Voor schrijvers, door schrijvers

Cursiefje

Cursiefje
Inzendingen: 414
Bij cursiefjes verwachten wij een korte tekst, vaak geschreven in de ik-vorm, met gebruik van eenvoudige taal, die echter door de taalhumor vaak verrassend en origineel wordt. Het cursiefje vertelt iets over de dagelijkse realiteit, waarmee verbeeldingselementen worden vermengd, heeft een humoristisch-luchtige toon, vaak gecombineerd met een droefgeestige ondertoon, relativeert de realiteit en verzacht de problemen. 

ZWANENMEER

Tags: Cursiefje
Elke dag zie ik hem rijden. Op zijn fiets. Jaar of zeventig,schat ik. In zijn mondhoek een peuk. Sigaret of shaggie, dat kan ik niet goed zien. Nooit brandend!
Zijn rug is iets gekromd, alsof hij voortdurend tegen de wind in moet fietsen. Op zijn hoofd een petje. Met een klep van voren.

 Aan zijn stuur een doorzichtige plastic zak. In die zak zit iets, maar ik kan niet zien wat het is.
Weer of geen weer. Hij is er!
Dat intrigeert mij. Waarom rijdt die man hier iedere dag. Waar gaat hij naar toe. Waarom die, niet brandende,  peuk. Dat soort vragen heb ik dan.

Dus wanneer ik hem tijdens mijn fietstocht weer zie,  rijd ik achter hem aan. Ik rijd op mijn fiets vlak achter hem. En nu zie ik wat er in die plastic tas zit. Stukjes brood. Wit. Bruin. Krentenbrood. Van alles door elkaar.
De man stopt na een kwartier fietsen bij een meertje. Van een afstandje zie ik dat hij de zak van zijn stuur haalt, zijn fiets neerlegt en naar de oever loopt.
Daar gaat hij zitten en opent de zak.
In een mum van tijd fladderen er twee zwanen op de kant en gaan aan weerszijden van hem staan.
De man geeft ze om de beurt een stukje brood. Hij omhelst ze zelfs ...
Meestal zijn zwanen niet zo mak. En daar is over het algemeen, alle reden toe.

Twee weken later verandert er iets. Ik  zie de man niet meer voorbij fietsen. Ik begin hem te missen. Ik vermoed, de zwanen ook. Tenzij de man tegenwoordig een andere route fietst,  naar de zwanen.
Daarom rijd ik een paar dagen later naar het meertje. Een tas brood aan het stuur. Voor alle zekerheid.
Bij het meertje ga ik zitten. De zwanen zijn er maar zien er ontredderd uit. Alsof ze de man missen, en zijn brood.
Ik gooi stukjes brood naar ze toe, die ze argwanend bekijken maar wel oppikken. Ze komen niet naar de kant.
Misschien over een tijdje, als ze aan mij gewend zijn.
Ik vraag mij af wat er van de man geworden is...
Dit artikel delen?

Publicatie op .
Hits: 174

geef een waardering voor: "ZWANENMEER"

Geschreven door Paco Painter . Geplaatst in Cursiefje.
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
03.09.20
Feedback:
Mooi geschreven!
Grammatica & Spelling:
Goed
  • Lezenswaardig:
    100%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
01.09.20
Feedback:
Mooi geschreven!
Grammatica & Spelling:
Goed
  • Lezenswaardig:
    80%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
Emoticons: ;o = wink, :d = bigsmile, :-$ = blush, (^) = cake, (h5) = clapping, 8) = cool, ;( = crying, (x) = handshake, :? = thinking, (hartje) = heart

Jouw feedback hier?

Dat is mogelijk met een waardering en/of jouw commentaar te geven.
Ook kun je reageren op commentaar van anderen.
 
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen. Door een waardering te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!

Snelmenu: Klik, voor belangrijke pagina's, aan de rechterkant op de blauwe button !