Voor schrijvers, door schrijvers

Cursiefje

Bij cursiefjes verwachten wij een korte tekst, vaak geschreven in de ik-vorm, met gebruik van eenvoudige taal, die echter door de taalhumor vaak verrassend en origineel wordt. Het cursiefje vertelt iets over de dagelijkse realiteit, waarmee verbeeldingselementen worden vermengd, heeft een humoristisch-luchtige toon, vaak gecombineerd met een droefgeestige ondertoon en  relativeert de realiteit en verzacht de problemen. 
Aantal gepubliceerde inzendingen: 214
Klik op de profielnaam of -afbeelding van de schrijver voor meer informatie en een overzicht van zijn/haar schrijfactiviteiten.

Wie is de gek?

| Eelco Visser

Vandaag is Gerard van zijn fiets gevallen. Ik had het al jaren eerder verwacht.

Ik ken hem al heel lang, Gerard, de man op de fiets die zo langzaam rijdt dat iedereen bang is dat hij van de fiets zal vallen. Voorovergebogen over het stuur, windkracht twee trotserend, rijdt hij in slakkengang voorbij. Meewarig kijken mensen hem na. Hij is niet goed, niet goed snik. Altijd alleen en nooit naar iets op weg lijkt het. Hij fietst maar en schijnt alle tijd van de wereld te hebben. Als ik hem tegenkom dan groet ik hem vriendelijk. Hij zegt niets terug. Ik vraag mij af: Ziet hij mij niet of doet hij alsof. Zal ik lucht voor hem zijn? Als ik met mijn vrouw onderweg ben en hij ons tegemoet rijdt, komt hij tot leven. Een blijk van herkenning, een vriendelijk woord ten teken dat hem niets aan zijn smaak en ogen mankeert, de slimmerik.

De dorpsgek in de stad, zo noemt mijn buurman hem. Ik twijfel hieraan en vraag mij af of hij echt zo in zichzelf gekeerd is of dat hij ons allemaal in de maling neemt. Gespeelde neerslachtigheid of echt een beetje geestelijk ontregeld, het blijft de vraag. Hij redt zich wel, daar ben ik zeker van. Niemand is hij tot last en door niemand lastig gevallen hoeft hij niets te bewijzen. Geen strobreed wordt hem in de weg gelegd. Hij mag er zijn. Dag na dag, week na week, jaar na jaar fietsen zonder er bij neer te vallen. Acrobatiek van de hoogste orde. Fietsbeheersing, soms zelfs een sur place, velen doen het hem niet na. Wij vliegen en draven en desondanks haalt hij ons in. In vrijheid is hij ons de baas. Zo’n kabbelend leven is voor ons werkers alleen maar weggelegd in de vakantie. Onthaasten is voor ons een werkwoord en bij hem dagelijkse praktijk, een gewoonte. ’t Is zo gek nog niet om een beetje als dorpsgek in de stad door het leven te gaan. Tot vandaag. 

Vandaag is hij van de fiets gevallen. Nou ja, gevallen .... van de fiets gereden door een kamikazebejaarde die in de bocht zijn scootmobiel niet in bedwang kon houden. Een bejaarde die niet meer hoeft te werken en alle tijd heeft, maar toch onthaasting nog niet onder de knie heeft gekregen en als een snelheidsduivel zich in de openbare ruimte begeeft. Gerard is tegen de grond kwakt en in de ambulance afgevoerd. Hij is beschadigd, maar wie is de gek?

Dit artikel delen?

Graag je mening (waardering en/of commentaar) over deze inzending.
Schrijvers stellen je waardering en/of commentaar bij een artikel erg op prijs!

Je waardering voor een artikel

Hits: 67

(De gemiddelde waardering is 3 door 1 stem(-men)

Login of registreer (gratis) om een reactie te plaatsen

Tags: Cursiefje
Misschien wil je de volgende inzending ook wel lezen...

Generationele grootheidswaanzin

Geschreven door Junior Leroux. Geplaatst in Cursiefje.
Alarmfase donkerrood! De lust is zoek en de mens gaat dood! Als vader de drang niet meer voelt om moeder te bestijgen, om haar tegelijkertijd te doen zwijgen en hijgen, zul...
Actuele Top 3 van deze rubriek

REGEN

04, juni, 2020 Diane Thone

ZEN

22, mrt, 2020 Diane Thone

In haar blauwbebloemde kleed

30, apr, 2020 Lieven Vandekerckhove
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen door bezoekers. Door een waardering (1-5 sterren) te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!