• Cursiefje
  • Blog
  • Column
  • Cursiefje
  • Essay
  • Haiku
  • Poëzie
  • Senryu
  • Limerick
  • Vrij vers
  • 55 woorden
  • Kort verhaal
  • Flitsverhaal
  • Volksverhalen
  • SF & Fantasy
  • Proefstuk
  • Ik, schrijver
  • 3 kleuren
  • Schrijfopdracht
  • Mijn schrijftip
  • Cursiefje

    521 gepubliceerde artikelen.
    Bij cursiefjes verwachten wij een korte tekst, vaak geschreven in de ik-vorm, met gebruik van eenvoudige taal, die echter door de taalhumor vaak verrassend en origineel wordt. Het cursiefje vertelt iets over de dagelijkse realiteit, waarmee verbeeldingselementen worden vermengd, heeft een humoristisch-luchtige toon, vaak gecombineerd met een droefgeestige ondertoon, relativeert de realiteit en verzacht de problemen. 
    Maximaal 750 woorden.
  • Blog

    252 gepubliceerde artikelen.
    Een blog is in feite een persoonlijke webpagina met verhalen over het leven van de schrijver. In een blog vertel je iets aan de lezer waar hij/zij wat aan heeft. Heel vaak is dat iets informatiefs (hoe kun je het beste....) maar het kan ook inspirerend zijn (een persoonlijk verhaal over hoe je omgaat met een scheiding).  Bij een blog hoort een losse en informele schrijfstijl. In een persoonlijke blog draait het erg om de verteller die opschrijft wat hij of zij zelf allemaal meemaakt. Dat kan bijvoorbeeld de dagelijkse beslommeringen als moeder van twee kleine kids (mamablog) zijn.
    Maximaal 1000 woorden. 
  • Column

    432 gepubliceerde artikelen.
    Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. Een column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos.
    Maximaal 750 woorden.
  • Cursiefje

    521 gepubliceerde artikelen.
    Bij cursiefjes verwachten wij een korte tekst, vaak geschreven in de ik-vorm, met gebruik van eenvoudige taal, die echter door de taalhumor vaak verrassend en origineel wordt. Het cursiefje vertelt iets over de dagelijkse realiteit, waarmee verbeeldingselementen worden vermengd, heeft een humoristisch-luchtige toon, vaak gecombineerd met een droefgeestige ondertoon, relativeert de realiteit en verzacht de problemen. 
    Maximaal 750 woorden.
  • Essay

    1 gepubliceerde artikelen.
    Een essay is een beschouwende prozatekst of een artikel over een we­ten­schap­pe­lijk, cul­tu­reel of fi­lo­so­fisch on­der­werp, waarin de schrijver zijn persoonlijke visie geeft op hedendaagse verschijnselen, problemen of ontwikkelingen.
    Maximaal 1000 woorden.
  • Haiku

    281 gepubliceerde artikelen.
    Haiku is een vorm van Japanse dichtkunst waarin de natuur, of iets in de natuur, centraal staat, geschreven in drie regels van 5, 7 en 5 lettergrepen. We accepteren alleen gedichten in tekst en dus geen afbeelding van een gedicht..
  • Poëzie

    1144 gepubliceerde artikelen.
    Poëzie is de kunst van het dichten. Ook is poëzie een verzamelnaam voor gedichten en verzen. Poëzie is een taaluiting waarbij een grote nadruk ligt op vorm, klank en beeldspraak. Het geheel is meer dan de som der delen.
    Toen hem gevraagd werd een definitie van poëzie te geven, zei de dichter Robert Frost: "Poetry is the kind of thing poets write." - Poëzie is wat dichters schrijven .
  • Senryu

    415 gepubliceerde artikelen.
    Senryu is een vorm van Japanse dichtkunst over de onvolkomenheid van de mensen, geschreven in drie regels van 5, 7 en 5 lettergrepen. We accepteren alleen gedichten in tekst en dus geen afbeelding van een gedicht.
  • Limerick

    35 gepubliceerde artikelen.
    Een limerick is een gedicht van vijf regels met het rijmschema a a b b a. In de eerste regel wordt (meestal) een persoon of dier geïntroduceerd met een plaatsnaam die meestal gekozen wordt vanwege het rijm. Voorts heeft een limerick vaak humoristische of dubbelzinnige inhoud. De laatste regel is de clou.
  • Vrij vers

    27 gepubliceerde artikelen.

    Een vrij vers is een gedicht zonder regelmatige strofebouw. De eerste strofe telt bijvoorbeeld zes, de tweede twee, de derde vijf verzen. Het gaat om poëtische teksten die vooral een sfeer oproepen. De strofe in een vrij vers heeft veelal een eenheid van idee. Vrije verzen hebben vaak eveneens geen vast maatsysteem. Het ontbreken van (eind)rijm komt eveneens vrij vaak voor in het vrije vers. Daarentegen komt binnen- en middenrijm veel voor in vrije verzen en soms zelfs voorrijm.

  • 55 woorden

    1046 gepubliceerde artikelen.
    Waarom een verhaal in exact 55 woorden (incl. titel)? Omdat de vorm ons dwingt te schrappen tot de essentie van wat we willen zeggen. “In der Beschränkung zeigt sich erst der Meister”, of anders gezegd, in weer een andere taal: “Less Is More.” Alleen fictie komt in aanmerking. Dus een echt, afgerond prozaverhaal, met een begin, een midden en het liefst een verrassend eind en met één of meerdere personages , moet in exact 55 woorden, inclusief de titel, worden verteld.
  • Kort verhaal

    970 gepubliceerde artikelen.
    Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of nog andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Dus geen vervolg! 
    Fragmenten uit gepubliceerde manuscripten of vervolgverhalen zijn niet toegestaan en verwijderen we! Bij een kort verhaal geven we de voorkeur aan maximaal 1000 woorden.
  • Flitsverhaal

    124 gepubliceerde artikelen.
    Een flitsverhaal is, bij Schrijverspunt, een krachtig en compleet verhaal in het kleinst mogelijk (maximaal 150) aantal woorden. Het moet een begin, midden en einde hebben en bij voorkeur een draai of verrassing aan het einde. De voorkeur gaat uit naar een verhaal in een of slechts meerdere zinnen. Geen zgn quotes, wijsheden, gezegden, etc. Het meest beknopte en sprekend voorbeeld van een flitsverhaal is het verhaal dat Ernest Hemingway schreef.
    " Te koop: babyschoenen. Nooit gedragen."
  • Volksverhalen

    37 gepubliceerde artikelen.
    Sprookjes behoren tot een oude orale traditie en bevatten vaak een zedenles of diepere wijsheid. Het woord sprookje is afgeleid van het middeleeuwse 'sproke', dat verhaal of vertelling betekent. Als ongeschreven vertelling richtte een sproke zich tot ongeletterde volwassenen. De bekende sprookjes kennen we natuurlijk allemaal maar we lezen/horen ook graag verhalen die zelf verzonnen zijn. In deze schrijfactiviteit bieden we de mogelijkheid om zelf verzonnen sprookjes of een fabel toe te voegen. Gewoon om lekker voor te lezen voor kinderen of wie ze ook maar horen wil.
    Maximaal 1000 woorden.
  • SF & Fantasy

    13 gepubliceerde artikelen.
    Science fiction en Fantasy vallen beide onder een speculatief fictiegenre waarin veel elementen, personages en instellingen worden gecreëerd uit verbeeldingskracht en speculatie in plaats van uit de realiteit en het dagelijks leven. Er is echter een duidelijk verschil tussen science fiction en fantasy. Science fiction is gebaseerd op wetenschap en technologie en geeft daarom scenario's weer die op een dag waar zouden kunnen zijn. Fantasie daarentegen heeft betrekking op veel bovennatuurlijke elementen en vindt plaats in een wereld die niet bestaat en nooit kan bestaan.
    Bij een SF of Fantasyverhaal geven we de voorkeur aan maximaal 1000 woorden.
  • Proefstuk

    19 gepubliceerde artikelen.
    Je schrijft veel en graag en bent meestal tevreden over je schrijfresultaten. Je deed al mee aan schrijfactiviteiten en schrijfwedstrijden maar je kunt nu ook een verhaal of gedicht laten zien waar je echt trots op bent of... waar je juist nog over twijfelt maar wat je wel graag aan anderen wilt laten zien. Dat is mogelijk in deze rubriek. Leden van Schrijverspunt kunnen in deze rubriek een schrijfresultaat tonen als een proefstuk van eigen kunnen. Er zijn geen voorwaarden voor genre, aantal woorden, etc. Het is jouw proefstuk wat jij graag aan anderen wilt laten lezen. Je mag max. 1 proefstuk insturen!
    Van lezers verwachten we respect voor de publicatie. Beloon de schrijver voor zijn/haar durf en inzet met serieuze feedback.
  • Ik, schrijver

    9 gepubliceerde artikelen.
    Ken jij ook van die momenten waarop je totaal geen inspiratie hebt en niet tot schrijven kunt komen? Misschien kan het lezen of uitvoeren van een schrijfopdracht je helpen om je creativiteit aan te spreken. Zo omzeil je je eigen gewoontes en vaste manieren in je schrijven.
    Schrijf een fantasierijk verhaal met als onderwerp 'Ik, schrijver'. Waarheidsgetrouw of compleet fictief, het is aan jou als het maar de moeite waard is om te lezen. Probeer de lezer te boeien en mee te trekken in jouw wereld als schrijver.
  • 3 kleuren

    5 gepubliceerde artikelen.
    Een verhaal geschreven in maximaal 300 woorden waarbij 3 kleuren een rol spelen. De schrijver bepaalt zelf de kleuren. Het is echter niet de bedoeling om een kleur sec alleen als kleur te gebruiken maar ook als bv begrip, symbool of gemoedstoestand (Een blauwtje lopenZich groen en geel ergeren, wit wegtrekken, etc) .
  • Schrijfopdracht

    86 gepubliceerde artikelen.
    Ken jij ook van die momenten waarop je totaal geen inspiratie hebt en niet tot schrijven kunt komen? Misschien kan het lezen of uitvoeren van een schrijfopdracht je helpen om je creativiteit aan te spreken. Zo omzeil je je eigen gewoontes en vaste manieren in je schrijven.
    Inzenden voor deze schrijfactiviteit is niet meer mogelijk. Op termijn beëindigen we deze mogelijkheid.
  • Mijn schrijftip

    Elke auteur heeft zo haar/zijn persoonlijke ervaringen met schrijven en weet vaak wat haar/hem beter, makkelijker, lezenswaardiger, spannender, etc. doet schrijven. Die ervaringen willen we hier graag delen met andere schrijvers. Zo beknopt mogelijk worden hier persoonlijke schrijftips voor schrijvers beschreven. Voor de een een ervaring, voor de ander wellicht een eye-opener.
    Maximaal 20 woorden.

Ook jouw artikel is welkom! Ga s.v.p. naar het overzicht van deze schrijfactiviteit om ook jouw verhaal/gedicht toe te voegen.

Verbond

Opgedragen aan meester Roland Taillieu, op 87-jarige leeftijd overleden te Ieper op 5 oktober 2019

Hij kwam iedere dag in een marineblauw Renaultje uit het Ieperse getuft. Zo'n doosje met een schuin afhellende, geribde rug, je kon het nauwelijks een auto noemen. Maar aan hem had het vast niet veel overlast, hij was op de maat van zo'n doosje geschapen. Af en toe kon hij zelfs nog een paar knapen inladen, die hij na schooltijd een eindweegs in de Iepersestraat meevoerde. Want hij reed altijd in de richting van Ieper als hij de dagtaak beëindigd had. Tja, waar woonde hij eigenlijk?                                                                                                                                                     

Als de bel het spel verbrodde, vormden de klassen zich op de speelplaats in kaarsrechte, stilzwijgende rijen. Zoals het hoorde, stonden de hoogste klassen het dichtst bij de ingang en kwamen zij, in Indiaans gelid, het eerst in beweging. Ons klasje - het derde leerjaar - lag op het gelijkvloers, naast de donkere bergplaats waar Gilbert, de knecht, 's morgens zijn fiets stalde, en 's middags zijn kan koude koffie dronk. Terwijl het grut hem in stilte passeerde, overschouwde de meester de kleine processie. Er spetterden geen vonken uit zijn ogen, en zijn handen jeukten nooit. Op de speelplaats werd al eens verteld dat hij het fijt had, en dat dit hem pijnlijke vingers bezorgde. Was het daarom dat hij nooit de hand ophief? Ik geloof het niet.                                      

En dan die vrijdagen, die vele vrijdagen. Wat was er dan met die vrijdagen? Valt er van de vrijdag méér te zeggen dan dat hij volgt op de donderdag en voorafgaat aan de zaterdag? Allicht niet. Doch zelfs nog maar de helft van deze wijsheid beklemde mij toen. De gedachte namelijk dat ik 's anderendaags - er werd ook nog op zaterdag school gelopen - mijn rapport moest krijgen. Ik had er bij voorbaat schrik van, buitenmatig zelfs, omdat de sanctie thuis voor slechte punten te groot was. Tot ik op één van die vrijdagen al mijn jongensmoed samenpakte, en na klastijd om "drie vieren" ging bedelen - een vier voor gedrag, een vier voor naarstigheid en een vier voor stiptheid: het foutloos parcours. Hij vroeg geen uitleg voor die ongewone manier van doen. Hij zweeg, bekeek me indringend, en handelde wijs.                                                                                      

De vrijdag daarop eindigde volgens hetzelfde scenario. Weer zweeg hij, bekeek mij, en  knikte. Ik kreeg vertrouwen in de routine, en nog een week later kostte het mij al zoveel moeite niet meer. Maar toen hij mij aanstalten zag maken, net vóór het sluitingsgebed, deed hij me teken, terug op mijn bank plaats te nemen. Ik zakte vertwijfeld neer. Een bange verwachting, die 's anderendaags overbodig zou blijken. Toen hij mij de daarop volgende vrijdag opnieuw zag rechtstaan, bleef hij halsstarrig over de hoofden heen voor zich uit staren, als naar een vast punt op de muur. Vóór ik een stap gezet had, knikte hij, nauwelijks merkbaar. Ik twijfelde, maar het was wel degelijk het geruststellende signaal, dat voor mij was bestemd. Zo ben ik dan verder met hem blijven communiceren, week na week, voor anderen niet waarneembaar. Eén enkele tred uit mijn bank formuleerde mijn bede, één verstrooide hoofdknik zijn antwoord. Een ongelofelijk verbond. En niemand, niemand die er  ooit weet van had.                                                                                                                                         
             
De meester van toen is, mét ons, dat derde leerjaar uitgestapt. Want na de grote vakantie was van hem geen spoor meer te bekennen. Hij stond niet meer klaar nabij het hokje van Gilbert, niet voor de nieuwe lichting van het derde leerjaar, noch voor ons in het vierde leerjaar, noch voor welke klas dan ook. Hij was er om God-weet-welke reden niet meer bij. Ik zocht hem tijdens de speeltijd, maar ik zocht hem tevergeefs. Voor een mooi verhaal was geen vervolg weggelegd.

Vele, vele jaren later zette ik mij op een avond eens loom voor de televisie. Achter een drukte van maanden was een punt gezet, en ik genoot van het kastje dat ik welwillend zijn entertainment liet spuien. 'Terloops' met wat nieuws in de marge: over de nacht van de poëzie in Vorst, over een wedstrijd voor brandweerkorpsen in Maasmechelen, over het koninklijk bezoek aan de militairen te Koksijde, over de nachtelijke wachtbeurten, die de boeren van Geluveld met enkele sympathisanten tegen veediefstal organiseerden. Veediefstal? Wachtbeurten? Boeren en sympathisanten? De organisator van die zelfhulp kwam het in enkele woorden toelichten. Toen hij, close-up in beeld, mijn richting uitkeek, deed een warme zindering van binnen mijn aandacht veren. Zoals een klok in de verte de oren doet spitsen, een insect op het water de ogen doet sperren. Geluveld? Ieper of omliggende? Ik zat er vastgenageld bij, hoorde niet meer wat hij zegde, mobiliseerde alles wat ik aan verre beelden kon oproepen, maar dat hoefde al snel niet meer, want zijn naam werd meteen voluit op het scherm gezet. Dan moest ik het wel geloven. Ik wou hem bij de arm nemen en hem in de zetel leiden, die vlak naast het kastje voor hem klaar stond, hij zei iets van een wolf tussen de schapen, merkte niet eens dat ik hem wilde onderbreken, keek dan weer de andere richting uit, liet me met mijn vragen zitten, en nochtans ik wilde het vragen, ik wilde het weten, uit zijn eigen mond wou ik het horen, ik wou hem uit dat kastje halen, een glas voor hem inschenken en hem dan vragen, vragen, vragen... of hij zich dat groot Verbond van weleer kon herinneren.