Feuilleton

Feuilleton

Een feuilleton is een verhaal dat uit meerdere delen en afleveringen bestaat en over een langere tijd wordt uitgezonden of gepubliceerd.

Met een feuilleton verschijnt een groot verhaal in meerdere delen. Elke keer moeten mensen na het lezen of beluisteren van een stuk een tijd wachten op het vervolg. Door het gebruik van zogenoemde cliffhangers wordt het wachten een stuk spannender. Anders dan bij een boek of film kan men niet meteen verder kijken of lezen en moet er in spanning worden gewacht op het vervolg. Oorspronkelijk waren feuilletons de losse blaadjes als bijlage van een blad en later werden het vaste rubrieken over recensies, wetenschappelijk of culturele nieuwtjes en andere zaken. Inmiddels gaat een feuilleton vooral om romans, novellen en verhalen, ofwel fictie.

 

Je kunt hier ook jouw feuilleton toevoegen. Periodiek kun je dan een nieuwe 'aflevering' aanvullen. Gebruik elke keer dezelfde titel, maar voeg een afleveringsnummer toe.

Blog

De fotomagiër deel 2

‘Zag je dat’, fluisterde de grootste van de twee. Hij was een dikke dertiger, die door zijn overgewicht en kale hoofd veel ouder leek. Zijn vriend knikte.
‘Ik zag het. Wat moeten we doen? Als we vertellen wat we gezien hebben, zal niemand ons geloven. Iedereen zal denken dat we een verhaaltje hebben bedacht en dat we Jack zelf hebben omgelegd. We moeten hier met niemand over praten Luuk.’
Luuk knikte bedachtzaam. ‘Je hebt gelijk. Niemand gaat ons geloven. We moeten er met niemand over praten, behalve wij tweeën mag niemand weten wat hier is gebeurd. Kom, we moeten de vloer schoonmaken. Wat een plas bloed. Nooit geweten dat er zoveel bloed in een mens zit.’

Het schoonmaken van de vloer was een enorme klus. Het was een houten vloer en het bloed was in het hout getrokken. Het bloed dat niet in het hout was getrokken, was gaan klonteren. Het duurde dan ook een hele tijd voordat ze klaar waren. Inmiddels was het donker geworden. Trek hadden ze niet, dorst wel en even later zaten ze aan de keukentafel met een groot blik bier.

‘Weet je Luuk, ik durf er heel wat onder te verwedden dat het Flip is geweest, die dit heeft gedaan. Je weet toch dat Jack hem gebruikte om lastige figuren te laten verdwijnen? Flip wilde er mee ophouden, maar Jack wilde hem niet missen en heeft hem bedreigd. ‘Zou hij die andere mensen op dezelfde manier hebben laten verdwijnen?’ Hij veegde zijn haren uit zijn gezicht en nam een flinke slok bier. De man was in tegenstelling tot zijn vriend klein en mager. Hij had sluik haar en kleine gniepige oogjes. Zijn vrienden noemden hem “De Rat”.
De Rat boog naar Luuk toe en fluisterde: ‘Zal ik je eens wat raars vertellen. Ik denk dat Flip een magiër is. Een moderne eigentijdse magiër.’ Hij ging weer rechtop zitten en keek zijn vriend strak aan.
‘Dat is inderdaad een beetje raar’, vond Luuk. ‘Maar de hele situatie is raar, dus ik sta voor alles open. Waarom denk je dat?’
‘Al zijn slachtoffers zijn spoorloos verdwenen.’
Luuk knikte bedachtzaam. ‘Maar bij de andere verdwijningen was er niet zo’n grote plas bloed. Jack werkte juist zo graag met hem, omdat hij geen rommel achterliet.’
‘Dat kan wel zijn, maar iedereen laat wel eens een steekje vallen. Weet je Luuk, mijn dochter heeft een fotobewerkingsprogramma. Daarmee kan je mensen en dingen van een foto verwijderen.’
‘Wat heeft dat met Flip te maken?’
‘Flip is fotograaf.’
‘Kom eens to the point Rat. Ik begrijp er niets van.’ Luuk stond op, haalde twee blikjes bier uit de ijskast en ging weer zitten.
‘Beloof je dat je me niet voor gek uitmaakt?’
‘Ik beloof het, maar zeg het nu eindelijk!’
‘Ik denk dat hij zijn slachtoffers met fotobewerkingssoftware bewerkt. Op de een of andere manier kan hij met die software iemand helemaal of gedeeltelijk laten verdwijnen.’
De Rat was rood aangelopen en hij staarde naar de grond.
‘Ik weet het, het klinkt idioot. Ik had het je niet moeten zeggen.’
Luuk schudde zijn hoofd. ‘Het klinkt inderdaad idioot, maar het zou best eens kunnen. ‘Stel dat het zo is, hoe kunnen we het dan bewijzen? En we moeten oppassen. Hij mag niet doorhebben, dat we het weten. Straks verwijdert hij ons ook. Of erger….’ Hij huiverde. Het beeld van zijn krijsende en kermende vriend zou hij nooit meer vergeten. En die plas bloed…. Hij dronk zijn blik leeg en stond op.
‘Ik moet naar huis. We zien elkaar morgen. Laten we er eerst maar eens een nachtje over slapen. We moeten geen overhaaste dingen doen. Tot morgen!’ Hij stond op en ging weg. Rat liep naar de ijskast en pakte nog een biertje.


Aan de andere kant van de stad staarde Flip peinzend uit het raam van zijn appartement. ‘Geen getuigen…’, mompelde hij. ‘Geen getuigen…’ Hij draaide zich om en ging achter zijn computer zitten. Zijn scherm was uitgegaan en hij bewoog zijn muis om weer beeld te krijgen. Flip keek naar de foto die hij die middag had bewerkt en grinnikte zachtjes. ‘Mij een beetje bedreigen... Sukkel.’ Hij hield op met lachen en keek grimmig naar zijn scherm. Er hadden drie mannen op de foto gestaan. De middelste had hij verwijderd en nu was het tijd voor de andere twee. Hij selecteerde de gumfunctie en pakte zijn tekenpen. Langzaam bewoog hij de pen naar de voeten van de dikste man. Zijn ogen fonkelden boosaardig. ‘Vaarwel…’, fluisterde hij.
De deurbel ging. Flip legde zijn tekenpen neer en stond mopperend op. Hij keek uit het raam. Het was de postbode. Even dacht hij erover om niet open te doen, maar toen herinnerde hij zich dat hij inkt voor zijn printer had besteld. Hij drukte op de deuropener om de voordeur open te maken. Soepel als een panter liep hij de trap af en nam het pakje van de postbode in ontvangst. Nadat hij de postbode had bedankt, sloot hij de deur en ging hij weer naar boven. Eigenlijk had hij helemaal geen zin om die twee types van de foto te gummen. Wie zou ze geloven? Per slot van rekening waren het criminelen en met zo’n ongeloofwaardig verhaal zouden ze eerder de verdenking op zichzelf laten rusten. Bovendien, na het verdwijnen van hun vriend, zouden ze hem wel met rust laten. De schrik zou er wel goed inzitten. Nee, hij wist wel een leukere manier om zijn zaterdagavond door te brengen. Hij ging weer achter zijn computer zitten, sloeg de bewerkte foto op en opende een andere afbeelding. Het was een zelfportret.
Dit artikel delen?
Pin It
  • Hits: 438
(Gemiddelde waardering 0 met waardering(-en)

Login of registreer om een reactie te plaatsen

Wil je deze schrijver nomineren!

Bezoekers van Schrijverspunt kunnen 2 verschillende schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver 2019. Je kunt de schrijver van dit artikel nomineren door op de groene button te klikken.

Dank voor je nominatie!

Elke bezoeker van Schrijverspunt kan schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver. In totaal mag elke bezoeker 2 verschillende schrijvers nomineren over heel 2019. Nomineren is mogelijk tot 31 december 2019.

Omdat we streven naar een eerlijke nominatie voor Talentvolle schrijver 2019 controleren we elke nominatie op geldigheid. Ongeldige nominaties tellen niet mee in de score en verwijderen we.

Om de geldigheid van een nominatie te controleren vragen we je hieronder je e-mailadres in te vullen.  We garanderen dat we dit emailadres niet aan derden verstrekken en slechts gebruiken voor controle. Na afronding van de nominatie verwijderen we  dit e-mailadres.
Ongeldige invoer

Hoogste beoordeelding:

Top 10 : Meest gelezen

Schrijfactiviteiten