SCHRIJFACTIVITEIT: CURSIEFJE

Bij een cursiefje verwachten wij een korte tekst, vaak geschreven in de ik-vorm, met gebruik van eenvoudige taal, die echter door de taalhumor vaak verrassend en origineel wordt. Het cursiefje vertelt iets over de dagelijkse realiteit, waarmee verbeeldingselementen worden vermengd, heeft een humoristisch-luchtige toon, vaak gecombineerd met een droefgeestige ondertoon. Maximaal 750 woorden.

Klik voor alle schrijfactiviteiten in het menu op SCHRIJFACTIVITEITEN.

Yoghurt met cruesli

Publicatie: | Ingrid Karsten

Amstelveen 24 maart 2022

Ik trok de deur achter me dicht en ging op weg naar Italy! Met bevende benen was ik al zo lang niet buiten geweest en met mijn vriend die daar regelmatig heengaat. Zag ik er niet slecht uit? Ik had al veel koffie gedronken en stond stijf van de nicotine maar ik zou toch de angst overwinnen. De gele narcissen in de tuintjes deden me goed. Wanneer wordt ons balkonnetje nou opgeknapt met wat fleurigs. In de COOP zag ik potgrond en bloemetjes maar die waren volgens mijn vriend veel te droog. Kun je ze toch water geven? ‘Hee Léon je hebt me nog geen enkele zoen gegeven vandaag?’ Ondanks dat ik klaag hou ik van zijn zwoele mond en de manier waarop hij naar de wereld kijkt. Maar zoenen, ho maar! Inmiddels heb ik ook wel begrepen dat ik met mijn 100 kilo de lelijkste nog niet ben en ik was leuk gekleed. Enfin mijn vriend is liever vrijgezel en dat steekt. Maar was ik blij dat Sémhar, mijn begeleidster even langs kwam. ‘Ingrid we gaan naar de dokter, je hebt kalknagels en ingegroeide teennagels en we gaan gewoon eens praten met de dokter.’ Zij wil echt dat ik weer de oude Ingrid wordt en denkt dat er een tijd is geweest dat ik wel beter voor mezelf zorgde. Maar dat is alweer tien jaar geleden. Voor de ziekte. Toen douchede ik elke dag en trok een spijkerbroek aan, maakt mezelf op en stofzuigde en maakte schoon met veel plezier. Radiootje aan en schoonmaken en toen was het balkon nog wel leefbaar. Maar de periode dat ik om half vier in bed lag met heel veel pijn zal ik niet vergeten. Tja een somatisatiestoornis heb ik. Vage ziekte. Pijn zonder lichamelijke oorzaak. Onbegrepen klachten.

Getriggerd door angst en een jeugdtrauma! Ik bel mijn moeder niet meer want ze zegt ‘wil je alleen bellen als je goed nieuws hebt ajb?’ Wanneer ga ik zelf eens naar buiten wat wandelen. Het doet me goed om buiten in het zonnetje te zitten maar het is nog best koud voor de tijd van het jaar. Toch zaten we even bij Italy en hebben we twee koffie gedronken. ‘Wil je een sigaret Léon?’ ‘Nee want dan moet ik hem uitmaken.’ Vreemde reactie altijd. Ik rook toch ook? Dus zweeg ik maar weer. En dat doe ik veel te vaak. Ik zie dat hij zich de hele dag zit te verbijten omdat ik zo graag televisie kijk en pas heel laat achter de computer ga zitten. Belachelijke tijd ook nu, het is kwart voor drie ’s nachts. Het gaat iets beter tussen ons maar nee … we zijn geen koppel. En toen wilde hij naar de COOP om wat boodschappen te doen en hebben we een ijsje gekocht en brood want ik eet nu drie keer per dag. ’s Ochtends brood, ’s middags warm en ’s avonds weer wat brood. Nu het appeltje nog voor de vitamines.

En de yoghurt met cruesli wat ik vroeger altijd at in de ochtend met een kiwi. Dit is alweer geen verhaal aan het worden. Bij Italy werden we bediend door de vrouw van Dino. Ik lachte tegen haar en zei dat ik een verhaaltje over Italy had geschreven wat ze erg graag wilde lezen. Mijn vriend had de hele tijd nog niets gezegd en ik was zo zenuwachtig met hem in de buurt. Waarom stel ik me zo afhankelijk op? Waarom irriteer ik hem zo? Hij zegt dat hij de hele tijd voor me moet zorgen en dat hij geen lucht heeft maar zo voel ik me ook. En zolang ik me zo rot voel zal er geen verhaaltje komen vrees ik. Een hond gaat liggen waar hij een herinnering heeft. En mijn herinnering aan vroeger is mooi! De man van wie ik het meest gehouden heb was Rudy. Wat had ik een enorm respect voor hem die met jeugddelinquenten werkte. Nu heeft hij MS en zit in een rolstoel. Mijn Brusselse tijd is me heilig en daarnaar verlang ik weer. Uren wandelen in het bos na flink getafeld te hebben of op de fiets ’s ochtends vroeg. We zwommen lekker in het zwembad van het sportcomplex en Rudy was een hele goede zwemmer. Maar ook die liefde ging kapot door mijn gebrek aan zelfvertrouwen. Mijn werk bij de Europese Commissie was iets om dankbaar voor te zijn maar zo zag ik het toen nog niet. En nu heb ik twee banen afgeslagen door angst en te weinig motivatie.

Ik ga dit toch plaatsen.

Welterusten Nederland

Enthousiast over deze inzending? Deel je enthousiasme op sociale media m.b.v. onderstaande buttons.

Reacties:

Iedere bezoeker kan een reactie geven! Schrijvers stellen je tips en opmerkingen op prijs. Wil je automatisch een bericht ontvangen bij een reactie? Klik op de + boven de reacties.
30.03.22
Graag je feedback over de schrijfkwaliteit en schrijfstijl van deze inzending.
Je maakt veel mee Ingrid, maar daarom is het meer een blog dan een cursiefje.
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
30.03.22
Graag je feedback over de schrijfkwaliteit en schrijfstijl van deze inzending.
Een warrig, maar beeldend geschreven verhaal. Het gaat over veel en ik voelde een bepaalde sfeer, die me er toebracht om verder te lezen.
Show more
1 van de 1 lezers vond deze review nuttig

Ook gratis meedoen aan een schrijfactiviteit? We publiceren je inzending voor minimaal 12 maanden. Meedoen is mogelijk door in te loggen en dan bovenin de pagina op de rode balk te klikken. Nog geen lid? Aanmelden is gratis.