Feuilleton

Feuilleton

Een feuilleton is een verhaal dat uit meerdere delen en afleveringen bestaat en over een langere tijd wordt uitgezonden of gepubliceerd.

Met een feuilleton verschijnt een groot verhaal in meerdere delen. Elke keer moeten mensen na het lezen of beluisteren van een stuk een tijd wachten op het vervolg. Door het gebruik van zogenoemde cliffhangers wordt het wachten een stuk spannender. Anders dan bij een boek of film kan men niet meteen verder kijken of lezen en moet er in spanning worden gewacht op het vervolg. Oorspronkelijk waren feuilletons de losse blaadjes als bijlage van een blad en later werden het vaste rubrieken over recensies, wetenschappelijk of culturele nieuwtjes en andere zaken. Inmiddels gaat een feuilleton vooral om romans, novellen en verhalen, ofwel fictie.

 

Je kunt hier ook jouw feuilleton toevoegen. Periodiek kun je dan een nieuwe 'aflevering' aanvullen. Gebruik elke keer dezelfde titel, maar voeg een afleveringsnummer toe.

Blog

Julia 5

Alles begon om haar heen te draaien en ze voelde dat ze het opeens vreselijk koud kreeg. Maria drukte een kus op zijn voorhoofd.’Abel, ik ben het. Word wakker, alsjeblieft.’

Ze probeerde op te staan maar haar benen lieten haar in de steek. Ze barstte in huilen uit en liet haar hoofd op zijn borst liggen.

Jurgen stapte van de ladder af,veegde zijn handen af aan zijn broek en spuugde op de grond.

Hij was eigenwijs, wilde zelf op het dak en gleed uit.’

Maria keek versuft en met ongelovige uitdrukking op haar gezicht tot ze hem opeens aankeek met een van haat vervulde blik. Haar roodomrande ogen schoten vuur.

Jij...jij hebt hem vermoord. Je bent een vuile moordenaar.’

Ze kon zich niet meer beheersen en schreeuwend sloeg ze hem met alle kracht die ze had. Hij deed een paar stappen achteruit en haar vuisten maaiden in de lucht en ze gilde – een hoog geluid van tomeloos verdriet en wanhoop. Zonder moeite lukte het Jurgen haar op afstand te houden tot hij er genoeg van kreeg en haar met één welgemikte klap op haar kaak achterover deed slaan. Toen mikte hij zijn zware schoenpunt tussen haar ribben waardoor ze kreunend van de pijn in elkaar kromp. Haar ogen draaiden weg en het huilen brak abrupt af.

Langzaam kwam ze overeind en probeerde op handen en knieën van hem weg te kruipen. Ze verbeet de schrijnende pijn in haar borstkas maar na een paar meter lag ze kermend van de pijn stil.

Met de handen losjes langs zijn lichaam keek Jurgen belangstellend naar de pogingen van Maria om weg te kruipen.

Toen bukte hij zich, pakte een enkel stevig vast en zonder acht te slaan op haar geschreeuw van de pijn sleepte hij haar als een vuilniszak achter hem aan de stal in.

Maria raakte steeds meer in paniek. Ze probeerde hem te schoppen maar haar hoofd bonkte op de zandgrond en haar pogingen om zich ergens aan vast te houden mislukten.

Abel,’gilde ze.’Help...iemand...help!!’

Jurgen keek schamper om.’Die man van je kan je niet meer helpen. We zijn nu samen jij en ik. ‘

In de schemering van de stal zag ze zijn ogen glanzen. Alsof ze niks woog tilde hij haar op en gooide haar slappe lichaam op een tafel.

En nu ga ik afmaken wat die vent van je gisteravond is begonnen.’

Maria schudde haar hoofd toen de woorden van Jurgen tot haar doordrongen.

Nee, doe dat niet.’

Zweet parelde op haar voorhoofd en haar ademhaling ging sneller. Wanhopig probeerde ze haar broek vast te houden maar het was tevergeefs.

Hij gooide haar broek grijnzend weg. Daarna was het de beurt aan haar slip.

Een uur later liep er bloed uit een scheurtje in haar lip en keek Maria met een lege blik voor zich uit. Haar lange zwarte haar hing in slierten voor haar gezicht langs en was ze niet meer in staat zich te verzetten toen hij haar op haar buik draaide.

Jurgen hijgde licht van de inspanning die het had gekost Abel een leegstaande stal in te slepen. Op de betonnen vloer lagen koeien uitwerpselen en het stonk er verschrikkelijk. Hij haalde de herinneringen aan Maria weer naar boven. Haar neuken was geweldig geweest. Ze was nog strak en ze had zich verzet tegen hem, maar dat vond hij fijn. Nadat hij klaar was had hij een sigaret opgestoken en neergekeken op haar ontblote lichaam. Verdomd, al die jaren dat hij dat had gemist. Verbazingwekkend hoe snel hij de situatie naar zijn hand had weten te zetten. Drie dagen op vrije voeten en gelijk al onderdak en een vrouw waarmee hij had kunnen doen waar hij al die jaren alleen maar van had kunnen dromen.

Dit was nog maar het begin. Over een tijdje zou ze wensen dat ze dood was, net zoals die waardeloze man van haar. Hij smeet zijn peuk op de grond en zette zijn hak erop. Tijd om aan het werk te gaan. Zonder plichtplegingen sleepte hij de bewusteloze Maria naar de stal waar Abel al lag en sloot de deur af.

Het was tijd om zich in te gaan leven in zijn nieuwe rol als Abel.

Tientallen koeien loeiden onrustig en trokken aan hun kettingen. Jurgen wreef peinzend over zijn kin. Die beesten moesten natuurlijk worden gemolken maar hij had geen idee. Zijn hersenen werkten razendsnel. Hij moest er alles aan doen om ervoor te zorgen dat zijn dekmantel zo lang mogelijk intact bleef.

Hij draaide zich om en haastte zich naar de kleine stal.

Knarsend draaide de sleutel in het slot.

Maria opende haar ogen en het eerste waar ze zich gewaar van werd was de stank en de kou. Flarden van herinneringen kwamen boven drijven en gelijk sloeg de paniek toe. Met een wilde kreet van angst realiseerde ze zich dat ze bloot was en dat ze was overgeleverd aan de grillen van een krankzinnige.

Ze wist het toen hij op de ladder stond en haar aankeek met een gewetenloze blik in zijn ogen. Een snik in haar keel welde op toen ze haar hand op Abel zijn hoofd legde en besefte dat hij dood was. De angst die ze al voelde toen de man hun terrein opliep was bewaarheid geworden. De energieke en opgewekte Abel die altijd voor haar klaar stond was niet meer. Dat betekende dat ze er nu alleen voor stond. Kreunend kwam ze overeind en vond in de schemering haar kleren. Snel trok ze die aan terwijl ze ondertussen probeerde haar gedachten op een rijtje te krijgen.

Ze moest op zoek naar een wapen, iets om zich te verdedigen. Maria wist dat ze in een gevecht geen schijn van kans maakte, maar als ze iets in haar handen kreeg was er een klein kansje dat ze dit overleefde.

Tot het zover was moest ze proberen hem niet boos te maken en toe te geven aan zijn eisen.

Ze voelde zich misselijk en door de stress had ze een bonkende hoofdpijn.

Tranen drongen zich op maar ze slikte ze weg. Het was nu geen tijd om toe te geven aan haar verdriet. Eerst moest ze zorgen dat er zo snel mogelijk een einde kwam aan deze nachtmerrie.

Opeens hoorde ze de sleutel in het slot en gelijk werd de deur open gegooid.

Meekomen,’commandeerde hij.

Haastig wrong ze zich langs hem heen en keek hem aan van opzij.

Hij staarde haar aan zoals een kat naar een vogeltje keek.

Je gaat aan het werk, de koeien moeten worden gemolken,’zei hij kortaf.

Haal je niets in je hoofd, ik houd je in de gaten.’

Maria hoorde het klaaglijk loeien en versnelde haar pas. Geroutineerd sloot ze de beesten aan op de apparatuur aan terwijl hij haar nauwlettend in de gaten hield.

Wanneer wordt die melk opgehaald?’

Maria probeerde haar stem zo vast mogelijk te laten klinken.

Om de dag, altijd door dezelfde chauffeur.’

De klap kwam hard, snel en onverwacht. Met een kreet van pijn viel Maria op de grond en voelde bloed in haar mond. Hij greep haar haar en trok haar hoofd achterover. Tranen van de pijn schieten in haar ogen.

Haal het niet in je hoofd iets te laten merken,’siste hij,’ als hij iets vraagt zeg je dat Abel weg is voor familie bezoek.’

Zijn alcohol adem schampte Maria haar gezicht.

Sta op en ga verder met melken. Als je daar klaar mee bent heb ik iets anders voor je.’

Bevend over haar hele lichaam stond ze op en met een waas van tranen voor haar ogen controleerde ze de slangen van de machine.

Tevreden keek Jurgen haar aan. In zijn hoofd was een plan zich aan het ontwikkelen.

Hij had de overlijdenskaart gezien en de brief gelezen waarin Abel en Maria werd verzocht Julia op te vangen. Maria moest bellen en zeggen dat het goed was.

Hij grijnsde en keek haar aan.

Je mag zo gaan bellen dat jullie alles klaar maken voor de komst van jullie lieve nicht.’

Zijn woorden troffen Maria als een donderslag. Ze was Julia helemaal vergeten en de gedachte wat hij met haar ging doen deed haar de rillingen over haar rug lopen. Haar mond voelde droog als zand en het laatste restje weerstand sijpelde weg.

Hoe kon ze hem tegenhouden...wat kon ze beginnen.

Woede en angst gaven haar reuzenkracht. Als ze hem tussen zijn benen schopte ging hij neer en als hij eenmaal lag, dan…

Jurgen werd verrast door de aanval maar ze schopte mis en raakte zijn knie. Gelijk rende ze weg en hoopte erop dat hij niet zo snel was nu ze hem had geraakt.

Met een grauw van woede zette Jurgen de achtervolging in.

Maria keek om en zag tot haar schrik dat hij haar al op een paar meter genaderd was.

Haar zij stak en haar longen piepen. Nog even en dan was ze in huis en kon ze zich barricaderen. Haar schoenen roffelen op het hout van de veranda en haar hand lag op de deurknop toen ze een explosie van pijn voelde. Voor ze het wist lag ze languit en voelde ze bloed lopen uit een wond op haar achterhoofd.

Zwaar ademend boog Jurgen zich over haar heen en gooide achteloos de steen weg.

Hij had een bijna waanzinnige blik in zijn ogen en trok haar hoofd aan haar haren omhoog.

Alsjeblieft,’fluisterde Maria.’Het was niet mijn bedoeling, om...’

Houd je bek,’snauwde hij.’kom overeind, anders sleep ik je aan je haren naar binnen.’

Maria voelde dat ze diep in de ellende zat en snikkend krabbelde ze overeind. Steun zoekend aan de stoelen slaagde ze erin te gaan zitten.

Hier kan het ook.’

Jurgen pakte een telefoon uit zijn zak, gelijk met de brief.

Ik kan nu niet bellen, mijn mond is te droog,’zei Maria schor,’ mag ik wat drinken.’

Zonder te antwoorden keek hij haar achterdochtig aan. Toen liep hij naar de keuken, kwam terug met een glas water en drukte die in haar hand.

Gulzig dronk ze en keek hem aan, even krulden haar lippen in een dankbare glimlach. Plotseling sloeg ze het glas kapot op de rand van de stoel en razendsnel bracht ze schreeuwend van woede de kapotte rand naar zijn gezicht.

Tot haar voldoening zag ze dat ze erin was geslaagd een flinke snee in zijn wang te maken. Vloekend liet Jurgen alles vallen en drukte een hand tegen zijn wang, het bloed sijpelde tussen zijn vingers door.

Hier krijg je spijt van, kutwijf,’brulde hij buiten zinnen.

Met de moed der wanhoop rende ze naar binnen en smeet de deur achter zich dicht.

De angst gaf haar vleugels en met drie treden tegelijk rende ze de trap op naar de slaapkamer.

Happend naar adem draaide ze de deur op slot en schoof met inspanning van al haar krachten een kast voor de deur. Toen zakte ze huilend in elkaar en verborg haar gezicht in haar handen.

Ze luisterde en probeerde het gebonk van haar hart te onderdrukken. Van beneden af drong geen enkel geluid tot haar door.

Maria haalde hortend adem, stond op en boog zich over de kast heen. Trillend over haar hele lichaam drukte ze haar oor tegen de deur.

Niets. Hoe kon dat? Het zweet brak haar aan alle kanten uit. De onzekerheid maakte haar gek.

Ze wist zeker dat hij niet niet zo zwaar was gewond dat hij was uitgeschakeld.

Maar ze bleef waar ze was. Opeens hoorde ze Max buiten blaffen. Haar hart sprong op. Max!! Misschien had hij de man aangevallen. Haar lieve Max die nooit een vlieg kwaad deed en haar nu te hulp schoot.

Op dat moment versplinterde achter haar het raam en met een triomfantelijke grijns op zijn bebloede gezicht sprong Jurgen de slaapkamer in.

Gillend deinsde Maria achteruit. Ze sloeg woedend van zich af maar zijn sterke vingers sloten zich om haar keel en drukten, drukten tot ze geen adem meer kreeg.

Voordat ze het bewustzijn verloor wist ze waarom Max blafte. Hij had geprobeerd haar te waarschuwen.

Maria knipperde met haar ogen en wachtte tot de waas wegtrok. Haar achterhoofd bonkte en haar strottenhoofd voelde pijnlijk aan, ze was bang dat ze niet kon slikken.

Ze lag op bed en zag de ladder tegen het kapotte raam staan. Een harde wind bolde de gordijnen en ze voelde de kou over haar lichaam strijken.

Maria nam rustig de situatie in zich op. Ze voelde zich op een af andere manier kalm en helder. Als ze ging sterven had ze zich daar bij neergelegd. Ze zou Abel terug zien en de ellende waar ze in terecht gekomen was achter zich laten.

De kast die ze voor de deur had geschoven was opzij en de deur stond wijd open. Verbaasd kwam ze half overeind en gedachten gingen razendsnel door haar hoofd. Was de man weg gegaan?Lag hij in huis ergens dood te bloeden. Die gedachte verwierp ze gelijk weer. Jurgen was wel verwond maar niet zo ernstig dat hij er aan dood ging.

Opeens bevroor het bloed in haar aderen,ze hoorde iets rammelen. Met ingehouden adem keek ze naar haar blote voet waar een ketting omheen zat. Ze volgde de ketting en zag dat het andere eind vast zat aan een van de bed poten.

Een jammerkreet ontsnapte aan haar lippen, ze kon niet ontsnappen. En op dat moment hoorde ze slepende voetstappen. Ze verkrampte bij de gedachte opnieuw te worden geconfronteerd met dat monster en Maria begon te gillen…

Dit artikel delen?
Pin It
  • Hits: 228
(Gemiddelde waardering 5 met 1 waardering(-en)

Login of registreer om een reactie te plaatsen

Wil je deze schrijver nomineren!

Bezoekers van Schrijverspunt kunnen 2 verschillende schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver 2019. Je kunt de schrijver van dit artikel nomineren door op de groene button te klikken.

Dank voor je nominatie!

Elke bezoeker van Schrijverspunt kan schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver. In totaal mag elke bezoeker 2 verschillende schrijvers nomineren over heel 2019. Nomineren is mogelijk tot 31 december 2019.

Omdat we streven naar een eerlijke nominatie voor Talentvolle schrijver 2019 controleren we elke nominatie op geldigheid. Ongeldige nominaties tellen niet mee in de score en verwijderen we.

Om de geldigheid van een nominatie te controleren vragen we je hieronder je e-mailadres in te vullen.  We garanderen dat we dit emailadres niet aan derden verstrekken en slechts gebruiken voor controle. Na afronding van de nominatie verwijderen we  dit e-mailadres.
Ongeldige invoer

Alle gepubliceerde inzendingen

Geef een waardering voor een artikel
Schrijvers stellen je waardering en/of commentaar bij een artikel erg op prijs!

Hoogste beoordeelding:

Schrijfwedstrijden

Water & Dorst

Je tong als leer, je stem schor en je hoofd daas. Je snakt, je hunkert, je wil! Verlossing. De oase die opdoemt uit de winderige zandvlakte die Dagelijks Leven heet. Je eigenste schrijftafel! De…

Boekentip

Top 10 : Meest gelezen

BookBuster