Feuilleton

Feuilleton

Een feuilleton is een verhaal dat uit meerdere delen en afleveringen bestaat en over een langere tijd wordt uitgezonden of gepubliceerd.

Met een feuilleton verschijnt een groot verhaal in meerdere delen. Elke keer moeten mensen na het lezen of beluisteren van een stuk een tijd wachten op het vervolg. Door het gebruik van zogenoemde cliffhangers wordt het wachten een stuk spannender. Anders dan bij een boek of film kan men niet meteen verder kijken of lezen en moet er in spanning worden gewacht op het vervolg. Oorspronkelijk waren feuilletons de losse blaadjes als bijlage van een blad en later werden het vaste rubrieken over recensies, wetenschappelijk of culturele nieuwtjes en andere zaken. Inmiddels gaat een feuilleton vooral om romans, novellen en verhalen, ofwel fictie.

 Toevoegen van een nieuwe feuilleton is niet meer mogelijk.

Blog

De fotomagiër deel 11

‘Nou, dat weten we dan ook weer. Op Karel hoeven we niet te rekenen.’ Ze hing haar jas op de kapstok en zuchtte. ‘Wat doen we nu?’
Luuk haalde zijn schouders op. ‘Laten we vanmiddag maar even rust nemen. Vanavond komt André en dan gaan we met z’n allen nog eens goed over de situatie nadenken. Wie weet krijgt één van ons een idee. Ik ga even boodschappen doen, er is bijna niets meer in huis en met een gevulde maag is het een stuk beter nadenken.’
Jenny glimlachte vermoeid. ‘Het spijt me dat ik niet mee kan betalen. Wist ik maar waar mijn ouders waren, dan kon ik geld van ze lenen.’
‘Geld boeit nu even niet Jen. We moeten die Flip stoppen, maar ik heb geen idee hoe. Zolang hij vrij rondloopt lopen jullie serieus gevaar. Niet opendoen als er aangebeld wordt hoor. Laat Rat maar opendoen.’
Hij keek naar de huiskamer en riep: ‘Rat, heb jij nog wat nodig van de super?’
‘Nee dank je’, riep Rat terug. ‘En ik hoorde wat je zei over de deur. Als de bel gaat doe ik open.’
‘Dat is dan geregeld’, grijnsde Luuk. ‘Tot zo dame!’
‘Tot zo!’

Jenny liep de huiskamer in en keek door het raam naar buiten. Timmy had een sneeuwpop gemaakt en trok de sneeuwpop op de slee door de tuin. Hij genoot en Jenny en Rat genoten met hem mee.
‘Wat heerlijk om hem zo te zien. De vergetelheid was een verschrikkelijke omgeving. Donker, somber, maar een heel klein beetje licht en nooit frisse lucht. Het voelde alsof je was opgesloten in een kartonnen doos met een kijkgaatje. Je weet wel, zo’n kijkdoos. Alleen keek je niet van buiten naar binnen, maar van binnen naar buiten.’ Ze rilde. ‘En de mensen... Het waren net zombies. Ik weet niet wat ik erger vond. Het apathische gestaar of het zachte gejammer. Ik heb me voor Timmy altijd groot gehouden. Ik probeerde me net als thuis te gedragen. We deden spelletjes en we zongen samen liedjes. Eigenlijk mocht je niet zingen in de vergetelheid, maar we zongen heel zachtjes.’
Ze wilde nog meer zeggen maar de bel ging. Rat verstijfde en liep gespannen naar de deur. Hij keek door het spionnetje naar buiten en haalde opgelucht adem. Het was André.
‘Sorry dat ik er nu al ben, maar ik heb vanmiddag vrij genomen. Ik kan me niet concentreren. Ik moet steeds maar aan die Flip denken. Ik heb mijn vrouw en dochter ook meegenomen. Mijn vrouw wil jullie graag ontmoeten en onze dochter durven we niet alleen thuis te laten.’
‘Kom binnen. Luuk is even naar de supermarkt. Hij komt zo terug. Zal ik jullie jassen aanpakken?’

Alle volwassenen zaten aan de eettafel. Luuk was terug van de supermarkt en Jenny had thee gezet. De kinderen speelden buiten in de sneeuw. Ze gingen zo op in hun spel dat ze hun bekertje warme chocolademelk onaangeroerd op de tuintafel lieten staan. Er zat een gaatje in de schutting. En door dat gaatje loerde Flip naar de kinderen. Genietend opende hij zijn foto app en plaatste de lens van zijn mobiel op het gaatje. ‘Cheese’, fluisterde hij. Er klonk een zachte klik. De kinderen hadden niets in de gaten en terwijl ze vrolijk aan het spelen waren, was Flip onderweg naar huis.

‘Ik moet weer naar hem toe. Er zit niets anders op. Als ik zijn computer laat crashen, kan hij voorlopig geen nieuwe slachtoffers maken.’
Annie trok wit weg. ‘Maar wat nu als hij je door heeft? En hij heeft toch ook een fotobewerkingsprogramma op zijn telefoon? Ik vind het geen goed idee.’
‘Het is het enige dat ik kan bedenken. Heeft iemand anders een idee?’
Er werd aangebeld. Geschrokken keken ze in de richting van de voordeur.
‘Ik verwacht helemaal niemand’, fluisterde Luuk. ‘Ik denk dat we beter niet open kunnen doen.’
‘Er werd nu een paar keer hard op de bel gedrukt. ‘Politie, doe open!’
Luuk keek naar Rat. ‘Heb jij iets gedaan dat je beter niet had kunnen doen?’
Rat schudde zijn hoofd.
Er werd op de deur gebonsd. ‘Doe open, politie!’
Luuk stond op en keek door het spionnetje. Er stonden twee agenten voor de deur.
Een van de twee wilde weer op de deur bonzen, maar Luuk deed de deur open en de vuist van de agent bleef in de lucht hangen.
‘Bent u Luuk de Boer?’
Luuk knikte.
‘Dan willen wij u graag meenemen voor verhoor.’
‘Waarom?’
‘De agent die u vier jaar geleden heeft gearresteerd is vermist en volgens een tipgever bent u gezien in het gezelschap van zijn vriendin, die samen met haar zoontje ook wordt vermist. Vanochtend werd hij door haar gebeld vanuit dit huis. Ze hadden een afspraak, maar hij is daar nooit aangekomen.’
‘We hebben vanochtend tot 12:00 uur op hem gewacht. Jenny wilde hem spreken.’
‘Dat klopt agent.’ Jenny was naar de deur gelopen en keek de agent aan. Ik weet zeker dat hij niets met de verdwijning van Karel te maken heeft, want ik was de hele tijd bij hem.’
De agenten keken Jenny bevreemd aan. ‘Ik denk dat u ook maar even mee moet komen mevrouw.’
‘Maar Timmy dan?’
‘Is uw zoon hier ook?’
Jenny knikte.
‘Waar dan?’
‘Hij speelt in de tuin. Samen met een vriendinnetje.’
‘Neem hem maar mee. Het kan wel even gaan duren.’
Jenny liep naar binnen en keek in de tuin. Ze verstijfde en werd spierwit. ‘Timmy is weg’, stamelde ze, ‘en het meisje ook.’
‘Uw zoon is toch niet in de tuin? Waar is hij dan wel?’
‘Dat weet ik niet.’
‘Dat weet u niet?’
‘Trek uw jas aan. We gaan naar het buro, daar kunnen we u verder helpen.’
Ze liep de gang in. Alles wat ze hoorde leek van ver te komen. Wazig voor zich uit starend pakte ze haar jas van de kapstok en volgde ze de agent naar de politieauto. Luuk was al ingestapt.
‘De kinderen zijn verdwenen’, fluisterde ze in Luuk’s oor. Toen kon ze zich niet meer goed houden en ze snikte het uit.
Dit artikel delen?
Pin It
  • Hits: 541
(Gemiddelde waardering 0 met waardering(-en)

Login of registreer om een reactie te plaatsen

Wil je deze schrijver nomineren!

Bezoekers van Schrijverspunt kunnen 2 verschillende schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver 2019. Je kunt de schrijver van dit artikel nomineren door op de groene button te klikken.

Dank voor je nominatie!

Elke bezoeker van Schrijverspunt kan schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver. In totaal mag elke bezoeker 2 verschillende schrijvers nomineren over heel 2019. Nomineren is mogelijk tot 31 december 2019.

Omdat we streven naar een eerlijke nominatie voor Talentvolle schrijver 2019 controleren we elke nominatie op geldigheid. Ongeldige nominaties tellen niet mee in de score en verwijderen we.

Om de geldigheid van een nominatie te controleren vragen we je hieronder je e-mailadres in te vullen.  We garanderen dat we dit emailadres niet aan derden verstrekken en slechts gebruiken voor controle. Na afronding van de nominatie verwijderen we  dit e-mailadres.
Ongeldige invoer

Top 10: Hoogste beoordeelding in deze rubriek

Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen door bezoekers. Door een waardering (1-5 sterren) te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!

Recente inzendingen voor schrijfactiviteiten met een hoge waardering van bezoekers.

Kortsluiting

okt 26, 2019 Schrijfopdracht Connie van Vuuren

DOOR WINTERMAGIE BEVANGEN

okt 30, 2019 Poëzie Rebelle van Reymerswael, schrijfgek

Het pluizenvisioen

nov 05, 2019 Column Reinder Veelinx

De pedante Peugeot

nov 01, 2019 Cursiefje Dorine Van der Marel

Meer schrijfactiviteiten