munt voor de lieve heer riep ik toen(begin van het egoïsmen

Een tante die bij ons logeerde ging regelmatig naar het strand en verzamelde restanten van munitie (koper)wat er lag,nam het mee naar huis en bewaarde dit bij ons achter de bank .Naast ons woonde een ortskommandant van de Duitsers,die kwam op een zeker moment vragen,of wij wisten of er iemand was,wat wij missschien gehoord hadden,waar dat koper was van de afgeworpen bommen ,nee natuurlijk,maar je liep wel het gevaar dat de kinderen ondervraagd werden. Er was er in den haag een stichting ,de haagse bleekneusjes,die stuurden kleine kinderen naar Texel,waar ze werden op genomen in pleeg gezinnen. mijn vader kwam daarmee in contact met het gevolg dat wij vanuit den helder mee mochten naar Texel.

Daar aangekomen werden wij met een vrachtrijder op een platte wagen met een paard ervoor gebracht naar den hoorn,waar de a.s pleegmoeders mochten uitzoeken Ik kwam terecht bij een timmerman Kikkert met zijn vrouw,mijn broer bij de dominee en mijn andere broer ging naar eierland.Bij mijn nieuwe pleegouders kreeg ik gelijk verse melk met brood en spek,waarbij ik vroeg of dat alleen voor mij was,want dat kregen we thuis niet meer,alleen suikerbieten. Er was een pomp,waarbij water uit de grond werd gepompt en dat kwam boven in een reservoir terecht,ik kreeg de taak om 1200 slingeringen met de pomp te maken elke dag,dat waszeer vermoeiend maar daar raak je aan gewend.je vond het al belangrijk dat je goed te eten kreeg,op het bedrijf van mijn pleegvader was veel te beleven .mijn broers kwamen op visite en de oudste maakte van hout dat daar voldoende was op een zeker moment een dolk en legde deze na warm te maken op mijn schouder,waardoor ik gelijk een afdruk ingebrand kreeg. hij moest gelijk naar huis van mijn pleegvader,die dat niet waardeerde.

Op een zeker moment werd mijn pleegvader opgepakt en afgevoerd naar Assen,waar hij moest mee werken aan de bunkerbouw ,en mijn pleegmoeder is hem toen gevolgd.

Wij zijn toen terug gegaan naar onze ouders in den helder,en kort daarop verhuisd naar den Haag. In den haag hadden mijn ouders onderdak verschaft aan een Joodse jonge vrouw,die moest onderduiken.Die vrouw was vrij moeilijk te hanteren en ging steeds in de deuropening roken,wat gevaarlijk was. De ondergrondse wilde haar wel meenemen,maar dat vertrouwde mijn vader niet-Uiteindelijk heeft ze een poging tot zelfmoord gedaan bij mijn ouders,met de ambulance snachts vervoerd naar het ziekenhuis,waar ze is overleden.

De eerder genoemde vleugel werd door mijn ouders verocht aan een cafebaas in Den Helder voor een oude pian en een emmer boter,maar wast wil je het waas de hongerwinter en wij aten veel suikerbieten,waaar ze ook stroop van maakten.

Mijn moeder had bonnen gespaard en stuurde mij weg om suiker te halen,ik kreeg dit in een zak mee,maar helaas hield ik de zak ondersteboven,zodat ik met een klein beetje thuiskwam,dat was eigenlijk een groot probleem,maar ja het kan gebeuren.

Na enige tijd was er een erg nijpend tekort aan eten(alleen suikerbietenen bloembollen)Wij zaten op een dag savonds te eten,terwijl er niet genoeg was ,ik begon te zeuren omdat ik als kind nog trek had,mijn moeder was al licht overspannen en op dat moment stond ze op, trok haar schoen uit en sloeg naar mij,want er was geen eten,helaas bukte ik niet en de hak van de schoen verdween in mijn achterhoofd, met nare gevolgen voor mij. mijn vader besloot,toen,dat wij weer naar Texel moesten gaan waar wel eten was..

Via een kennis die poppendokter was in den haag gingen wij met een vrachtauto richting den helder,terwijl mijn moeder daarvoor een grote pot met hutspot had meegegeven. Vlak bij alkmaar kwam er een bombardement,waardoor wij gingen schuilen.In alkmaar zelf stopten wij savonds bij een school,waar wij via de gaarkeuken eten kregen.Er werd wel onderscheid gemaakt in de gaarkeuken die gevestigd wass in een gevorerd schoolgebouwd e kinderen kregen wit brood en volle melk wat dankbaar naar binnen gewerkt werd .savonds kwamen we aan in den helder,waar we konden blijven slapen bij een oud kollega van mijn vader.

De volgende morgen gingen wij met mijn vader naar de boot,waar onze vader achterbleef.Wij gingen aan boord van de Dr wagenmaker maar hadden alleen geen kaartjes.Op de boot was een duitse hogere militair met eenhond.mijn broer probeerde met zijn mondharmonica te spelen,waardoor plotseling de eerstgenoemde hond begon te janken,dit vond die duitser zoleuk,dat hij vroeg of mijn broer wilde doorspelen,daardoor d werden bij ons ook geen kaarten gekontroleerd,wat een geluk voor ons was.

Wij kwamen met z’n drieën aan op oudeschild te Texel,gelukkig hadden wij de overkant bereikt zonder reistickets en stonden daar met alleen onze kleren aan en een lange stok waaraan kleding hing,die gedragen werd door mij en de oudste broer .  We zijn  te voet naar den hoorn gelopen en hebben eerst nog bij een boer aangeklopt waar wij brood en melk kregen gelukkig konden we vlakbij den hoorn meerijden met de vrachtrijder. In den hoorn ging mijn ene broer naar Eierland naar de boerderij Johannes hoeve en mijn andere  broer  naar z’n pleegouders ongeveer 15 km vanaf den Hoorn. Bij het huis  van mijn pleegouders bleek echter alles dicht te zijn.. Ik wist echter dat de ouders van mijn pleegmoeder een boerderij hadden in Eierland(Pietershoeve) een boerderij van een collectieve organisatie. ik kon niet anders of ik moest er heen gegaan,Al liftend en lopend en bij andere mensen slapend ben ik daar gekomen en hier en daar wat melk afgetapt van de koeien die in de wei stonden. In Eierland aangekomen ben ik goed ontvangen door de ouders van mijn pleegmoeder, ik kreeg gelijk een eigengebakken boterham met dik spek,nu dat luste ik wel,want ik had 2 dagen niet zogoed gegeten. ik kreeg een eigen slaapkamer met een groot antiek bed waar als je erin stapte gelijk naar beneden  viel door het dikke matras dat zo veerde.

Er moest wel steeds melk gehaald worden in blikken melkbussen die ik op een bokkenwagen(eens gemaakt door mijn pleegvader)moest halen bij de  coöperatie wat een eind lopen was(  een weg  voor de Johannes hoeve waarook mijn oudste broer zat)

Eind 1944 kwamen mijn pleegouders terug en verhuisde ik  weer naar Den Hoorn.Maar de tijd werd grimmiger,De Duitsers controleerden meer en meer,kwamen ook langs .Een keer belde een Duitser aan terwijl ik in de schuur net kranten van de ondergrondse wegbracht,omdat ze kinderen niet aanhielden.In de duinen hadden de Duitsers  railsen aangelegd waarop lorries stonden(dat waren een soort kiepkarren),wij gingen dan s’nachts met een groep jongeren(kinderen) naar de duinen en maakten de remmen los van de lorries zodat ze naar beneden reden en ontspoorden. De volgende dag stond dan in de krant dat er sabotage gepleegd was. Het was gevaarlijk,maar daar stond je niet bij stil en de pleegouders wisten van niets.

Begin januari 1945 werd de situatie nog grimmiger. We hadden geen stroom .Het orgel van de kerk werd van lucht voorzien door het intrappen van 2 blaasbalgen,wat wij zondags moesten doen als er gezongen werd

We moesten ook oppassen omdat in het café naast ons NSB’ers woonden,die het niet zo nauw namen .Ook in jan 1945 kwam er een nieuw lading Duitsers met krijgsgevangen genomen Georgiër(russen), die te werk gesteld werden vooral in Eierland. Den Burg  en De Mok(vlak bij Den Hoorn). 

Daar de Georgiers wisten, dat als de oorlog afgelopen was zi j behandeld zouden worden als overlopers in Rusland.besloten zij op een zeker moment de Georgiër onder bevel van kapitein Loladse om in opstand te komen .kapitein Loladse is naar Den Hoorn geweest bij mijn pleegouders om het een en ander te bespreken. Ik kan me dat nog goed herrinneren,,daar ik nog van hem Russisch geld ontving voor mijn spaarpot.

2 dagen daarna is de opstand ontstaan zonder dat de texelnaren eigenlijk goed ingelicht waren.Het werd een hevige oorlog en ook in den hoorn werd een huis in brand gestoken omdat men er georgies in hadden  verstopt en de georgieswerden in het openbaar opgehangen bij de plaatselijke slager  op de hoek. Na 5 Mei 1945 hadden de georgiers het vliegveld veroverd op de Duitster,maar in Den Helder wilden ze geen maatregelen nemen om de georgies te helpen, bijde strijd die toen volgde is ook de kapitein loladse gesneuveld.

Op 15 mei kwamen de kanadezen ons bevrijden,waarbij wij van de schooljuf opgedost werden en de Canadezen met de tanks op gingen wachten bij de ingang van ons dorp den hoorn,onder het zingen van god save our noble king,omdat de groenteboer nobel heette.

Het viel iedereen op dat de Canadezen zeer vriendelijk waren en ze strooiden met sigaretten en eten De tanks werden geparkeerd achter het huis van de veldwachter tot ze weer wegreden naar den helder, Enige tijd later was het voor mij tijd om te vertrekken,dat ging met een rode kruis auto,die mij en anderen stond op te wachten bij de veerboot in den helder.Wij werden naar den haag gebracht,eerst bij een centrum van het rode kruis om ontluist te worden en daarna naar huis voor hereniging met de anderen familieleden.

Die samenvoeging was naar mijn idee heel koel ,toen mijnbroer terugkwam zei mijn moeder fijn dat je er bent,want dan kan je gelijk afwassen,ik moet er gelijk aan toevoegen,da mijn moeder net terug was uit een rustkliniek Ohra,waar zij,tot. een week voor onze terugkomst.verbleef wegens overspannenheid

in den haag ging ik naar de lagere school ,wasrbij een lange wegmoest lopen,de langste weg van nederland naar school de laan van meerdervoort.,zodat ik moe thuis kwam.Omdat ik veel te laat op school kwam,moest ik vaak voorstraf ineen boekenkast zitten.

we hebben eigenlijk nietzo lang in den haag gwoond,en dus verhuisden we naar scheveningenDaar heb ik een helewisselnde tijd gehad.

Ik moest naar een christelijke school.waar ik als een buitemstaander

eigenlijk werd behandelt.De kinderen daagden me vaak uit ik bedacht snel een list.Toen ik weer werd gesard door de groep op he schoolplein begin ik plotseling erg te vloeken dat de stukken eraf vlogen-. Nu dat was ongehoord op een christelijke school,dus vanaf dat moment lieten ze me met rust.

Met schoolcijfers was het niet goedgesteld,maar omdat mijn vader nogal streng was dorst ik niet met het rapport naar huis te gaan,dus heb ik de handtekening van mijncvader nagemaakt,alleen uitgesproken onder het raam van de hoofdonderwijer,die toekeek,dus dat was weer straf.

In die jaren was het erg in de mode voor de jeugd om ouwels,te eten dat is eetbaar..Ik had gelukkig een spaarpot,dus heb ik daar geld uitgehaald.

Ouwels is eetbaar papier wat om de gebakjes zat,,Dit geld heb ik dus gebruikt om een toeter met ouwels te kopen helaas had een buurman van mijn ouders dit gezien en het doorgegeven aan mijn vader.toen ik savond thuiskwam e was er niets aan de hand,maar toen ik op een zekere

tijd naar bed ging,kwam ik boven en zag dat mijn bed weg was oh zei mijn vader,je moet in de andere kamer slapen, daar stonden alleen twee schragen met een plank erop-. dan kon ik vast wennen, hoe het in de gevangenis was,want ik had mn geld volgens hem gestolen uit mn spaarpot,ik heb daar twee nachten op gelegen

Dit artikel delen?
Pin It

Feuilleton

  • Hits: 188
Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief
 

Nomineer deze schrijver!

Bezoekers van Schrijverspunt kunnen 2 schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver 2019. Je kunt de schrijver van dit artikel nomineren door op de blauwe button te klikken.