Feuilleton

Een feuilleton is een verhaal dat uit meerdere delen en afleveringen bestaat en over een langere tijd wordt uitgezonden of gepubliceerd.

Met een feuilleton verschijnt een groot verhaal in meerdere delen. Elke keer moeten mensen na het lezen of beluisteren van een stuk een tijd wachten op het vervolg. Door het gebruik van zogenoemde cliffhangers wordt het wachten een stuk spannender. Anders dan bij een boek of film kan men niet meteen verder kijken of lezen en moet er in spanning worden gewacht op het vervolg. Oorspronkelijk waren feuilletons de losse blaadjes als bijlage van een blad en later werden het vaste rubrieken over recensies, wetenschappelijk of culturele nieuwtjes en andere zaken. Inmiddels gaat een feuilleton vooral om romans, novellen en verhalen, ofwel fictie.

 

Je kunt hier ook jouw feuilleton toevoegen. Periodiek kun je dan een nieuwe 'aflevering' aanvullen. Gebruik elke keer dezelfde titel, maar voeg een afleveringsnummer toe.

Blog

Feuilleton

De fotomagiër deel 9

‘Heb je Cognac?’ Jenny keek Luuk vragend aan. Ze had het tourniquet losgemaakt en Rat voorzichtig naar de bank geleid. Hij trilde over zijn hele lijf en viel meer op de bank, dan dat hij er op ging zitten.
Luuk knikte. ‘Ik schenk wel even een glas voor hem in. Ga maar naast hem zitten.’
Jenny ging naast Rat zitten en keek naar de vloer. ‘Neem ook een emmer en een dweil mee. Dan maak ik de vloer wel schoon.’
‘Laat maar, als Rat zijn cognac heeft, ruim ik het wel op.’

‘Gaat het een beetje?’ Jenny keek Rat bezorgd aan. Zijn handen hadden zo getrild dat ze hem had moeten helpen bij het drinken. Pas na een paar stevige slokken en een hoestbui had hij zijn glas zelf kunnen vasthouden. Hij staarde strak voor zich uit en sipte met grote regelmaat van zijn drankje. Hij gaf geen antwoord. Jenny liet hem maar en keek naar Luuk, die druk aan het dweilen was.
‘Gelukkig heb je geen houten vloer. Dan was het helemaal in de naden getrokken.’
Rat trok even met zijn oog, maar staarde nog steeds voor zich uit.
‘Daar weet ik alles van.’ Luuk hield op met dweilen en keek haar aan. ‘Flip heeft onze baas stukje bij beetje laten verdwijnen. Gruwelijk was het. Het gekrijs zal ik nooit meer vergeten. Toen hij eindelijk uit zijn lijden was verlost hebben Rat en ik de rommel opgeruimd. Het gebeurde bij Rat thuis en Rat heeft wel een houten vloer. Toch Rat?’
Rat knikte. Hij staarde niet meer voor zich uit. De cognac had zijn werk gedaan en hij kwam langzaam weer een beetje bij. ‘Ik dacht dat hij mij ook uit ging gummen’, zei hij zacht. ‘Ik heb vandaag onderzoek gedaan in de bibliotheek en toen ik naar mijn been keek, dacht ik dat hij me op een of andere manier door had en dat hij mij ook uit ging gummen. Waar is Timmy eigenlijk?’
Jenny schrok en keek om zich heen. Het jongetje was er niet.
‘Misschien in de tuin?’, opperde André. Hij had het hele tafereel van een afstandje bekeken en stond met een lijkbleek gezicht toe te kijken hoe Luuk de plavuizen aan het dweilen was.
Jenny holde naar de achterdeur. ‘Daar is ie ook niet’, jammerde ze. In blinde paniek rende ze naar de voordeur en deed de deur open. Timmy was in de sneeuw aan het spelen. Ze holde op haar sokken naar buiten en pakte hem op. Met haar andere hand pakte ze de slee. Zo snel als ze kon rende ze met Timmy en de slee weer naar binnen. ‘Wil je dat nooit meer doen’, schreeuwde ze. ‘Wie weet wat er was gebeurd als Flip je had gevonden. Je moet bij mama blijven.’
Timmy begon te huilen. ‘Ik wilde alleen maar spelen’, snikte hij. ‘De sneeuw is zo mooi en de slee is zo leuk.’
‘Dat begrijp ik wel’, suste Jenny. Ze was inmiddels een beetje bijgekomen van de schrik. ‘Maar toch mag je niet in je eentje naar buiten. Dat is gevaarlijk. Beloof je dat nooit meer te doen?’
Het jochie knikte.
‘Eerst aan mama vragen of het mag goed?’
‘Zal ik doen mama, gaan we nu eten?’

De friet en de snacks waren koud geworden. Luuk had alles in een grote schaal in de oven gedaan, maar het was er niet lekkerder op geworden. Niet dat het uitmaakte. Na wat er gebeurd was had alleen Timmy trek. Toch waren ze allemaal aan tafel gegaan. Ook Rat. Het ging een stuk beter met hem. Hij zag alleen nog behoorlijk wit, maar dat weten ze aan het bloedverlies.
‘We moeten hem stoppen.’ André keek ze een voor een aan. ‘Ik ben al bezig, maar ik kan jullie hulp goed gebruiken. Niemand weet wat er met mij is gebeurd, behalve mijn vrouw en nu jullie. Dat is zijn sterke punt. Als je terugkomt kan je aan niemand vertellen wat er met je is gebeurd. Wie gelooft je?’
Jenny knikte. ‘Ik ken het gevoel. Net als Rat en Luuk. Flip is verschrikkelijk. Hij is wreed en gevoelloos. Hij moet gestopt worden. Rat heeft vandaag de oude kranten doorgespit in de bibliotheek, om te kijken of er berichten zijn van verdwenen mensen die weer teruggekomen zijn.’ Ze keek Rat aan. ‘Heb je wat gevonden Rat?’
Rat knikte. ‘Ja, maar niet iets waar we wat aan hebben. Ik heb namen en woonplaatsen, maar geen adressen. Ik denk dat die mensen niet gevonden willen worden. Als wij ze kunnen vinden, kan Flip dat ook.’
André zuchtte. ‘Ach, dan zullen we het met dit kleine groepje moeten doen. Ik ben allang blij dat ik er niet meer alleen voor sta. Als er iets met mij gebeurd, kunnen jullie mijn werk afmaken.’
‘Timmy’s vader werkt bij de politie.’
‘Wat zeg je nou? Hoe heet hij?’ Luuk keek Jenny geschrokken aan.
‘Je hoeft niet te schrikken, tenzij je iets op je geweten hebt.’ Ze glimlachte. ‘Hij heet Karel van der Genugten.’
‘Maar dat is toch die agent die jou gepakt heeft’, riep Rat uit.
Luuk knikte.
‘Ben jij een boef?’ Timmy keek Luuk verbaasd aan. ‘Maar jij hebt geen zwarte bal aan je been en je hebt een slee. Nee hoor, jij bent geen boef.’
‘Je hebt gelijk Timmy. Ik was een boef, maar nu niet meer en daarom hebben ze de bal van mijn been gehaald en hebben ze mij een slee gegeven.’
Het jochie knikte begrijpend. ‘Mag ik weer met de puzzel? Ik heb geen honger meer.’
‘Jij gaat naar bed Timmy, het is de hoogste tijd.’ Jenny stond op en liep naar hem toe.
‘Maar ik wil nog niet naar bed.’
‘Kom, dan mag je op mijn rug naar boven.’ Luuk ging van tafel. Hij draaide zijn rug naar Timmy toe en zakte door zijn knieën. Het jochie sprong op zijn rug.
‘Goed vasthouden hoor.’ Luuk rechte zijn rug en bracht hem naar boven.
‘Mag ik morgen weer op je rug?’
‘Als je lief gaat slapen.’
‘En mag ik dan ook weer sleeën?’
‘Als het van je moeder mag.’
Jenny, die achter ze aan gelopen was, glimlachte flauwtjes. ‘Alleen in de achtertuin Timmy, niet op straat.’

‘Zo, hij ligt er in.’ Jenny ging weer aan tafel zitten. ‘Nog voor zijn hoofd het kussen raakte sliep hij al. Ik stel voor dat we in het vervolg praten als hij er niet bij is. Hij is pas drie. Straks praat hij zijn mond voorbij en komen we in de problemen. Ik wil ook niet dat hij iets opvangt dat hij niet begrijpt. Dan maakt hij zich zorgen.’
‘Prima hoor’, zei Luuk. De anderen knikten instemmend.
‘Over zorgen maken. Ik stuur even een berichtje naar mijn vrouw. Dan weet ze dat ik nog steeds hier ben.

Nadat André zijn vrouw had ingelicht, deed hij zijn telefoon in zijn broekzak. Hij keek Jenny aan. ‘Dus jouw man is politie agent? Maar wat doe je dan hier? En waarom ben je dan niet thuis?’
‘Ik ben niet getrouwd met Timmy’s vader. Rat heeft mij en Timmy gevonden in een bushokje tijdens een sneeuwstorm. Luuk’s huis was dichterbij dan dat van hem en daarom heeft hij ons naar Luuk gebracht. Als Rat ons niet gevonden had, waren we doodgevroren. Toen we verdwenen hadden we zomerkleding aan. Ik heb geen identiteit meer en dus geen huis, geen bankrekening en geen auto. We zijn vier jaar weggeweest.’
André keek haar geschokt aan. ‘Vier jaar? Maar dan is het een wonder dat hij jullie terug heeft laten gaan. Normaalgesproken stuurt hij niemand terug die zolang weg is geweest. Als Flip beseft wat hij heeft gedaan, lopen jullie groot gevaar!’

Ik moet ze vinden… Flip staarde uit het raam. Hij maakte zich zorgen. Hij had slecht geslapen. De hele nacht had hij liggen woelen. Uiteindelijk was hij in een droomloze onrustige slaap gevallen, maar hij was nog steeds moe. Hij liep van het raam naar zijn computer. ‘Dat jochie gaat veel te veel opvallen. Vier jaar weg en niet groter geworden’, mompelde hij. ‘Ik moet wat doen.’ Hij pakte zijn telefoon en belde het politiebureau.

‘Met Flip van der Bilt, is Karel van der Genugten aanwezig?’
Dit artikel delen?
Pin It
  • Hits: 475
Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief
 

Login of registreer om een reactie te plaatsen

Nomineer deze schrijver!

Bezoekers van Schrijverspunt kunnen 2 verschillende schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver 2019. Je kunt de schrijver van dit artikel nomineren door op de groene button te klikken.

Dank voor je nominatie!

Elke bezoeker van Schrijverspunt kan schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver. In totaal mag elke bezoeker 2 verschillende schrijvers nomineren over heel 2019. Nomineren is mogelijk tot 31 december 2019.

Omdat we streven naar een eerlijke nominatie voor Talentvolle schrijver 2019 controleren we elke nominatie op geldigheid. Ongeldige nominaties tellen niet mee in de score en verwijderen we.

Om de geldigheid van een nominatie te controleren vragen we je hieronder je e-mailadres in te vullen.  We garanderen dat we dit emailadres niet aan derden verstrekken en slechts gebruiken voor controle. Na afronding van de nominatie verwijderen we  dit e-mailadres.
Ongeldige invoer

Alle gepubliceerde inzendingen

Hoogste beoordeelding:

Boekentip

Top 10 : Meest gelezen

BookBuster