SCHRIJFACTIVITEIT: CURSIEFJE

Bij een cursiefje verwachten wij een korte tekst, vaak geschreven in de ik-vorm, met gebruik van eenvoudige taal, die echter door de taalhumor vaak verrassend en origineel wordt. Het cursiefje vertelt iets over de dagelijkse realiteit, waarmee verbeeldingselementen worden vermengd, heeft een humoristisch-luchtige toon, vaak gecombineerd met een droefgeestige ondertoon, relativeert de realiteit en verzacht de problemen. Maximaal 750 woorden.

Klik voor meer schrijfactiviteiten in het menu op SCHRIJFACTIVITEITEN.

WAT NU?

Publicatie: 29.07.2021 | W.J. (Hans) Villerius
Ik ben inmiddels 69 jaar en verkeer in een duivels dilemma. Ze zeggen, dat het verstand met de jaren komt. Misschien klopt dit. Ook brengt ouderdom gebreken met zich mee, beweren ze. Wie weet ontbreekt het mij bijgevolg juist aan voldoende gezond verstand.

In elk geval beschik ik niet over een geldig autorijbewijs. Had ik omstreeks mijn twintigste rijlessen genomen, dan zou ik heden zo’n ding bezitten. Destijds woonde ik echter in het door uitlaatgassen vergiftigde Amsterdam. En voor je in die stad als automobilist een betaalbare parkeerplek in de buurt van je bestemming gevonden had, zou je er bij wijze van spreken op je knieën kruipend allang geweest zijn. Sedert ik een tijdje geleden naar het Groningse platteland verhuisd ben, kijk ik als kortademige bejaarde anders aan tegen mobiliteit. Ik beweeg me niet meer zo vlot als voorheen. Zelfs de zoldertrap is een schier onneembare hindernis geworden.

Mijn vrouw, die al ruim een halve eeuw chauffeert, opperde zorgeloos: “Ga eindelijk je rijbevoegdheid halen!” Dus koos ik na enig aarzelen een rijschool in Emmen en nam daar twaalf maanden lang wekelijks les. Het praktijkexamen was geen succes. Men achtte mij tot drie maal toe ongeschikt.

Telkens zag ik gefronste wenkbrauwen. Men trad mij niet onbevangen tegemoet. Bij kennismaking reeds dachten de betrokkenen zichtbaar: Waarom begint die ouwe er nu pas aan? Ik poetste intussen mijn beslagen bril schoon en verschikte mijn onwennige mondkapje.

“VooRuit, Hans,” maande die ene examinator, overdreven articulerend. “Je moet vlotteR dooR-Rijden.” Gehoorzaam- zij het met enige tegenzin- gaf ik gas, waarna de ander op zijn beurt prompt stevig op de rem trapte met het oog op een stilstaand bestelbusje in een zijstraat rechts. De volgende examinator commandeerde me naar de stoeprand, omdat ik een naar zijn smaak al te zwierige bocht linksaf nam. Bij die onberaden manoeuvre schampte de zijspiegel helaas een lege kliko, die onverbiddelijk omdonderde. En toen ik afgelopen maandag vanaf een desolate parkeerplaats volgens aanwijzing van het TomTom Navigatiesysteem rechtuit wilde, corrigeerde de gezaghebbende man naast me: “Neenee, sla hier maar liever af. Dat gaat sneller.” Ik gehoorzaamde verbaasd: keek behoedzaam om me heen, gaf richting aan en draaide aan het stuur. Nog verbaasder vernam ik even later zijn vernietigende oordeel: “Je gedraagt je te onzeker. Daarnet op de parking ben je verkeerd gereden.”

U begrijpt ongetwijfeld mijn dilemma: De dichtstbijzijnde supermarkt voor onze primaire levensbehoeften bevindt zich niet om de hoek. Een buil shag of een pak melk koop je hier niet zo een-twee-drie. Je moet er eerst een uur voor wandelen of minstens een kwartier fietsen- en daarna nog terug ook. Derhalve zet ik mijn milieubezwaren omwille van dagelijkse boodschappen met de auto graag opzij. De kwestie is evenwel: Moet ik me straks nog een keer laten vernederen door een eikel, die tegen me praat, alsof ik niet goed snik ben? Of zal ik de eer maar aan mezelf houden? Ik verwacht van u als lezer geen advies. Wel hoop ik, dat u vandaag voor mij bidt om voldoende wijsheid bij het nemen van een doordachte beslissing.

Bij voorbaat dank.
 

WAARDERING

HITS:

503

Enthousiast over deze inzending? Deel je enthousiasme op sociale media m.b.v. onderstaande buttons.

Commentaar en/of waardering voor dit artikel:

Iedere bezoeker (lid zijn is niet noodzakelijk) kan een waardering geven voor dit artikel! Schrijvers stellen je tips en opmerkingen op prijs.
31.07.21
Graag je feedback over de schrijfkwaliteit en schrijfstijl a.u.b.
De aanhouder wint als je het tenminste echt graag wilt. Lees mijn eerder verhaal met deze titel maar eens over mijn 87 jarige vader.
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
30.07.21
Graag je feedback over de schrijfkwaliteit en schrijfstijl a.u.b.
Dit cursiefje is in ieder geval geslaagd!
Leuk dat je ons op een vervolg trakteert.
Ennuh... , volhouden!



Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
  • W.J. (Hans) Villerius 31.07.21
    Hart onder de riem plus vijf hele sterren: Het kan niet op! Louise, bedankt.
    • W.J. (Hans) Villerius 02.08.21
      @Ingrid Ingrid, dit rouwbeklag lijkt me misplaatst. Verwar je mij met Sylvia Schalken, de auteur van 'De aanhouder wint'? Overigens wens ik je natuurlijk sterkte met je verlies.
    • Ingrid Karsten 01.08.21
      mooi eerbetoog aan je vader, de mijne is onlangs overleden! Mijn condoléances!
30.07.21
Graag je feedback over de schrijfkwaliteit en schrijfstijl a.u.b.
Ja, wat nu, Hans? Zal ik eens naar Santiago de Compostela stappen?
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
30.07.21
Graag je feedback over de schrijfkwaliteit en schrijfstijl a.u.b.
Leuk cursiefje. Met plezier gelezen, maar niet gebeden. 😞 Je lost het vast op.
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
Naar boven

Ook meedoen aan een schrijfactiviteit? Meedoen is gratis. We publiceren je inzending voor minimaal 12 maanden. Meedoen is mogelijk door eerst in te loggen en dan bovenin de pagina op de rode balk te klikken. Nog geen lid? Aanmelden is gratis.