1 post

WAT NU?

170 Hits.
Ik ben inmiddels 69 jaar en verkeer in een duivels dilemma. Ze zeggen, dat het verstand met de jaren komt. Misschien klopt dit. Ook brengt ouderdom gebreken met zich mee, beweren ze. Wie weet ontbreekt het mij bijgevolg juist aan voldoende gezond verstand.

In elk geval beschik ik niet over een geldig autorijbewijs. Had ik omstreeks mijn twintigste rijlessen genomen, dan zou ik heden zo’n ding bezitten. Destijds woonde ik echter in het door uitlaatgassen vergiftigde Amsterdam. En voor je in die stad als automobilist een betaalbare parkeerplek in de buurt van je bestemming gevonden had, zou je er bij wijze van spreken op je knieën kruipend allang geweest zijn. Sedert ik een tijdje geleden naar het Groningse platteland verhuisd ben, kijk ik als kortademige bejaarde anders aan tegen mobiliteit. Ik beweeg me niet meer zo vlot als voorheen. Zelfs de zoldertrap is een schier onneembare hindernis geworden.

Mijn vrouw, die al ruim een halve eeuw chauffeert, opperde zorgeloos: “Ga eindelijk je rijbevoegdheid halen!” Dus koos ik na enig aarzelen een rijschool in Emmen en nam daar twaalf maanden lang wekelijks les. Het praktijkexamen was geen succes. Men achtte mij tot drie maal toe ongeschikt.

Telkens zag ik gefronste wenkbrauwen. Men trad mij niet onbevangen tegemoet. Bij kennismaking reeds dachten de betrokkenen zichtbaar: Waarom begint die ouwe er nu pas aan? Ik poetste intussen mijn beslagen bril schoon en verschikte mijn onwennige mondkapje.

“VooRuit, Hans,” maande die ene examinator, overdreven articulerend. “Je moet vlotteR dooR-Rijden.” Gehoorzaam- zij het met enige tegenzin- gaf ik gas, waarna de ander op zijn beurt prompt stevig op de rem trapte met het oog op een stilstaand bestelbusje in een zijstraat rechts. De volgende examinator commandeerde me naar de stoeprand, omdat ik een naar zijn smaak al te zwierige bocht linksaf nam. Bij die onberaden manoeuvre schampte de zijspiegel helaas een lege kliko, die onverbiddelijk omdonderde. En toen ik afgelopen maandag vanaf een desolate parkeerplaats volgens aanwijzing van het TomTom Navigatiesysteem rechtuit wilde, corrigeerde de gezaghebbende man naast me: “Neenee, sla hier maar liever af. Dat gaat sneller.” Ik gehoorzaamde verbaasd: keek behoedzaam om me heen, gaf richting aan en draaide aan het stuur. Nog verbaasder vernam ik even later zijn vernietigende oordeel: “Je gedraagt je te onzeker. Daarnet op de parking ben je verkeerd gereden.”

U begrijpt ongetwijfeld mijn dilemma: De dichtstbijzijnde supermarkt voor onze primaire levensbehoeften bevindt zich niet om de hoek. Een buil shag of een pak melk koop je hier niet zo een-twee-drie. Je moet er eerst een uur voor wandelen of minstens een kwartier fietsen- en daarna nog terug ook. Derhalve zet ik mijn milieubezwaren omwille van dagelijkse boodschappen met de auto graag opzij. De kwestie is evenwel: Moet ik me straks nog een keer laten vernederen door een eikel, die tegen me praat, alsof ik niet goed snik ben? Of zal ik de eer maar aan mezelf houden? Ik verwacht van u als lezer geen advies. Wel hoop ik, dat u vandaag voor mij bidt om voldoende wijsheid bij het nemen van een doordachte beslissing.

Bij voorbaat dank.
 

Alleen Plusleden kunnen een eigen artikel aanpassen na publicatie. KLIK HIER om alle voordelen van een pluslidmaatschap te bekijken.

De auteur van dit artikel W.J. (Hans) Villerius:

"Ik ontvang graag feedback"

Als een auteur geen behoefte heeft aan feedback verschijnt er geen mogelijkheid voor reacties.

Ook jouw mening is hier welkom!

Reacties:

31.07.21
Feedback:
De aanhouder wint als je het tenminste echt graag wilt. Lees mijn eerder verhaal met deze titel maar eens over mijn 87 jarige vader.
  • Waardering
    80%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
30.07.21
Feedback:
Dit cursiefje is in ieder geval geslaagd!
Leuk dat je ons op een vervolg trakteert.
Ennuh... , volhouden!



  • Waardering
    100%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
  • W.J. (Hans) Villerius 31.07.21
    Hart onder de riem plus vijf hele sterren: Het kan niet op! Louise, bedankt.
    • W.J. (Hans) Villerius 02.08.21
      @Ingrid Ingrid, dit rouwbeklag lijkt me misplaatst. Verwar je mij met Sylvia Schalken, de auteur van 'De aanhouder wint'? Overigens wens ik je natuurlijk sterkte met je verlies.
    • Ingrid Karsten 01.08.21
      mooi eerbetoog aan je vader, de mijne is onlangs overleden! Mijn condoléances!
30.07.21
Feedback:
Ja, wat nu, Hans? Zal ik eens naar Santiago de Compostela stappen?
  • Waardering
    80%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig

Meer van deze auteur:

Titel:Hits:Waardering:Link:
55 woordenverhaal
ACH JA...
583
Lezen?
55 woordenverhaal
5 x 55
531
Lezen?
55 woordenverhaal
AFSCHEIDSWOORDEN
528
Lezen?
55 woordenverhaal
IDEALE PARTNER
507
Lezen?
Sprookjes
OPERETTESPROOKJE
484
Lezen?