Feuilleton

Feuilleton

Een feuilleton is een verhaal dat uit meerdere delen en afleveringen bestaat en over een langere tijd wordt uitgezonden of gepubliceerd.

Met een feuilleton verschijnt een groot verhaal in meerdere delen. Elke keer moeten mensen na het lezen of beluisteren van een stuk een tijd wachten op het vervolg. Door het gebruik van zogenoemde cliffhangers wordt het wachten een stuk spannender. Anders dan bij een boek of film kan men niet meteen verder kijken of lezen en moet er in spanning worden gewacht op het vervolg. Oorspronkelijk waren feuilletons de losse blaadjes als bijlage van een blad en later werden het vaste rubrieken over recensies, wetenschappelijk of culturele nieuwtjes en andere zaken. Inmiddels gaat een feuilleton vooral om romans, novellen en verhalen, ofwel fictie.

 

Je kunt hier ook jouw feuilleton toevoegen. Periodiek kun je dan een nieuwe 'aflevering' aanvullen. Gebruik elke keer dezelfde titel, maar voeg een afleveringsnummer toe.

Blog

Julia 2

Julia stapte uit de taxi en keek aarzelend naar het adres wat op het papiertje stond dat haar zes uur geleden in de handen was gedrukt. Ze stond op het zandpad bij een oud houten hek waar een scheef nummerbord aan hing.

24.

Ze betaalde de chauffeur die de twee koffers en een tas uit de kofferbak haalde en voor haar neerzette. Toen tikte hij aan zijn pet, kroop achter het stuur en verdween in een wolk van opstuivend zand en uitlaatgassen.

Geen enkel geluid drong tot haar door. Zuchtend gooide Julia de tas over haar schouder, tilde de koffers op en glipte langs het hek heen. Haar hart bonsde in haar keel en ze voelde haar handen klam.

Tussen de bomen zag ze na een paar minuten het verweerde dak van een huis en drong het geluid van koeien tot haar door.

Opeens liet ze de struiken en bomen achter zich en ontvouwde zich voor haar ogen twee lange gebouwen met hekken rondom een weiland. Een groot woonhuis met een veranda domineerde het geheel.

Julia hoorde hem eerder dan dat ze hem zag. Geblaf klonk uit de struiken en een grote zwart witte hond brak er doorheen en rende op haar af, legde zijn oren plat en jankte. Zijn grote bruine ogen keken naar haar op en zijn witte tanden blikkerden vervaarlijk.

Hij sprong met de tong uit zijn bek om haar heen en in het huis ging een deur open. Een grote, brede man verscheen in de opening en met een harde schreeuw bracht hij de hond tot orde.

'Hij doet niets. Als waakhond is ie waardeloos.'

Langzaam liep hij de vier treden van het trapje af en bleef staan met de handen in zijn zij.

'Zo, daar ben je dan.'

Hij staarde haar aan en spuugde naast zich op de grond.

'Je lijkt sprekend op Harold. Geef mij je koffers maar.'

Hij had dik,blond haar, een gegroefd gezicht met priemende bruine ogen en grove gelaatstrekken. Zo te zien verkeerde hij in een goede lichamelijke conditie.

Julia zette de koffers neer en keek om zich heen. Een koude wind stak op die rukte aan haar jas.

'Kom mee naar binnen, dan laat ik je kamer zien.'

Hij tilde de koffers op en liep voor haar uit het huis in.

Ergens in de verte hoorde ze een trein, op weg naar zijn bestemming. Julia beet op haar onderlip en dacht aan het huis waarin ze vroeger woonde, midden tussen de winkels en de school in de buurt. Ze besefte dat die tijd nu voorgoed achter haar lag.

Ze liep achter haar oom het donkere huis binnen. Achter haar sloeg de deur dicht.

Julia onderdrukte een zucht en liet zich op de rand van het houten bed zakken. Vol ongeloof keek ze om zich heen. Alles wat er stond aan meubels leek bij het grof vuil weg te zijn gehaald.

Het was bijna net zo groot als haar oude kamer. Dat was het enige positieve. Aan de muur hingen een paar vergeelde schilderijen en oude filmposters. Haveloze gele gordijnen hingen voor de ramen en op de vloer lag versleten vloerbedekking.

Tegen de muur stond een grote kast met planken en hangers. Ze voelde een misselijkmakend gevoel uit haar maag omhoog komen. Hoe moest ze hier haar dagen gaan vullen? Toen Thea het haar enthousiast voorstelde leek het een geweldig idee maar het laatste wat ze nu wilde was hier blijven. De kamer zag er treurig uit en het enige wat Abel had gezegd was dat ze zes uur gingen eten. Daarna liep hij weg en had Julia hem niet meer gezien. En waar was tante Maria?

Haar hoofd zal vol vragen en niet voor de laatste keer vroeg ze zich af waarom haar dit was overkomen.

Ze rommelde in haar tas, vond haar mobiel en deed hem aan. Gespannen keek ze op het schermpje. Een waas trok voor haar ogen en trillend van woede smeet ze het toestel op bed. Ze had geen bereik.

Boos liet ze de koffers en haar tas voor wat die waren en beende de kamer uit.

Het huis was donker en rook muf. In de grote huiskamer tikte een klok aan de muur de minuten weg. Geen enkel geluid van buiten drong tot haar door.

Opeens zag ze op een tafeltje een telefoon staan. Met een kreet van opluchting sprong ze er op af en nam de haak van het toestel.

Tot haar verbijstering hoorde ze geen kiestoon. Een golf van woede overspoelde haar. Julia ademde zwaar in en uit en kneep zo hard in de hoorn dat die kraakte.

Ze gooide de hoorn hard op de haak terug en slikte. Julia keek om zich heen en haalde een vinger over de kast en over de stoelen. Haar vinger was zwart. Vreemd.

Gespannen liep ze de kamer uit de trap omhoog. Aan de muur zag ze gele vierkanten waar waarschijnlijk foto's hadden gehangen. Wie had die weggehaald en waarom?

De deur van haar kamer stond nog open. Ze probeerde de andere twee deuren maar die waren op slot.

Op dat moment hoorde ze buiten een auto stoppen. Ze rende naar haar slaapkamer raam en zag haar oom uit een auto stappen. Hij smeet het portier dicht en liep de veranda op. Snel rende ze de trap af en haar adem stokte.

Krakend ging de deur open en zijn massieve gestalte vulde de kamer.

'En Julia, wat vind je ervan?'

Trillend van woede balde ze haar vuisten en liep naar hem toe. Tranen sprongen in haar ogen.

'Wie bent u. Waar is tante Maria? En waarom kan ik niet bellen? Waarom...'

Hij glimlachte en liep langs haar heen naar de keuken.'Waarom ben je zo boos?'

'Boos?'

Stijf draaide ze zich op haar hielen om.'Ik ben niet boos,'siste ze.'Ik ben woest. Ik wil dat u me nu gelijk terug brengt naar het station. Ik blijf hier geen minuut langer.'

Abel trok rustig de koelkast open, nam er een flesje bier en trok die open.

Toen liep hij langzaam op haar af. Zijn ogen flikkerden.

'Je moet dankbaar zijn,verwend nest. Ik stel mijn huis voor je open en dit is je dank?'

Hij grauwde bijna en zijn ogen knepen samen.

'Ben je er te goed voor soms? Is dat het?'

Hij zette het flesje op het aanrecht,onverwacht greep hij Julia bij de schouders en schudde haar door elkaar.

'Luister naar wat ik je zeg. Je bent nu hier en je doet wat ik zeg. Begrepen?'

Ontzet en vol ongeloof staarde Julia hem aan.'Maar...waar is tante...ik begrijp het niet. Thea had gezegd...'

Abel liet haar los , viel op een stoel en wees met een grote vinger naar haar.

'Mijn vrouw is er voor een paar dagen tussenuit. Wees blij dat wij je wilden opvangen. Morgen laat ik je de boerderij zien en leg uit wat je moet doen.'

Hij nam een flinke slok uit de fles en veegde met de bovenkant van zijn hand over zijn mond. Abel wierp haar een waarschuwende blik toe.

'En mocht je het in je hoofd halen weg te lopen, vergeet dat maar. In het donker kom je niet ver. Bovendien loopt Jack buiten.'

Sprakeloos over het onrecht dat haar werd aangedaan draaide Julia zich om en vluchtte weg. Haar hart bonsde als een razende en de adrenaline stroomde door haar lichaam.

Weg...ze moest hier weg. Ze was in een nachtmerrie beland. Julia ademde diep in en uit en probeerde zichzelf in bedwang te houden. Ze smeet de slaapkamerdeur open, greep haar koffers en tas van het bed en trok haar jas aan.

Toen rende ze met bonkend hart door de gang terug naar de huiskamer.

Buiten begon het te schemeren en binnen trok alles zich terug in de schaduwen.

Ze zou eisen dat hij haar terug bracht, anders...

Abel stond groot en grimmig in de deuropening met de armen over elkaar.

'Breng me terug,'zei ze zo rustig mogelijk. Maar haar hart bonkte in haar keel en de tranen stonden in haar ogen.

'Als u me nu terug brengt beloof ik u dat ik het er niet over zal hebben met Thea.'

Sneller dan ze voor mogelijk had gehouden was hij bij haar en sloeg haar met zijn vlakke hand in haar gezicht.

Julia gilde van angst toen ze opzij sloeg door de kracht van de klap. Ze voelde haar wang branden en huilde van de schrik.

'Ik het het helemaal gehad met je,'schreeuwde Abel.'Jij verwend nest. Ik zal je leren wie hier de baas is.'

Zonder moeite tilde hij Julia op en smeet haar ruggelings op de tafel in de eethoek.

Zijn ogen glommen en zijn mond vertrok in een wellustige grijns.

Voordat het goed en wel doordrong tot Julia wat er stond te gebeuren merkte ze dat haar broek ruw werd uitgetrokken en sterke vingers haar slipje stuk scheurden.

'Alstublieft...doe het niet,'smeekte ze met alle kracht die ze nog in zich had. 'Laat me gaan.'

Julia sloot haar ogen en probeerde haar benen bij elkaar te houden, ze probeerde hem te schoppen en kronkelde haar lichaam.

Grommend trok Abel haar naar zich toe en haar benen uit elkaar. Julia besefte wat er ging gebeuren en hoopte dat het snel gebeurde. Ze voelde zich uitstijgen uit haar lichaam en keek van bovenaf onbewogen toe wat er gebeurde.

Ruw drong hij bij haar naar binnen, groot ,dik en keihard. Vertwijfeld vroeg ze zich af of haar vagina hem wel helemaal kon verwerken.

Tranen welden op en stroomden over haar wangen toen hij haar begon te neuken.

'God, wat ben je strak,'schreeuwde hij.'Ik ga je helemaal suf neuken.'

Zijn penis gleed keer op keer langs de wanden van haar vagina , steeds sneller en dieper.

De pijn die ze ondervond was bijna ondraaglijk.

Hij trok aan haar haren haar hoofd overeind en hun ogen ontmoeten elkaar.

'Je bent nog maagd,'siste hij.'Niet voor lang meer.'

De pijn aan haar haren was bijna te erg. Gelukkig liet hij haar los waardoor haar hoofd terugviel op tafel.

Ze voelde zijn pik hevig schokken en samentrekken. Hij voerde het tempo op en gooide zijn hoofd achterover. Kreunend kwam hij explosief in haar klaar en trillend gleed hij uit haar.

'Kom van de tafel af,'beval hij. Snikkend deed Julia wat hij haar opdroeg.

'Doe je mond open.'

Ze schudde walgend haar hoofd en kreeg zo'n harde klap dat ze bang was dat haar tanden los kwamen te zitten. Jammerend en machteloos opende ze haar mond en ze voelde hoe de slappe penis bij haar binnen drong.

Sperma vermengde zich met haar eigen speeksel.

'Neem hem in je mond en lik hem schoon.'

Murw gebeukt deed ze gelijk wat hij vroeg.

Ze slikte en voelde een ijskoude rilling over haar rug lopen. Bevend over haar hele lichaam nam ze hem in haar mond, trok hem weer terug en likte met haar tong over de eikel en de penis.

'Over de hele lengte, 'instrueerde hij haar op ijzige toon.'En stop hem weer terug in mijn broek als je er klaar mee bent.'

Geduldig bleef hij staan tot dat Julia zijn rits en ceintuur weer dicht had gedaan.

Ze keek met betraande ogen naar hem op.

'Goed gedaan.'

Hij beval haar op te gaan staan.

'Als ik je roep , dan kom je,'zei hij dreigend.' Ik ben je baas en je lichaam is van mij. Is dat duidelijk?'

Julia knikte zwijgend. Ze zou alles beloven en doen als hij maar ophield met slaan.

'Ga naar boven. Morgen ga je aan het werk.'

Gebroken strompelde ze met haar kleren in haar hand de trap op. Haar lange haar hing in slierten voor haar ogen en ze had overal pijn.

'Ga slapen,'riep hij naar boven.'Ik heb niets aan je als je niet uitgerust bent.'

Op de tast kroop ze in bed en trok het dekbed over zich heen. Haar vagina stond in brand en de vieze smaak in haar mond deed haar bijna kokhalzen.

Julia kroop als een bal in elkaar en wist het zeker. Ze wilde dood.

Zeven uur stond hij bij haar bed en haar hart sloeg over. Door de gaten in de gordijnen zag ze de zon opkomen.

'Tijd om op te staan.'

Julia wreef de slaap uit haar ogen en herinnerde zich vaag dat ze zich in slaap had gehuild. Haar hele lijf deed pijn en haar hoofd bonsde.

Ze was in bed gekropen zonder broek en onderbroek. Julia kwam overeind en trok het dekbed omhoog.

'Ik wil dat u weggaat,'zei ze zacht.'Ik wil me douchen en aankleden.'

Grijnzend boog hij zich over haar heen en wierp zijn donkere schaduw vooruit.

'Binnen vijftien minuten beneden,'snauwde hij.

Ze hoorde hem de trap afstommelen, Julia verborg haar hoofd in haar handen en haalde diep adem. Ze voelde hoe het sperma nog aan haar bovenbenen plakte en opgedroogd bloed aan haar schaamhaar kleefde.

Ergens was iets helemaal fout. Ze was in een nachtmerrie terecht gekomen waar ze een uitgang uit moest zien te vinden.

Ze voelde zich duizelig toen ze overeind kwam. Wankelend vond ze de douche op de overloop. Julia draaide de kranen open en na een paar minuten die uren leken te duren stroomde er heet water uit de douche.

Genietend kroop ze er onder en zeepte zichzelf in. Daarna waste ze haar haar en spoelde zich af. Weg was de pijn in haar hoofd en het gevoel alsof ze op het randje van de afgrond stond.

Peinzend draaide ze de kranen dicht en droogde zichzelf af. Ze moest proberen contact met Thea te maken om haar te vertellen wat haar was overkomen. Op school gingen ze haar missen. Vroeg of laat zou iemand zich afvragen hoe het ging met Julia en naar haar op zoek gaan.

En dan moest Abel zich voor de rechter verantwoorden voor wat hij haar had aangedaan. Die gedachte sterkte haar en strijdlustig kleedde ze zich aan.

Ze was zo in gedachten dat ze hem niet binnen had horen komen. Toen ze zijn aanwezigheid achter haar voelde was het al te laat.

'Meekomen jij!'

Hij had een flesje bier in zijn hand en keek haar aan met een dreigende blik in zijn ogen.'Je weet wat ik had gezegd. Binnen vijftien minuten.'

Hij trok haar naar zich toe en smeet haar met geweld de trap af. Gillend rolde ze omlaag en bleef beneden stil liggen. Binnen enkele seconden was hij bij haar en trok haar aan haar haren omhoog. Smekend en gillend riep ze om genade.

Julia voelde dat minstens vier ribben waren gekneusd, misschien zelfs gebroken.

Haar hoofd voelde alsof het los op haar nek zat en haar rug deed verschrikkelijk pijn.

'Abel,laat me los,'gilde Julia.'Alsjeblieft, doe me dit niet aan.'

Hij tilde haar op alsof ze een zak aardappelen was,gooide haar over zijn schouder en schopte de buitendeur open. Terwijl Julia hem op zijn rug sloeg nam hij haar mee naar een stal en gooide haar op een berg hooibalen.

'Kleed je uit,'schreeuwde hij.'Helemaal. Ik wil je naakt zien.'

Paniek nam nu helemaal bezit van Julia maar tijd om na te denken kreeg ze niet.

Zijn handen grepen haar beet en trokken de kleren van haar lijf.

Binnen een minuut lag Julia op haar buik op het hooi en toen begon hij pas...

Dit keer zweefde Julia tussen leven en dood toen hij haar na anderhalf uur alleen liet.

Haar kleren lagen gescheurd op de grond en ze voelde zich alsof er een stoomwals over haar heen was gereden.

Ze was nauwelijks nog aanspreekbaar. Julia rolde zich op en verloor alle besef van de werkelijkheid. Ze had geen notie meer van tijd en jammerde zachtjes. Langzaam maar zeker verloor Julia de controle over haar leven en over haar functioneren.

Dit artikel delen?
Pin It
  • Hits: 188
(Gemiddelde waardering 3 met 1 waardering(-en)

Login of registreer om een reactie te plaatsen

Wil je deze schrijver nomineren!

Bezoekers van Schrijverspunt kunnen 2 verschillende schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver 2019. Je kunt de schrijver van dit artikel nomineren door op de groene button te klikken.

Dank voor je nominatie!

Elke bezoeker van Schrijverspunt kan schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver. In totaal mag elke bezoeker 2 verschillende schrijvers nomineren over heel 2019. Nomineren is mogelijk tot 31 december 2019.

Omdat we streven naar een eerlijke nominatie voor Talentvolle schrijver 2019 controleren we elke nominatie op geldigheid. Ongeldige nominaties tellen niet mee in de score en verwijderen we.

Om de geldigheid van een nominatie te controleren vragen we je hieronder je e-mailadres in te vullen.  We garanderen dat we dit emailadres niet aan derden verstrekken en slechts gebruiken voor controle. Na afronding van de nominatie verwijderen we  dit e-mailadres.
Ongeldige invoer

Alle gepubliceerde inzendingen

Geef een waardering voor een artikel
Schrijvers stellen je waardering en/of commentaar bij een artikel erg op prijs!

Hoogste beoordeelding:

Schrijfwedstrijden

Water & Dorst

Je tong als leer, je stem schor en je hoofd daas. Je snakt, je hunkert, je wil! Verlossing. De oase die opdoemt uit de winderige zandvlakte die Dagelijks Leven heet. Je eigenste schrijftafel! De…

Boekentip

Top 10 : Meest gelezen

BookBuster